ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਗੁਆਚ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਚੰਦਨੀ ਦੀ ਕੰਪਦੀ ਛਾਂਹ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿਲਦੇ ਹੋਏ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੀ ਨਾਰੀ ਵਾਂਗ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਰਮ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਖੁਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਦਨੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਸਫੈਦ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਨਾਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਚੌਲ ਖਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਬਗਲੇ ਦੀ ਲਾਈਨ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਲਾ ਦੇ ਮੋਤੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ। ਵੱਡੇ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੰਸ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਾਤ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦਾ ਚੰਦ ਹੈ ਤੇ ਕੋਈ ਬੱਦਲ ਨਹੀਂ। ਸੋਹਣੇ ਤਲਾਬ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ। ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਧੁਨ, ਸਾਂਡਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਮੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਬਲਦਾਂ ਦੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਰੋਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਾਗ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਕਾਸ਼ ਘਾਹ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਕੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਧਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਪੀ ਕੇ ਮਸਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਜੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਦੇ ਰੁਖ਼ ਨਾਲ ਮੌਜਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਗਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਧਾਨ ਦੇ ਖੇਤ, ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦ—ਇਹ ਸਭ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਹੁਣ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਘੜ ਗਏ ਹਨ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਹਾਗਨ ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਲਸ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਮੂੰਹ, ਕਾਸ਼ ਘਾਹ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਨਜ਼ੁਕ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਜਲ-ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਵਧੂਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਖਿਲਦੇ ਹੋਏ ਕੁੰਦ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਰੰਗੀਨੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਰਸ ਭਰੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਬਾਣ ਤਾਣ ਲਏ ਹਨ। ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਾਹਕ ਬੱਦਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਤਝੜ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਰੇਤਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਲਜਾਈ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦਿਖਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਤੇ ਚਕਵਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੁਰਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਸੁਖਮਣੀ, ਹੁਣ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫੌਜੀ ਮੁਹਿੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਸੱਤ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਨ ਦਰੱਖਤ, ਖਿਲਦੇ ਹੋਏ ਕੋਵਿਦਾਰ, ਬੰਧੁਜੀਵ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸ਼ਿਆਮਾ ਪੌਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। "ਲਖ਼ਮਣ, ਵੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਰ ਥਾਂ ਹੰਸਾਂ, ਬਗਲਿਆਂ, ਚਕਵਾ ਤੇ ਕੁਰਲ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਏ ਹਨ।" "ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੱਟੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਚਕਵਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਤਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਦੰਡਕ ਅਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮਇਆ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ, ਲਖ਼ਮਣ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖੀ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਨਮਭੂਮੀ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ, ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਤਰਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁਖਮਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਸੁਗਰੀਵ ਵੱਲੋਂ ਅਣਦੇਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦਬੁਧਿ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ।" "ਤੂੰ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਜਾ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੂਰਖ ਹੈ ਤੇ ਅਧਮ ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿਣਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਉਪਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਤੋੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਵੀਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇਨੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੰਤੂ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ।" "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸੋਨੇ-ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਤਾਣੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਕਮਾਨ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਟੰਕਾਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਦ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂ।" "ਫ਼ਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੇਕਰ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਜਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਇਹ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਵੈਰੀ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਸਮਝੌਤਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।" "ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣਦਿਆਂ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ, ਕੇਵਲ ਮਦ ਪਾਨ ਕਰਦਾ, ਸਾਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਇਆ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ।" "ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾ-ਵੀਰ, ਜਾ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣਾ: ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੱਸ, ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਾ। ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਵਾਲੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਹ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਸੁਗਰੀਵ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਨਾ ਚੱਲ।" "ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਤੋੜਿਆ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਜਦ ਮਾਮਲਾ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਸ਼, ਜੋ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ।