ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਨੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ: "ਹੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ, ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਆਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਨਿਭਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਤਾ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪਤੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਾਂਗੀਆਂ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ (ਵਾਇਯੂ ਦੇਵਤਾ) ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਧੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਵਾ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਡਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਰੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦੌੜੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਦੱਸੋ ਧੀਆਂਓ, ਕਿਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਇੰਝ ਮਾੜਾ ਕੀਤਾ? ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਕਿਉਂ ਹੋ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸੀ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਵਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾੜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਾਂ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਮੰਨੀਆਂ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸਬਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਚਾਈ। ਸਿੰਗਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਸਬਰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ। ਪਰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਬਰ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਬਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਉਹ ਦਾਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਯਜਨ ਹੈ। ਸਬਰ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸਬਰ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਸਬਰ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਅਾਹ ਕਿੱਥੇ, ਕਦੋਂ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਰਹੇਗਾ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਚੂਲੀ ਨਾਮਕ ਇਕ ਉਜਿਆਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਸੋਮਦਾ, ਜੋ ਊਰਮਿਲਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀ ਚੂਲੀ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਸੋਮਦਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਪਤੀ ਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਰਾਜਾ ਚੂਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਸ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਸੌ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਅਾਹ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨਾਲ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਿੱਕੜਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਪਸ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਵਿਅਾਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਮਦਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਧੀਆਂ-ਵਾਹੂਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਕੁਸ਼ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਇਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਧੀ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਖਿਆਤਿ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕੁਸ਼ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਨੂੰ ਇਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗਾਧੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹੀ ਗਾਧੀ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਕਉਸ਼ਿਕ, ਕੁਸ਼ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ।