ନାନାଵୃଷ୍ଟିର୍ବଭୂଵାସ୍ମିନ୍ନ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷଂ ସତାଂ ଵରେ । ଅନରଣ୍ଯେ ମହାରାଜେ ତସ୍କରୋ ନାପି କଶ୍ଚନ ।। ୨.୧୧୦.
ମହାରାଜା ଅନରଣ୍ୟଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ କେବେ ବେଳେ ବେଳେ ବର୍ଷା ହେବା କିମ୍ବା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହେବା ନଥିଲା, ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଚୋର ମିଳିଲେ ନାହିଁ।
ଅନରଣ୍ଯାନ୍ମହାବାହୁ: ପୃଥୂ ରାଜା ବଭୂଵ ହ । ତସ୍ମାତ୍ ପୃଥୋର୍ମହାରାଜସ୍ତ୍ରିଶଙ୍କୁରୁଦପଦ୍ଯତ । ସ ସତ୍ଯଵଚନାଦ୍ଵୀର: ସଶରୀରୋ ଦିଵଙ୍ଗତ: ।। ୨.୧୧୦.
ଅନରଣ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୃଥୁ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ପୃଥୁଙ୍କଠାରୁ ମହାରାଜା ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ହେଲେ। ସେ ବୀର ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ ଥିଲେ, ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତ୍ରିଶଙ୍କୋରଭଵତ୍ସୂନୁର୍ଧୁନ୍ଧୁମାରୋ ମହାଯଶା: । ଧୁନ୍ଧୁମାରୋ ମହାତେଜା ଯୁଵନାଶ୍ଵୋ ଵ୍ଯଜାଯତ ।। ୨.୧୧୦.
ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁଅ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧୁନ୍ଧୁମାର ହେଲେ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବନାଶ୍ୱ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵସୁତ: ଶ୍ରୀମାନ୍ ମାନ୍ଧାତା ସମପଦ୍ଯତ । ମାନ୍ଧାତୁସ୍ତୁ ମହାତେଜା: ସୁସନ୍ଧିରୁଦପଦ୍ଯତ ।। ୨.୧୧୦.
ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମାନ୍ଧାତା ହେଲେ। ମାନ୍ଧାତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁସନ୍ଧି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସୁସନ୍ଧେରପି ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଧ୍ରୁଵସନ୍ଧି: ପ୍ରସେନଜିତ୍ । ଯଶସ୍ଵୀ ଧ୍ରୁଵସନ୍ଧେସ୍ତୁ ଭରତୋ ରିପୁସୂଦନ: ।। ୨.୧୧୦.
ସୁସନ୍ଧିଙ୍କ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ—ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସେନଜିତ୍। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କଠାରୁ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଭରତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଭରତାତ୍ତୁ ମହାବାହୋରସିତୋ ନାମ ଜାଯତ । ଯସ୍ଯୈତେ ପ୍ରତିରାଜାନ ଉଦପଦ୍ଯନ୍ତ ଶତ୍ରଵ: । ହୈହଯାସ୍ତାଲଜଙ୍ଘାଶ୍ଚ ଶୂରାଶ୍ଚ ଶଶିବିନ୍ଦଵ: ।। ୨.୧୧୦.
ମହାବାହୁ ବରତଙ୍କଠାରୁ ଅସିତ ନାମକ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଓ ଶୂର ଶଶିବିନ୍ଦୁ ଭଳି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ରାଜାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତାଂସ୍ତୁ ସର୍ଵାନ୍ ପ୍ରତିଵ୍ଯୂହ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧେ ରାଜା ପ୍ରଵାସିତ: । ସ ଚ ଶୈଲଵରେ ରମ୍ଯେ ବଭୂଵାଭିରତୋ ମୁନି: ।। ୨.୧୧୦.
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରି, ରାଜା ବନ୍ଦୀ ହେଲେ। ପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ରେ ମୁନି ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠାନରତ ରହିଲେ।
ଦ୍ଵେ ଚାସ୍ଯ ଭାର୍ଯେ ଗର୍ଭିଣ୍ଯୌ ବଭୂଵତୁରିତି ଶ୍ରୁତି: । ଏକା ଗର୍ଭଵିନାଶାଯ ସପତ୍ନ୍ଯୈ ସଗରଂ ଦଦୌ ।। ୨.୧୧୦.
କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ରାଣୀ ଥିଲେ, ଦୁହେଁ ଗର୍ଭବତୀ ହେଉଥିଲେ। ଏକ ରାଣୀ, ଅନ୍ୟ ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭନାଶକ ଔଷଧ ଦେଇଥିଲେ।
ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ୍ଯଵନୋ ନାମ ହିମଵନ୍ତମୁପାଶ୍ରିତ: । ତମୃଷିଂ ସମୁପାଗମ୍ଯ କାଲିନ୍ଦୀ ତ୍ଵଭ୍ଯଵାଦଯତ୍ ।। ୨.୧୧୦.
ଭାର୍ଗବ ଋଷି ଚ୍ୟବନ ନାମେ ହିମବନ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିଲେ। କାଳିନ୍ଦୀ ତାଙ୍କଠାରେ ଯାଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସ ତାମଭ୍ଯଵଦଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଵରେପ୍ସୁଂ ପୁତ୍ରଜନ୍ମନି । ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଭଵିତା ଦେଵି ମହାତ୍ମା ଲୋକଵିଶ୍ରୁତ: । ଧାର୍ମିକଶ୍ଚ ସୁଶୀଲଶ୍ଚ ଵଂଶକର୍ତ୍ତା ଽରିସୂଦନ: ।। ୨.୧୧୦.
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ପୁଅ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ତେଣୁ କହିଲେ: 'ଦେବୀ, ତୁମେ ଏକ ମହାତ୍ମା, ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧର୍ମିକ, ଶିଳ୍ବାନ୍, ବଂଶସ୍ଥାପକ ଓ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ପୁଅ ପାଇବ।'
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ହୃଷ୍ଟା ମୁନିଂ ତମନୁମାନ୍ଯ ଚ । ପଦ୍ମପତ୍ରସମାନାକ୍ଷଂ ପଦ୍ମଗର୍ଭସମପ୍ରଭମ୍ । ତତ: ସା ଗୃହମାଗମ୍ଯ ଦେଵୀ ପୁତ୍ରଂ ଵ୍ଯଜାଯତ ।। ୨.୧୧୦.
ମୁନିଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ପରିକ୍ରମା କରି, ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁ ଓ ପଦ୍ମକୁଡ଼ି ସମାନ ତେଜ ଥିବା ସେ ଦେବୀ ଘରକୁ ଫେରି ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସପତ୍ନ୍ଯା ତୁ ଗରସ୍ତସ୍ଯୈ ଦତ୍ତୋ ଗର୍ଭଜିଘାଂସଯା । ଗରେଣ ସହ ତେନୈଵ ଜାତ: ସ ସଗରୋ ଽଭଵତ୍ ।। ୨.୧୧୦.
କିନ୍ତୁ ସପତ୍ନୀ ଶତ୍ରୁତାବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭନାଶକ ଔଷଧ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଔଷଧ ସହିତ ଯେଉଁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେଇ ସଗର ହେଲେ।
ସ ରାଜା ସଗରୋ ନାମ ଯ: ସମୁଦ୍ରମଖାନଯତ୍ । ଇଷ୍ଟ୍ଵା ପର୍ଵଣି ଵେଗେନ ତ୍ରାସଯନ୍ତମିମା: ପ୍ରଜା: ।। ୨.୧୧୦.
ସମୁଦ୍ର ଖନନ କରିଥିବା ସଗର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ । ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ବଡ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ସେ ଏହି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କରିଥିଲେ ।
ଅସମଞ୍ଜସ୍ତୁ ପୁତ୍ରୋଭୂତ୍ ସଗରସ୍ଯେତି ନ: ଶ୍ରୁତମ୍ । ଜୀଵନ୍ନେଵ ସ ପିତ୍ରା ତୁ ନିରସ୍ତ: ପାପକର୍ମକୃତ୍ ।। ୨.୧୧୦.
ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜ ଥିଲେ, ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ । ସେ ଜୀବନ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବାରୁ, ପିତା ତାଙ୍କୁ ଘରରୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ ।
ଅଂଶୁମାନପି ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଦସମଞ୍ଜସ୍ଯ ଵୀର୍ଯ୍ଯଵାନ୍ । ଦିଲୀପୋଂ ଽଶୁମତ: ପୁତ୍ରୋ ଦିଲୀପସ୍ଯ ଭଗୀରଥ: ।। ୨.୧୧୦.
ଅସମଞ୍ଜଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ୍ ଥିଲେ, ଯିଏ ବହୁତ ପ୍ରତାପୀ ଥିଲେ । ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କ ପୁଅ ଭଗୀରଥ ।
ଭଗୀରଥାତ୍ କକୁତ୍ସ୍ଥସ୍ତୁ କାକୁତ୍ସ୍ଥା ଯେନ ଵିଶ୍ରୁତା: । କକୁତ୍ସ୍ଥସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଦ୍ରଘୁର୍ଯେନ ତୁ ରାଘଵା: ।। ୨.୧୧୦.
ଭଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା । କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ ପୁଅ ରଘୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରଘୁବଂଶ ନାମ ହେଲା ।
ରଘୋସ୍ତୁ ପୁତ୍ରସ୍ତେଜସ୍ଵୀ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ: ପୁରୁଷାଦକ: । କଲ୍ମାଷପାଦ: ସୌଦାସ ଇତ୍ଯେଵଂ ପ୍ରଥିତୋ ଭୁଵି ।। ୨.୧୧୦.
ରଘୁଙ୍କ ପୁଅ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ଷକ ଥିଲେ; ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ କଳ୍ମାଷପାଦ, ସୌଦାସ ଭାବେ ପରିଚିତ ।
କଲ୍ମାଷପାଦପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଚ୍ଛଙ୍ଖଣସ୍ତ୍ଵିତି ଵିଶ୍ରୁତ: । ଯସ୍ତୁ ତଦ୍ଵୀର୍ଯମାସାଦ୍ଯ ସହସୈନ୍ଯୋ ଵ୍ଯନୀନଶତ୍ ।। ୨.୧୧୦.
କଳ୍ମାଷପାଦଙ୍କ ପୁଅ ଶଂଖଣ ଥିଲେ, ଏହି ନାମରେ ସେ ଖ୍ୟାତ । ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ଏକ ହଜାର ସେନାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କରିଥିଲେ ।
ଶଙ୍ଖଣସ୍ଯ ଚ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଚ୍ଛୂର: ଶ୍ରୀମାନ୍ ସୁଦର୍ଶନ: । ସୁଦର୍ଶନସ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଣ ଅଗ୍ନିଵର୍ଣସ୍ଯ ଶୀଘ୍ରଗ: ।। ୨.୧୧୦.
ଶଂଖଣଙ୍କ ପୁଅ ସୁଦର୍ଶନ, ଯିଏ ଶୂର ଏବଂ ମହାମାନ୍ୟ ଥିଲେ । ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ପୁଅ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ଶୀଘ୍ରଗ ।
ଶୀଘ୍ରଗସ୍ଯ ମରୁ: ପୁତ୍ରୋ ମରୋ: ପୁତ୍ର: ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ: । ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂଦମ୍ବରୀଷୋ ମହାଦ୍ଯୁତି: ।। ୨.୧୧୦.
ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କ ପୁଅ ମରୁ, ମରୁଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ । ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କ ପୁଅ ଅମ୍ବରୀଷ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ଥିଲେ ।
ଅମ୍ବରୀଷସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂନ୍ନହୁଷ: ସତ୍ଯଵିକ୍ରମ: । ନହୁଷସ୍ଯ ଚ ନାଭାଗ: ପୁତ୍ର: ପରମଧାର୍ମିକ: ।। ୨.୧୧୦.
ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ପୁଅ ନହୁଷ, ଯିଏ ସତ୍ୟବାନ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ । ନହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ନାଭାଗ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ ।
ଅଜଶ୍ଚ ସୁଵ୍ରତଶ୍ଚୈଵ ନାଭାଗସ୍ଯ ସୁତାଵୁଭୌ । ଅଜସ୍ଯ ଚୈଵ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଦଶରଥ: ସୁତ: ।। ୨.୧୧୦.
ନାଭାଗଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ — ଅଜ ଏବଂ ସୁବ୍ରତ । ଅଜଙ୍କ ପୁଅ ଧାର୍ମିକ ରାଜା ଦଶରଥ ।
ତସ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଽସି ଦାଯାଦୋ ରାମ ଇତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତ: । ତଦ୍ଗୃହାଣ ସ୍ଵକଂ ରାଜ୍ଯମଵେକ୍ଷସ୍ଵ ଜନଂ ନୃପ ।। ୨.୧୧୦.
ତୁମେ ତାଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ରାମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ତେଣୁ, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟା କର ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ ହି ସର୍ଵେଷାଂ ରାଜା ଭଵତି ପୂର୍ଵଜ: । ପୂର୍ଵଜେ ନାଵର: ପୁତ୍ରୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ରାଜ୍ଯେ ଽଭିଷିଚ୍ଯତେ ।। ୨.୧୧୦.
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ ରାଜା ହୁଏ । ଜେଉଁଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କନିଷ୍ଠ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଯାଏ ନାହିଁ ।
ସ ରାଘଵାଣାଂ କୁଲଧର୍ମମାତ୍ମନ: ସନାତନଂ ନାଦ୍ଯ ଵିହନ୍ତୁମର୍ହସି । ପ୍ରଭୂତରତ୍ନାମନୁଶାଧି ମେଦିନୀଂ ପ୍ରଭୂତରାଷ୍ଟ୍ରାଂ ପିତୃଵନ୍ମହାଯଶ: ।। ୨.୧୧୦.
ତୁମେ ଆଜି ରଘୁବଂଶର ପୁରୁଣା ନୀତି ଓ ନିଜ ବଂଶର ଆଦି ଆଦର୍ଶକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେପରି ମହିମା ଓ ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶାସନ କର ।
ଇତ୍ଯାର୍ଷେ ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମାଯଣେ ଵାଲ୍ମୀକୀଯେ ଆଦିକାଵ୍ଯେ ଶ୍ରୀମଦଯୋଧ୍ଯାକାଣ୍ଡେ ଦଶୋତ୍ତରଶତତମ: ସର୍ଗ:
ଏହିପରି ମହାକବି ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଶ୍ରୀମଦ୍ ରାମାୟଣର ଆଦି କାବ୍ୟ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଅୟୋଧ୍ୟାକାଣ୍ଡର ଏକଶଏଗାରିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
thumb|ଏକାଦଶାଧିକଶତତମଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଵସିଷ୍ଠସ୍ତୁ ତଦା ରାମମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜପୁରୋऺହିତ: । ଅବ୍ରଵୀଦ୍ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ପୁନରେଵାପରଂ ଵଚ: ।। ୨.୧୧୧.
ତାପରେ, ରାଜପୁରୋହିତ ବସିଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ କହି ହେବା ପରେ, ଧର୍ମରେ ଭରିଥିବା ଆଉ ଏକ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ।
ପୁରୁଷସ୍ଯେହ ଜାତସ୍ଯ ଭଵନ୍ତି ଗୁରଵସ୍ତ୍ରଯ: । ଆଚାର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚୈଵ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ପିତା ମାତା ଚ ରାଘଵ ।। ୨.୧୧୧.
ଏହି ଜଗତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଜଣ ଗୁରୁ ଅଛନ୍ତି — ଶିକ୍ଷକ, ପିତା ଓ ମାତା, ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥନନ୍ଦନ ।
ପିତା ହ୍ଯେନଂ ଜନଯତି ପୁରୁଷଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭ । ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ଦଦାତି ଚାଚାର୍ଯସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ ଗୁରୁରୁଚ୍ଯତେ ।। ୨.୧୧୧.
ପିତା ଲୋକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଶିକ୍ଷକ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏହିକାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ 'ଗୁରୁ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ସୋ ଽହଂ ତେ ପିତୁରାଚାର୍ଯ୍ଯସ୍ତଵ ଚୈଵ ପରନ୍ତପ । ମମ ତ୍ଵଂ ଵଚନଂ କୁର୍ଵନ୍ ନାତିଵର୍ତ୍ତେ: ସତାଙ୍ଗତିମ୍ ।। ୨.୧୧୧.
ମୁଁ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଓ ତୁମ ଦୁହେଁଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ, ହେ ଶତ୍ରୁଦଳନ । ମୋ କଥା ମାନିଲେ, ତୁମେ ସତ୍ପଥରୁ କେବେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ ।