ପାଯସମ୍ କୃସରମ୍ ଚାଗମ୍ ଵୃଥା ସୋ ଅଶ୍ନାତୁ ନିର୍ଘୃଣଃ । ଗୁରୂମଃ ଚ ଅପି ଅଵଜାନାତୁ ଯସ୍ଯ ଆର୍ଯୋ ଅନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇ, ଦୁଧଭାତ ଓ ଖିର ଅନର୍ଥରେ ଖାଉ, ଏବଂ ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ଅବମାନ କରୁ।
ଗାଶ୍ଚ ସ୍ପୃଶତୁ ପାଦେନ ଗୁରୂନ୍ ପରିଵଦେତ୍ସ୍ଵଯମ୍ । ମିତ୍ରେ ଦ୍ରୁହ୍ଯେତ ସୋଽତ୍ଯନ୍ତମ୍ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଚାରିପା ଦେଇ ଗାଈଁକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ, ନିଜେ ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଧୋକା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାସାତ୍କଥିତମ୍ କିମ୍ଚିତ୍ପରିଵାଦମ୍ ମିଥଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ଵିଵୃଣୋତୁ ସ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଓଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ହୋଇ, ଭିତରରେ କହିଥିବା ଗୁପ୍ତ ନିନ୍ଦାକୁ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକାଶ କରୁ।
ଅକର୍ତା ହ୍ଯକୃତଜ୍ଞଶ୍ଚ ତ୍ଯକ୍ତାତ୍ମା ନିରପତ୍ରପଃ । ଲୋକେ ଭଵତୁ ଵିଦ୍ଵେଷ୍ଯୋ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ କାମ କରନ୍ତୁନାହିଁ, ଋଣପରାୟଣ ଓ ଅକୃତଜ୍ଞ ହୋନ୍ତୁ, ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ, ଲଜ୍ଜା ନ ରଖନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ ହୋନ୍ତୁ।
ପୁତ୍ରୈଃ ଦାରୈଃ ଚ ଭୃତ୍ଯୈଃ ଚ ସ୍ଵ ଗୃହେ ପରିଵାରିତଃ । ସ ଏକୋ ମୃଷ୍ଟମ୍ ଅଶ୍ନାତୁ ଯସ୍ଯ ଆର୍ଯୋ ଅନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ନିଜ ଘରେ ପୁଅ, ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଓ ଚାକରମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଏକାକି ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉ।
ଅପ୍ରାପ୍ଯ ସଦୃଶାନ୍ ଦାରାନନପତ୍ଯଃ ପ୍ରମୀଯତାମ୍ । ଅନଵାପ୍ଯ କ୍ରିଯାମ୍ ଧର୍ମ୍ଯାମ୍ ଯଶ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଇବାରେ ବଞ୍ଚିତ ହେଉ, ସନ୍ତାନ ହିନ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁ, ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତୁନାହିଁ।
ମାତ୍ମନଃ ସମ୍ତତିମ୍ ଦ୍ରାକ୍ଷୀତ୍ସ୍ଵେଷୁ ଦାରେଷୁ ଦୁଃଖିତଃ । ଆଯୁଃ ସମଗ୍ରମପ୍ରାପ୍ଯ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ନିଜ ବଂଶ କ୍ଷୟ ଦେଖୁନ୍ତୁ, ପତ୍ନୀମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଉନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ମିଳୁନାହିଁ।
ରାଜ ସ୍ତ୍ରୀ ବାଲ ଵୃଦ୍ଧାନାମ୍ ଵଧେ ଯତ୍ ପାପମ୍ ଉଚ୍ଯତେ । ଭୃତ୍ଯ ତ୍ଯାଗେ ଚ ଯତ୍ ପାପମ୍ ତତ୍ ପାପମ୍ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତାମ୍ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ରାଜା, ଜନନୀ, ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ମାରିବା ଓ ଚାକରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯେପରି ଅପରାଧ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗ କରୁ।
ଲାକ୍ଷଯା ମଧୁମାମ୍ସେନ ଲୋହେନ ଚ ଵିଷେଣ ଚ । ସଦୈଵ ବିଭୃଯାଦ୍ଭୃତ୍ଯାନ୍ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽସୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ସଦା ଚାକରମାନେଙ୍କୁ ଲାଖ, ମଧୁ, ମାଂସ, ଲୋହା ଓ ବିଷ ଦେଇ ପୋଷଣ କରୁ।
ସମ୍ଗ୍ରାମେ ସମୁପୋଢେ ସ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷ୍ଭଯମ୍କରେ । ପଲାଯାମାନୋ ଵଧ୍ଯେତ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲାବେଳେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ପଳାଇବା ସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁ।
କପାଲପାଣିଃ ପୃଥିଵୀମଟତାମ୍ ଚୀରସମ୍ଵୃତଃ । ଭିକ୍ସମାଣୋ ଯଥୋନ୍ମତ୍ତୋ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତହ୍ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଖପର ହାତରେ ଧରି, ଚିର ଗୋପିନ୍ଦା ପିନ୍ଧି, ପ୍ରମାଦୀ ପରି ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଏ ଭୂମିରେ ଘୁରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉ।
ପାନେ ପ୍ରସକ୍ତୋ ଭଵତୁ ସ୍ତ୍ରୀଷ୍ଵକ୍ଷେଷୁ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ । କାମ୍କ୍ରୋଧାଭିଭୂତସ୍ତୁ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ମଦ୍ୟପାନ, ମହିଳା ଓ ଜୁଆରେ ସଦା ଲିପ୍ତ ରହୁ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅଧୀନ ହେଉ।
ଯସ୍ଯ ଧର୍ମେ ମନୋ ଭୂଯାଦଧର୍ମମ୍ ସ ନିଷେଵତାମ୍ । ଅପାତ୍ରଵର୍ଷୀ ଭଵତୁ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଧର୍ମରେ ମନ ଦେଉ, କିନ୍ତୁ ଅଧର୍ମ କରୁ, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉ।
ସମ୍ଚିତାନ୍ଯସ୍ଯ ଵିତ୍ତାନି ଵିଵିଧାନି ସହସ୍ରଶଃ । ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଵିପ୍ରଲୁପ୍ଯନ୍ତାମ୍ ଯଶ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ସମ୍ମତି ମିଳିଛି, ସେ ଯେଉଁ ଧନ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ଏବଂ ହଜାର-ହଜାର ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି, ତାହା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଲୁଟିନେଉନ୍ତୁ।
ଉଭେ ସମ୍ଧ୍ଯେ ଶଯାନସ୍ଯ ଯତ୍ ପାପମ୍ ପରିକଲ୍ପ୍ଯତେ । ତଚ୍ ଚ ପାପମ୍ ଭଵେତ୍ ତସ୍ଯ ଯସ୍ଯ ଆର୍ଯୋ ଅନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ଦୁଇଟି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଶୋଇ ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ପାପ ଲାଗେ, ସେଇ ପାପ ତାହାର ଉପରେ ପଡ଼ୁ, ଯାହାର ସମ୍ମତିରେ ମହାନ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ।
ଯଦ୍ ଅଗ୍ନି ଦାଯକେ ପାପମ୍ ଯତ୍ ପାପମ୍ ଗୁରୁ ତଲ୍ପଗେ । ମିତ୍ର ଦ୍ରୋହେ ଚ ଯତ୍ ପାପମ୍ ତତ୍ ପାପମ୍ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତାମ୍ ॥୨-୭୫-
ଯେଉଁ ପାପ ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନରେ ଯିବାରେ, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଦ୍ରୋହ କରିବାରେ ମିଳେ, ସେଇ ପାପ ତାହାର ଉପରେ ପଡ଼ୁ, ଯାହାର ସମ୍ମତିରେ ମହାନ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ।
ଦେଵତାନାମ୍ ପିତୃଋଣାମ୍ ଚ ମାତା ପିତ୍ରୋସ୍ ତଥୈଵ ଚ । ମା ସ୍ମ କାର୍ଷୀତ୍ ସ ଶୁଶ୍ରୂଷାମ୍ ଯସ୍ଯ ଆର୍ଯୋ ଅନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଦେବତା, ପିତୃ, ମାଆ ବା ବାପାଙ୍କୁ କେବେ ସେବା କରିନପାରୁ।
ସତାମ୍ ଲୋକାତ୍ ସତାମ୍ କୀର୍ତ୍ଯାଃ ସଜ୍ ଜୁଷ୍ଟାତ୍ କର୍ମଣଃ ତଥା । ଭ୍ରଶ୍ଯତୁ କ୍ଷିପ୍ରମ୍ ଅଦ୍ଯ ଏଵ ଯସ୍ଯ ଆର୍ଯୋ ଅନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଏହି ଦିନେ, ଆଦର୍ଶ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମାନ, ନାମ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଶୀଘ୍ର ଚ୍ୟୁତ ହେଉ।
ଅପାସ୍ଯ ମାତୃଶୁଶ୍ରୂଷାମନର୍ଥେ ସୋଽଵତିଷ୍ଠତାମ୍ । ଦୀର୍ଘବାହୁର୍ମହାଵକ୍ଷା ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽସୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଦୀର୍ଘବାହୁ, ଚଉଡ଼ା ଛାତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମାଆଙ୍କ ସେବା ଛାଡ଼ି, କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିନା ଦଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ।
ବହୁପୁତ୍ରୋ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ଜ୍ଵରରୋଗସମନ୍ଵିତଃ । ସ ଭୂଯାତ୍ସତତକ୍ଲେଶୀ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଅନେକ ପୁଅ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦରିଦ୍ର ଓ ଜ୍ୱର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉ, ସଦା ଦୁଃଖରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଆଶାମାଶମ୍ ସମାନାନାମ୍ ଦୀନାନାମୂର୍ଧ୍ଵଚକ୍ଷୁଷାମ୍ । ଆର୍ଥିନାମ୍ ଵିତଥାମ୍ କୁର୍ଯାଦ୍ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ସମାନ, ଦୁଃଖିତ, ଆଶା ଦେଖୁଥିବା ଓ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ୱାସନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମାଯଯା ରମତାମ୍ ନିତ୍ଯମ୍ ପରୁଷଃ ପିଶୁନୋଽଶୁଚିଃ । ରାଜ୍Jନୋ ଭୀତ ସ୍ତ୍ଵଧର୍ମାତ୍ମା ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ସଦା ଚଳନାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ, କଠୋର, ଅପବାଦୀ, ଅପବିତ୍ର ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଅଧର୍ମୀ ହେଉ।
ଋତୁସ୍ନାତାମ୍ ସତୀମ୍ ଭାର୍ଯାମୃତୁକାଲାନୁରୋଧିନୀମ୍ । ଅତିଵର୍ତେତ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି, ନିୟମିତ ଶୂଧ୍ଧ ଓ ସତୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତୁ।
ଧର୍ମଦାରାନ୍ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପରଦାରାନ୍ନି ଷେଵତାମ୍ । ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମରତିର୍ମୂଢୋ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ନିଜ ଧର୍ମପତ୍ନୀକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ମିଶିବାରେ ଲାଗିଯାଉ, ଧର୍ମରୁ ଦୂର ହେଉ।
ଵିପ୍ରଲୁ ପ୍ତପ୍ରଜାତସ୍ଯ ଦୁଷ୍କୃତମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଯତ୍ । ତଦେଵ ପ୍ରତିପଦ୍ଯେତ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଯେଉଁ ପାପ ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଗେ, ସେଇ ପାପ ତାହାର ଉପରେ ପଡ଼ୁ।
ପାନୀଯଦୂଷକେ ପାପମ୍ ତଥୈଵ ଵିଷଦାଯକେ । ଯତ୍ତଦେକଃ ସ ଲଭତାମ୍ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଜଳ ଦୂଷିତ କରିବା ବା ବିଷ ଦେଇବାର ପାପ ଏକାକି ଭୋଗୁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଯୋଦ୍ଯତାମ୍ ପୂଜାମ୍ ଵିହନ୍ତୁ କଲୁଷେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ବାଲଵତ୍ସାମ୍ ଚ ଗାମ୍ ଦୋଗ୍ଦୁ ଯସ୍ଯର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଥିବା ବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜା ବାଧା ଦିଅନ୍ତୁ, ବା ଛୁଆ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଗାଈକୁ ଦୁଧ କଢ଼ନ୍ତୁ।
ତୃଷ୍ଣାର୍ତମ୍ ସତି ପାନୀଯେ ଵିପ୍ରଲମ୍ଭେନ ଯୋଜଯେତ୍ । ଲଭେତ ତସ୍ଯ ଯତ୍ପାପମ୍ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ପାନୀୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତରସିଥିବା ଲୋକକୁ ଠକାନ୍ତୁ, ଏହି ପାପ ତାଙ୍କୁ ଲାଗୁ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଵଦମାନେଷୁ ମାର୍ଗମାଶ୍ରିତ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ । ତସ୍ଯ ପାପେନ ଯୁଜ୍ଯେତ ଯସ୍ଯାର୍ଯୋଽନୁମତେ ଗତଃ ॥୨-୭୫-
ଯିଏ ମହାନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଛି, ସେ ଭକ୍ତି ସହ ତର୍କ କରୁଥିବା ଓ ଠିକ୍ ପଥ ଖୋଜୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଉ।
ଵିହୀନାମ୍ ପତି ପୁତ୍ରାଭ୍ଯାମ୍ କୌସଲ୍ଯାମ୍ ପାର୍ଥିଵ ଆତ୍ମଜଃ । ଏଵମ୍ ଆଶ୍ଵସଯନ୍ନ୍ ଏଵ ଦୁହ୍ଖ ଆର୍ତଃ ନିପପାତ ହ ॥୨-୭୫-
ପତି ଓ ପୁଅ ହାରାଇଥିବା କୌଶଲ୍ୟା, ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ, ଏଭଳି ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁଃଖରେ ଭାସି ଭୂମିରେ ଢେଳି ପଡ଼ିଲେ।