ਮਾਤਾ ਚ ਮਮ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਸਂਤਾਪਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਮ੍ਮਾਨਮਰ੍ਹਤਿ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਬਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਈਂ।
ਵਨ੍ਦਿਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾਃ ਸ਼ੇषਾ ਮਮ ਮਾਤਰਃ। ਸ੍ਨੇਹਪ੍ਰਣਯਸਮ੍ਭੋਗੈਃ ਸਮਾ ਹਿ ਮਮ ਮਾਤਰਃ
ਮੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਂ। ਪਿਆਰ, ਲਗਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਭ੍ਰਾਤृਪੁਤ੍ਰਸਮੌ ਚਾਪਿ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੌ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਭਰਤਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੌ ਮਮ
ਭਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝੀਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਰਤਸ੍ਯ ਕਦਾਚਨ। ਸ ਹਿ ਰਾਜਾ ਚ ਵੈਦੇਹਿ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭਰਤ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ, ਵੈਦੇਹੀ, ਹੁਣ ਉਹੀ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤਾ ਹਿ ਸ਼ੀਲੇਨ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚੋਪਸੇਵਿਤਾਃ। ਰਾਜਾਨਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੀਦਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕੁਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਲਟ ਹੋਣ ਤੇ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਔਰਸ੍ਯਾਨਪਿ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਹਿ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤ੍ਯਹਿਤਕਾਰਿਣਃ। ਸਮਰ੍ਥਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਜਨਾਨਪਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ, ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਜੇਹੜੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੇਹ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਭਰਤਸ੍ਯ ਰਤਾ ਧਰ੍ਮੇ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ
ਇਸ ਲਈ, ਸੁਭਾਗਣੀਏ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹਿ, ਭਰਤ ਵਾਸਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿ।
ਅਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵਨਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹੈਵ ਭਾਮਿਨਿ। ਯਥਾ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਕੁਰੁषੇ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਮੰਨੀਂ।
thumb|ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੨-
ਹੁਣ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਸੱਤਾਈਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਵੈਦੇਹੀ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਾ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ। ਪ੍ਰਣਯਾਦੇਵ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪਿਆਰ ਜੋਗ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਿਮਿਦਂ ਭਾषਸੇ ਰਾਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਲਘੁਤਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਯਦਪਹਾਸ੍ਯਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਮਾ, ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਲਗਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿ ਤੂੰ ਹਲਕਾ-ਫੁਲਕਾ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸੇ ਵਿਚ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਵੀਰਾਣਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਨृਪ। ਅਨਰ੍ਹਮਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਨ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨਿਮਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਆਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਨੁषਾ। ਸ੍ਵਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਭੁਞ੍ਜਾਨਾਃ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਭਾਗ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ
ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਪਿਓ, ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਨੂ—all ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਆਪਣਾ ਨਸੀਬ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਤੁ ਨਾਰ੍ਯੇਕਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਅਤਸ਼੍ਚੈਵਾਹਮਾਦਿष੍ਟਾ ਵਨੇ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯਪਿ
ਪਰ, ਇਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖਾ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਨ ਪਿਤਾ ਨਾਤ੍ਮਜੋ ਵਾਤ੍ਮਾ ਨ ਮਾਤਾ ਨ ਸਖੀਜਨਃ। ਇਹ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪਤਿਰੇਕੋ ਗਤਿਃ ਸਦਾ
ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਔਰਤ ਲਈ ਨਾ ਪਿਓ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਆਪ, ਨਾ ਮਾਂ, ਨਾ ਮਿੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ; ਪਤੀ ਹੀ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਰਹਿ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦੁਰ੍ਗਂ ਵਨਮਦ੍ਯੈਵ ਰਾਘਵ। ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮृਦ੍ਨਨ੍ਤੀ ਕੁਸ਼ਕਣ੍ਟਕਾਨ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਘਾਹ ਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਦੀ ਹੋਈ।
ਈਰ੍ष੍ਯਾਂ ਰੋषਂ ਬਹਿष੍ਕृਤ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਮਿਵੋਦਕਮ੍। ਨਯ ਮਾਂ ਵੀਰ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਃ ਪਾਪਂ ਮਯਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵੀਰ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲ—ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਗ੍ਰੇ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਵਾ ਵੈਹਾਯਸਗਤੇਨ ਵਾ। ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਗਤਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਾਦਚ੍ਛਾਯਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਚਾਹੇ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਹੋਵਾਂ, ਚਾਹੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿਚ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਵਾਂ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੀ ਔਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਨੁਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਨਾਸ੍ਮਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਯਥਾ ਮਯਾ
ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਆਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਨਿਰਣੈ ਲਿਆ, ਓਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਾਂਗੀ।
ਅਹਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਨਂ ਪੁਰੁषਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਮृਗਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਔਖੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਣ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖਂ ਵਨੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਯਥੈਵ ਭਵਨੇ ਪਿਤੁਃ। ਅਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਤ੍ਰੀਁਲ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੀ ਐਸਾ ਸੁਖੀ ਰਹਾਂਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਹੀ ਸੋਚਾਂਗੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਾ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ। ਸਹ ਰਂਸ੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਵਨੇषੁ ਮਧੁਗਨ੍ਧਿषੁ
ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮਧੁਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੀ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਰਾਮ ਸਮ੍ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍। ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਜਨਸ੍ਯੇਹ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਮ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਕੀ ਗੱਲ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ!
ਸਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਨਮਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਨ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਵਸਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾ ਕੇ ਜੀਊਂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭੁਕ੍ਤਵਤਿ ਤ੍ਵਯਿ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਤਃ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਪਲ੍ਵਲਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖਾਵਾਂਗੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਪਹਾੜ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਭੀਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਹਂਸਕਾਰਣ੍ਡਵਾਕੀਰ੍ਣਾਃ ਪਦ੍ਮਿਨੀਃ ਸਾਧੁਪੁष੍ਪਿਤਾਃ
ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹੰਸ ਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖਾਂਗੀ।
ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਸੁਖਿਨੀ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰੇਣ ਸਂਗਤਾ। ਅਭਿषੇਕਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਸੁ ਨਿਤ੍ਯਮਨੁਵ੍ਰਤਾ
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਅਸਨਾਨ ਕਰਾਂਗੀ।
ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਰਂਸ੍ਯੇ ਪਰਮਨਨ੍ਦਿਨੀ। ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਂ ਵਾਪਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੀ। ਇੰਝ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਿਤਾ ਲਵਾਂ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਂ ਨ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋऽਪਿ ਹਿ ਨ ਮੇ ਮਤਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗੇऽਪਿ ਚ ਵਿਨਾ ਵਾਸੋ ਭਵਿਤਾ ਯਦਿ ਰਾਘਵ। ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਾਹਂ ਤਦਪਿ ਰੋਚਯੇ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਦ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸੁਰਗ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਜੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।