ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਕਦੇ ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਥੇ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉੱਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੁਵਰਨ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਬਿਨਾ ਸੂਰਜ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੁਰੂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਉਥੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਸੋਮਾ ਪਹਾੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋ, ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਉਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ। ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਾਨਰਾਂ ਲਈ ਇਥੇ ਤੱਕ ਹੀ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੂਰਜ-ਰਹਿਤ, ਅਸੀਮ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਖੋਜੋ; ਅਤੇ ਜੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਗਾਓ। ਫਿਰ, ਇਹ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੋ ਵੀਦੇਹਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਕੰਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਕਿਸੇ ਵਾਨਰ ਦੁਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮੋਗੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨਾਮਾ ਵਾਲੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚੌਂਤੀਆਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਹਨੂਮਾਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਜਰੂਰ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੁਗਰੀਵ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅਮਰ ਲੋਕ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਆਗੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੇਵਤਾ—all—ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਤੇਜ, ਤੇਜ਼ੀ, ਚਮਕ ਤੇ ਹਲਕਾਪਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਵਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸੋਚ ਕਿ ਸੀਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭ ਸਕੀਦੀ ਹੈ। ਹਨੂਮਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬੁੱਧੀ, ਸ਼ੂਰਤਾ, ਸਮੇ-ਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਅਤੇ ਰਣਨੀਤੀ—all reside in you, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।" ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਸੋਚਿਆ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਵਪਰੀ ਰਾਮ ਹਨੂਮਾਨ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਲਕੜੀ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਦੇ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸਦਾ ਲਕੜੀ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ-ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਉੰਗਲੀ-ਚਿਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਲਈ ਪਛਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ। "ਇਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਸਮਝੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ। ਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਨਿਸ਼ਚਾ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹਿੰਮਤ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੁਕਮ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਉਂਗਲੀ-ਚਿਠਾ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵਪਰੀ, ਹਨੂਮਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਤੁਰ ਪਿਆ—ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ। ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਹਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। "ਤੇਰੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ੂਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਵਾਂਗ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਲੱਭ ਸਕੀਏ।" ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨਾਮਾ ਵਾਲੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਲਕੜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਆਖਿਆ। "ਤੁਸੀਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੜੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ," ਉਹ ਆਖਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਟिड਼ੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਜਦ ਰਾਮ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ। ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਦ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਖੋਜ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਸ਼ਤਬਲੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਵਿਨਤਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਰਾ, ਅੰਗਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਪਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਸੁਸ਼ੇਣਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਵਪਰੀ, ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠ ਹੈ, ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਘ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਟੀਮਾਂ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਗੱਜਦੇ, ਚੀਖਦੇ, ਦਹਾੜਦੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਖੋਜ 'ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।