ତାରଯା ଵାକ୍ଯମୁକ୍ତୋଽହଂ ସତ୍ଯଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଯା ହିତମ୍। ତଦତିକ୍ରମ୍ଯ ମୋହେନ କାଲସ୍ଯ ଵଶମାଗତଃ
ତାରା ମୋତେ ସତ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ; ସେ ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମୋହରେ ପଡି କାଳର ଅଧୀନ ହୋଇଗଲି।
ତ୍ଵଯା ନାଥେନ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ନ ସନାଥା ଵସୁଂଧରା। ପ୍ରମଦା ଶୀଲସମ୍ପୂର୍ଣା ପତ୍ଯେଵ ଚ ଵିଧର୍ମଣା
ତୁମେ ନାଥ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ପୃଥିବୀ ଏଠାରେ ସୁରକ୍ଷିତ ନୁହେଁ; ଏକ ଶୀଳବତୀ ଜନାଣୀ ଅନ୍ୟାୟୀ ପତି ପାଖରେ ଯେମିତି।
ଶଠୋ ନୈକୃତିକଃ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ମିଥ୍ଯାପ୍ରଶ୍ରିତମାନସଃ। କଥଂ ଦଶରଥେନ ତ୍ଵଂ ଜାତଃ ପାପୋ ମହାତ୍ମନା
ଚତୁର, ଧୋକାବାଜ, ନିଚ, ମିଥ୍ୟା ବିନୟ ଭାବରେ ରହି—ତୁମେ ଏପରି ପାପୀ ଦଶରଥଙ୍କ ପରି ମହାତ୍ମା ପିତାଙ୍କୁ କିପରି ଜନ୍ମ ଦେଲା?
ଛିନ୍ନଚାରିତ୍ର୍ଯକକ୍ଷ୍ଯେଣ ସତାଂ ଧର୍ମାତିଵର୍ତିନା। ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମାଙ୍କୁଶେନାହଂ ନିହତୋ ରାମହସ୍ତିନା
ସତ୍ଜନଙ୍କ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି, ଭଲ ଚରିତ୍ରର ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରି, ଧର୍ମର ଅଙ୍କୁଶ ଛାଡି—ମୁଁ ରାମଙ୍କ ହାତରେ ମାରାଯାଇଛି, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହାତୀ ସମାନ।
ଅଶୁଭଂ ଚାପ୍ଯଯୁକ୍ତଂ ଚ ସତାଂ ଚୈଵ ଵିଗର୍ହିତମ୍। ଵକ୍ଷ୍ଯସେ ଚେଦୃଶଂ କୃତ୍ଵା ସଦ୍ଭିଃ ସହ ସମାଗତଃ
ଏପରି ଅଶୁଭ ଓ ଅଯୋଗ୍ୟ କାମ, ସତ୍ଜନମାନେ ନିନ୍ଦା କରିଥିବା, କରି ତୁମେ ଯଦି ସଦ୍ଭିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ କହିବା, ତେବେ କଣ କହିବା?
ଉଦାସୀନେଷୁ ଯୋଽସ୍ମାସୁ ଵିକ୍ରମୋଽଯଂ ପ୍ରକାଶିତଃ। ଅପକାରିଷୁ ତେ ରାମ ନୈଵଂ ପଶ୍ଯାମି ଵିକ୍ରମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଉଦାସୀନ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ତୁମେ ଏହି ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇଛ; ରାମ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଏପରି ପ୍ରତାପ ଦେଖାଉଥିବା ଦେଖିନାହିଁ।
ଦୃଶ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଯୁଧ୍ଯେଥା ମଯା ଯୁଧି ନୃପାତ୍ମଜ। ଅଦ୍ଯ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ଦେଵଂ ପଶ୍ଯେସ୍ତ୍ଵଂ ନିହତୋ ମଯା
ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥାନ୍ତୁ, ରାଜପୁତ୍ର, ତେବେ ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରି, ତୁମେ ବୈବସ୍ବତ ଦେବକୁ ଦେଖିଥାନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଯାଦୃଶ୍ଯେନ ତୁ ରଣେ ନିହତୋଽହଂ ଦୁରାସଦଃ। ପ୍ରସୁପ୍ତଃ ପନ୍ନଗେନୈଵ ନରଃ ପାପଵଶଂ ଗତଃ
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦୁର୍ବଳ ନୁହେଁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ମୋତେ ମାରିଦେଲା; ଏହା ଏମିତି, ଯେପରି ଏକ ପାପୀ ମନୁଷ୍ୟ ଘୁମେ ଥିବାବେଳେ ଅଜଗର ଦେଇ ମାରାଯାଏ।
ସୁଗ୍ରୀଵପ୍ରିଯକାମେନ ଯଦହଂ ନିହତସ୍ତ୍ଵଯା। ମାମେଵ ଯଦି ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵମେତଦର୍ଥମଚୋଦଯଃ। ମୈଥିଲୀମହମେକାହ୍ନା ତଵ ଚାନୀତଵାନ୍ ଭଵେଃ
ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପ୍ରିତିରେ ତୁମେ ମୋତେ ମାରିଦେଲା, ଯଦି ଏହି କାମ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ମୋତେ କହିଥାନ୍ତୁ, ତେବେ ଏକ ଦିନରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ମୈଥିଲୀକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଥାନ୍ତି।
ରାକ୍ଷସଂ ଚ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ତଵ ଭାର୍ଯାପହାରିଣମ୍। କଣ୍ଠେ ବଦ୍ଧ୍ଵା ପ୍ରଦଦ୍ଯାଂ ତେଽନିହତଂ ରାଵଣଂ ରଣେ
ତୁମ ଭାର୍ୟାକୁ ଚୋରି କରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସକୁ ମୁଁ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧି, ରାଣ୍ୟରେ ଅମର ରାବଣକୁ ତୁମ ପାଖରେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ୍ଯସ୍ତାଂ ସାଗରତୋଯେ ଵା ପାତାଲେ ଵାପି ମୈଥିଲୀମ୍। ଆନଯେଯଂ ତଵାଦେଶାଚ୍ଛ୍ଵେତାମଶ୍ଵତରୀମିଵ
ମୈଥିଲୀ ସାଗର ଜଳରେ କିମ୍ବା ପାତାଳରେ ରଖାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ତାକୁ ଶ୍ୱେତା ଅଶ୍ବତରୀ ପରି ଫେରାଇ ଆଣିଥାନ୍ତି।
ଯୁକ୍ତଂ ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ସୁଗ୍ରୀଵଃ ସ୍ଵର୍ଗତେ ମଯି। ଅଯୁକ୍ତଂ ଯଦଧର୍ମେଣ ତ୍ଵଯାହଂ ନିହତୋ ରଣେ
ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ ସୁଗ୍ରୀବ ରାଜ୍ୟ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଅଧର୍ମରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ମାରିଦେଲା, ଏହା ଅଯୋଗ୍ୟ।
କାମମେଵଂଵିଧୋ ଲୋକଃ କାଲେନ ଵିନିଯୁଜ୍ଯତେ। କ୍ଷମଂ ଚେଦ୍ଭଵତା ପ୍ରାପ୍ତମୁତ୍ତରଂ ସାଧୁ ଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ନିଶ୍ଚୟ, ଏହି ସଂସାର ସମୟର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲିଥାଏ। ଯଦି ତୁମେ କିଛି ଯୁକ୍ତି ଦେଖିଛ, ତେବେ ଭଲ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପରିଶୁଷ୍କଵକ୍ତ୍ରଃ ଶରାଭିଘାତାଦ୍ ଵ୍ଯଥିତୋ ମହାତ୍ମା। ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ରାମଂ ରଵିସଂନିକାଶଂ ତୂଷ୍ଣୀଂ ବଭୌ ଵାନରରାଜସୂନୁଃ
ଏପରି କହି, ବାଣର ଘାତରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ମୁଖ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଥିବା ମହାନ ମନ୍ଦିର ରାଜପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିରବ ରହିଲେ।
thumb|ଅଷ୍ଟାଦଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ କିଷ୍କିନ୍ଧାକାଣ୍ଡେ ଅଷ୍ଟାଦଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୪-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ଅଠାରୋତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବେ ଶୁଣ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଶ୍ରିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମାର୍ଥସହିତଂ ହିତମ୍। ପରୁଷଂ ଵାଲିନା ରାମୋ ନିହତେନ ଵିଚେତସା
ଏପରି ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବା ବାଲିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଠୋର କିନ୍ତୁ ଆଦରଭରା ଧର୍ମ ଓ ଉପକାରୀ କଥା ଶୁଣି, ରାମ ନିରବ ରହିଲେ।
ତଂ ନିଷ୍ପ୍ରଭମିଵାଦିତ୍ଯଂ ମୁକ୍ତତୋଯମିଵାମ୍ବୁଦମ୍। ଉକ୍ତଵାକ୍ଯଂ ହରିଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପଶାନ୍ତମିଵାନଲମ୍
ସେ ହରିମାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତେଜ ହରାଇଯିବା, ଆଲୋକ ହୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ ଶୂନ୍ୟ ମେଘ, ଓ ଶାନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖିଲେ।
ଧର୍ମାର୍ଥଗୁଣସମ୍ପନ୍ନଂ ହରୀଶ୍ଵରମନୁତ୍ତମମ୍। ଅଧିକ୍ଷିପ୍ତସ୍ତଦା ରାମଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵାଲିନମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ, ଧର୍ମ, ଧନ ଓ ଗୁଣରେ ଯୋଗ୍ୟ ଏହି ବାନର ରାଜାଙ୍କୁ ଅପମାନିତ ହେବା ପରେ, ରାମ ବାଲିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଧର୍ମମର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ସମଯଂ ଚାପି ଲୌକିକମ୍। ଅଵିଜ୍ଞାଯ କଥଂ ବାଲ୍ଯାନ୍ମାମିହାଦ୍ଯ ଵିଗର୍ହସେ
ଧର୍ମ, ଧନ, କାମ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକର ଚଳାଚଳ ବୁଝିନଥିବା ବେଳେ, ଏମିତି ଅବୁଝ ଭାବରେ ଆଜି ତୁମେ କିପରି ମୋତେ ଦୋଷାରୋପ କରୁଛ?
ଅପୃଷ୍ଟ୍ଵା ବୁଦ୍ଧିସମ୍ପନ୍ନାନ୍ ଵୃଦ୍ଧାନାଚାର୍ଯସମ୍ମତାନ୍। ସୌମ୍ଯ ଵାନରଚାପଲ୍ଯାତ୍ ତ୍ଵଂ ମାଂ ଵକ୍ତୁମିହେଚ୍ଛସି
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୃଦ୍ଧ ଓ ଗୁରୁମାନେ ଯାହାକୁ ମନ୍ଦିର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିନଥିବା ବେଳେ, ବାନର ସ୍ୱଭାବରେ ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋତେ କଥା କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାମିଯଂ ଭୂମିଃ ସଶୈଲଵନକାନନା। ମୃଗପକ୍ଷିମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ନିଗ୍ରହାନୁଗ୍ରହେଷ୍ଵପି
ଏହି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶୀ ଭୂମି, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ରକ୍ଷା ଓ ଶାସନ ପାଇଁ ଅଛି।
ତାଂ ପାଲଯତି ଧର୍ମାତ୍ମା ଭରତଃ ସତ୍ଯଵାନୃଜୁଃ। ଧର୍ମକାମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ନିଗ୍ରହାନୁଗ୍ରହେ ରତଃ
ଏହି ଭୂମିକୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ସିଧାସଳଖ ବରତ, ଯିଏ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଧନର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଶାସନ ଓ କୃପାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ନଯଶ୍ଚ ଵିନଯଶ୍ଚୋଭୌ ଯସ୍ମିନ୍ ସତ୍ଯଂ ଚ ସୁସ୍ଥିତମ୍। ଵିକ୍ରମଶ୍ଚ ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଃ ସ ରାଜା ଦେଶକାଲଵିତ୍
ତାଙ୍କରେ ନୀତି ଓ ଶିଷ୍ଟାଚାର, ଦୃଢ଼ ସତ୍ୟ ଅଛି; ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ସେ ଦେଶ ଓ ସମୟର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା।
ତସ୍ଯ ଧର୍ମକୃତାଦେଶା ଵଯମନ୍ଯେ ଚ ପାର୍ଥିଵାଃ। ଚରାମୋ ଵସୁଧାଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ ଧର୍ମସଂତାନମିଚ୍ଛଵଃ
ସେ ଧର୍ମପରାୟଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଆମେ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଧର୍ମର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଘୁରୁଛୁ।
ତସ୍ମିନ୍ ନୃପତିଶାର୍ଦୂଲେ ଭରତେ ଧର୍ମଵତ୍ସଲେ। ପାଲଯତ୍ଯଖିଲାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ କଶ୍ଚରେଦ୍ ଧର୍ମଵିପ୍ରିଯମ୍
ଏପରି ଧର୍ମପ୍ରେମୀ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମାନ ବରତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବାବେଳେ, କିଏ ଧର୍ମବିରୁଦ୍ଧ କାମ କରିପାରିବ?
ତେ ଵଯଂ ମାର୍ଗଵିଭ୍ରଷ୍ଟଂ ସ୍ଵଧର୍ମେ ପରମେ ସ୍ଥିତାଃ। ଭରତାଜ୍ଞାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ନିଗୃହ୍ଣୀମୋ ଯଥାଵିଧି
ଆମେ ନିଜ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ରହି, ବରତଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଖ୍ୟ କରି, ମାର୍ଗ ଛାଡ଼ିଥିବାମାନେକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ।
ତ୍ଵଂ ତୁ ସଂକ୍ଲିଷ୍ଟଧର୍ମଶ୍ଚ କର୍ମଣା ଚ ଵିଗର୍ହିତଃ। କାମତନ୍ତ୍ରପ୍ରଧାନଶ୍ଚ ନ ସ୍ଥିତୋ ରାଜଵର୍ତ୍ମନି
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଧର୍ମରେ ଅଶୁଦ୍ଧ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୋଷୀ, ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିତ, ରାଜପଥରେ ଦୃଢ଼ ନୁହଁ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଭ୍ରାତା ପିତା ଵାପି ଯଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି। ତ୍ରଯସ୍ତେ ପିତରୋ ଜ୍ଞେଯା ଧର୍ମେ ଚ ପଥି ଵର୍ତିନଃ
ଠାରୁ ଭାଇ, ବାପା, ଓ ଯିଏ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି—ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଧର୍ମର ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକ ପିତା ପରି ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଵୀଯାନାତ୍ମନଃ ପୁତ୍ରଃ ଶିଷ୍ଯଶ୍ଚାପି ଗୁଣୋଦିତଃ। ପୁତ୍ରଵତ୍ତେ ତ୍ରଯଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯା ଧର୍ମଶ୍ଚୈଵାତ୍ର କାରଣମ୍
ନିଜର ଛୋଟ ପୁଅ କିମ୍ବା ଗୁଣବାନ ଶିଷ୍ୟ, ଏହି ତିନିଜଣଙ୍କୁ ପୁଅ ପରି ମନେ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ଧର୍ମ ହିଁ କାରଣ।
ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ପରମଦୁର୍ଜ୍ଞେଯଃ ସତାଂ ଧର୍ମଃ ପ୍ଲଵଙ୍ଗମ। ହୃଦିସ୍ଥଃ ସର୍ଵଭୂତାନାମାତ୍ମା ଵେଦ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଧର୍ମ ମହାନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଜଣାପାଇଁ କଠିନ, ବାନର। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା ଆତ୍ମା ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣେ।