ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੁਫਲ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਭੂਮੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵੱਡੀਆਂ ਨਗਰਾਂ, ਅਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਪੁੰਨਾਗ, ਕੁਕ੍ਸ਼ੀ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਉਦਾਲਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜਣ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੇਵੜੇ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ, ਸੀਧਾ ਵਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਠੰਢੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਨ। ਅੱਗੇ, ਜਿਥੇ ਤਪੱਸਵੀ ਰਹਿੰਦੇ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਪਹਾੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਠੰਢੇ ਪੱਥਰ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀਆਂ ਅਤੇ ਔਖੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵੜੇ ਅਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਲੱਭਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਰਵਿਪਟਨ ਨਗਰੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜਟਾਪੁਰਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਵੰਤੀ, ਅੰਗਲੇਪਾ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣੇ ਜੰਗਲ, ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਨਗਰ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੰਧੂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸੋਮਗਿਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੈਦਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਮੀਆਂ ਨਾਲ ਘੋਸਲੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋਸਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਖੇਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਚੋਟੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਸਮਰੱਥ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੋਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਉੱਚਾ ਕੰਢਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰਾ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓ, ਉਥੇ ਚੌਵੀ ਕ੍ਰੋੜ ਤੇਜ਼ ਗੰਧਰਵ ਮਿਲਣਗੇ। ਉਥੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਉਥੋਂ ਕੋਈ ਫਲ ਲੈਣਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਲ-ਮੂਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਥੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਵਾਨਰ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਵਜ੍ਰ ਜਾਂ ਬੈਰੀਲ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਸੋ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਮਨੋਹਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜੋ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਚਕਰਵਾਨ ਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੱਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਪੰਚਜਨ ਅਤੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਰਮਪੁਰਖ ਨੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਉਥੋਂ ਚੌਂਸਠ ਯੋਜਨ ਅੱਗੇ ਵੜ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਰਾਹਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਸ਼ਟ ਨਰਕਾਸੁਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜਿੱਥੋਂ ਅਨੇਕਾ ਝਰਨੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਸੂਰ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਬੱਘ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੀ ਦਹਾੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ, ਇਥੇ ਹੀ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਮੇਘਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਿੜਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਰੂ ਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸੁਰੀਆ ਨੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸੁਰੀਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਕੋਈ ਤੈਥੋਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਣਗੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ। ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਵਸੁ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਪੱਛਮੀ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅੱਧੀ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਨੇਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਮਹਾਨਾਤਮਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦਸ ਤਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੜ੍ਹਾ ਦਰੱਖਤ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਦਭੁਤ ਚੌਕਠ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਕਿਲਿਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨੀ ਹੈ।