ସର୍ଵେ ନରାଶ୍ଚ ନାର୍ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମଶୀଲାଃ ସୁସଂଯତାଃ । ମୁଦିତାଃ ଶୀଲଵୃତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମହର୍ଷଯ ଇଵାମଲାଃ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସଂଯମୀ, ଚରିତ୍ର ଓ ଆଚରଣରେ ଆନନ୍ଦିତ, ମହାଋଷିମାନଙ୍କ ପରି ପବିତ୍ର ଥିଲେ।
ନାକୁଣ୍ଡଲୀ ନାମୁକୁଟୀ ନାସ୍ରଗ୍ଵୀ ନାଲ୍ପଭୋଗଵାନ୍ । ନାମୃଷ୍ଟୋ ନ ନଲିପ୍ତାଙ୍ଗୋ ନାସୁଗନ୍ଧଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯତେ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ କେହି କୁଣ୍ଡଳ ବିନା, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ବିନା, ଗଳାରେ ମାଳା ବିନା, କମ୍ ଭୋଗ କରୁଥିବା, ଅସ୍ନାନ କରିଥିବା, ଅଲଙ୍କାର ବିନା ଅଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ସୁଗନ୍ଧ ବିନା କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାମୃଷ୍ଟଭୋଜୀ ନାଦାତା ନାପ୍ଯନଙ୍ଗଦନିଷ୍କଧୃକ୍ । ନାହସ୍ତାଭରଣୋ ଵାପି ଦୃଶ୍ଯତେ ନାପ୍ଯନାତ୍ମଵାନ୍ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ କେହି ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଦାନ ନ କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ବାହୁରେ ବା ଗଳାରେ ଅଲଙ୍କାର ବିନା ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ହାତରେ ଅଭୂଷଣ ବିନା ଥିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁନଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାନାହିତାଗ୍ନିର୍ନାଯଜ୍ଵା ନ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ଵା ନ ତସ୍କରଃ । କଶ୍ଚିଦାସୀଦଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନ ଚାର୍ଵୃତ୍ତୋ ନ ସଂକରଃ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ଅଗ୍ନିକୁ ଅନଦେଇ ରଖିଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଯଜ୍ଞ କରିବାରେ ଅଲସ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି କଞ୍ଜୁସ କିମ୍ବା ଚୋର ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ମନ୍ଦ ଆଚରଣ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଜାତିର ଲୋକ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵକର୍ମନିରତା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ । ଦାନାଧ୍ଯଯନଶୀଲାଶ୍ଚ ସଂଯତାଶ୍ଚ ପ୍ରତିଗ୍ରହେ ॥୧-୬-
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ନିଜ କାମରେ ଲଗିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜିତିଥିଲେ, ଦାନ ଓ ପାଠ ପଢିବାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ, ଉପହାର ଗ୍ରହଣରେ ସଂୟମ ରଖୁଥିଲେ।
ନାସ୍ତିକୋ ନାନୃତୀ ଵାପି ନ କଶ୍ଚିଦବହୁଶ୍ରୁତଃ । ନାସୂଯକୋ ନ ଚାଶକ୍ତୋ ନାଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ନାସ୍ତିକ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅଧ୍ୟୟନରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟରେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅସମର୍ଥ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାଷଡଙ୍ଗଵିଦତ୍ରାସ୍ତି ନାଵ୍ରତୋ ନାସହସ୍ରଦଃ । ନ ଦୀନଃ କ୍ଷିପ୍ତଚିତ୍ତୋ ଵା ଵ୍ଯଥିତୋ ଵାପି କଶ୍ଚନ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ଷଡଅଙ୍ଗ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ନିୟମ ରହିଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅଳ୍ପ ଦାନ କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଦୁଃଖୀ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିର ମନ ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିଲେ ନାହିଁ।
କଶ୍ଚିନ୍ନରୋ ଵା ନାରୀ ଵା ନାଶ୍ରୀମାନ୍ ନାପ୍ଯରୂପଵାନ୍ । ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ଯମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନାପି ରାଜନ୍ଯଭକ୍ତିମାନ୍ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଅଶ୍ରୀମତ କିମ୍ବା ଅରୂପ ଥିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ କେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ରଖିଥିଲେ ନାହିଁ।
ଵର୍ଣେଷ୍ଵଗ୍ର୍ଯଚତୁର୍ଥେଷୁ ଦେଵତାତିଥିପୂଜକାଃ । କୃତଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଵଦାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶୂରା ଵିକ୍ରମସଂଯୁତାଃ ॥୧-୬-
ଉଚ୍ଚ ତିନି ଜାତିରେ ଲୋକମାନେ ଦେବତା ଓ ଅତିଥିମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, କୃତଜ୍ଞ, ଦାନଶୀଳ, ଶୂର ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଦୀର୍ଘାଯୁଷୋ ନରାଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମଂ ସତ୍ଯଂ ଚ ସଂଶ୍ରିତାଃ । ସହିତାଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ପୁରୋତ୍ତମେ ॥୧-୬-
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଥିଲେ, ସଦା ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଜନାନୀମାନେ ସହିତ ଏହି ପୁରୀରେ ରହୁଥିଲେ।
କ୍ଷତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମମୁଖଂ ଚାସୀଦ୍ ଵୈଶ୍ଯାଃ କ୍ଷତ୍ରମନୁଵ୍ରତାଃ । ଶୂଦ୍ରାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାସ୍ତ୍ରୀନ୍ ଵର୍ଣାନୁପଚାରିଣଃ ॥୧-୬-
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହାୟ ଥିଲେ, ବୈଶ୍ୟମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖୁଥିଲେ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଲଗିଥିଲେ ଏବଂ ଉପରି ତିନି ଜାତିକୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ସା ତେନେକ୍ଷ୍ଵାକୁନାଥେନ ପୁରୀ ସୁପରିରକ୍ଷିତା । ଯଥା ପୁରସ୍ତାନ୍ମନୁନା ମାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ଧୀମତା ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ପୁରାତନ କାଳରେ ମନୁ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ରକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯୋଧାନାମଗ୍ନିକଲ୍ପାନାଂ ପେଶଲାନାମମର୍ଷିଣାମ୍ । ସମ୍ପୂର୍ଣା କୃତଵିଦ୍ଯାନାଂ ଗୁହା କେସରିଣାମିଵ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୂର, ଦୟାଳୁ, ଅଦମ୍ୟ ଓ କୌଶଳୀ ଯୋଧାମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ସେମାନେ ସିଂହମାନେ ଥିବା ଗୁହା ପରି ଏଠାରେ ଥିଲେ।
କାମ୍ବୋଜଵିଷଯେ ଜାତୈର୍ବାହ୍ଲୀକୈଶ୍ଚ ହଯୋତ୍ତମୈଃ । ଵନାଯୁଜୈର୍ନଦୀଜୈଶ୍ଚ ପୂର୍ଣା ହରିହଯୋତ୍ତମୈଃ ॥୧-୬-
କାମ୍ବୋଜ ଓ ବାହ୍ଲିକ ଦେଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ଅଟବୀ ଓ ନଦୀରୁ ଆସିଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡା ଏହି ପୁରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଵିନ୍ଧ୍ଯପର୍ଵତଜୈର୍ମତ୍ତୈଃ ପୂର୍ଣା ହୈମଵତୈରପି । ମଦାନ୍ଵିତୈରତିବଲୈର୍ମାତଙ୍ଗୈଃ ପର୍ଵତୋପମୈଃ ॥୧-୬-
ବିନ୍ଧ୍ୟ ଓ ହିମାଳୟ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ମଦୋନ୍ମତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀମାନେ ପର୍ବତ ପରି ଏହି ପୁରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଐରାଵତକୁଲୀନୈଶ୍ଚ ମହାପଦ୍ମକୁଲୈସ୍ତଥା । ଅଞ୍ଜନାଦପି ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତୈର୍ଵାମନାଦପି ଚ ଦ୍ଵିପୈଃ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଏଇରାବତ ଓ ମହାପଦ୍ମ ବଂଶର ହାତୀମାନେ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ବାମନ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ହାତୀମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଭଦୈର୍ମନ୍ଦ୍ରୈର୍ମୃଗୈଶ୍ଚୈଵ ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ରମୃଗୈସ୍ତଥା । ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ରୈର୍ଭଦ୍ରମୃଗୈର୍ମୃଗମନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ସା ପୁରୀ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଭଦ୍ର, ମନ୍ଦ୍ର, ମୃଗ, ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ର, ଭଦ୍ରମୃଗ ଓ ମୃଗମନ୍ଦ୍ର ହାତୀମାନେ ସହିତ ଭରି ଥିଲା।
ନିତ୍ଯମତ୍ତୈଃ ସଦା ପୂର୍ଣା ନାଗୈରଚଲସଂନିଭୈଃ । ସା ଯୋଜନେ ଦ୍ଵେ ଚ ଭୂଯଃ ସତ୍ଯନାମା ପ୍ରକାଶତେ । ଯସ୍ଯାଂ ଦଶରଥୋ ରାଜା ଵସଞ୍ଜଗଦପାଲଯତ୍ ॥୧-୬-
ସଦା ମଦୋନ୍ମତ ଏବଂ ପର୍ବତ ସମାନ ହାତୀମାନେ ସହିତ ଏହି ପୁରୀ, ଯାହାକୁ ସତ୍ୟନାମା ବୋଲାଯାଏ, ଦୁଇ ଯୋଜନା ଠାରୁ ଅଧିକ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଦଶରଥ ରାଜା ବସି ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ତାଂ ପୁରୀଂ ସ ମହାତେଜା ରାଜା ଦଶରଥୋ ମହାନ୍ । ଶଶାସ ଶମିତାମିତ୍ରୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣୀଵ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀକୁ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଦଶରଥ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦମନ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହୋଇ।
ତାଂ ସତ୍ଯନାମାଂ ଦୃଢତୋରଣାର୍ଗଲାମ୍ ::ଗୃହୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈରୁପଶୋଭିତାଂ ଶିଵାମ୍ । ପୁରୀମଯୋଧ୍ଯାଂ ନୃସହସ୍ରସଂକୁଲାଂ ::ଶଶାସ ଵୈ ଶକ୍ରସମୋ ମହୀପତିଃ ॥୧-୬-
ସତ୍ୟନାମା ନାମକ ଏହି ଅୟୋଧ୍ୟା ପୁରୀ, ଦୃଢ ଦ୍ୱାର ଓ ଅର୍ଗଳା ସହିତ, ବିଚିତ୍ର ଘର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶୁଭ, ହଜାର ଲୋକରେ ଭରିଥିବା, ଏହି ପୁରୀକୁ ଶକ୍ର ସମାନ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
thumb|ସପ୍ତମଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ସପ୍ତମଃ ସର୍ଗଃ ॥୧-
ଏଭଳି ଶ୍ରୀମଦ୍ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ସପ୍ତମ ସର୍ଗ ଶେଷ ହେଲା।
ତସ୍ଯାମାତ୍ଯା ଗୁଣୈରାସନ୍ଵିକ୍ଷ୍ଵାକୋଃ ସୁମହାତ୍ମନଃ । ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞାଶ୍ଚେଙ୍ଗିତଜ୍ଞାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରିଯହିତେ ରତାଃ ॥୧-୭-
ବିକ୍ଷ୍ୱାକୁ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଗୁଣବତୀ ଥିଲେ । ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଇଂଗିତ ବୁଝିପାରିବାରେ ଦକ୍ଷ, ଏବଂ ସଦା ରାଜାଙ୍କର ଭଲ ଓ ପ୍ରିୟ କାମରେ ଲଗି ଥିଲେ ।
ଅଷ୍ଟୌ ବଭୂଵୁର୍ଵୀରସ୍ଯ ତସ୍ଯାମାତ୍ଯା ଯଶସ୍ଵିନଃ । ଶୁଚଯଶ୍ଚାନୁରକ୍ତାଶ୍ଚ ରାଜକୃତ୍ଯେଷୁ ନିତ୍ଯଶଃ ॥୧-୭-
ସେ ଯଶସ୍ୱୀ ଓ ଶୂର ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଏଠି ଆଠ ଜଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ସେମାନେ ଶୁଚି ଚରିତ୍ର ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସଦା ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ଥିଲେ ।
ଧୃଷ୍ଟିର୍ଜଯନ୍ତୋ ଵିଜଯଃ ସୁରାଷ୍ଟ୍ରୋ ରାଷ୍ଟ୍ର୍ଵର୍ଧନଃ । ଅକୋପୋ ଧର୍ମପାଲଶ୍ଚ ସୁମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚାଷ୍ଟମୋଽର୍ଥଵିତ୍ ॥୧-୭-
ଧୃଷ୍ଟି, ଜୟନ୍ତ, ବିଜୟ, ସୁରାଷ୍ଟ୍ର, ରାଷ୍ଟ୍ରବର୍ଧନ, ଅକୋପ, ଧର୍ମପାଳ ଓ ଅଠମ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁମନ୍ତ୍ର, ଯିଏ ଅର୍ଥକୁ ବୁଝିଥିଲେ ।
ଋତ୍ଵିଜୌ ଦ୍ଵାଵଭିମତୌ ତସ୍ଯାସ୍ତାମୃଷିସତ୍ତମୌ । ଵସିଷ୍ଠୋ ଵାମଦେଵଶ୍ଚ ମନ୍ତ୍ରିଣଶ୍ଚ ତଥାପରେ ॥୧-୭-
ସେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଦୁଇ ଜଣ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ — ବସିଷ୍ଠ ଓ ବାମଦେବ । ଏହାପରେ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସୁଯଜ୍ଞୋଽପ୍ଯଥ ଜାବାଲିଃ କାଶ୍ଯପୋଽପ୍ଯଥ ଗୌତମଃ । ମାର୍କଣ୍ଡେଯସ୍ତୁ ଦୀର୍ଘାଯୁସ୍ତଥା କାତ୍ଯାଯନୋ ଦ୍ଵିଜଃ ॥୧-୭-
ସୁୟଜ୍ଞ, ଜାବାଲି, କାଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ କାତ୍ୟାୟନ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଏତୈର୍ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିର୍ନିତ୍ଯମୃତ୍ଵିଜସ୍ତସ୍ଯ ପୌର୍ଵକାଃ । ଵିଦ୍ଯାଵିନୀତା ହ୍ରୀମନ୍ତଃ କୁଶଲା ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ॥୧-୭-
ଏହି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସଦା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ । ସେମାନେ ଶିକ୍ଷିତ, ଶିଷ୍ଟ, ଲଜ୍ଜାଶୀଳ, ଦକ୍ଷ ଓ ନିୟତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ତେଜଃକ୍ଷମାଯଶଃପ୍ରାପ୍ତାଃ ସ୍ମିତପୂର୍ଵାଭିଭାଷିଣଃ । କ୍ରୋଧାତ୍ କାମାର୍ଥହେତୋର୍ଵା ନ ବ୍ରୂଯୁରନୃତଂ ଵଚଃ ॥୧-୭-
ସେମାନେ ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଶ ପାଇଥିଲେ; ମୃଦୁ ହସି ଦେଇ କଥା କହୁଥିଲେ; କ୍ରୋଧ, ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ଲାଭ ପାଇଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁନଥିଲେ ।
ତେଷାମଵିଦିତଂ କିଂଚିତ୍ ସ୍ଵେଷୁ ନାସ୍ତି ପରେଷୁ ଵା । କ୍ରିଯମାଣଂ କୃତଂ ଵାପି ଚାରେଣାପି ଚିକୀର୍ଷିତମ୍ ॥୧-୭-
ସେମାନେ ନିଜ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉଛି, କରାଯାଇଛି କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଭବିଷ୍ୟତ କାମ ଅଛି — କିଛି ଅଜଣା ଥିଲା ନାହିଁ ।
କୁଶଲା ଵ୍ଯଵହାରେଷୁ ସୌହୃଦେଷୁ ପରୀକ୍ଷିତାଃ । ପ୍ରାପ୍ତକାଲଂ ଯଥା ଦଣ୍ଡଂ ଧାରଯେଯୁଃ ସୁତେଷ୍ଵପି ॥୧-୭-
ସେମାନେ ବ୍ୟବହାରରେ ଦକ୍ଷ, ମିତ୍ରତାରେ ପରୀକ୍ଷିତ; ଦଣ୍ଡ ଦେବାର ସମୟ ଆସିଲେ ନିଜ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ ।