ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ! ਮੇਰੀ ਜੋ ਚਮਕ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਗਵਾ ਬੈਠਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ! ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਭਲਾ ਕੌਣ ਉਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਘਵ ਰਾਮ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਗੇ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਉਹਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਦੀ ਭਲਾ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਬਾਣ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁੱਖ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਦ ਉਹ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਜਾਂ ਮੋਹ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਉਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਆਖਿਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡਾ, ਹੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ, ਇਤਨਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਾਨ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਰਾਮ ਜੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਨਾ ਮੁੜਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਐਸੇ ਬਚਨ ਆਖ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਸ਼ੌਰ ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਅਗੇਵਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਢਾੜਸ ਦੇ। ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦੁੱਖੀ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਖ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰੜੇ ਬਚਨ ਆਖ ਬੈਠਾ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਣਾ, ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਵਾਨਰ ਮਹੇਂਦ੍ਰ, ਹਿਮਵਤ, ਵਿਂਧਿਆ, ਕੈਲਾਸ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਪਾਂਡੁਸ਼ਿਖਰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਪੰਜ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਪਦਮਾਚਲ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕਾਜਲ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਧੂਮਰਗਿਰੀ ਵਿਚ ਸ਼ਰਨ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ, ਮਹਾਂ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਜੋ ਮਧੁ ਪੀਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਤਪੋਵਨ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੇਜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਵੀ ਭੇਜ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਸਕਣ। ਜਿਹੜੇ ਵਾਨਰ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਨ ਜਾਂ ਆਲਸੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਦੱਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇੱਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਵਾਯੁਪੁਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਵਾਨਰ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਵਾਨਰ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਆ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਵਾਨਰ ਰਾਘਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲੱਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਾਨਰ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਿੰਘਾਂ ਅਤੇ ਬੱਘਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਹੜੇ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਹਿਮਾਚਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੋਲੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ, ਹਰ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਣ।