ਇੰਦਰਜਾਨੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ ਗ्यारਾਂ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫੇਰ ਦੁਰਮੁਖਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਆਇਆ, ਜੋ ਦੋ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਵੀ ਦਿਸੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜਿਹੜੇ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਲਾ ਆਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਸੌ ਵਾਨਰ ਸਨ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਧਿਮੁਖਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਸਰਭ, ਕੁਮੁਦ, ਵਹਿਨੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਰੰਭਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਵਾਨਰ ਵੀ ਆਏ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਏ, ਉਹ ਉਚਲਦੇ, ਕੁਦਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਾਨਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਾਨਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਸਾ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਹੁਣ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੇ ਸਮਰਥ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਨੇਕ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਲਕ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਹੁਣ ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਹੁਕਮ ਦੇਵੋ। ਤੇਰੀ ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸਮਝੋ, ਹੁਕਮ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਨਾਂ ਮੈਂ ਤੇ ਨਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਅਧੀਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਣਨਹਾਰ, ਸਦਾ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਤਵ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਜਿਸਦੀ ਗੂੰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਬਤ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਸਮੇਂ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰਮੰਦ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ। ਤੂੰ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵੈਦੇਹਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕਰ। ਸੁੰਦਰ ਭਾਗੀਰਥੀ, ਸਰਯੂ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਯਮੁਨਾ, ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਿੰਧੂ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਨਦੀ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਣੀ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਭੀ ਖੋਜ ਕਰ। ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਮਾਲਾ, ਵਿਦੇਹ, ਮਾਲਵਾ, ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇਸ਼—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰ। ਮਗਧ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ, ਪੁੰਡਰ ਅਤੇ ਅੰਗ ਦੇਸ਼, ਜਿਥੇ ਜੁਲਾਹੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਖਾਣਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖੋ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਵਾਸਥਾਵਾਂ ਜੋ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖੋ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਾਂਗ ਹੋਠ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਜੋ ਅਖੰਡ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਰਾਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੋਜ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕੇ।