ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଘୋରସଙ୍କାଶଂ କୁଲକ୍ଷଯମୁପସ୍ଥିତମ୍ । ପ୍ରକୃତୀସ୍ତୁ ସମାନୀଯ କାଞ୍ଚନଂ ଚ ପୁରୋଧସମ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ଏହି ଭୟଙ୍କର ବଂଶନାଶର କଥା ଶୁଣି, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଓ ସୁନା ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ତେଷାଂ ସର୍ଵଂ ଯଥାଵୃତ୍ତମବ୍ରଵୀଦ୍ରଘନନ୍ଦନଃ । ଆତ୍ମନଶ୍ଚ ଵିପର୍ଯାସଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ।। ୭.୧୦୮.
ରଘୁବଂଶୀ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯାହା ଘଟିଛି ତାହା କହିଦେଲେ ଏବଂ ନିଜ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତା ଦୁଃଖର କଥା ମଧ୍ୟ କହିଦେଲେ।
ତତଃ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଵୀରଃ ସୋ ଽଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ନରାଧିପଃ । ସୁବାହୁର୍ମଧୁରାଂ ଲେଭେ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଚ ଵୈଦିଶମ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଦେଲେ । ସୁବାହୁ ମଧୁରା ରାଜ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁଘାତି ବୈଦିଶ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ ।
ଦ୍ଵିଧା କୃତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ସେନାଂ ମାଧୁରୀଂ ପୁତ୍ରଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ । ଧନଂ ଚ ଯୁକ୍ତଂ କୃତ୍ଵା ଵୈ ସ୍ଥାପଯାମାସ ପାର୍ଥିଵଃ ।। ୭.୧୦୮.
ସେ ମଧୁରାର ସେନାକୁ ଦୁଇଠାରେ ଭାଗ କରି, ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଧନ ଦେଇ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ରହିବେ ସେଠି ସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ସୁବାହୁଂ ମଧୁରାଯାଂ ଚ ଵୈଦେଶେ ଶତ୍ରୁଘାତିନମ୍ । ଯଯୌ ସ୍ଥାପ୍ଯ ତଦା ଽଯୋଧ୍ଯାଂ ରଥେନୈକେନ ରାଘଵଃ ।। ୭.୧୦୮.
ସେ ସୁବାହୁଙ୍କୁ ମଧୁରାରେ ଓ ଶତ୍ରୁଘାତିଙ୍କୁ ବୈଦିଶରେ ରଖି, ଏକ ରଥରେ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ସ ଦଦର୍ଶ ମହାତ୍ମାନଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତମିଵ ପାଵକମ୍ । ସୂକ୍ଷ୍ମକ୍ଷୌମାମ୍ବରଧରଂ ମୁନିଭିଃ ସାର୍ଧମକ୍ଷଯୈଃ ।। ୭.୧୦୮.
ସେ ଦେଖିଲେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅମର ଋଷିମାନେ ସହିତ ଅଛନ୍ତି ।
ସୋ ଽଭିଵାଦ୍ଯ ତତୋ ରାମଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ । ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଧର୍ମମେଵାନୁଚିନ୍ତଯନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ତାପରେ, ହାତ ଜୋଡି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ଧର୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାମଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ ।
କୃତ୍ଵାଭିଷେକଂ ସୁତଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋ ରାଘଵନନ୍ଦନ । ତଵାନୁଗମନେ ରାଜନ୍ଵିଦ୍ଧି ମାଂ କୃତନିଶ୍ଚଯମ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ହେ ରାଘବବଂଶର ଅନନ୍ଦ, ତୁମେ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଛ, ଏହିବେଳେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି ବୋଲି ଜାଣ ।
ନ ଚାନ୍ଯଦପି ଵକ୍ତଵ୍ଯମତୋ ଵୀର ନ ଶାସନମ୍ । ଵିଲୋକ୍ଯମାନମିଚ୍ଛାମି ମଦ୍ଵିଧେନ ଵିଶେଷତଃ ।। ୭.୧୦୮.
ହେ ବୀର, ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଆଉ କିଛି ଆଦେଶ ଦେବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ତୁମେ ମୋତେ ମୋ ପରି ଦେଖ ।
ତସ୍ଯ ତାଂ ବୁଦ୍ଧିମକ୍ଲୀବାଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ରଘୁନନ୍ଦନଃ । ବାଢମିତ୍ଯେଵ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ରାମୋ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ ।। ୭.୧୦୮.
ତାଙ୍କର ଏହି ଅଟୁଟ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣି, ରାଘବବଂଶର ଅନନ୍ଦ ରାମ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଠିକ ଅଛି' ।
ତସ୍ଯ ଵାକ୍ଯସ୍ଯ ଵାକ୍ଯାନ୍ତେ ଵାନରାଃ କାମରୂପିଣଃ । ଋକ୍ଷରାକ୍ଷସସଙ୍ଘାଶ୍ଚ ସମାପେତୁରନେକଶଃ ।। ୭.୧୦୮.
ତାଙ୍କ କଥା ସେଷ ହେବା ସହିତ, ଅନେକ କାମରୂପୀ ବାନର, ଭାଲୁ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟାରେ ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ ।
ସୁଗ୍ରୀଵଂ ତେ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵ ଏଵ ସମାଗତାଃ । ତଂ ରାମଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମନସଃ ସ୍ଵର୍ଗାଯାଭିମୁଖଂ ସ୍ଥିତମ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ସେମାନେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ।
ଦେଵପୁତ୍ରା ଋଷିସୁତା ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ସୁତାସ୍ତଥା । ରାମକ୍ଷଯଂ ଵିଦିତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ସମାଗତାଃ ।। ୭.୧୦୮.
ଦେବପୁତ୍ର, ଋଷିପୁତ୍ର ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ, ରାମଙ୍କର ବିଦାୟ ଜାଣି, ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ ।
ତେ ରାମମଭିଵାଦ୍ଯୋଚୁଃ ସର୍ଵେ ଵାନରରାକ୍ଷସାଃ । ତଵାନୁଗମନେ ରାଜନ୍ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତାଃ କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ ।। ୭.୧୦୮.
ସମସ୍ତ ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ଆମେ ତୁମ ସହ ଯିବାକୁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଆସିଛୁ ।'
ଯଦି ରାମ ଵିନାସ୍ମାଭିର୍ଗଚ୍ଛେସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ । ଯମଦଣ୍ଡମିଵୋଦ୍ଯମ୍ଯ ତ୍ଵଯା ସ୍ମ ଵିନିପାତିତାଃ ।। ୭.୧୦୮.
'ହେ ରାମ, ମାନବମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ତୁମେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବ, ତେବେ ଏହା ଏମିତି ହେବ ଯେ, ଯମଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଲୁ ।'
ତୈରେଵମୁକ୍ତଃ କାକୁତ୍ସ୍ଥୋ ବାଢମିତ୍ଯବ୍ରଵୀତ୍ ସ୍ମଯନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ସେମାନେ ଏମିତି କହିବା ପରେ, କାକୁତ୍ସ୍ଥବଂଶୀ ହସି କହିଲେ, 'ଠିକ ଅଛି' ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ରାମଂ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଽପି ମହାବଲଃ । ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵୀରଂ ଵିଜ୍ଞାପଯିତୁମୁଦ୍ଯତଃ ।। ୭.୧୦୮.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଣାମ କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛା କହିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ।
ଅଭିଷିଚ୍ଯାଙ୍ଗଦଂ ଵୀରମାଗତୋ ଽସ୍ମି ନରେଶ୍ଵର । ତଵାନୁଗମନେ ରାଜନ୍ଵିଦ୍ଧି ମାଂ କୃତନିଶ୍ଚଯମ୍ ।। ୭.୧୦୮.
'ମୁଁ ବୀର ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି ଏଠାରେ ଆସିଛି, ହେ ନରେଶ୍ୱର, ତୁମ ସହ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛି ବୋଲି ଜାଣ ।'
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାମୋ ରମଯତାଂ ଵରଃ । ଵାନରେନ୍ଦ୍ରମଥୋଵାଚଂ ମୈତ୍ରଂ ତସ୍ଯାନୁଚିନ୍ତଯନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଆନନ୍ଦ ଦେବାରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସଖ୍ୟତା ଭାବି, ବାନର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ସଖେ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ସୁଗ୍ରୀଵ ନ ତ୍ଵଯା ଽହଂ ଵିନାକୃତଃ । ଗଚ୍ଛେଯଂ ଦେଵଲୋକଂ ଵା ପରମଂ ଵା ପଦଂ ମହତ୍ ।। ୭.୧୦୮.
'ମୋ ସଖା ସୁଗ୍ରୀବ, ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମ ସହ ଛାଡ଼ି କେବେ ଦେବଲୋକ କିମ୍ବା ପରମ ଦେବ ପଦକୁ ଯିବିନାହିଁ ।'
ବିଭୀଷଣମଥୋଵାଚ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରଂ ମହାଯଶାଃ । ଯାଵତ୍ପ୍ରଜା ଧରିଷ୍ଯନ୍ତି ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ବିଭୀଷଣ । ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ମହାଵୀର୍ଯ ଲଙ୍କାସ୍ଥସ୍ତ୍ଵଂ ଧରିଷ୍ଯସି ।। ୭.୧୦୮.
ତାପରେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାମ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ବିଭୀଷଣ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନେ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଲଙ୍କାରେ ରାଜା ଭାବେ ରହିବ। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଲଙ୍କାରେ ରାଜ୍ୟ କରିବ।"
ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ଯାଵତ୍ତିଷ୍ଠତି ମେଦିନୀ । ଯାଵଚ୍ଚ ମତ୍କଥା ଲୋକେ ତାଵଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ତଵାସ୍ତ୍ଵିହ ।। ୭.୧୦୮.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଇ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର କଥା ଏହି ସଂସାରରେ ଚାଲିଥିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠି ତୁମର ରାଜ୍ୟ ରହିବ।
ଶାସିତସ୍ତ୍ଵଂ ସଖିତ୍ଵେନ କାର୍ଯଂ ତେ ମମ ଶାସନମ୍ । ପ୍ରଜାଃ ସଂରକ୍ଷ ଧର୍ମେଣ ନୋତ୍ତରଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ।। ୭.୧୦୮.
ମୁଁ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଆଦେଶ ଦେଉଛି; ମୋର ଆଜ୍ଞା ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପାଳନ କର। ତୁମର ପ୍ରଜାମାନେଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କର, ଏହାକୁ ଅନ୍ୟଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କିଞ୍ଚାନ୍ଯଦ୍ଵକ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ମହାମତେ ।। ୭.୧୦୮.
ହେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଆରାଧଯ ଜଗନ୍ନାଥମିକ୍ଷ୍ଵାକୁକୁଲଦୈଵତମ୍ । ଆରାଧନୀଯମନିଶଂ ସର୍ଵୈର୍ଦୈଵୈଃ ସଵାସଵୈଃ ।। ୭.୧୦୮.
ତୁମେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶର ଦେବତାଙ୍କୁ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତି କର।
ତଥେତି ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ରାମଵାକ୍ଯଂ ଵିଭୀଷଣଃ । ରାଜା ରାକ୍ଷସମୁଖ୍ଯାନାଂ ରାଘଵାଜ୍ଞାମନୁସ୍ମରନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ବିଭୀଷଣ ରାମଙ୍କ କଥାକୁ 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି ମାନିଲେ, ଏବଂ ରାଘବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମନେ ରଖି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଭାବେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ତମେଵମୁକ୍ତ୍ଵା କାକୁତ୍ସ୍ଥୋ ହନୂମନ୍ତମଥାବ୍ରଵୀତ୍ । ଜୀଵିତେ କୃତବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ମା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ଵିଲୋପଯ ।। ୭.୧୦୮.
ଏଭଳି କହି, କାକୁତ୍ସ୍ଥ ତାପରେ ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଜୀବନ ରହିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛ, ତୁମର ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନି।"
ମତ୍କଥାଃ ପ୍ରଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯାଵଲ୍ଲୋକେ ହରୀଶ୍ଵର । ତାଵଦ୍ରମସ୍ଵ ସୁପ୍ରୀତୋ ମଦ୍ଵାକ୍ଯମନୁପାଲଯନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
ହେ ବାନରମୁଖ୍ୟ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର କଥା ଏହି ସଂସାରରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଏଠି ଖୁସି ହୋଇ ରୁହ, ଏବଂ ମୋର କଥାକୁ ପାଳନ କର।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ହନୁମାନ୍ରାଘଵେଣ ମହାତ୍ମନା । ଵାକ୍ଯଂ ଵିଜ୍ଞାପଯାମାସ ପରଂ ହର୍ଷମଵାପ୍ଯ ଚ ।। ୭.୧୦୮.
ଏଭଳି ମହାତ୍ମା ରାଘବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ହନୁମାନ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯାଵତ୍ତଵ କଥା ଲୋକେ ଵିଚରିଷ୍ଯତି ପାଵନୀ । ତାଵତ୍ସ୍ଥାସ୍ଯାମି ମେଦିନ୍ଯାଂ ତଵାଜ୍ଞାମନୁପାଲଯନ୍ ।। ୭.୧୦୮.
"ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ପବିତ୍ର କଥା ଏହି ସଂସାରରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ରହିବି, ତୁମର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି।"