ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਪਕੜ ਲਈਆਂ। ਇਹ ਵਾਨਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਲੱਖਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੋਹਰੈ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਇੰਧਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਉਤਾਵਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਡਰ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਗਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਖਮਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜੋਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਗਰੀਵ, ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਵਿਅਸਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਵਾਨਰ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਰੋਮਾਂਚਕ, ਪਹਾੜੀ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਖ ਅਤੇ ਦੰਦ ਹਥਿਆਰ ਸੀ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ, ਬਾਘਾਂ ਵਰਗੇ ਦੰਦ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਕੁਝ ਵਾਨਰਾਂ ਕੋਲ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੁਝ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਲੱਖਮਣ ਨੇ ਉਸ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਟੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਨਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਨਗਰ ਦੇ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਖਾਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਲੱਖਮਣ, ਜੋ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਘ ਵਰਗਾ, ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹਾਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਤੀਰ ਦੀ ਨੋਕ ਵਰਗੇ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੰਜ-ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੱਖਮਣ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਵੋ।" "ਇੱਥੇ ਲੱਖਮਣ ਖੜਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾਲ ਦੁਖੀ, ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।" "ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਵਾਨਰ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਫ਼ੌਰਨ ਆ ਜਾ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਰੀ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ।" ਲੱਖਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਅੰਗਦ, ਉਹਨਾਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਿਤ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ Rumā ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਗਦ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ, ਅਤੇ Rumā ਦੇ ਪੈਰ ਵੀ ਦਬਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਗਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਮਸਤ ਅਤੇ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਡਰ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਗਰਜਨ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ-ਠੇਕਾ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ, ਵਾਨਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਉਲਝਣ ਵਿਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੋਖਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। Plakṣa ਅਤੇ Prabhāva, ਦੋ ਮੰਤਰੀ ਜੋ ਅਰਥ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਮਾਇਤੀ ਵਜੋਂ, Indra ਦੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੈਠ ਗਏ। "ਰਾਮ ਅਤੇ ਲੱਖਮਣ, ਦੋ ਭਰਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ, ਲੱਖਮਣ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਇਹ ਲੱਖਮਣ ਹੈ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਭਰਾ, ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅੰਗਦ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਖਮਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।" "ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹਨ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ।" "ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਅੱਜ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਰਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵਿਆ ਨਿਭਾ।" ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਬਤੀ-ਦੂਜੇ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਅੰਗਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਲੱਖਮਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਣ ਤੋਂ ਉਠ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਯਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਤੇ ਹਲਕਾਪਣ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਦੇ ਕਲਾ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਗਲਤ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਲੱਖਮਣ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਭਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਉਂ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੌਕਸ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਲੱਖਮਣ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਨੂੰ ਉਹ ਗਲਤੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਆਈਆਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੈ, ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਖਮਣ ਜਾਂ ਰਾਘਵ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੋਸਤ, ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੱਖਮਣ ਦੇ ਆਉਣ, ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਉਤਾਵਲ, ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਅੰਗਦ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਸੋਚ, ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ ਇਕ-ਬ-ਇਕ ਵਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਨੇ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।