ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਲਾਖਣ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਮੰਨਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ, "ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉਂਗਲੀ ਜਿਹੇ ਛੋਟੇ ਹੋ ਗਏ। ਡਰ ਅਤੇ ਦੁਖੀ, ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ ਧੀਆਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿੰਤਿਤ, ਲਜਜਿਤ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ—ਤੁੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਖੀ। ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਦੱਸੋ, ਧੀਆਂ। ਕੌਣ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ? ਕੌਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋ ਪਰ ਕੁਝ ਬੋਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਆਹ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਚੌਤੀਹਵਾਂ ਚੈਪਟਰ। ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀਆਂ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਹਵਾ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ।" "ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ। ਅਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਵਾਂਗੀਆਂ।" "ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ, ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿਆ, ਹਵਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਤੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਬਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼-ਮਰਯਾਦਾ ਬਚਾਈ ਹੈ।" "ਸਿੰਗਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਸਬਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ। ਪਰ ਇਹ ਜਿਹਾ ਸਬਰ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਬਰ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਇਹ ਸਬਰ ਹੀ ਦਾਨ ਹੈ, ਸਬਰ ਹੀ ਸੱਚ, ਸਬਰ ਹੀ ਯਜ, ਸਬਰ ਹੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਸਬਰ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਚੂਲੀ ਨਾਮ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਗੰਧਰਵ ਕੁਵਾਰੀ ਸੋਮਦਾ, ਉਰਮੀਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਆਈ। ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੇਵਾ ਕਰੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਸੋਮਦਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ।" "ਮੈਂ ਪਤੀ ਰਹਿਤ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਮਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਆਈ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਚੂਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ। ਇਸ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨਾਲ ਕਰੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਵਾਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਧੀਆਂ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤੂਟੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੌ ਧੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਸੋਮਦਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉੱਚ ਕਰਤਬ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕੁਵਾਰੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਚੌਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗਾ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਚੱਲੇ। ਯਜਨ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਕੁਸ਼ਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਧੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਯਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਨੰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗਾਧੀ ਸੀ। "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਹ ਗਾਧੀ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਮੈਂ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਤਨ।" "ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਸਤਯਵਤੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਰੀਚੀਕ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬਰ, ਧਰਮ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼-ਮਰਯਾਦਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਗਾਥਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਮਾਯਣ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਹੋਈ।