ਤਾਰਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਤੇ ਦੁਖ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਬਾਂਦਰਣਾਂ, ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਅੰਗਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਲੀ ਲਈ ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉਲਟੇ ਪੈਰਾਂ ਘੁੰਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਵਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬਾਂਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁਭ ਨਦੀ ਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਲ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਤਾਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਲੀ ਲਈ ਜਲ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਦੁਖ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਬਾਂਦਰ, ਵਾਲੀ ਦੀ ਚਿਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਜੋ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇक्षਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਮਿਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛਬੀ ਸਾਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਭਿੱਜੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਰਮਲ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨ ਪੁਤ੍ਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁਰਖੀ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਰਲਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸ਼ੁਭ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ—" "ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੇ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲੇਗਾ; ਉਸ ਨੇ ਇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਇਲਾਇਚੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਆਪਣੀ ਸਰਦਾਰੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰੋ।" ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਵਾਕਪਟੂ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ, ਚਾਹੇ ਪਿੰਡ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ—" "ਮੈਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹਨੁਮਾਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਉਹ ਵੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ— "ਚਲਣ-ਚਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ—ਇਸ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਓ।" "ਵੱਡੇ ਦੇ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਾਨ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਅੰਗਦ, ਜੋ ਡਰ-ਭੈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਾਵਣ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜੋ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ।" "ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ; ਸ਼ੁਭ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ। ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਾਂਗਾ।" "ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ, ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ।" "ਜਦ ਕਾਰਤਿਕ ਆਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਕ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।" "ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾਓ ਅਤੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰੋ।" ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ— ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਸਰਦਾਰ ਪਿੱਛੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਸਭ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਏ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਸਭ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪੀਲਾ ਛਤਰੀ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਚਿੱਟੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲੇ ਚਮਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥੇ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਲਿਆਏ ਗਏ। ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਲੇਪ, ਲਿਆਏ ਗਏ। ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਮਧੁ ਤੇ ਘੀ, ਦਹੀ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਅਤੇ ਦੋ ਕੀਮਤੀ ਜੁੱਤੀਆਂ, ਲਿਆਏ ਗਏ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧਾਗਾ, ਪੀਲੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਹਸ਼ੀਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ ਸੋਲਾਂ ਉੱਤਮ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਥੇ ਆਈਆਂ। ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਪਸਾਰ ਕੇ, ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਪਲਾਸ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਠਾਇਆ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਸਭ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਤ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।