ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਵਧ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਨਾਰਾਜ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤਾਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਜੇ ਅਧੂਰੀਆਂ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਨਾ ਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੂੰ, ਉਹ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਚਾਨਕ ਕਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਕ੍ਰੋਧ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਰਾਮਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਰੂਮਾ, ਮੈਨੂੰ, ਅੰਗਦ, ਰਾਜ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਅਨਾਜ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜਦ ਉਹ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਛਸ ਰਾਵਣ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਛਸ ਹਨ, ਅਤੇ ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਛਸ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ (ਸੀਤਾ) ਦਾ ਹਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਛਸ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵਲੋਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਠੋਰ ਰਾਵਣ।" "ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਘਵ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਅੱਜ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਾਲੂ-ਵਾਨਰ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਚਮਕਦੇ ਵਾਨਰ, ਹੇ ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।" "ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਦ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ-ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਡਰ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਆਫਤ ਦੀ ਆਸ਼ੰਕਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਧੀਰਜ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਰਮ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ, ਤਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭੀਜੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਾਨਰ-ਰਾਜ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਖੋ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪਾ ਲਿਆ। ਐਸਾ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਮਾ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਤੁਲਯ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਮੁੜ ਚੁਕਾ ਸਕੇ? ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਘਵ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਮਦਦ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ—ਉਸਨੂੰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤ? ਤਦ ਵੀ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ।" "ਜੇ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਦੂਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਕੁਝ ਉਲਟ-ਸਿੱਧਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਖਿਆਕਾਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਤੂੰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਉਸਦਾ ਉੱਤਮ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਵਾਨਰ-ਰਾਜ ਦਾ ਸੁਖ-ਭਾਗ ਭੋਗਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਮਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਮਾ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਉਹੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਦਾ ਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਕੌਣ ਹੋਰ, ਅਜਿਹੀ ਸਮਝ ਤੇ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਾਮਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਖ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਬੋਲ ਗਿਆ ਹੋਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਦੋਸਤ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। "ਜੋ ਵਾਨਰ ਮਹੇਂਦਰ, ਹਿਮਾਵਤ, ਵਿਂਧਯ, ਕੈਲਾਸ, ਮੰਦਰ, ਪਾਂਡੁਸ਼ਿਖਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚਮਕਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਾਰਾ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਨਰਮੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਵਾਨਰ-ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਸ ਜਗ ਪਈ।