ତତଃ ସର୍ଵେ ସମାଗମ୍ଯ ଵସିଷ୍ଠମିଦମବ୍ରୁଵନ୍ । ଯଥେଷ୍ଟଂ ତତ୍ ସୁଵିହିତଂ ନ କିଂଚିତ୍ ପରିହୀଯତେ ॥୧-୧୩-
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆପଣ ଯେପରି ଚାହିଁଥିଲେ, ସମସ୍ତ କାମ ଭଲ ଭାବେ ହୋଇଯାଇଛି; କିଛି ଅଧୂରା ନାହିଁ ।'
ଯଥୋକ୍ତଂ ତତ୍ କରିଷ୍ଯାମୋ ନ କିଂଚିତ୍ ପରିହାସ୍ଯତେ । ତତଃ ସୁମନ୍ତ୍ରମାହୂଯ ଵସିଷ୍ଠୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ॥୧-୧୩-
'ଆପଣ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ଆମେ ସେହିପରି କରିବା; କିଛି ଅବହେଳା ହେବ ନାହିଁ ।' ତାପରେ ବଶିଷ୍ଠ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ:
ନିମନ୍ତ୍ରଯସ୍ଵ ନୃପତୀନ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯେ ଚ ଧାର୍ମିକାଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ ଵୈଶ୍ଯାଞ୍ଶୂଦ୍ରାଂଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରଶଃ ॥୧-୧୩-
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଧର୍ମିକ ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର ।
ସମାନଯସ୍ଵ ସତ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵଦେଶେଷୁ ମାନଵାନ୍ । ମିଥିଲାଧିପତିଂ ଶୂରଂ ଜନକଂ ସତ୍ଯଵାଦିନମ୍ ॥୧-୧୩-
ସମସ୍ତ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆଣ; ବିଶେଷ କରି ମିଥିଲାର ଶୂର ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ ଆଣ ।
ତମାନଯ ମହାଭାଗଂ ସ୍ଵଯମେଵ ସୁସତ୍କୃତମ୍ । ପୂର୍ଵଂ ସମ୍ବନ୍ଧିନଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତଃ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରଵୀମି ତେ ॥୧-୧୩-
ସେ ମହାନ୍ୟ ଜନକଙ୍କୁ ତୁମେ ନିଜେ ଯାଇ ଭଲ ଭାବେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆଣ; ସେ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ତେଣୁ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ କହୁଛି ।
ତଥା କାଶିପତିଂ ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ସତତଂ ପ୍ରିଯଵାଦିନମ୍ । ସଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ଦେଵସଂକାଶଂ ସ୍ଵଯମେଵାନଯସ୍ଵ ହ ॥୧-୧୩-
ଏହିପରି କାଶୀର ସ୍ନେହଶୀଳ, ସଦା ମିଷ୍ଟି କଥା କହୁଥିବା, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଓ ଦେବତା ସଦୃଶ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ନିଜେ ଆଣ ।
ତଥା କେକଯରାଜାନଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ପରମଧାର୍ମିକମ୍ । ଶ୍ଵଶୁରଂ ରାଜସିଂହସ୍ଯ ସପୁତ୍ରଂ ତମିହାନଯ ॥୧-୧୩-
ଏହିପରି କେକୟ ଦେଶର ବୃଦ୍ଧ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମିକ ରାଜା, ରାଜାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁର, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆଣ ।
ଅଙ୍ଗେଶ୍ଵରଂ ମହେଷ୍ଵାସଂ ରୋମପାଦଂ ସୁସତ୍କୃତମ୍ । ଵଯସ୍ଯଂ ରାଜସିଂହସ୍ଯ ସପୁତ୍ରଂ ତମିହାନଯ ॥୧-୧୩-
ଅଙ୍ଗ ଦେଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଓ ସମ୍ମାନିତ ରୋମପାଦ, ରାଜାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆଣ ।
ତଥା କୋସଲରାଜାନଂ ଭାନୁମନ୍ତଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍ । ମଗଧାଧିପତିଂ ଶୂରଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦମ୍ ॥୧-୧୩-
ଏହିପରି କୋଶଳର ସୁସଂସ୍କୃତ ରାଜା ଭାନୁମନ୍ତ, ଏବଂ ମଗଧର ଶୂର ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଣ ।
ପ୍ରାପ୍ତିଜ୍ଞଂ ପରମୋଦାରଂ ସତ୍କୃତଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭମ୍ । ରାଜ୍ଞଃ ଶାସନମାଦାଯ ଚୋଦଯସ୍ଵ ନୃପର୍ଷଭାନ୍ । ପ୍ରାଚୀନାନ୍ ସିନ୍ଧୁସୌଵୀରାନ୍ ସୌରାଷ୍ଠ୍ରେଯାଂଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵାନ୍ ॥୧-୧୩-
ଯିଏ ସମୟ ଜାଣନ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାନଶୀଳ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ସେଉଁଠି ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଣ; ରାଜାଙ୍କର ଆଦେଶ ନେଇ ପୂର୍ବ ଦିଗର, ସିନ୍ଧୁ, ସୌବୀର ଓ ସୌରାଷ୍ଟ୍ର ଦେଶର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଣ ।
ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାନ୍ ନରେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ସମସ୍ତାନାନଯସ୍ଵ ହ । ସନ୍ତି ସ୍ନିଗ୍ଧାଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ରାଜାନଃ ପୃଥିଵୀତଲେ ॥୧-୧୩-
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜାମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ।
ତାନାନଯ ଯଥା କ୍ଷିପ୍ରଂ ସାନୁଗାନ୍ ସହବାନ୍ଧଵାନ୍ । ଏତାନ୍ ଦୂତୈର୍ମହାଭାଗୈରାନଯସ୍ଵ ନୃପାଜ୍ଞଯା ॥୧-୧୩-
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସହଚର ଓ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ସହିତ ଯେପରି ଶୀଘ୍ର ଆସିପାରିବେ, ଏହି ନିମନ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମହାନ ଦୂତମାନେ ଯାଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଵସିଷ୍ଠଵାକ୍ଯଂ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସୁମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵରିତଂ ତଦା । ଵ୍ଯାଦିଶତ୍ ପୁରୁଷାଂସ୍ତତ୍ର ରାଜ୍ଞାମାନଯନେ ଶୁଭାନ୍ ॥୧-୧୩-
ବସିଷ୍ଠଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସୁମନ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ସେଠାରେ ଥିବା ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକମାନୋଁକୁ ରାଜାମାନୋଁକୁ ଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ସ୍ଵଯମେଵ ହି ଧର୍ମାତ୍ମା ପ୍ରଯାତୋ ମୁନିଶାସନାତ୍ । ସୁମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵରିତୋ ଭୂତ୍ଵା ସମାନେତୁଂ ମହାମତିଃ ॥୧-୧୩-
ମୁନିଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ସୁମନ୍ତ୍ର ନିଜେ ତୁରନ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ତେ ଚ କର୍ମାନ୍ତିକାଃ ସର୍ଵେ ଵସିଷ୍ଠାଯ ମହର୍ଷଯେ । ସର୍ଵଂ ନିଵେଦଯନ୍ତି ସ୍ମ ଯଜ୍ଞେ ଯଦୁପକଲ୍ପିତମ୍ ॥୧-୧୩-
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିବରଣୀ ଦେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୀତୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍ । ଅଵଜ୍ଞଯା ନ ଦାତଵ୍ଯଂ କସ୍ଯଚିଲ୍ଲୀଲଯାପି ଵା ॥୧-୧୩-
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସେମାନୋଁକୁ କହିଲେ, 'କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅବମାନ କିମ୍ବା ଅଲସତା ସହିତ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।'
ଅଵଜ୍ଞଯା କୃତଂ ହନ୍ଯାଦ୍ ଦାତାରଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ତତଃ କୈଶ୍ଚିଦହୋରାତ୍ରୈରୁପଯାତା ମହୀକ୍ଷିତଃ ॥୧-୧୩-
ଯଦି କିଛି ଅବମାନ ସହିତ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଦାତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦିଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାପରେ କିଛି ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ବହୂନି ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ରାଜ୍ଞୋ ଦଶରଥସ୍ଯ ହ । ତତୋ ଵସିଷ୍ଠଃ ସୁପ୍ରୀତୋ ରାଜାନମିଦମବ୍ରଵୀତ୍ ॥୧-୧୩-
ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ବସିଷ୍ଠ ଖୁସି ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉପଯାତା ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ରାଜାନସ୍ତଵ ଶାସନାତ୍ । ମଯାପି ସତ୍କୃତାଃ ସର୍ଵେ ଯଥାର୍ହଂ ରାଜସତ୍ତମାଃ ॥୧-୧୩-
'ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛି।'
ଯଜ୍ଞିଯଂ ଚ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ପୁରୁଷୈଃ ସୁସମାହିତୈଃ । ନିର୍ଯାତୁ ଚ ଭଵାନ୍ ଯଷ୍ଟୁଂ ଯଜ୍ଞାଯତନମନ୍ତିକାତ୍ ॥୧-୧୩-
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ କରିଛନ୍ତି; ଏବେ ଆପଣ ନିଜ ଗୃହରୁ ବାହାରି ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଯିବାକୁ ପାରିବେ।
ସର୍ଵକାମୈରୁପହୃତୈରୁପେତଂ ଵୈ ସମନ୍ତତଃ । ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମନସେଵ ଵିନିର୍ମିତମ୍ ॥୧-୧୩-
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁର ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘିରିଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଆପଣ ଦେଖିପାରିବେ, ମନରେ ଯେପରି ଭାବିଥିବେ ସେପରି ତିଆରି ହୋଇଛି।
ତଥା ଵସିଷ୍ଠଵଚନାଦୃଶଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗସ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ । ଦିଵସେ ଶୁଭନକ୍ଷତ୍ରେ ନିର୍ଯାତୋ ଜଗତୀପତିଃ ॥୧-୧୩-
ଏପରି ଭାବେ ବସିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କ କଥା ଅନୁସରି, ଶୁଭ ତାରା ଯୋଗୁଁ ଏକ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦିନରେ ମହୀପତି ବାହାରିଲେ।
ତତୋ ଵସିଷ୍ଠପ୍ରମୁଖାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ । ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଯଜ୍ଞକର୍ମାରଭଂସ୍ତଦା ॥୧-୧୩-
ତାପରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ଗତାଃ ସର୍ଵେ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଵିଧି । ଶ୍ରୀମାଂଶ୍ଚ ସହ ପତ୍ନୀଭୀ ରାଜା ଦୀକ୍ଷାମୁପାଵିଶତ୍ ॥୧-୧୩-
ସମସ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଗଲେ; ରାଜା ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହିମା ସହିତ ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
thumb|ଚତୁର୍ଦଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ଚତୁର୍ଦଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୧-
ଏହା ହେଉଛି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ସର୍ଗ; ଶୁଣ।
ଅଥ ସଂଵତ୍ସରେ ପୂର୍ଣେ ତସ୍ମିନ୍ ପ୍ରାପ୍ତେ ତୁରଙ୍ଗମେ । ସରଯ୍ଵାଶ୍ଚୋତ୍ତରେ ତୀରେ ରାଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞୋଽଭ୍ଯଵର୍ତତ ॥୧-୧୪-
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଓ ଘୋଡ଼ା ଆସିପହଞ୍ଚିବା ସମୟରେ, ସରୟୂ ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ କର୍ମ ଚକ୍ରୁର୍ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭାଃ । ଅଶ୍ଵମେଧେ ମହାଯଜ୍ଞେ ରାଜ୍ଞୋଽସ୍ଯ ସୁମହାତ୍ମନଃ ॥୧-୧୪-
ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମା ରାଜା ପାଇଁ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ତି ଵିଧିଵଦ୍ ଯାଜକା ଵେଦପାରଗାଃ । ଯଥାଵିଧି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପରିକ୍ରାମନ୍ତି ଶାସ୍ତ୍ରତଃ ॥୧-୧୪-
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମ ଓ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରଵର୍ଗ୍ଯଂ ଶାସ୍ତ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା ତଥୈଵୋପସଦଂ ଦ୍ଵିଜାଃ । ଚକ୍ରୁଶ୍ଚ ଵିଧିଵତ୍ ସର୍ଵମଧିକଂ କର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରତଃ ॥୧-୧୪-
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରବର୍ଗ୍ୟ ଓ ଉପସଦ କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ମୁତାବକ୍ ନିଷ୍ପାଦନ କଲେ।
ଅଭିପୂଜ୍ଯ ତତୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ଚକ୍ରୁର୍ଯଥାଵିଧି । ପ୍ରାତଃସଵନପୂର୍ଵାଣି କର୍ମାଣି ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ ॥୧-୧୪-
ତାପରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଭାତ ସବନ ପୂର୍ବ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।