ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੌ ਉੱਤਮ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧੀਓ, ਧੀਰਜ ਵੱਡਾ ਕਰਤਵ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸਿੰਗਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਧੀਰਜ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਪਰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਹਿਣ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੀ ਧੀਰਜ ਦਿਖਾਈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਧੀਰਜ ਹੀ ਦਾਨ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਹੀ ਯਗ ਹੈ। ਧੀਰਜ ਹੀ ਯਸ਼ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਗਤ ਧੀਰਜ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਥਾਂ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤੀ। ਓਸ ਵੇਲੇ, ਉੱਥੇ ਇਕ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਚੂਲੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਸੋਮਦਾ, ਜੋ ਉਰਮਿਲਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਆਈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗੀ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੋਮਦਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ 'ਚ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਤੇਜ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ। ਮੈਂ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈਂ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਇਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਤਰ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਜੋ ਚੂਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਫਿਰ ਕੰਪਿਲਯਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਤਦ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਯਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਡੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਲੱਗਾ। ਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਰਸਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਯਾਂ ਅਤੇ ਆਚਾਰਯਾਂ ਸਮੇਤ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਮਦਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੌਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਵੈਦਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਂਤੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਰਾਘਵ, ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪੌਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਗ ਕਰਵਾਇਆ। ਜਦ ਯਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਕੁਸ਼ਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇਕ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਧੀ ਮਿਲੇਗਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਨੂੰ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਗਾਧੀ। ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਉਹ ਗਾਧੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਕੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰਿਚੀਕ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਦੀ ਬਣੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ। ਉਹ ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਬਣ ਗਈ। ਰਾਮ, ਮੈਂ ਵਰਤ ਪਾਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਿੱਧਾਸ਼੍ਰਮ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਜਨਮ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ। ਰਘੁ ਕੁਲ ਨੰਦਨ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਨਾ ਆਵੇ। ਸਾਰੇ ਦਰਖ਼ਤ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਚੁੱਪ ਹਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਿਟ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।