ଗୃହୀତ୍ଵା ସଲିଲଂ ସର୍ଵମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଯଥାଵିଧି । ଉତ୍ସସର୍ଜ ଯଥା ଶାପଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରାଯ ଦାରୁଣମ୍ ।। ୭.୨୬.
ସମସ୍ତ ପାଣି ନେଇ, ଯଥାବିଧି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଲେ।
ଅକାମା ତେନ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ବଲାଦ୍ଭଦ୍ରେ ପ୍ରଧର୍ଷିତା । ତସ୍ମାତ୍ସ ଯୁଵତୀମନ୍ଯାଂ ନାକାମାମୁପଯାସ୍ଯତି ।। ୭.୨୬.
"ଭଲମଣି, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତରେ ବଳପୂର୍ବକ ଅପମାନିତ ହେଲ; ଏହି କାରଣରୁ ସେ ଆଉ କେହି ଅନ୍ୟ ଅଇଚ୍ଛିକ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରିବେ ନାହିଁ।"
ଯଦା ହ୍ଯକାମାଂ କାମାର୍ତୋ ଧର୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଯୋଷିତମ୍ । ମୂର୍ଧା ତୁ ସପ୍ତଧା ତସ୍ଯ ଶକଲୀଭଵିତା ତଦା ।। ୭.୨୬.
"ଯେତେବେଳେ ସେ କାମବଶତଃ କୌଣସି ଅଇଚ୍ଛିକ ନାରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ସାତ ଟୁକୁଡ଼ା ହୋଇ ଭାଙ୍ଗିଯିବ।"
ତସ୍ମିନ୍ନୁଦାହୃତେ ଶାପେ ଜ୍ଵଲିତାଗ୍ନିସମପ୍ରଭେ । ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଖାଚ୍ଚ୍ଯୁତା । ପିତାମହମୁଖାଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ପ୍ରହର୍ଷିତାଃ ।। ୭.୨୬.
ଏହି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଶାପ ଦିଆଯିବା ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼ଙ୍ଗ ଉପରେ ରବ ହେଲା ଓ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ବର୍ଷିଲା; ପିତାମହଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅତିଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲୋକଗତିଂ ସର୍ଵାଂ ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ରକ୍ଷସଃ । ଋଷଯଃ ପିତରଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀତିମାପୁରନୁତ୍ତମାମ୍ ।। ୭.୨୬.
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଗତି ଓ ସେଇ ରାକ୍ଷସର ମୃତ୍ୟୁ ଜାଣି, ଋଷିମାନେ ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସ ଦଶଗ୍ରୀଵସ୍ତଂ ଶାପଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍ । ନାରୀଷୁ ମୈଥୁନେ ଭାଵଂ ନାକାମାସ୍ଵଭ୍ଯରୋଚଯତ୍ ।। ୭.୨୬.
କିନ୍ତୁ ଦଶମୁଖ ରାବଣ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଶୁଣି, ଅଇଚ୍ଛିକ ନାରୀଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗରେ ଆରମ୍ଭରୁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ।
ତେନ ନୀତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପ୍ରୀତିମାପୁଃ ସର୍ଵାଃ ପତିଵ୍ରତାଃ । ନଲକୂବରନିର୍ମୁକ୍ତଂ ଶାପଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମନଃପ୍ରିଯମ୍ ।। ୭.୨୬.
ଏହି କାରଣରୁ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପତିବ୍ରତା ଜଣାନୀମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ନିତା ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କାରଣ ନଳକୁବରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଶାପ ଶୁଣି ସେମାନେ ମନରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନତା ଅନୁଭବ କଲେ।
କୈଲାସଂ ଲଙ୍ଘଯିତ୍ଵାଥ ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ସ ରାଵଣଃ । ଆସସାଦ ମହାତେଜା ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ନିଶାଚରଃ ।। ୭.୨୭.
ତାପରେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ କୈଳାସ ପାହାଡ଼କୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘି, ଅତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏହି ରାତିର ଚରଣାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ତସ୍ଯ ରାକ୍ଷସସୈନ୍ଯସ୍ଯ ସମନ୍ତାଦୁପଯାସ୍ଯତଃ । ଦେଵଲୋକଂ ଯଯୌ ଶବ୍ଦୋ ମଥ୍ଯମାନାର୍ଣଵୋପମଃ ।। ୭.୨୭.
ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସ ସେନା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେବଲୋକ ଦିଗକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ର ମଥନ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଯେପରି ଶବ୍ଦ ହୁଏ, ସେପରି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ରାଵଣଂ ପ୍ରାପ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚଲିତ ଆସନାତ୍ । ଅବ୍ରଵୀତ୍ତତ୍ର ତାନ୍ ଦେଵାନ୍ ସର୍ଵାନେଵ ସମାଗତାନ୍ ।। ୭.୨୭.
ରାବଣ ଆସିପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ଉଠିଯାଇ, ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯାନ୍ସଵସୂନ୍ରୁଦ୍ରାନ୍ଵିଶ୍ଵାନ୍ସାଧ୍ଯାନ୍ମରୁଦ୍ଗଣାନ୍ । ସଜ୍ଜୀଭଵତ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥଂ ରାଵଣସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ ।। ୭.୨୭.
"ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱଦେବ, ସାଧ୍ୟ ଓ ମରୁତ ଗଣମାନେ—ସମସ୍ତେ ରାବଣ ନାମକ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଥିବା ଶତ୍ରୁ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।"
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତୁ ଶକ୍ରେଣ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରସମା ଯୁଧି । ସନ୍ନହ୍ଯ ସୁମହାସତ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତାଃ ।। ୭.୨୭.
ଏପରି ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ନେଇ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ସ ତୁ ଦୀନଃ ପରିତ୍ରସ୍ତୋ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ରାଵଣଂ ପ୍ରତି । ଵିଷ୍ଣୋଃ ସମୀପମାଗତ୍ଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ ।। ୭.୨୭.
କିନ୍ତୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ରାବଣଙ୍କୁ ନେଇ ଭୟଭୀତ ଓ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋ କଥଂ କରିଷ୍ଯାମି ମହାଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମଃ । ଅସୌ ହି ବଲଵଦ୍ରକ୍ଷୋ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥମଭିଵର୍ତତେ ।। ୭.୨୭.
"ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି? ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସୁଛି।"
ଵରପ୍ରଦାନାଦ୍ବଲଵାନ୍ନ ଖଲ୍ଵନ୍ଯେନ ହେତୁନା । ତତ୍ତୁ ସତ୍ଯଵଚଃ କାର୍ଯଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ପଦ୍ମଯୋନିନା ।। ୭.୨୭.
"ସେ ବରଦାନ ପାଇଥିବାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରୁ ନୁହେଁ। ପଦ୍ମଯୋନି ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସତ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।"
ତଦ୍ଯଥା ନମୁଚିର୍ଵୃତ୍ରୋ ବଲିର୍ନରକଶମ୍ବରୌ । ତ୍ଵଦ୍ବଲଂ ସମଵଷ୍ଟଭ୍ଯ ମଯା ଦଗ୍ଧାସ୍ତଥା କୁରୁ ।। ୭.୨୭.
"ଯେପରି ନମୁଚି, ବୃତ୍ର, ବଳି, ନରକ ଓ ଶମ୍ଭରକୁ ମୁଁ ତୁମ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି ନାଶ କରିଥିଲି, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କର।"
ନହ୍ଯନ୍ଯୋ ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ଵାମୃତେ ମଧୁସୂଦନ । ଗତିଃ ପରାଯଣଂ ନାସ୍ତି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ ।। ୭.୨୭.
"ହେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧୁ ନାଶକ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ କିମ୍ବା ଶରଣ ନାହିଁ।"
ତ୍ଵଂ ହି ନାରାଯଣଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ପଦ୍ମନାଭଃ ସନାତନଃ । ତ୍ଵଯେମେ ସ୍ଥାପିତା ଲୋକାଃ ଶକ୍ରଶ୍ଚାହଂ ସୁରେଶ୍ଵରଃ ।। ୭.୨୭.
"ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ନାରାୟଣ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ପଦ୍ମନାଭ ଓ ସନାତନ। ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଶକ୍ର ଓ ମୁଁ, ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ।"
ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟମିଦଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍ । ତ୍ଵାମେଵ ଭଗଵନ୍ସର୍ଵେ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ ।। ୭.୨୭.
"ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ସୃଷ୍ଟି କରିଛ। ଯୁଗ ଶେଷରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି।"
ତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ଯଥା ତତ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵଦେଵ ମମ ସ୍ଵଯମ୍ । ଅପି ଚକ୍ରସହାଯସ୍ତ୍ଵଂ ଯୋତ୍ସ୍ଯସେ ରାଵଣଂ ପ୍ରଭୋ ।। ୭.୨୭.
"ସେହିପରି, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ, ତୁମେ ନିଜେ ମୋତେ ସତ୍ୟ କଥା କହ। ତୁମେ ଚକ୍ର ସହାୟତାରେ ରାବଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ କି, ହେ ପ୍ରଭୁ?"
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଶକ୍ରେଣ ଦେଵୋ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ । ଅବ୍ରଵୀନ୍ନ ପରିତ୍ରାସଃ କର୍ତଵ୍ଯଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଚ ମେ ।। ୭.୨୭.
ଏପରି ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଚାରାଯିବା ପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୋ କଥା ଶୁଣ।"
ନ ତାଵଦେଷ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଶକ୍ଯୋ ଜେତୁଂ ସୁରାସୁରୈଃ । ହନ୍ତୁଂ ଚାପି ସମାସାଦ୍ଯ ଵରଦାନେନ ଦୁର୍ଜଯଃ ।। ୭.୨୭.
"ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ; ବର ମିଳିଥିବାରୁ ସେ ଅଜୟ, ଏବଂ ସମ୍ନାଶ କରିବା ମୁସ୍କିଲ।"
ସର୍ଵଥା ତୁ ମହତ୍କର୍ମ କରିଷ୍ଯତି ବଲୋତ୍କଟଃ । ରାକ୍ଷସଃ ପୁତ୍ରସହିତୋ ଦୃଷ୍ଟମେତନ୍ନିସର୍ଗତଃ ।। ୭.୨୭.
"ତଥାପି, ଏହି ପ୍ରବଳ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଏକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ; ଏହା ଆରମ୍ଭରୁ ଦେଖାଯାଇଛି।"
ଯତ୍ତୁ ମାଂ ତ୍ଵମଭାଷିଷ୍ଠ ଯୁଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଵେତି ସୁରେଶ୍ଵର । ନାହଂ ତଂ ପ୍ରତିଯୋତ୍ସ୍ଯାମି ରାଵଣଂ ରାକ୍ଷସଂ ଯୁଧି ।। ୭.୨୭.
"ତୁମେ ଯାହା ମୋତେ କହିଥିଲ, 'ଯୁଦ୍ଧ କର', ହେ ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକ, ମୁଁ ରାବଣ ରାକ୍ଷସ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ।"
ନାହତ୍ଵା ସମରେ ଶତ୍ରୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରତିନିଵର୍ତତେ । ଦୁର୍ଲଭଶ୍ଚୈଵ କାମୋ ଽଦ୍ଯ ଵରଗୁପ୍ତାଦ୍ଧି ରାଵଣାତ୍ ।। ୭.୨୭.
ବିଷ୍ଣୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରିବା ଛାଡ଼ି ଫେରି ନାହାନ୍ତି; ଆଜି ରାବଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କ ଦିଆ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଥିବାରୁ, ଆମେ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ପାଇବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ହୋଇଛି।
ପ୍ରତିଜାନେ ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵତ୍ସମୀପେ ଶତକ୍ରତୋ । ଭଵିତା ଽସ୍ମି ଯଥା ଽସ୍ଯାହଂ ରକ୍ଷସୋ ମୃତ୍ଯୁକାରଣମ୍ ।। ୭.୨୭.
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରଦେବ, ଆପଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୁଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି—ମୁଁ ଏହି ରାକ୍ଷସଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେବି।
ଅହମେଵ ନିହନ୍ତା ଽସ୍ମି ରାଵଣଂ ସପୁରଃସରମ୍ । ଦେଵତା ନନ୍ଦଯିଷ୍ଯାମି ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାଲମୁପାଗତମ୍ । ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵରାଜ ଶଚୀପତେ ।। ୭.୨୭.
ମୁଁ ନିଜେ ରାବଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ମାରିଦେବି; ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବି। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହିଦେଲି, ହେ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ରାଜା, ଶଚୀପତି।
ଯୁଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଵ ଵିଗତତ୍ରାସଃ ସର୍ଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ମହାବଲ ।। ୭.୨୭.
ଭୟ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ଯାମି ଜ୍ଞାତ୍ଵା କାଲମୁପାଗତମ୍ । ତତୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସହାଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ମରୁତୋ ଽଶ୍ଵନୌ । ସନ୍ନଦ୍ଧା ନିର୍ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ରାକ୍ଷସାନଭିତଃ ପୁରାତ୍ ।। ୭.୨୭.
ମୁଁ ଜାଣିଛି ଯେ ସମୟ ଆସିଗଲା, ଏବେ ଯାଉଛି। ଏହା ପରେ ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ମରୁତ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ, ତୁରନ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଥିବା ସହରରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ନାଦଃ ଶୁଶ୍ରୁଵେ ରଜନୀକ୍ଷଯେ । ତସ୍ଯ ରାଵଣସୈନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯୁଦ୍ଧସ୍ଯ ସମନ୍ତତଃ ।। ୭.୨୭.
ଏହି ମଧ୍ୟବେଳେ, ରାତି ଶେଷ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ରାବଣଙ୍କ ସେନା ଚାରିଦିଗରୁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା।