ରାମସ୍ଯ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଃ ସହାଯଃ ସମରେଽରିହା। ସ ଭ୍ରାତା ଲକ୍ଷ୍ମଣୋ ନାମ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦୃଢଵ୍ରତଃ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମାନ, ରାମଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧସହଚର ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ସେଇ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।
ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛଦ୍ ଧନୁଷ୍ପାଣିଃ ପ୍ରଵ୍ରଜନ୍ତଂ ମଯା ସହ। ଜଟୀ ତାପସରୂପେଣ ମଯା ସହ ସହାନୁଜଃ
ଧନୁଷ ଧରି, ସେ ରାମଙ୍କ ସହ ବନକୁ ଯାଇଥିଲେ, ମୋ ସହ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ସହ। ଜଟା ଧାରଣ କରି, ତାପସ ରୂପେ, ମୁଁ ଓ ମୋ ଭାଇମାନେ ଏକାସাথে ଯାଇଥିଲୁ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ଯଂ ଧର୍ମନିତ୍ଯୋ ଦୃଢଵ୍ରତଃ। ତେ ଵଯଂ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ରାଜ୍ଯାତ୍ କୈକେଯ୍ଯାସ୍ତୁ କୃତେ ତ୍ରଯଃ
ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିବା ସେ, ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଭଳି, ଆମେ ତିନିଜଣ କୈକେୟୀଙ୍କ କାରଣରୁ ରାଜ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଲୁ।
ଵିଚରାମ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵନଂ ଗମ୍ଭୀରମୋଜସା। ସମାଶ୍ଵସ ମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ଶକ୍ଯଂ ଵସ୍ତୁମିହ ତ୍ଵଯା
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଗଭୀର ବନରେ ଘୁରୁଛୁ। ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରିପାରିବ।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ମେ ଭର୍ତା ଵନ୍ଯମାଦାଯ ପୁଷ୍କଲମ୍। ରୁରୂନ୍ ଗୋଧାନ୍ ଵରାହାଂଶ୍ଚ ହତ୍ଵାଽଽଦାଯାମିଷଂ ବହୁ
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ବନରୁ ବହୁ ବନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଆଣି ଆସିବେ; ହରିଣ, ଗୋଧି, ବନଶୁକର ମାରି ବହୁ ମାଂସ ଆଣିବେ।
ସ ତ୍ଵଂ ନାମ ଚ ଗୋତ୍ରଂ ଚ କୁଲମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଏକଶ୍ଚ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ଯେ କିମର୍ଥଂ ଚରସି ଦ୍ଵିଜ
ତେଣୁ, ତୁମର ନାଁ, ଗୋତ୍ର ଓ କୁଳ ସଠିକ୍ କହ। ଏବଂ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏକାକି ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ କାହିଁକି ଘୁରୁଛ?
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵତ୍ଯାଂ ସୀତାଯାଂ ରାମପତ୍ନ୍ଯାଂ ମହାବଲଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚୋତ୍ତରଂ ତୀଵ୍ରଂ ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସାଧିପଃ
ଏପରି ଭାବେ ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୀତା କହୁଥିବା ବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମୁକ୍ତ ରାବଣ ତାଙ୍କୁ କଠୋର ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯେନ ଵିତ୍ରାସିତା ଲୋକାଃ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷାଃ। ଅହଂ ସ ରାଵଣୋ ନାମ ସୀତେ ରକ୍ଷୋଗଣେଶ୍ଵରଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସମେତ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଭୟଭୀତ, ମୁଁ ସେଇ ରାବଣ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଧିପତି, ହେ ସୀତା।
ତ୍ଵାଂ ତୁ କାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୌଶେଯଵାସିନୀମ୍। ରତିଂ ସ୍ଵକେଷୁ ଦାରେଷୁ ନାଧିଗଚ୍ଛାମ୍ଯନିନ୍ଦିତେ
ତୁମକୁ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଓ କୋଶେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖି, ହେ ନିର୍ମଳା, ମୋ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୋତେ କୌଣସି ଆନନ୍ଦ ମିଳୁନାହିଁ।
ବହ୍ଵୀନାମୁତ୍ତମସ୍ତ୍ରୀଣାମାହୃତାନାମିତସ୍ତତଃ। ସର୍ଵାସାମେଵ ଭଦ୍ରଂ ତେ ମମାଗ୍ରମହିଷୀ ଭଵ
ମୁଁ ଯେଉଁଠାରୁ ଯେଉଁଠାରୁ ବହୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନନୀମାନେ ଆଣିଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତୁମେ ମୋର ମୁଖ୍ୟ ରାଣୀ ହେଉ, ତୁମର ଭଲ ହେଉ।
ଲଙ୍କା ନାମ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ମମ ମହାପୁରୀ। ସାଗରେଣ ପରିକ୍ଷିପ୍ତା ନିଵିଷ୍ଟା ଗିରିମୂର୍ଧନି
ମୋର ବଡ଼ ସହର ଲଙ୍କା ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ସମୁଦ୍ରରେ ଘେରାଯାଇଛି ଏବଂ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ଗଢ଼ାଯାଇଛି।
ତତ୍ର ସୀତେ ମଯା ସାର୍ଧଂ ଵନେଷୁ ଵିଚରିଷ୍ଯସି। ନ ଚାସ୍ଯ ଵନଵାସସ୍ଯ ସ୍ପୃହଯିଷ୍ଯସି ଭାମିନି
ସିତା, ସେଠାରେ ତୁମେ ମୋ ସହ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରିବା, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଆଉ ଚାହିବା ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ପଞ୍ଚ ଦାସ୍ଯଃ ସହସ୍ରାଣି ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାଃ। ସୀତେ ପରିଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଭାର୍ଯା ଭଵସି ମେ ଯଦି
ସିତା, ଯଦି ତୁମେ ମୋର ଘରବାଳି ହେବା, ତେବେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦାସୀମାନେ ତୁମର ସେବା କରିବେ।
ରାଵଣେନୈଵମୁକ୍ତା ତୁ କୁପିତା ଜନକାତ୍ମଜା। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ତମନାଦୃତ୍ଯ ରାକ୍ଷସମ୍
ରାବଣ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଜନକନନ୍ଦିନୀ ସିତା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ରାକ୍ଷସଟିକୁ ଅଦୃଷ୍ଟ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମହାଗିରିମିଵାକମ୍ପ୍ଯଂ ମହେନ୍ଦ୍ରସଦୃଶଂ ପତିମ୍। ମହୋଦଧିମିଵାକ୍ଷୋଭ୍ଯମହଂ ରାମମନୁଵ୍ରତା
ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯିଏ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ପରି ଅଡ଼ିଗ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି ମହାନ, ଏବଂ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ପରି ଅପାର।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସମ୍ପନ୍ନଂ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲମ୍। ସତ୍ଯସଂଧଂ ମହାଭାଗମହଂ ରାମମନୁଵ୍ରତା
ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା, ବଟବୃକ୍ଷ ପରି ମଜବୁତ ଆକୃତି ଥିବା, ସତ୍ୟବାନ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର।
ମହାବାହୁଂ ମହୋରସ୍କଂ ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତଗାମିନମ୍। ନୃସିଂହଂ ସିଂହସଂକାଶମହଂ ରାମମନୁଵ୍ରତା
ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯିଏ ବଡ଼ ବାହୁ ଓ ଚଉଡ଼ ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ଥିବା, ସିଂହ ପରି ଚାଲିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସମାନ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ସିଂହ ପରି।
ପୂର୍ଣଚନ୍ଦ୍ରାନନଂ ରାମଂ ରାଜଵତ୍ସଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍। ପୃଥୁକୀର୍ତିଂ ମହାବାହୁମହଂ ରାମମନୁଵ୍ରତା
ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ, ରାଜବଂଶର ଅବତାର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟପ୍ରାପ୍ତ, ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବଡ଼ ବାହୁ ଥିବା।
ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ଜମ୍ବୁକଃ ସିଂହୀଂ ମାମିହେଚ୍ଛସି ଦୁର୍ଲଭାମ୍। ନାହଂ ଶକ୍ଯା ତ୍ଵଯା ସ୍ପ୍ରଷ୍ଟୁମାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଭା ଯଥା
ତୁମେ ଜଣେ ଶିଆଳ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମୁଁ ସିଂହୀକୁ ଚାହିଁଛ, ଯାହା ଅସମ୍ଭବ। ଯେପରି ଜଣେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକକୁ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ତୁମେ ମୋତେ ଛୁଇଁପାରିବ ନାହିଁ।
ପାଦପାନ୍ କାଞ୍ଚନାନ୍ ନୂନଂ ବହୂନ୍ ପଶ୍ଯସି ମନ୍ଦଭାକ୍। ରାଘଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଯସ୍ତ୍ଵମିଚ୍ଛସି ରାକ୍ଷସ
ହେ ମୂଢ଼, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଅନେକ ସୁନାର ଗଛ ଦେଖୁଛ, ଯେହেতୁ ତୁମେ ରାଘବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଘରବାଳିକୁ ଚାହୁଁଛ, ହେ ରାକ୍ଷସ।
କ୍ଷୁଧିତସ୍ଯ ଚ ସିଂହସ୍ଯ ମୃଗଶତ୍ରୋସ୍ତରସ୍ଵିନଃ। ଆଶୀଵିଷସ୍ଯ ଵଦନାଦ୍ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାମାଦାତୁମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଭୁକ୍ତ ଲାଗିଥିବା ସିଂହର ମୁହଁରୁ ଦାନ୍ତ ଉଠାଇବାକୁ, ବା ବିଷାକ୍ତ ସାପର ମୁହଁରୁ ଦାଢ଼ି ନେବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ମନ୍ଦରଂ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପାଣିନା ହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି। କାଲକୂଟଂ ଵିଷଂ ପୀତ୍ଵା ସ୍ଵସ୍ତିମାନ୍ ଗନ୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ହାତରେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ଉଠାଇବାକୁ, କିମ୍ବା ଘୋର ବିଷ ପିଇ ଅକ୍ଷତ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଅକ୍ଷି ସୂଚ୍ଯା ପ୍ରମୃଜସି ଜିହ୍ଵଯା ଲେଢି ଚ କ୍ଷୁରମ୍। ରାଘଵସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାମଧିଗନ୍ତୁଂ ତ୍ଵମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ସୁଇ ଦ୍ୱାରା ଆଖି ଘସୁଛ, ଜିହ୍ୱାରେ ଧାର ଚାଲୁଛ, କାରଣ ତୁମେ ରାଘବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଘରବାଳିକୁ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଅଵସଜ୍ଯ ଶିଲାଂ କଣ୍ଠେ ସମୁଦ୍ରଂ ତର୍ତୁମିଚ୍ଛସି। ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୌ ଚୋଭୌ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଗଳାରେ ପାହାଡ଼ ଗଠି ନଦୀ ପାରିହେବାକୁ, କିମ୍ବା ହାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଯୋ ରାମସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାଂ ପ୍ରଧର୍ଷଯିତୁମିଚ୍ଛସି। ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରେଣାହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ଯିଏ ରାମଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଘରବାଳିକୁ ହରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାମାରେ ଧରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
କଲ୍ଯାଣଵୃତ୍ତାଂ ଯୋ ଭାର୍ଯାଂ ରାମସ୍ଯାହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି। ଅଯୋମୁଖାନାଂ ଶୂଲାନାମଗ୍ରେ ଚରିତୁମିଚ୍ଛସି। ରାମସ୍ଯ ସଦୃଶୀଂ ଭାର୍ଯାଂ ଯୋଽଧିଗନ୍ତୁଂ ତ୍ଵମିଚ୍ଛସି
ଯିଏ ରାମଙ୍କର ନୀତିବାନ୍ ଘରବାଳିକୁ ହରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ସେ ଲୋହା ଶୁଳର ଟିପରେ ଚାଲିବାକୁ ଚାହୁଁଛ; ଯିଏ ରାମଙ୍କ ସମାନ ଘରବାଳିକୁ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଯଦନ୍ତରଂ ସିଂହସୃଗାଲଯୋର୍ଵନେ ଯଦନ୍ତରଂ ସ୍ଯନ୍ଦନିକାସମୁଦ୍ରଯୋଃ। ସୁରାଗ୍ର୍ଯସୌଵୀରକଯୋର୍ଯଦନ୍ତରଂ ତଦନ୍ତରଂ ଦାଶରଥେସ୍ତଵୈଵ ଚ
ବନରେ ସିଂହ ଓ ଶିଆଳ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଦୂର, ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ତଫାତ, ଉତ୍ତମ ମଦ ଓ ସାଧାରଣ ମଦ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଭିନ୍ନତା, ସେତେ ଭିନ୍ନତା ଦଶରଥନନ୍ଦନ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ।
ଯଦନ୍ତରଂ କାଞ୍ଚନସୀସଲୋହଯୋ- ର୍ଯଦନ୍ତରଂ ଚନ୍ଦନଵାରିପଙ୍କଯୋଃ। ଯଦନ୍ତରଂ ହସ୍ତିବିଡାଲଯୋର୍ଵନେ ତଦନ୍ତରଂ ଦାଶରଥେସ୍ତଵୈଵ ଚ
ସୁନା, ସିସା ଓ ଲୋହା ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ତଫାତ, ଚନ୍ଦନ, ପାଣି ଓ କାଦି ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ଭିନ୍ନତା, ବନରେ ହାତୀ ଓ ଗଧା ମଧ୍ୟରେ ଯେତେ ତଫାତ, ସେତେ ଭିନ୍ନତା ଦଶରଥନନ୍ଦନ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ।
ତସ୍ମିନ୍ ସହସ୍ରାକ୍ଷସମପ୍ରଭାଵେ ରାମେ ସ୍ଥିତେ କାର୍ମୁକବାଣପାଣୌ। ହୃତାପି ତେଽହଂ ନ ଜରାଂ ଗମିଷ୍ଯେ ଆଜ୍ଯଂ ଯଥା ମକ୍ଷିକଯାଵଗୀର୍ଣମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ରାମ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ହାତରେ ଧରିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଅପହୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିବି ନାହିଁ—ଯେପରି ଘିଅକୁ ମକି ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଘିଅ କମିଯାଏ ନାହିଁ।
ଇତୀଵ ତଦ୍ଵାକ୍ଯମଦୁଷ୍ଟଭାଵା ସୁଦୁଷ୍ଟମୁକ୍ତ୍ଵା ରଜନୀଚରଂ ତମ୍। ଗାତ୍ରପ୍ରକମ୍ପାଦ୍ ଵ୍ଯଥିତା ବଭୂଵ ଵାତୋଦ୍ଧତା ସା କଦଲୀଵ ତନ୍ଵୀ
ଏପରି ନିର୍ମଳ ମନେ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଯାହା କହିଲେ, ଶରୀର କମ୍ପିଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ବାତାସରେ ହଲୁଚୁଆ କଦଳୀ ଗଛ ପରି ସେ ସୀତା ଭୟରେ ବିହ୍ୱଳ ହେଲେ।