ତାଦୃଶାନାଂ ସହସ୍ରୈସ୍ତାମଭିପୂର୍ଣାଂ ମହାରଥୈଃ । ପୁରୀମାଵାସଯାମାସ ରାଜା ଦଶରଥସ୍ତଦା ॥୧-୫-
ଏମିତି ହଜାର-ହଜାର ଶୂରବୀର ରଥୀମାନେ ସହିତ, ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଦଶରଥ ସେଇ ସହରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ।
ତାମଗ୍ନିମଦ୍ଭିର୍ଗୁଣଵଦ୍ଭିରାଵୃତାଂ ::ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମୈର୍ଵେଦଷଡଙ୍ଗପାରଗୈଃ । ସହସ୍ରଦୈଃ ସତ୍ଯରତୈର୍ମହାତ୍ମଭି- ::ର୍ମହର୍ଷିକଲ୍ପୈର୍ଋଷିଭିଶ୍ଚ କେଵଲୈଃ ॥୧-୫-
ଏହି ସହରଟି ଅଗ୍ନିସମ ତେଜସ୍ୱୀ, ଗୁଣବାନ, ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବେଦ ଓ ତାହାର ଷଡ଼ଅଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ହଜାର-ହଜାର ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମା, ମହାର୍ଷିଙ୍କ ପରି ତପସ୍ୱୀ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଥିଲା।
thumb|ଷଷ୍ଠଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ଷଷ୍ଠଃ ସର୍ଗଃ ॥୧-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ଷଷ୍ଠ ସର୍ଗ ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯାଂ ପୁର୍ଯାମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ଵେଦଵିତ୍ ସର୍ଵସଂଗ୍ରହଃ । ଦୀର୍ଘଦର୍ଶୀ ମହାତେଜାଃ ପୌରଜାନପଦପ୍ରିଯଃ ॥୧-୬-
ଏହି ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରରେ ଏମିତି ଜଣେ ବେଦଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ନଗର ଓ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ବହୁତ ଭଲପାଉଥିଲେ, ବସୁଥିଲେ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାମତିରଥୋ ଯଜ୍ଵା ଧର୍ମପରୋ ଵଶୀ । ମହର୍ଷିକଲ୍ପୋ ରାଜର୍ଷିସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ ॥୧-୬-
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ, ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଧର୍ମକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମାନିଥିବା, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁଥିବା ଏବଂ ମହାର୍ଷି ସମାନ ରାଜା ଥିଲେ, ତିନୋଟି ଲୋକରେ ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ଥିଲା।
ବଲଵାନ୍ ନିହତାମିତ୍ରୋ ମିତ୍ରଵାନ୍ ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ଧନୈଶ୍ଚ ସଂଚଯୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଃ ଶକ୍ରଵୈଶ୍ରଵଣୋପମଃ ॥୧-୬-
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଏବଂ ଧନ ଓ ଧନସଂପଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁବେର ସମାନ ଥିଲେ।
ଯଥା ମନୁର୍ମହାତେଜା ଲୋକସ୍ଯ ପରିରକ୍ଷିତା । ତଥା ଦଶରଥୋ ରାଜା ଲୋକସ୍ଯ ପରିରକ୍ଷିତା ॥୧-୬-
ଯେପରି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମନୁ ଏହି ସଂସାରକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେପରି ଦଶରଥ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂସାରର ରକ୍ଷକ ଥିଲେ।
ତେନ ସତ୍ଯାଭିସଂଧେନ ତ୍ରିଵର୍ଗମନୁତିଷ୍ଠତା । ପାଲିତା ସା ପୁରୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଇନ୍ଦ୍ରେଣେଵାମରାଵତୀ ॥୧-୬-
ସତ୍ୟବାନ ଓ ତିନି ପ୍ରକାର ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ପାଳନ କରି, ସେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରୀକୁ ଏମିତି ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ନାଲ୍ପସଂନିଚଯଃ କଶ୍ଚିଦାସୀତ୍ ତସ୍ମିନ୍ ପୁରୋତ୍ତମେ । କୁଟୁମ୍ବୀ ଯୋ ହ୍ଯସିଦ୍ଧାର୍ଥୋଽଗଵାଶ୍ଵଧନଧାନ୍ଯଵାନ୍ ॥୧-୬-
ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ କେହି ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିବା ନଥିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାରମୁଖ୍ୟ ଗୋ, ଘୋଡ଼ା, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଓ ସଫଳ ଥିଲେ।
କାମୀ ଵା ନ କଦର୍ଯୋ ଵା ନୃଶଂସଃ ପୁରୁଷଃ କ୍ଵଚିତ୍ । ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ଯମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନାଵିଦ୍ଵାନ୍ ନ ଚ ନାସ୍ତିକଃ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ଅତି ଆସକ୍ତିଶୀଳ, କଞ୍ଜୁଷ୍ଟ, କିମ୍ବା କ୍ରୁର ମନୁଷ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନଥିଲେ; ନାହିଁ କେହି ଅଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ।
ସର୍ଵେ ନରାଶ୍ଚ ନାର୍ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମଶୀଲାଃ ସୁସଂଯତାଃ । ମୁଦିତାଃ ଶୀଲଵୃତ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମହର୍ଷଯ ଇଵାମଲାଃ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସଂଯମୀ, ଚରିତ୍ର ଓ ଆଚରଣରେ ଆନନ୍ଦିତ, ମହାଋଷିମାନଙ୍କ ପରି ପବିତ୍ର ଥିଲେ।
ନାକୁଣ୍ଡଲୀ ନାମୁକୁଟୀ ନାସ୍ରଗ୍ଵୀ ନାଲ୍ପଭୋଗଵାନ୍ । ନାମୃଷ୍ଟୋ ନ ନଲିପ୍ତାଙ୍ଗୋ ନାସୁଗନ୍ଧଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଯତେ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ କେହି କୁଣ୍ଡଳ ବିନା, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ବିନା, ଗଳାରେ ମାଳା ବିନା, କମ୍ ଭୋଗ କରୁଥିବା, ଅସ୍ନାନ କରିଥିବା, ଅଲଙ୍କାର ବିନା ଅଙ୍ଗ, କିମ୍ବା ସୁଗନ୍ଧ ବିନା କେହି ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାମୃଷ୍ଟଭୋଜୀ ନାଦାତା ନାପ୍ଯନଙ୍ଗଦନିଷ୍କଧୃକ୍ । ନାହସ୍ତାଭରଣୋ ଵାପି ଦୃଶ୍ଯତେ ନାପ୍ଯନାତ୍ମଵାନ୍ ॥୧-୬-
ସେଠାରେ କେହି ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଦାନ ନ କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ବାହୁରେ ବା ଗଳାରେ ଅଲଙ୍କାର ବିନା ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ହାତରେ ଅଭୂଷଣ ବିନା ଥିଲେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେହି ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁନଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାନାହିତାଗ୍ନିର୍ନାଯଜ୍ଵା ନ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ଵା ନ ତସ୍କରଃ । କଶ୍ଚିଦାସୀଦଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନ ଚାର୍ଵୃତ୍ତୋ ନ ସଂକରଃ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ଅଗ୍ନିକୁ ଅନଦେଇ ରଖିଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଯଜ୍ଞ କରିବାରେ ଅଲସ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି କଞ୍ଜୁସ କିମ୍ବା ଚୋର ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ମନ୍ଦ ଆଚରଣ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଜାତିର ଲୋକ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵକର୍ମନିରତା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ । ଦାନାଧ୍ଯଯନଶୀଲାଶ୍ଚ ସଂଯତାଶ୍ଚ ପ୍ରତିଗ୍ରହେ ॥୧-୬-
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ନିଜ କାମରେ ଲଗିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜିତିଥିଲେ, ଦାନ ଓ ପାଠ ପଢିବାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ, ଉପହାର ଗ୍ରହଣରେ ସଂୟମ ରଖୁଥିଲେ।
ନାସ୍ତିକୋ ନାନୃତୀ ଵାପି ନ କଶ୍ଚିଦବହୁଶ୍ରୁତଃ । ନାସୂଯକୋ ନ ଚାଶକ୍ତୋ ନାଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ନାସ୍ତିକ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅଧ୍ୟୟନରେ ଅନୁପସ୍ଥିତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟରେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅସମର୍ଥ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନାଷଡଙ୍ଗଵିଦତ୍ରାସ୍ତି ନାଵ୍ରତୋ ନାସହସ୍ରଦଃ । ନ ଦୀନଃ କ୍ଷିପ୍ତଚିତ୍ତୋ ଵା ଵ୍ଯଥିତୋ ଵାପି କଶ୍ଚନ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ଷଡଅଙ୍ଗ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ନିୟମ ରହିଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଅଳ୍ପ ଦାନ କରୁଥିଲେ ନାହିଁ, କେହି ଦୁଃଖୀ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିର ମନ ବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଥିଲେ ନାହିଁ।
କଶ୍ଚିନ୍ନରୋ ଵା ନାରୀ ଵା ନାଶ୍ରୀମାନ୍ ନାପ୍ଯରୂପଵାନ୍ । ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ଯମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନାପି ରାଜନ୍ଯଭକ୍ତିମାନ୍ ॥୧-୬-
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ କେହି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଅଶ୍ରୀମତ କିମ୍ବା ଅରୂପ ଥିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ କେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ରଖିଥିଲେ ନାହିଁ।
ଵର୍ଣେଷ୍ଵଗ୍ର୍ଯଚତୁର୍ଥେଷୁ ଦେଵତାତିଥିପୂଜକାଃ । କୃତଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଵଦାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଶୂରା ଵିକ୍ରମସଂଯୁତାଃ ॥୧-୬-
ଉଚ୍ଚ ତିନି ଜାତିରେ ଲୋକମାନେ ଦେବତା ଓ ଅତିଥିମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, କୃତଜ୍ଞ, ଦାନଶୀଳ, ଶୂର ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଦୀର୍ଘାଯୁଷୋ ନରାଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମଂ ସତ୍ଯଂ ଚ ସଂଶ୍ରିତାଃ । ସହିତାଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ପୁରୋତ୍ତମେ ॥୧-୬-
ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଭୋଗୁଥିଲେ, ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଥିଲେ, ସଦା ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଜନାନୀମାନେ ସହିତ ଏହି ପୁରୀରେ ରହୁଥିଲେ।
କ୍ଷତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମମୁଖଂ ଚାସୀଦ୍ ଵୈଶ୍ଯାଃ କ୍ଷତ୍ରମନୁଵ୍ରତାଃ । ଶୂଦ୍ରାଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତାସ୍ତ୍ରୀନ୍ ଵର୍ଣାନୁପଚାରିଣଃ ॥୧-୬-
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହାୟ ଥିଲେ, ବୈଶ୍ୟମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖୁଥିଲେ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଲଗିଥିଲେ ଏବଂ ଉପରି ତିନି ଜାତିକୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ସା ତେନେକ୍ଷ୍ଵାକୁନାଥେନ ପୁରୀ ସୁପରିରକ୍ଷିତା । ଯଥା ପୁରସ୍ତାନ୍ମନୁନା ମାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ଧୀମତା ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ପୁରାତନ କାଳରେ ମନୁ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ରକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ଯୋଧାନାମଗ୍ନିକଲ୍ପାନାଂ ପେଶଲାନାମମର୍ଷିଣାମ୍ । ସମ୍ପୂର୍ଣା କୃତଵିଦ୍ଯାନାଂ ଗୁହା କେସରିଣାମିଵ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୂର, ଦୟାଳୁ, ଅଦମ୍ୟ ଓ କୌଶଳୀ ଯୋଧାମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ସେମାନେ ସିଂହମାନେ ଥିବା ଗୁହା ପରି ଏଠାରେ ଥିଲେ।
କାମ୍ବୋଜଵିଷଯେ ଜାତୈର୍ବାହ୍ଲୀକୈଶ୍ଚ ହଯୋତ୍ତମୈଃ । ଵନାଯୁଜୈର୍ନଦୀଜୈଶ୍ଚ ପୂର୍ଣା ହରିହଯୋତ୍ତମୈଃ ॥୧-୬-
କାମ୍ବୋଜ ଓ ବାହ୍ଲିକ ଦେଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ଅଟବୀ ଓ ନଦୀରୁ ଆସିଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡା ଏହି ପୁରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଵିନ୍ଧ୍ଯପର୍ଵତଜୈର୍ମତ୍ତୈଃ ପୂର୍ଣା ହୈମଵତୈରପି । ମଦାନ୍ଵିତୈରତିବଲୈର୍ମାତଙ୍ଗୈଃ ପର୍ଵତୋପମୈଃ ॥୧-୬-
ବିନ୍ଧ୍ୟ ଓ ହିମାଳୟ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ମଦୋନ୍ମତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀମାନେ ପର୍ବତ ପରି ଏହି ପୁରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଐରାଵତକୁଲୀନୈଶ୍ଚ ମହାପଦ୍ମକୁଲୈସ୍ତଥା । ଅଞ୍ଜନାଦପି ନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତୈର୍ଵାମନାଦପି ଚ ଦ୍ଵିପୈଃ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଏଇରାବତ ଓ ମହାପଦ୍ମ ବଂଶର ହାତୀମାନେ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ବାମନ ପର୍ବତରୁ ଆସିଥିବା ହାତୀମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଭଦୈର୍ମନ୍ଦ୍ରୈର୍ମୃଗୈଶ୍ଚୈଵ ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ରମୃଗୈସ୍ତଥା । ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ରୈର୍ଭଦ୍ରମୃଗୈର୍ମୃଗମନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ସା ପୁରୀ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀ ଭଦ୍ର, ମନ୍ଦ୍ର, ମୃଗ, ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ର, ଭଦ୍ରମୃଗ ଓ ମୃଗମନ୍ଦ୍ର ହାତୀମାନେ ସହିତ ଭରି ଥିଲା।
ନିତ୍ଯମତ୍ତୈଃ ସଦା ପୂର୍ଣା ନାଗୈରଚଲସଂନିଭୈଃ । ସା ଯୋଜନେ ଦ୍ଵେ ଚ ଭୂଯଃ ସତ୍ଯନାମା ପ୍ରକାଶତେ । ଯସ୍ଯାଂ ଦଶରଥୋ ରାଜା ଵସଞ୍ଜଗଦପାଲଯତ୍ ॥୧-୬-
ସଦା ମଦୋନ୍ମତ ଏବଂ ପର୍ବତ ସମାନ ହାତୀମାନେ ସହିତ ଏହି ପୁରୀ, ଯାହାକୁ ସତ୍ୟନାମା ବୋଲାଯାଏ, ଦୁଇ ଯୋଜନା ଠାରୁ ଅଧିକ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଦଶରଥ ରାଜା ବସି ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ତାଂ ପୁରୀଂ ସ ମହାତେଜା ରାଜା ଦଶରଥୋ ମହାନ୍ । ଶଶାସ ଶମିତାମିତ୍ରୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣୀଵ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ॥୧-୬-
ଏହି ପୁରୀକୁ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଦଶରଥ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦମନ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହୋଇ।
ତାଂ ସତ୍ଯନାମାଂ ଦୃଢତୋରଣାର୍ଗଲାମ୍ ::ଗୃହୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈରୁପଶୋଭିତାଂ ଶିଵାମ୍ । ପୁରୀମଯୋଧ୍ଯାଂ ନୃସହସ୍ରସଂକୁଲାଂ ::ଶଶାସ ଵୈ ଶକ୍ରସମୋ ମହୀପତିଃ ॥୧-୬-
ସତ୍ୟନାମା ନାମକ ଏହି ଅୟୋଧ୍ୟା ପୁରୀ, ଦୃଢ ଦ୍ୱାର ଓ ଅର୍ଗଳା ସହିତ, ବିଚିତ୍ର ଘର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶୁଭ, ହଜାର ଲୋକରେ ଭରିଥିବା, ଏହି ପୁରୀକୁ ଶକ୍ର ସମାନ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ।