ਸੰਪਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੰਕਲਪ ਜਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰ ਸਕਦਾ? ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੀੜਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੀਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਖ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਗ ਆਏ। ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਪੰਖ ਨਿਕਲ ਆਏ, ਦੇਖ ਕੇ ਸੰਪਾਤੀ ਨੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਣਗਣਤ ਊਰਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪੰਖ, ਜੋ ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ ਸਨ, ਹੁਣ ਮੁੜ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਅੱਜ ਮੁੜ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਲੱਭ ਲਵੋਗੇ। ਮੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਪਾਤੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਉੱਡਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਛਲਾਂਗ ਲਾਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇ ਯਤਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਜੋ ਪਵਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਬਲ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚੌਂਸਠਵੀਂ ਅਧਿਆਇ। ਜਦੋਂ ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਚੇ ਉੱਚੇ ਉੱਡੇ। ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੇ। ਸੰਪਾਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ, ਬਾਂਦਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਛਵੀਂ ਉਥੇ ਦੇਖੀ। ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤਟ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ, ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਖੇਡ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਜਿਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ, "ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਤੋਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ। "ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਉ; ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹੈ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਊਰਜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।" ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਵਿਚਾਰਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਪਵਨ ਦੇ ਜਥੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਵਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਹਨੁਮਾਨ ਹੀ। ਅੰਗਦ, ਜੋ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਅਹਿਮ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲੀ। "ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ?" "ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਾਂਦਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਇਹਨਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ?" "ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼-ਖੁਸ਼ ਘਰ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਾਂਗੇ?" "ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਰਾਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਾਂਗੇ?" "ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵੇ।" ਅੰਗਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ; ਸਾਰੀ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜ ਜਿਵੇਂ ਸੁੰਨ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਅੰਗਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਫਿਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਆਦਰ ਪਾਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ; ਹਰ ਇੱਕ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੰਘਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੱਸੋ।" ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਪੈਂਸਠਵੀਂ ਅਧਿਆਇ। ਅੰਗਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼ਾ, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦ, ਦਵੀਵਿਦ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਗਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਗਵਾਕਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਸ਼ਰਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਛਲਾਂਗਾਂ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰੋ, ਮੈਂ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਰਿਸ਼ਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਚਾਲੀ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਯਤਨ ਦੀ ਵਾਚਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਾਸਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਭਰੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।