ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਤੁਟ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰੀਰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੋੜੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗੀ ਛੋਟੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਡਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਰੋ ਰਹੀਆਂ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ? ਦੱਸੋ ਧੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ, ਕਿਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਵਕਰਾ ਕਰ ਗਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤਾਂ ਹੋ ਪਰ ਕੁਝ ਆਖਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਹਵਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਧਰਮਿਕ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਜਬਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।" "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਾਂ।" "ਪਰ ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀਆਂ ਤੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸੀ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਧੀਓ, ਧੀਰਜ ਧਾਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਤਵ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਕਜੁੱਟ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖੀ ਹੈ।" "ਸਿੰਗਾਰ ਤਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧੀਰਜ ਪੁਰਖਾਂ ਲਈ। ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਧੀਰਜ ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੀ ਗੱਲ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜਾ ਧੀਰਜ ਵਿਖਾਇਆ, ਉਹ ਦਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਯੱਗ ਵੀ ਹੈ। ਧੀਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਧੀਰਜ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਹਾ ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਚੂਲੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਚੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਸੋਮਦਾ, ਜੋ ਊਰਮਿਲਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਸ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇਉਂ ਹੀ ਲੰਘਿਆ, ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਸੋਮਦਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ-ਤੇਜ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ। ਮੈਂ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਉ।" ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਚੂਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਰਾਜਾ ਕੰਪਿਲਯਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਹਾ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨਾਲ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਰਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਕਰਤਾ ਤੇ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਲਾਸਿਤ ਹੋਇਆ। ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਮਦਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਵੁਹਟੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜ੍ਯ ਕਰਵਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਚੱਲ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਯਜ੍ਯ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਕੁਸ਼ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਧੀ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਕੁਸ਼ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਇਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗਾਧੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਹ ਗਾਧੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਉਸ਼ਿਕ, ਕੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡਿੱਠ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰੀਚੀਕ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਕਉਸ਼ਿਕੀ ਬਣ ਗਈ।