ପୁତ୍ରଦାରାଶ୍ଚ ଵର୍ଧନ୍ତେ ସମ୍ପଦଃ ସନ୍ତତିସ୍ତଥା । ସତ୍ଯମେତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ତୁ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ନିଯତାତ୍ମଭିଃ ।। ୭.୧୧୧.
ପୁଅ, ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅ ଓ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ବଢ଼େ, ଏବଂ ବଂଶ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିଥାଏ; ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଜାଣି, ନିୟମିତ ଆତ୍ମା ଥିବା ଲୋକେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଗାଯତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ଵରୂପଂ ତଦ୍ରାମାଯଣମନୁତ୍ତମମ୍ ।। ୭.୧୧୧.
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରର ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ଏହି ଅପୂର୍ବ ରାମାୟଣ।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରମଧନୋ ଲଭତେ ଧନମ୍ । ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ପଦମପ୍ଯସ୍ଯ ଯଃ ପଠେତ୍ ।। ୭.୧୧୧.
ଯିଏ ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ପୁଅ ପାଏ; ଧନ ନଥିବା ଲୋକ ଧନ ପାଏ; ଏହି କଥାର ଏକଟି ପଦ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଚରିତଂ ରାଘଵସ୍ଯ ହ । ଭକ୍ତ୍ଯା ନିଷ୍କଲ୍ମଷୋ ଭୂତ୍ଵା ଦୀର୍ଘମାଯୁରଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୭.୧୧୧.
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ରାଘବଙ୍କ କଥା ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ରଖି, ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଏ।
ଚିନ୍ତଯେଦ୍ରାଘଵଂ ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ଯ ଇଚ୍ଛତି । ଶ୍ରାଵଯେଦିଦମାଖ୍ଯାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦିନେ ଦିନେ ।। ୭.୧୧୧.
ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଚାହେ, ସେ ସଦା ରାଘବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଏହି କଥା ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ତ୍ଵିଦଂ ରଘୁନାଥସ୍ଯ ଚରିତଂ ସକଲଂ ପଠେତ୍ । ସୋ ଽସୁକ୍ଷଯେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଗଚ୍ଛତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ ।। ୭.୧୧୧.
ଯିଏ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଘୁନାଥଙ୍କ କଥା ପଢ଼େ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଏହିଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପିତା ପିତାମହସ୍ତସ୍ଯ ତଥୈଵ ପ୍ରପିତାମହଃ । ତତ୍ପିତା ତତ୍ପିତା ଚୈଵ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯାନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ।। ୭.୧୧୧.
ତାଙ୍କର ବାପା, ଦାଦା, ପ୍ରପିତାମହ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବାପାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗପ୍ରଦଂ ନିତ୍ଯଂ ଚରିତଂ ରାଘଵସ୍ଯ ତୁ । ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନଵତା ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ପରମଂ ସଦା ।। ୭.୧୧୧.
ରାଘବଙ୍କ କଥା ସଦା ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ତେଣୁ ଏହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ସଦା ଆଦର ସହିତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଶୃଣ୍ଵନ୍ରାମାଯଣଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ ପାଦଂ ପଦମେଵ ଵା । ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୂଜ୍ଯତେ ସଦା ।। ୭.୧୧୧.
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ରାମାୟଣର ଏକ ପଦ କିମ୍ବା ଏକ ଚରଣ ମଧ୍ୟ ଶୁଣେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଏ ଏବଂ ସଦା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଏଵମେତତ୍ପୁରାଵୃତ୍ତମାଖ୍ଯାନଂ ଭଦ୍ରମସ୍ତୁ ଵଃ । ପ୍ରଵ୍ଯାହରତ ଵିସ୍ରବ୍ଧଂ ବଲଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରଵର୍ଧତାମ୍ ।। ୭.୧୧୧.
ଏଭଳି ପ୍ରାଚୀନ କଥା ତୁମମାନେଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି; ଏହା ତୁମମାନେଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ କରୁ। ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଏହାକୁ ପ୍ରଚାର କର; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ବଢ଼ୁ।
ଇତ୍ଯାର୍ଷେ ଶ୍ରୀମଦ୍ରାମାଯଣେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକୀଯେ ଆଦିକାଵ୍ଯେ ଚତୁର୍ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରିକାଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଶ୍ରୀମଦୁତ୍ତରକାଣ୍ଡେ ଏକାଦଶୋତ୍ତରଶତତମଃ ସର୍ଗଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀରାମାୟଣର ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡର ଏକଶଏଗ୍ୟାରଏଁ ସର୍ଗ ଶେଷ ହେଲା, ଯାହା ପ୍ରଥମ କାବ୍ୟ ଭାବରେ ମହାର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚବିଶି ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତା ଭିତରେ ରଚିତ।