ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਸੁਗਰੀਵ ਅੱਗੇ ਰਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਰਤ ਰਹੇ ਹਨ।" ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ ਸਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਆਦਰ-ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, "ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਦਇਆਲੂ ਸੁਗਰੀਵ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਤੋਂ ਚਲ ਚੱਲੀਏ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਹ ਸੁਚੱਜੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ, ਚਲਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਧੀਨ ਹਾਂ।" ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੇਰਾ ਸੁੰਦਰ ਦੋਲੀ ਲਿਆਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਨਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਦੋਲੀ ਲੈ ਆਏ। ਜਦ ਦੋਲੀ ਆਈ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਲਦੀ ਚੜ੍ਹੋ।" ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੋਲੀ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਬੈਠਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ। ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਯਕ-ਪੂੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਪੰਖੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਿੰਘਾਂ ਅਤੇ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੱਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਸੁਗਰੀਵ, ਹੁਣ ਰਾਜਸੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਲਵਾਨ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਲੀ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮਾ ਕੋਲ ਆ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਗਰੀਵ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਵੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮਾ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਂਡੇ ਵਿੱਚ ਕੌਂਪਲ, ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ, ਪੈਰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬੈਠ ਜਾ।" ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, "ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਕਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਤੇ ਸੌਂਦਾ, ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤਿੰਨੋਂ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਯਤਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਏ ਰਾਜਾ! ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰੋ।" ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਕਿਸਮਤ, ਯਸ਼ ਤੇ ਇਹ ਅਟੁੱਟ ਵਾਨਰ ਰਾਜ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੇਤੂ ਭਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਨਾਸਕ, ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਘਵ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਰੀਛ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਲੰਗੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਰਾਘਵ, ਇੱਥੇ ਉਹ ਵਾਨਰ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਸਮੇਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਵੀਰ, ਇੱਥੇ ਲੱਖਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ, ਦਸ ਲੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਦਲ ਹਨ। ਅਰਬੁਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਨੇਕ ਅਰਬੁਦਾਂ, ਮੱਧਮ ਤੇ ਆਖਰੀ ਸਮੂਹ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਿੰਦਰ ਵਰਗੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਆਉਣਗੇ, ਜੰਗ 'ਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਗੇ।" ਜਦ ਰਾਮਾ ਨੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਤਿਆਰੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕੌਂਵਲ ਵਾਂਗ ਦਿੱਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।