ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਜਦ ਰਾਮ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਾਰਕ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦੋਸਤ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਵੀ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਦੋਸਤ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਬਿਨਾਸ ਲਈ ਐਸਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਨੁਹਲਾਦ ਨੇ ਪੌਲੋਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੇਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਮਾਣੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।" ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਆ ਗਈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਸੀ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਕੁਝ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਸਭ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੰਗਤਾਂ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੀ—ਕਈ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ, ਕੁਝ ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਫੀਕੇ, ਕੁਝ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਸ਼ਤਬਲੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਾਰਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਰੂਮਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਸਸੁਰ, ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗਾ, ਚਿਹਰਾ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਆਇਆ। ਹਨੁਮਾਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕੇਸਰੀ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਲੰਮੀ ਦੂਹ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਗਵਕਸ਼ਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਧੂਮਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਰਗਾ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਭਾਲੂਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਪਨਾਸਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਨੀਲਾ, ਕਾਜਲ ਦੇ ਟੋਕੇ ਵਰਗਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਗਵਯਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਜ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦਰਿਮੁਖ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਮੈੰਦਾ ਤੇ ਦਵੀਵਿਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਗਜਾ, ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜੰਬਵੰਤ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਭਾਲੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰੁਮਣ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਪ੍ਰਿੰਸ ਅੰਗਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ ਤੇ ਸੌ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਾਰਾ, ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ। ਇੰਦ੍ਰਜਾਨੁ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਰੰਭਾ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦੁਰਮੁਖਾ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦੋ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਹਨੁਮਾਨ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਰਗੇ, ਆਇਆ। ਨਲਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ—ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਸੌ—ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦਧਿਮੁਖ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਸਾਹਮਣੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਰਭਾ, ਕੁਮੁਦਾ, ਵਾਹਨੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੰਭਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦੇ, ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਛਲਦੇ, ਕੁਦਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ—ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।