ତଂ ତ୍ଵିଦାନୀମହଂ ହତ୍ଵା ଖରଦୂଷଣଘାତିନମ୍। ରାମଂ ଶର୍ମୋପଲପ୍ସ୍ଯାମି ଧନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵେଵ ନିର୍ଧନଃ
ଏବେ ମୁଁ ଖର ଓ ଦୂଷଣଙ୍କ ହତ୍ୟାକାରୀ ରାମଙ୍କୁ ମାରି, ଏମିତି ଶାନ୍ତି ପାଇବି, ଯେପରି ଗରିବ ଲୋକ ଧନ ପାଇଲେ ଖୁସି ହୁଏ।
ଜନସ୍ଥାନେ ଵସଦ୍ଭିସ୍ତୁ ଭଵଦ୍ଭୀ ରାମମାଶ୍ରିତା। ପ୍ରଵୃତ୍ତିରୁପନେତଵ୍ଯା କିଂ କରୋତୀତି ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ତୁମେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଜନସ୍ଥାନରେ ରହୁଛ, ରାମଙ୍କ ଉପରେ ନଜର ରଖିବା ଓ ସେ କଣ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ମୋତେ ଜଣାଇବା।
ଅପ୍ରମାଦାଚ୍ଚ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵୈରେଵ ନିଶାଚରୈଃ। କର୍ତଵ୍ଯଶ୍ଚ ସଦା ଯତ୍ନୋ ରାଘଵସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି
ସମସ୍ତ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର, ଏବଂ ରାଘବଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଯୁଷ୍ମାକଂ ତୁ ବଲଂ ଜ୍ଞାତଂ ବହୁଶୋ ରଣମୂର୍ଧନି। ଅତଶ୍ଚାସ୍ମିଞ୍ଜନସ୍ଥାନେ ମଯା ଯୂଯଂ ନିଵେଶିତାଃ
ତୁମେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧମଞ୍ଚରେ ବାରମ୍ବାର ଦେଖିଛି, ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମେମାନେଙ୍କୁ ଏଠି ଜନସ୍ଥାନରେ ରଖିଛି।
ତତଃ ପ୍ରିଯଂ ଵାକ୍ଯମୁପେତ୍ଯ ରାକ୍ଷସା ମହାର୍ଥମଷ୍ଟାଵଭିଵାଦ୍ଯ ରାଵଣମ୍। ଵିହାଯ ଲଙ୍କାଂ ସହିତାଃ ପ୍ରତସ୍ଥିରେ ଯତୋ ଜନସ୍ଥାନମଲକ୍ଷ୍ଯଦର୍ଶନାଃ
ତାପରେ, ଆଠିଜଣ ରାକ୍ଷସ ରାବଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଭଲ କଥା କହି, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଲଙ୍କା ଛାଡ଼ି, ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପେ ଜନସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତସ୍ତୁ ସୀତାମୁପଲଭ୍ଯ ରାଵଣଃ ସୁସମ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ପରିଗୃହ୍ଯ ମୈଥିଲୀମ୍। ପ୍ରସଜ୍ଯ ରାମେଣ ଚ ଵୈରମୁତ୍ତମଂ ବଭୂଵ ମୋହାନ୍ମୁଦିତଃ ସ ରାଵଣଃ
ତାପରେ, ସୀତାଙ୍କୁ ପାଇ ରାବଣ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ; ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ରାମଙ୍କ ସହ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁତା ଗଢ଼ି, ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ି ରାବଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
thumb|ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ଅରଣ୍ଯକାଣ୍ଡେ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୩-
ଏବେ ଶୁଣ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ଅରଣ୍ୟକାଣ୍ଡର ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତମ ସର୍ଗ।
ସଂଦିଶ୍ଯ ରାକ୍ଷସାନ୍ ଘୋରାନ୍ ରାଵଣୋଽଷ୍ଟୌ ମହାବଲାନ୍। ଆତ୍ମାନଂ ବୁଦ୍ଧିଵୈକ୍ଲଵ୍ଯାତ୍ କୃତ୍କୃତ୍ଯମମନ୍ଯତ
ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଠିଜଣ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ମନ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ି ରାବଣ ନିଜ କାମ ସଫଳ ଭାବିଲେ।
ସ ଚିନ୍ତଯାନୋ ଵୈଦେହୀଂ କାମବାଣୈଃ ପ୍ରପୀଡିତଃ। ପ୍ରଵିଵେଶ ଗୃହଂ ରମ୍ଯଂ ସୀତାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଭିତ୍ଵରନ୍
ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଭାବି, କାମବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସେ ନିଜ ଶୋଭାମୟ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତୁ ତଦ୍ଵେଶ୍ମ ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସାଧିପଃ। ଅପଶ୍ଯଦ୍ ରାକ୍ଷସୀମଧ୍ଯେ ସୀତାଂ ଦୁଃଖପରାଯଣାମ୍
ସେ ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାୟକ ରାବଣ ସେ ମହଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣମୁଖୀଂ ଦୀନାଂ ଶୋକଭାରାଵପୀଡିତାମ୍। ଵାଯୁଵେଗୈରିଵାକ୍ରାନ୍ତାଂ ମଜ୍ଜନ୍ତୀଂ ନାଵମର୍ଣଵେ
ସୀତାଙ୍କର ମୁହଁ ଅଶ୍ରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ସେ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ଏବଂ ଦୁଃଖର ଭାରରେ ଦବିଯାଇଥିଲେ। ବାୟୁର ତୀବ୍ର ଝଟକାରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଏକ ନୌକା ଯେପରି ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବୁଥାଏ, ସେଉଁପରି ସୀତା ମନେ ହେଉଥିଲେ।
ମୃଗଯୂଥପରିଭ୍ରଷ୍ଟାଂ ମୃଗୀଂ ଶ୍ଵଭିରିଵାଵୃତାମ୍। ଅଧୋଗତମୁଖୀଂ ସୀତାଂ ତାମଭ୍ଯେତ୍ଯ ନିଶାଚରଃ
ଝୁଣ୍ଡଠାରୁ ଛେଡ଼ାଯାଇଥିବା ଏକ ମୃଗୀ ଯେପରି କୁକୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥାଏ, ସେପରି ମୁହଁ ନିମ୍ନମୁଖୀ କରି ଦଢ଼ିଥିବା ସୀତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ରାତିର ଦୂତ ଆସିଲେ।
ତାଂ ତୁ ଶୋକଵଶାଦ୍ ଦୀନାମଵଶାଂ ରାକ୍ଷସାଧିପଃ। ସବଲାଦ୍ ଦର୍ଶଯାମାସ ଗୃହଂ ଦେଵଗୃହୋପମମ୍
ଦୁଃଖରେ ଦବିଯାଇଥିବା ଏହି ଅସହାୟ ସୀତାଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସମୁକ୍ତିର ମୁଖ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୃହ ସଦୃଶ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଳ ଦେଖାଇଲେ।
ହର୍ମ୍ଯପ୍ରାସାଦସମ୍ବାଧଂ ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ରନିଷେଵିତମ୍। ନାନାପକ୍ଷିଗଣୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ ନାନାରତ୍ନସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ହର୍ମ୍ୟ ଓ ମହଳ ଦେଖାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ରହୁଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚରୁଥିଲେ ଏବଂ ନାନା ପ୍ରକାର ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦାନ୍ତକୈସ୍ତାପନୀଯୈଶ୍ଚ ସ୍ଫାଟିକୈ ରାଜତୈସ୍ତଥା। ଵଜ୍ରଵୈଦୂର୍ଯଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ସ୍ତମ୍ଭୈର୍ଦୃଷ୍ଟିମନୋରମୈଃ
ହାତୀଦାନ୍ତ, ସୁନା, ଶ୍ୱେତପାଷାଣ ଓ ଚାନ୍ଦିର ଖୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ହୀରା ଓ ବୈଦୂର୍ୟର ଅଦ୍ଭୁତ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜିଥିବା, ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯଦୁନ୍ଦୁଭିନିର୍ଘୋଷଂ ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଭୂଷଣମ୍। ସୋପାନଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚିତ୍ରମାରୁରୋହ ତଯା ସହ
ଦେବମାନ୍ୟ ଢୋଳର ଧ୍ୱନିରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିବା, ତପ୍ତ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଚମତ୍କାର ସୁନାର ସିଢ଼ି ଉପରେ ସେ ସୀତାଙ୍କ ସହ ଚଢ଼ିଲେ।
ଦାନ୍ତକା ରାଜତାଶ୍ଚୈଵ ଗଵାକ୍ଷାଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ। ହେମଜାଲାଵୃତାଶ୍ଚାସଂସ୍ତତ୍ର ପ୍ରାସାଦପଙ୍କ୍ତଯଃ
ସେଠାରେ ମହଳମାନେ ହାତୀଦାନ୍ତ ଓ ଚାନ୍ଦିର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଜନେଲା ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସୁନାର ଜାଲି ଦ୍ୱାରା ଢାକା ଥିଲେ।
ସୁଧାମଣିଵିଚିତ୍ରାଣି ଭୂମିଭାଗାନି ସର୍ଵଶଃ। ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ସ୍ଵଭଵନେ ପ୍ରାଦର୍ଶଯତ ମୈଥିଲୀମ୍
ଦଶମୁଖୀ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଚୁନା ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗନା ଦେଖାଇଲେ।
ଦୀର୍ଘିକାଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯଶ୍ଚ ନାନାପୁଷ୍ପସମାଵୃତାଃ। ରାଵଣୋ ଦର୍ଶଯାମାସ ସୀତାଂ ଶୋକପରାଯଣାମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଢାକା ଦୀର୍ଘିକା ଓ ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀମାନେ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ, ଯଦିଓ ସୀତା ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିଲେ।
ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ତୁ ଵୈଦେହୀଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ତଦ୍ଭଵନୋତ୍ତମମ୍। ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ପାପାତ୍ମା ସୀତାଂ ଲୋଭିତୁମିଚ୍ଛଯା
ସେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ମହଳ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଶେଷରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନର ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ଦଶ ରାକ୍ଷସକୋଟ୍ଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵାଵିଂଶତିରଥାପରାଃ। ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ଜରାଵୃଦ୍ଧାନ୍ ବାଲାଂଶ୍ଚ ରଜନୀଚରାନ୍
ଏଠାରେ ଦଶ କୋଟି ରାକ୍ଷସ ଓ ବାଇଶି ହଜାର ରଥ ଅଛି, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ ଓ ରାତିରେ ଚଳିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଛାଡ଼ି।
ତେଷାଂ ପ୍ରଭୁରହଂ ସୀତେ ସର୍ଵେଷାଂ ଭୀମକର୍ମଣାମ୍। ସହସ୍ରମେକମେକସ୍ଯ ମମ କାର୍ଯପୁରଃସରମ୍
ସୀତେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ମୁଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ଏକ ହଜାର କର୍ମଚାରୀ ତିଆରି ଅଛନ୍ତି।
ଯଦିଦଂ ରାଜ୍ଯତନ୍ତ୍ରଂ ମେ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍। ଜୀଵିତଂ ଚ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣୈର୍ଗରୀଯସୀ
ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛି, ବିଶାଳ ନୟନୀ, ମୋର ଜୀବନ ମଧ୍ୟ — ସୀତା, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ବହ୍ଵୀନାମୁତ୍ତମସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମମ ଯୋଽସୌ ପରିଗ୍ରହଃ। ତାସାଂ ତ୍ଵମୀଶ୍ଵରୀ ସୀତେ ମମ ଭାର୍ଯା ଭଵ ପ୍ରିଯେ
ମୋର ଅନେକ ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସୀତେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ପ୍ରିୟା, ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବା।
ସାଧୁ କିଂ ତେଽନ୍ଯଥାବୁଦ୍ଧ୍ଯା ରୋଚଯସ୍ଵ ଵଚୋ ମମ। ଭଜସ୍ଵ ମାଭିତପ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରସାଦଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ତୁମେ ଏପରି ଭାବି କାହିଁକି ଅନ୍ୟ ମନ ରଖୁଛ? ମୋ କଥା ଗ୍ରହଣ କର, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ତପ୍ତ ହେଉଛି, ମୋତେ କୃପା କର।
ପରିକ୍ଷିପ୍ତା ସମୁଦ୍ରେଣ ଲଙ୍କେଯଂ ଶତଯୋଜନା। ନେଯଂ ଧର୍ଷଯିତୁଂ ଶକ୍ଯା ସେନ୍ଦ୍ରୈରପି ସୁରାସୁରୈଃ
ଏହି ଲଙ୍କା ସମୁଦ୍ରରେ ଘେରାଯାଇଛି, ଶତ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଦେବତାମାନେ ବା ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ଦେଵେଷୁ ନ ଯକ୍ଷେଷୁ ନ ଗନ୍ଧର୍ଵେଷୁ ନର୍ଷିଷୁ। ଅହଂ ପଶ୍ଯାମି ଲୋକେଷୁ ଯୋ ମେ ଵୀର୍ଯସମୋ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ବା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁନାହିଁ, ଯିଏ ମୋର ଶକ୍ତି ସମାନ ହେବ।
ରାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟେନ ଦୀନେନ ତାପସେନ ପଦାତିନା। କିଂ କରିଷ୍ଯସି ରାମେଣ ମାନୁଷେଣାଲ୍ପତେଜସା
ଯିଏ ରାଜ୍ୟହୀନ, ଦୁଃଖୀ, ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ପଦଯାତ୍ରୀ ଏହି ମାନବ ରାମ, ତାଙ୍କ ସହ ତୁମେ କଣ କରିପାରିବ?
ଭଜସ୍ଵ ସୀତେ ମାମେଵ ଭର୍ତାହଂ ସଦୃଶସ୍ତଵ। ଯୌଵନଂ ତ୍ଵଧ୍ରୁଵଂ ଭୀରୁ ରମସ୍ଵେହ ମଯା ସହ
ସୀତେ, ମୋତେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ ସମାନ। ଏଇ ଯୌବନ ଅସ୍ଥାୟୀ, ଭୟଭିତ ହେବା ଦରକାର ନାହିଁ, ଏଠାରେ ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର।
ଦର୍ଶନେ ମା କୃଥା ବୁଦ୍ଧିଂ ରାଘଵସ୍ଯ ଵରାନନେ। କାସ୍ଯ ଶକ୍ତିରିହାଗନ୍ତୁମପି ସୀତେ ମନୋରଥୈଃ
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା ତୁମେ, ରାଘବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମନେ ଚିନ୍ତା କରନି। ସୀତେ, ଏଠାରେ କିଏ ମନରେ ଭାବିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବ?