ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਕੜ੍ਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿਚ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਰਾ—ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਸੀ—ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਤਾਰਾ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਧਰਮਕਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗੋਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਗਰੀਵ ਨਾ ਤਾਂ ਅਪਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਨਾ ਠੱਗ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਪਕਾਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੁਗਰੀਵ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰ ਕੇ ਵਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਹੈ। ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਯਸ਼, ਵਾਨਰ ਰਾਜ, ਰੁਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ—all ਕੁਝ ਮਿਲਿਆ।" ਤਾਰਾ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਤੇ ਸਮਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲਗਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਮਾਂ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਮਦ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕੇ, ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ?" "ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਜੇ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਓ, ਪੂਰੀ ਤਸਦੀਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਸ਼ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਲਈ ਆਪਣਾ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿਓ।" "ਸੁਗਰੀਵ ਤਾਂ ਰਾਮ ਲਈ ਰੁਮਾ, ਮੈਨੂੰ, ਅੰਗਦ, ਰਾਜ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਮਵੈਸ਼ੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਕੰਮੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਰਬ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ, ਅਤੇ ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾਇਆ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਮਦਦ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਲਈ।" "ਵਾਲੀ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਜੋ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਰਾਮ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਲਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਅੱਜ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਾਲੂ-ਵਾਨਰ ਤੇ ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਆਉਣਗੇ, ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਚਮਕਦੇ ਵਾਨਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਣਗੇ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ।" "ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਦੇਖ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਣੀਆਂ ਵੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਹੀਆਂ, ਸਭ ਡਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਲਾ ਖਤਰਾ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰਾ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ—ਜੋ ਸਵਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੀ। ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਤਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਆਪਣੇ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਪਈ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ, ਮੋਟੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਚਮਕ, ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਮੁੜ ਮਿਲਿਆ। ਐਸੇ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਭਲਾ ਕੌਣ ਚੁਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਘਵ ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸਨੂੰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?" "ਹੇ ਨਰ-ਸ਼੍ਰੇਠ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ। ਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕੋਈ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?" ਸੁਗਰੀਵ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਤੂੰ, ਸੁਗਰੀਵ, ਉਸਦਾ ਮਹਾਨ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਸਮਝਾਉਣ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ।