ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਕੇਵਲ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਾਂਡਸ (ਕੇਵੜਾ) ਦੇ ਘਣੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਲਟ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਠੰਢੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਉੱਥੇ ਤਪੱਸਵੀ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ, ਠੰਢੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਰਾਨ ਮੈਦਾਨ ਹਨ। ਇਸ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਅਤੇ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨੂੰ ਖੰਗਾਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੇਖੋ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਵਾਨਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵੇਖੋਂਗੇ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕੇਵੜੇ ਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਮਾਲਾ ਦੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਣਗੇ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਰਵਿਪਟਨ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਜਟਾਪੁਰਾ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਅਵੰਤੀ, ਅੰਗਲੇਪਾ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਜੰਗਲ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵੀ ਖੋਜੋ। ਸਿੰਧੁ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੋਮਗਿਰੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਚੋਟੀਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੈਦਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵ੍ਹੇਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮਾਣੀ ਹੋਈਆਂ ਹਾਥੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਲੰਮੇ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਜਲਦੀ ਖੋਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰਾ ਦੀ ਔਖੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸੀਮੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੋ, ਉੱਥੇ ਚੋਵੀ ਕ੍ਰੋੜ ਤੇਜ਼ ਗਤਿ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਕੋਈ ਫਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਲ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠਾਂ ਉਥੋਂ ਦੇ ਫਲ-ਮੂਲ ਹਨ। ਇਥੇ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਜ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਰਿਲ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ-ਬੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਾ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜੋ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਚਕਰਵਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਸਪੋਕ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਪੰਜਜਨ ਅਤੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਉਥੋਂ ਚੌਂਸਠ ਯੋਜਨ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਰਾਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਾ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਰੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਨਰਕਾਸੁਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਝਰਨੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਸੂਰ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਬਾਘ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗੂੰਜ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਪਹਾੜ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਘਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜੋ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਰਾਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ। ਇਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਮੇਰੂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਕਦੇ ਦਇਆਲੁ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ: “ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਸਮਿਆਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਭਗਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਵਸੂ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵ, ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਉੱਥੇ ਮਹਾ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉਹਨਾਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੱਕ ਅੱਧੇ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵਯ ਮਹਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਸਾ ਧਾਰਕ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਡੁਬਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਦਸ ਤਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਤਾਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਬੂਤਰਾ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਿਲਿਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੈਰੁਸਾਵਰਨੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਨਗਰ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।