ତାନି ଦିଵ୍ଯାନି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦଦାମ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ସର୍ଵଶଃ । ଦଣ୍ଡଚକ୍ରଂ ମହଦ୍ ଦିଵ୍ଯଂ ତଵ ଦାସ୍ଯାମି ରାଘଵ ॥୧-୨୭-
'ଭଲ ହେଉ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି । ରାଘବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମହାନ ଦିବ୍ୟ ଦଣ୍ଡଚକ୍ର ଦେଉଛି ।'
ଧର୍ମଚକ୍ରଂ ତତୋ ଵୀର କାଲଚକ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ । ଵିଷ୍ଣୁଚକ୍ରଂ ତଥାତ୍ଯୁଗ୍ରମୈନ୍ଦ୍ରଂ ଚକ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ ॥୧-୨୭-
ତାପରେ, ହେ ବୀର, ଧର୍ମର ଚକ୍ର, ସମୟର ଚକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଚକ୍ର ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଵଜ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୈଵଂ ଶୂଲଵରଂ ତଥା । ଅସ୍ତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଶିରଶ୍ଚୈଵ ଐଷୀକମପି ରାଘଵ ॥୧-୨୭-
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିବଙ୍କର ଶୂଳ, ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ହେ ରାଘବ।
ଦଦାମି ତେ ମହାବାହୋ ବ୍ରାହ୍ମମସ୍ତ୍ରମନୁତ୍ତମମ୍ । ଗଦେ ଦ୍ଵେ ଚୈଵ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ମୋଦକୀଶିଖରୀ ଶୁଭେ ॥୧-୨୭-
ହେ ବଳଶାଳୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଦୁଇଟି ଗଦା ଦେଉଛି, ଏହାମାନେ ମୋଦକୀ ଓ ଶିଖରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦୁହିଁ ଶୁଭ।
ପ୍ରଦୀପ୍ତେ ନରଶାର୍ଦୂଲ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ନୃପାତ୍ମଜ । ଧର୍ମପାଶମହଂ ରାମ କାଲପାଶଂ ତଥୈଵ ଚ ॥୧-୨୭-
ହେ ନରମାନ୍ୟ ବୀର, ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଧର୍ମପାଶ ଏବଂ ସମୟପାଶ ଦେଉଛି, ହେ ରାମ।
ଵାରୁଣଂ ପାଶମସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦଦାନ୍ଯହମନୁତ୍ତମମ୍ । ଅଶନୀ ଦ୍ଵେ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ଶୁଷ୍କାର୍ଦ୍ରେ ରଘୁନନ୍ଦନ ॥୧-୨୭-
ମୁଁ ତୁମକୁ ବରୁଣ ପାଶ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବରୁଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି; ଦୁଇଟି ଅଶନୀ, ଏକ ଶୁଷ୍କ ଏବଂ ଏକ ଭିଜା, ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ହେ ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ଦଦାମି ଚାସ୍ତ୍ରଂ ପୈନାକମସ୍ତ୍ରଂ ନାରାଯଣଂ ତଥା । ଆଗ୍ନେଯମସ୍ତ୍ରଂ ଦଯିତଂ ଶିଖରଂ ନାମ ନାମତଃ ॥୧-୨୭-
ମୁଁ ତୁମକୁ ପିନାକ ଅସ୍ତ୍ର, ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନେୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହାକୁ ଶିଖର ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ଦେଉଛି।
ଵାଯଵ୍ଯଂ ପ୍ରଥମଂ ନାମ ଦଦାମି ତଵ ଚାନଘ । ଅସ୍ତ୍ରଂ ହଯଶିରୋ ନାମ କ୍ରୌଞ୍ଚମସ୍ତ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ ॥୧-୨୭-
ହେ ନିର୍ମଳ ମନ୍ୟ, ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବାୟବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ହୟଶିର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି।
ଶକ୍ତିଦ୍ଵଯଂ ଚ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ଦଦାମି ତଵ ରାଘଵ । କଙ୍କାଲଂ ମୁସଲଂ ଘୋରଂ କାପାଲମଥ କିଙ୍କିଣୀମ୍ ॥୧-୨୭-
ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ, ହେ ରାଘବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଇଟି ଶକ୍ତି, ଭୟଙ୍କର କଙ୍କାଳ, ମୁସଳ, କପାଳ ଏବଂ କିଙ୍କିଣୀ ଦେଉଛି।
ଵଧାର୍ଥଂ ରକ୍ଷସାଂ ଯାନି ଦଦାମ୍ଯେତାନି ସର୍ଵଶଃ । ଵୈଦ୍ଯାଧରଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ନନ୍ଦନଂ ନାମ ନାମତଃ ॥୧-୨୭-
ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଦେଉଛି; ବଡ଼ ବିଦ୍ୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ନନ୍ଦନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଅସିରତ୍ନଂ ମହାବାହୋ ଦଦାମି ନୃଵରାତ୍ମଜ । ଗାନ୍ଧର୍ଵମସ୍ତ୍ରଂ ଦଯିତଂ ମୋହନଂ ନାମ ନାମତଃ ॥୧-୨୭-
ହେ ବଳଶାଳୀ, ହେ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅସିରତ୍ନ ଅର୍ଥାତ୍ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତଳୱାର, ପ୍ରିୟ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ମୋହନ ନାମକ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି।
ପ୍ରସ୍ଵାପନଂ ପ୍ରଶମନଂ ଦଦ୍ମି ସୌମ୍ଯଂ ଚ ରାଘଵ । ଵର୍ଷଣଂ ଶୋଷଣଂ ଚୈଵ ସଂତାପନଵିଲାପନେ ॥୧-୨୭-
ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରସ୍ୱାପନ (ନିଦ୍ରା ଦେଇଥିବା), ପ୍ରଶମନ (ଶାନ୍ତି କରିଥିବା), ମୃଦୁ ଅସ୍ତ୍ର, ବର୍ଷଣ (ବର୍ଷା କରୁଥିବା), ଶୋଷଣ (ଶୁଷ୍କ କରୁଥିବା), ସନ୍ତାପନ ଏବଂ ବିଲାପନ (ତାପ ଓ ଶୋକ ଦେଇଥିବା) ଦେଉଛି, ହେ ରାଘବ।
ମାଦନଂ ଚୈଵ ଦୁର୍ଧର୍ଷଂ କନ୍ଦର୍ପଦଯିତଂ ତଥା । ଗାନ୍ଧର୍ଵମସ୍ତ୍ରଂ ଦଯିତଂ ମାନଵଂ ନାମ ନାମତଃ ॥୧-୨୭-
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁର୍ଜୟ ମାଦନ ଅସ୍ତ୍ର, କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଗାନ୍ଧର୍ବ ମାନବ ନାମକ ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଉଛି।
ପୈଶାଚମସ୍ତ୍ରଂ ଦଯିତଂ ମୋହନଂ ନାମ ନାମତଃ । ପ୍ରତୀଚ୍ଛ ନରଶାର୍ଦୂଲ ରାଜପୁତ୍ର ମହାଯଶଃ ॥୧-୨୭-
ପ୍ରିୟ ପିଶାଚ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହାକୁ ମୋହନ ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ମୁଁ ଦେଉଛି; ଏହି ସବୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ବୀର, ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜପୁତ୍ର।
ତାମସଂ ନରଶାର୍ଦୂଲ ସୌମନଂ ଚ ମହାବଲମ୍ । ସଂଵର୍ତଂ ଚୈଵ ଦୁର୍ଧର୍ଷଂ ମୌସଲଂ ଚ ନୃପାତ୍ମଜ ॥୧-୨୭-
ହେ ବୀର, ତାମସ ଅସ୍ତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୌମନ, ଅଜୟ ସଂବର୍ତ୍ତ, ଏବଂ ମୌସଳ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ହେ ରାଜପୁତ୍ର।
ସତ୍ଯମସ୍ତ୍ରଂ ମହାବାହୋ ତଥା ମାଯାମଯଂ ପରମ୍ । ସୌରଂ ତେଜଃପ୍ରଭଂ ନାମ ପରତେଜୋଽପକର୍ଷଣମ୍ ॥୧-୨୭-
ହେ ବଳଶାଳୀ, ସତ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାୟାମୟ ଅସ୍ତ୍ର, ସୌର ଅସ୍ତ୍ର ଯାହାକୁ ତେଜଃପ୍ରଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି କମାଇଦିଏ, ମୁଁ ଦେଉଛି।
ସୋମାସ୍ତ୍ରଂ ଶିଶିରଂ ନାମ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ । ଦାରୁଣଂ ଚ ଭଗସ୍ଯାପି ଶୀତେଷୁମଥ ମାନଵମ୍ ॥୧-୨୭-
ସୋମ ଅସ୍ତ୍ର ଯାହାକୁ ଶିଶିର ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଭୟଙ୍କର ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ଭୟାନକ ଭଗ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୀତେଷୁ ଏବଂ ମାନବ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଏତାନ୍ ରାମ ମହାବାହୋ କାମରୂପାନ୍ ମହାବଲାନ୍ । ଗୃହାଣ ପରମୋଦାରାନ୍ କ୍ଷିପ୍ରମେଵ ନୃପାତ୍ମଜ ॥୧-୨୭-
ହେ ରାମ, ବଳଶାଳୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାମୂଳକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ରାଜପୁତ୍ର।
ସ୍ଥିତସ୍ତୁ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ମୁନିଵରସ୍ତଦା । ଦଦୌ ରାମାଯ ସୁପ୍ରୀତୋ ମନ୍ତ୍ରଗ୍ରାମମନୁତ୍ତମମ୍ ॥୧-୨୭-
ସେତେବେଳେ, ମହାମୁନି ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଶୁଚି ହୋଇ, ଖୁସି ହୋଇ ରାମଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରମାଳା ଦେଇଥିଲେ।
ସର୍ଵସଂଗ୍ରହଣଂ ଯେଷାଂ ଦୈଵତୈରପି ଦୁର୍ଲଭମ୍ । ତାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ତଦା ଵିପ୍ରୋ ରାଘଵାଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ ॥୧-୨୭-
ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପାଇବାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅସୁବିଧା ଅନୁଭବନ୍ତି, ସେଠିରେ ସେଇ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାର୍ଷି ରାଘବଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ।
ଜପତସ୍ତୁ ମୁନେସ୍ତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ । ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାର୍ହାଣି ସର୍ଵାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ରାଘଵମ୍ ॥୧-୨୭-
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ରାଘବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଗଲେ।
ଊଚୁଶ୍ଚ ମୁଦିତା ରାମଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯସ୍ତଦା । ଇମେ ଚ ପରମୋଦାର କିଂକରାସ୍ତଵ ରାଘଵ ॥୧-୨୭-
ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ହାତ ଜୋଡ଼ି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ରାଘବ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ଭକ୍ତିଶୀଳ ଦାସ।'
ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ତତ୍ସର୍ଵଂ କରଵାମ ଵୈ । ତତୋ ରାମଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ତୈରିତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମହାବଲୈଃ ॥୧-୨୭-
'ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ସବୁ ଭଲ ହେଉ। ଆମେ ସେସବୁ କାମ କରିଦେବୁ,' ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସେଠି ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଏହିପରି କହିଲେ। ତାପରେ ରାମଙ୍କ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ତତଃ ପ୍ରୀତମନା ରାମୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ମହାମୁନିମ୍। ଅଭିଵାଦ୍ଯ ମହାତେଜା ଗମନାଯୋପଚକ୍ରମେ ॥୧-୨୭-
ତାପରେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ହୃଦୟ ସହିତ ରାମ, ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପେ, ବଡ଼ ମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
thumb|ଅଷ୍ଟାଵିଂଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ଅଷ୍ଟାଵିଂଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୧-
ଶୁଣ, ଏହା ହେଉଛି ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ଅଠାଇଶତମ ସର୍ଗ।
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତତୋଽସ୍ତ୍ରାଣି ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନଃ ଶୁଚିଃ । ଗଚ୍ଛନ୍ନେଵ ଚ କାକୁତ୍ସ୍ଥୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରମଥାବ୍ରଵୀତ୍ ॥୧-୨୮-
ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶୁଭ୍ର ଓ ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ, କାକୁତ୍ସ୍ଥ ଚଳିବା ସମୟରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗୃହୀତାସ୍ତ୍ରୋଽସ୍ମି ଭଗଵନ୍ ଦୁରାଧର୍ଷଃ ସୁରୈରପି । ଅସ୍ତ୍ରାଣାଂ ତ୍ଵହମିଚ୍ଛାମି ସଂହାରାନ୍ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵ ॥୧-୨୮-
'ଭଗବନ, ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଇଛି, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ନିବାରଣ କରିବି, ସେ ଉପାୟ ଶିଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।'
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵତି କାକୁତ୍ସ୍ଥେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାତପାଃ । ସଂହାରାନ୍ ଵ୍ଯାଜହାରାଥ ଧୃତିମାନ୍ ସୁଵ୍ରତଃ ଶୁଚିଃ ॥୧-୨୮-
କାକୁତ୍ସ୍ଥ ଏପରି କହିବା ପରେ, ମହାତପସ୍ବୀ, ଧୃଢ଼ ଓ ପବିତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶିଖାଇଦେଲେ।
ସତ୍ଯଵନ୍ତଂ ସତ୍ଯକୀର୍ତିଂ ଧୃଷ୍ଟଂ ରଭସମେଵ ଚ । ପ୍ରତିହାରତରଂ ନାମ ପରାଙ୍ମୁଖମଵାଙ୍ମୁଖମ୍ ॥୧-୨୮-
ସେ ସତ୍ୟବନ୍ତ, ସତ୍ୟକୀର୍ତ୍ତି, ଧୃଷ୍ଟ, ରଭସ, ପ୍ରତିହାରତର ଏବଂ ମୁହଁ ଦେଇ ଓ ପିଛୁ ହଟିବା ଉପାୟ ଶିଖାଇଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ଯାଲକ୍ଷ୍ଯାଵିମୌ ଚୈଵ ଦୃଢନାଭସୁନାଭକୌ । ଦଶାକ୍ଷଶତଵକ୍ତ୍ରୌ ଚ ଦଶଶୀର୍ଷଶତୋଦରୌ ॥୧-୨୮-
ସେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦୃଢ଼ନାଭ ଓ ସୁନାଭକ, ଦଶାକ୍ଷ ଓ ଶତବକ୍ତ୍ର, ଦଶଶୀର୍ଷ ଓ ଶତୋଦର ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇଲେ।