ਅੰਗਦ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਨੇ ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਾਰੰ-ਵਾਰ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਹੁਣ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੀ ਲੰਘਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੋ।" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜਦ ਅੰਗਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਾਨਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਥੇ ਗਜ, ਗਵਾਕ्ष, ਗਵਯ, ਸ਼ਰਭ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦ, ਦਵਿਵਿਦ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਾਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਗਵਾਕ्ष ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਸ਼ਰਭ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਭ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਲੀ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।" ਗੰਧਮਾਦਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਮੈੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੱਠ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਦਵਿਵਿਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੱਤਰ ਯੋਜਨ ਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।" ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਧਰਮੀ ਵਾਨਰ ਸੀ, ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਅੱਸੀ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਜਦ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੱਸ ਚੁਕੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਜਾਂਬਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ, "ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੀ ਵੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਮਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਕੰਮ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਬਚੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਂ ਨੱਬੇ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਯਜ੍ਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸੰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਪਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਮਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਲੰਘਣ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁੱਲਣ ਤੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇੰਨੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਉੱਚ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਜਾਨਬਵਾਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਦੂਰੀ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ।" ਜਾਨਬਵਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਨੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵੀ ਜਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਢੰਗ ਨਹੀਂ। ਕਦੇ ਵੀ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਮਾਲਕ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ, ਇਹ ਹੀ ਕਾਰਜ ਸਿਧੀ ਦੀ ਨੀਤੀ ਹੈ। ਜਦ ਜੜ੍ਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੋ, ਸੱਚ ਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧੈਰਜ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀ ਹੋ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਰੇ ਹੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਜਾਂਬਵਾਨ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਗਦ, ਜੋ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਾਨਰ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਬਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਈਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕ੍ਰੋਧੀ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਅੰਗਦ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਾਂਬਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਠੰਢੇ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਜਾਨਬਵਾਨ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਵਾਨਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਜਾਂਬਵਾਨ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਈ ਪਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।