ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਪੇਤ ਛਤਰੀ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਚਿੱਟੇ ਚਮਚੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਵੀ ਲਿਆਏ ਗਏ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਪਲਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਇਤਰ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਮੱਖਣ ਮਿਲਿਆ ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਅਤੇ ਦੋ ਕੀਮਤੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਧਾਗਾ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਅਤੇ ਮਨ:ਸ਼ਿਲਾ ਲੈ ਕੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ। ਫਿਰ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਲੇ ਵਾਨਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਕਦਰ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ। ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਜੋ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ। ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਾਂਡ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਗਜ, ਗਵੱਖਸ਼, ਗਵਯ, ਸ਼ਰਭ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦ, ਦੁਵਿਦ, ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਜੰਬਵਾਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸਨ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਜੈਕਾਰੇ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਹੁਣ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਯੁਵਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਅੰਗਦ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਧਜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਗਈ। ਫਿਰ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਉਪਰੰਤ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸੁਗਰੀਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰੂਮਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਪਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤਾਈਸਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਹਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟੀਆਂ, ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਭਾਲੂ, ਲੰਮੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਬਿੱਲੀਆਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਪਹਾੜ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਮ ਨੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: "ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਬੜੀ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੇ ਹਵਾ-ਦਾਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸੌਮੀਤ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਬਿਤਾਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਬੜੀ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।" "ਇਹ ਚੋਟੀ ਚਿੱਟੇ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਤਾਮਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਚੰਮਕਦੇ ਚਮੇਲੀ, ਕੁੰਦ, ਸਿੰਦੂਵਾਰ, ਸ਼ੀਰਿਸ਼, ਕਦੰਬ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਸਰਜ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਹਨ। ਤੇ ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਢਲਾਨ ਵਾਲੀ ਗੁਫਾ ਬੜੀ ਉਚਿਤ ਹੈ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹ ਉੱਚੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ।" "ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੁਹਾਂਡੇ 'ਤੇ, ਹੇ ਸੌਮੀਤ੍ਰ, ਇਕ ਲੰਮੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਪਟੀ ਚਟਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਰੰਗ ਲੱਗੇ ਕਾਜਲ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਦੇਖੋ, ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਕਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਕਾਜਲ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਹੋਈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਹੈ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀ ਹੈ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਵਹਿੰਦੀ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਿਕਣ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਨਵੀ ਦਰਿਆ। ਇਹ ਚੰਦਨ, ਤਿਲਕ, ਸਾਲ, ਤਮਾਲ, ਅਤਿਮੁਕਤਕ, ਕਮਲ, ਸਰਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵਾਨੀਰ, ਟਿਮਿਡਾ, ਬਕੁਲ, ਕੇਤਕ, ਹਿੰਤਾਲ, ਤਿਨਿਸ਼, ਨੀਪ ਅਤੇ ਵੇਤਸ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ।" "ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਵੇ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਝੁੰਡ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਚੱਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਵਿੱਚ ਸੁਗਰੀਵ ਨਵੇਂ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।