ਇਹ ਕਥਾ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਉਨਤਾਲੀਸਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈ ਜਾਣਾ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਦੋਸਤ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਐਸਾ ਉੱਤਮ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਉਹ ਨਿਕਰਮਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਨੁਹਲਾਦ ਨੇ ਪੌਲੋਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ। ਤਦ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਹجوم ਛਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਓਹ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾ-ਪਤੀਆਂ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਕੁਝ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ। ਕੁਝ ਬਾਂਦਰ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਪੀਲੇ, ਕੁਝ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਾਂਦਰ ਸ਼ਤਬਲੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਦ ਤਾਰਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਵੇਂ ਹੀ ਰੂਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਸਸੁਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗਾ, ਚਿਹਰਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਕੇਸਰੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਗਵਕਸ਼ਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਂਧੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਧੂਮਰ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਭਾਲੂਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਮਹਾਨ ਪਨਾਸਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਨੀਲਾ, ਕਾਜਲ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਦ ਗਵਯਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਪੰਜ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦਰਿਮੁਖ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਮੈਂਡਾ ਤੇ ਦਵਿਵਿਦਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਗਜਾ, ਤਿੰਨ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਮਹਾਨ ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਾਮਬਵਨ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਭਾਲੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਅਧੀਨ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰੂਮਣਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਪਿੱਛੋਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਦ ਅੰਗਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਤਾਰਾ, ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਇੰਦਰਜਾਨੁ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਰੰਭਾ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਦੁਰਮੁਖਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਂਦਰ ਮੁਖੀ, ਦੋ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਹਨੁਮਾਨ, ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗਾ, ਆਇਆ। ਨਲਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰਾਂ—ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਸੌ—ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦਧਿਮੁਖਾ, ਮਹਾਨ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਸ਼ਰਭਾ, ਕੁਮੁਦਾ, ਵਹਿਨੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੰਭਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਾਂਦਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੇ, ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਛਲਦੇ, ਕੁਦਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਗੇਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰ ਮੁਖੀ, ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਰਹੇ ਸਨ।