ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਭੇਜਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਭੋਗਵਤੀ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਸਾਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਇਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਕੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਭੋਗਵਤੀ ਨਗਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ 'ਬਲਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਸਥਾਨ' ਵੱਲ ਜਾਵੋ। ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ਭ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗੋਸ਼ੀਰਸ਼ਕ, ਪਦਮਕ, ਹਰੀਸ਼ਿਆਮ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਦੀ ਰਖਿਆ ਗੰਧਰਵ ਰੋਹਿਤਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵ ਮੁਖੀਆਂ—ਸ਼ੈਲੂਸ਼ਾ, ਗ੍ਰਾਮਣੀ, ਸ਼ਿਕਸ਼ਾ, ਸ਼ੁਕਾ ਅਤੇ ਬਭਰੂ—ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਤਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਅਜੈਯ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਾ ਜਾਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ। ਯਮ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਗੂੜ੍ਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਖੋਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਖ ਲਵੋ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸੀਤਾ ਜੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ। ਜੋ ਵਾਨਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ 'ਸੀਤਾ ਜੀ ਮਿਲ ਗਈ' ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੁਖ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਪਾਏਗਾ। ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਾਨਰ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਂਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਨਰ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਤਾਰਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਸਸੁਰ, ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਮਰੀਚਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਮਰੀਚਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਮਰੀਚਾਸ, ਅਰਚਿਰਮਾਲਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਸੁਸ਼ੇਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਦੋ ਲੱਖ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਨਿਕਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸੌਰਾਟ੍ਰ, ਬਹਲਿਕਾ, ਚੰਦਰਚਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਖਿੜਦੇ ਅਤੇ ਸੁਹਣੇ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਗਰਾਂ, ਪੰਨਾਗ ਦੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਕੂਕਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਬਕੁਲਾ ਤੇ ਉੱਡਾਲਕਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਨਸ ਦੇ ਝਾੜ, ਉਲਟ ਵਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਉੱਚ ਤੇ ਠੰਡੀ ਪਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮੈਦਾਨੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖੋਜਣਾ ਸੀ। ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਤੇ ਔਖਾ ਰਸਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਜ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਵਣਗੇ। ਉਥੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵ੍ਹੇਲ ਅਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ। ਪਾਂਡਨਸ ਦੇ ਝਾੜ, ਤਮਾਲਾ ਦੇ ਘਣੇ ਬਾਗ, ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਰਾਵੀਪਟਨ ਅਤੇ ਜਟਾਪੁਰਾ ਦੀ ਸੁਹਣੀ ਨਗਰੀ, ਅਵੰਤੀ, ਅੰਗਲੇਪਾ ਅਤੇ ਅਣਚਿੰਨ੍ਹੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਸਿੰਧੁ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਸੋਮਗਿਰੀ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸੁਹਣੇ ਪਲੇਟੂ 'ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵ੍ਹੇਲ, ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਕ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਛੇਤੀ ਖੋਜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਢਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ। ਪਰਿਯਾਤ੍ਰ ਦੇ ਔਖੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਚੋਵੀ ਕਰੋੜ ਤੇਜ਼ ਗੰਧਰਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਨਾੜੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਉਥੋਂ ਕੋਈ ਫਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤੇ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਮਕ ਮਹਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਪੀਲ੍ਹਾ ਪਥਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਹੀਰੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸੋ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਹੈ; ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜਣੀਆਂ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਚਕਰਵਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬੋਲ ਵਾਲਾ ਚਕਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਨਗਰ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।