ଯତ୍କୃତେ ଚ ଵଯଂ ଲଙ୍କାଂ ତ୍ଯକତ୍ଵା ଯାତା ରସାତଲମ୍ । ତଦ୍ଗତଂ ନୋ ମହାବାହୋ ମହଦ୍ଵିଷ୍ଣୁକୃତଂ ଭଯମ୍ ।। ୭.୧୧.
‘ଏହି କାରଣରେ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ଆମେ ଲଙ୍କା ଛାଡ଼ି ରସାତଳକୁ ଯାଇଥିଲୁ; ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ସେଇ ବଡ଼ ଭୟ ଏବେ ଆମ ପାଖରୁ ଅପସାରିଗଲା।’
ଅସକୃତ୍ତଦ୍ଭଯାଦ୍ଭୀତାଃ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ଵମାଲଯମ୍ । ଵିଦ୍ରୁତାଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାଃ ସ୍ମ ରସାତଲମ୍ ।। ୭.୧୧.
‘ସେଇ ଭୟରେ ଆମେ ବାରମ୍ବାର ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନିଜ ଘର ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତେ ଏକଠି ରସାତଳକୁ ପଳାଇଗଲୁ।’
ଅସ୍ମଦୀଯା ଚ ଲଙ୍କେଯଂ ନଗରୀ ରାକ୍ଷସୋଚିତା । ନିଵେଶିତା ତଵ ଭ୍ରାତ୍ରା ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷେଣ ଧୀମତା ।। ୭.୧୧.
‘ଏହି ଲଙ୍କା ନଗର, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ତୁମ ଭାଇ ଧନର ଅଧିପତି ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।’
ଯଦି ନାମାତ୍ର ଶକ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ସାମ୍ନା ଦାନେନ ଵାନଘ । ତରସା ଵା ମହାବାହୋ ପ୍ରତ୍ଯାନେତୁଂ କୃତଂ ଭଵେତ୍ ।। ୭.୧୧.
‘ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ସମ୍ମିଳନ, ଦାନ କିମ୍ବା ବଳଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଫେରାଇ ପାରିବା, ତେବେ ଏହା କରାଯାଉ।’
ତ୍ଵଂ ତୁ ଲଙ୍କେଶ୍ଵରସ୍ତାତ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ । ତ୍ଵଯା ରାକ୍ଷସଵଂଶୋ ଽଯଂ ନିମଗ୍ନୋ ଽପି ସମୁଦ୍ଧୃତଃ । ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ପ୍ରଭୁଶ୍ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯସି ମହାବଲ ।। ୭.୧୧.
‘ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଲଙ୍କାର ରାଜା ହେବ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ରାକ୍ଷସ ବଂଶ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଡୁବିଯାଇଥିଲୁ, ପୁଣି ଉଠିବ, ଏବଂ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରେ ମହାବଳଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ହେବ।’
ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ଦଶଗ୍ରୀଵୋ ମାତାମହମୁପସ୍ଥିତମ୍ । ଵିତ୍ତେଶୋ ଗୁରୁରସ୍ମାକଂ ନାର୍ହସେ ଵକ୍ତୁମୀଦୃଶମ୍ ।। ୭.୧୧.
ତାପରେ ଦଶମୁଖୀ, ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କ ନାନାଙ୍କୁ କହିଲେ—‘କୁବେର ଆମର ଗୁରୁ; ଆପଣ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।’
ସାମ୍ନାପି ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତୋ ଗରୀଯସା । କିଞ୍ଚିନ୍ନାହ ତଦା ରକ୍ଷୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଚକୀର୍ଷିତମ୍ ।। ୭.୧୧.
ସମ୍ମିଳନ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସ ରାଜା ଅନୁରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ; ସେ ସମୟରେ, ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ଵସନ୍ତଂ ରାଵଣଂ ତତଃ । ଉକ୍ତଵନ୍ତଂ ତଥା ଵାକ୍ଯଂ ଦଶଗ୍ରୀଵଂ ନିଶାଚରଃ ।। ୭.୧୧.
କିଛି ସମୟ ପରେ, ରାବଣ ସେଠାରେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଏକ ନିଶାଚର ଦଶମୁଖୀଙ୍କୁ ଏପରି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରହସ୍ତଃ ପ୍ରଶ୍ରିତଂ ଵାକ୍ଯମିଦମାହ ସ କାରଣମ୍ ।। ୭.୧୧.
ପ୍ରହସ୍ତ ନମ୍ରତା ସହିତ କାରଣ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦଶଗ୍ରୀଵ ମହାବାହୋ ନାର୍ହସ୍ତ୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମୀଦୃଶମ୍ । ସୌଭ୍ରାତ୍ରଂ ନାସ୍ତି ଶୂରାଣାଂ ଶୃଣୁ ଚେଦଂ ଵଚୋ ମମ ।। ୭.୧୧.
‘ହେ ଦଶମୁଖୀ, ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସୂରବୀରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭାଇପାଇଁ ମମତା ନାହିଁ—ମୋ କଥା ଶୁଣ।’
ଅଦିତିଶ୍ଚ ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ଭଗିନ୍ଯୌ ସହିତେ ହି ତେ । ଭାର୍ଯେ ପରମରୂପିଣ୍ଯୌ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ ।। ୭.୧୧.
ଅଦିତି ଓ ଦିତି, ଏହି ଦୁଇଜଣୀ ଭଉଣୀ, ଦୁହେଁ କାଶ୍ୟପ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାର୍ଯ୍ୟା।
ଅଦିତିର୍ଜନଯାମାସ ଦେଵାଂସ୍ତ୍ରିଭୁଵନେଶ୍ଵରାନ୍ । ଦିତିସ୍ତ୍ଵଜନଯତ୍ପୁତ୍ରାନ୍କଶ୍ଯପସ୍ଯାତ୍ମସମ୍ଭଵାନ୍ ।। ୭.୧୧.
ଅଦିତି ତିନି ଭୁବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଦିତି ତ କାଶ୍ୟପଙ୍କ ନିଜ ସନ୍ତାନମାନେଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ କିଲ ଧର୍ମଜ୍ଞ ପୁରୀଯଂ ସଵନାର୍ଣଵା । ସପର୍ଵତା ମହୀ ଵୀର ତେ ଽଭଵନ୍ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣଵଃ ।। ୭.୧୧.
ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ମହାବୀର, କୁହାଯାଏ ଯେ, ଏହି ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ, କେବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
ନିହତ୍ଯ ତାଂସ୍ତୁ ସମରେ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା । ଦେଵାନାଂ ଵଶମାନୀତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମିଦମଵ୍ଯଯମ୍ ।। ୭.୧୧.
କିନ୍ତୁ, ବଳବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ସେଇ ଦୈତ୍ୟମାନେଂକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କଲେ, ଏହି ଅବିନାଶୀ ତିନି ଲୋକ ଦେବତାମାନେଂକର ଅଧୀନକୁ ଆସିଗଲା।
ନୈତଦେକୋ ଭଵାନେଵ କରିଷ୍ଯତି ଵିପର୍ଯଯମ୍ । ସୁରାସୁରୈରାଚରିତଂ ତତ୍କୁରୁଷ୍ଵ ଵଚୋ ମମ ।। ୭.୧୧.
ତୁମେ ଏକାକି ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବଦଳାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି, ମୋର କଥା ଶୁଣି ତାହିଁକୁ ଅନୁସର।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା । ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵା ମୁହୂର୍ତଂ ଵୈ ବାଢମିତ୍ଯେଵ ସୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍ ।। ୭.୧୧.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ମନରେ ଖୁସି ହେଇ, କିଛି ଖଣ୍ଡ ଭାବି, 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହିଲେ।
ସ ତୁ ତେନୈଵ ହର୍ଷେଣ ତସ୍ମିନ୍ନହନି ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ଵନଂ ଗତୋ ଦଶଗ୍ରୀଵଃ ସହ ତୈଃ କ୍ଷଣଦାଚରୈଃ ।। ୭.୧୧.
ସେଇ ଖୁସିରେ, ସେଇ ଦିନେ ଶୂରବୀର ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ରାତିରେ ଚଳା ରାକ୍ଷସମାନେଂକ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ତ୍ରିକୂଟସ୍ଥଃ ସ ତୁ ତଦା ଦଶଗ୍ରୀଵୋ ନିଶାଚରଃ । ପ୍ରେଷଯାମାସ ଦୌତ୍ଯେନ ପ୍ରହସ୍ତଂ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦମ୍ ।। ୭.୧୧.
ତାପରେ, ତ୍ରିକୂଟ ପାହାଡ଼ରେ ରହୁଥିବା ଦଶମୁଖୀ ରାକ୍ଷସ ରାବଣ, ଅତି ଚତୁର ବକ୍ତା ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ଦୂତିଆ କାମରେ ପଠାଇଲେ।
ପ୍ରହସ୍ତ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ନୈର୍ଋତପୁଙ୍ଗଵମ୍ । ଵଚସା ମମ ଵିତ୍ତେଶଂ ସାମପୂର୍ଵମିଦଂ ଵଚଃ ।। ୭.୧୧.
'ପ୍ରହସ୍ତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ନୈରୃତମାନେଂକ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କୁହ, ମୋର ଏହି କଥା ଧନର ଦେବତା କୁବେରଙ୍କୁ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଅଗ୍ରେ କହ।'
ଇଯଂ ଲଙ୍କା ପୁରୀ ରାଜନ୍ରାକ୍ଷସାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ । ତ୍ଵଯା ନିଵେଶିତା ସୌମ୍ଯ ନୈତଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ତଵାନଘ ।। ୭.୧୧.
'ହେ ରାଜା, ଏହି ଲଙ୍କା ପୁରୀ ମହାତ୍ମା ରାକ୍ଷସମାନେଂକର, ତୁମେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ମୃଦୁସ୍ୱଭାବୀ; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ହେ ନିର୍ମଳ।'
ତଦ୍ଭଵାନ୍ଯଦି ନୋ ହ୍ଯଦ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦତୁଲଵିକ୍ରମ । କୃତା ଭଵେନ୍ମମ ପ୍ରୀତିର୍ଧୁର୍ମଶ୍ଚୈଵାନୁପାଲିତଃ ।। ୭.୧୧.
'ଏହିପରି, ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଯଦି ଆଜି ଆମକୁ ଏହା ଦେଉଛ, ତେବେ ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ ଏବଂ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷିତ ହେବ।'
ସ ତୁ ଗତ୍ଵା ପୁରୀଂ ଲଙ୍କାଂ ଧନଦେନ ସୁରକ୍ଷିତାମ୍ । ଅବ୍ରଵୀତ୍ପରମୋଦାରଂ ଵିତ୍ତପାଲମିଦଂ ଵଚଃ ।। ୭.୧୧.
ପ୍ରହସ୍ତ ଲଙ୍କା ପୁରୀକୁ ଗଲେ, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବରେ ରକ୍ଷିତ, ଏବଂ ସେ ଅତି ଦାନଶୀଳ ଧନର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରେଷିତୋ ଽହଂ ତଵ ଭ୍ରାତ୍ରା ଦଶଗ୍ରୀଵେଣ ସୁଵ୍ରତ । ତ୍ଵତ୍ସମୀପଂ ମହାବାହୋ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵର ।। ୭.୧୧.
'ମୁଁ ତୁମର ଭାଇ ଦଶମୁଖୀ ଦ୍ୱାରା ଏଠାକୁ ପଠାଯାଇଛି, ହେ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ, ହେ ମହାବାହୁ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନେଂକ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।'
ତଚ୍ଛ୍ରୂଯତାଂ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦ । ଵଚନଂ ମମ ଵିତ୍ତେଶ ଯଦ୍ବ୍ରଵୀତି ଦଶାନନଃ ।। ୭.୧୧.
'ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏବେ ମୋର କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ କହିଛନ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ଧନର ଦେବତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ତୁମକୁ କୁହୁଛି।'
ଇଯଂ କିଲ ପୁରୀ ରମ୍ଯା ସୁମାଲିପ୍ରମୁଖୈଃ ପୁରା । ଭୁକ୍ତପୂର୍ଵା ଵିଶାଲାକ୍ଷ ରାକ୍ଷସୈର୍ଭୀମଵିକ୍ରମୈଃ ।। ୭.୧୧.
'ଏହି ଆକର୍ଷକ ପୁରୀ, ହେ ବିଶାଳ ନୟନ, ପୂର୍ବେ ସୁମାଳି ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେଂକ ଦ୍ୱାରା ଉପଭୋଗ କରାଯାଇଥିଲା।'
ତେନ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯତେ ସୋ ଽଯଂ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଵିଶ୍ରଵାତ୍ମଜ । ତଦେଷା ଦୀଯତାଂ ତାତ ଯାଚତସ୍ତସ୍ଯ ସାମତଃ ।। ୭.୧୧.
'ଏବେ ବିଶ୍ରବାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୋ ମାଧ୍ୟମରେ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ହେ ପିତା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ପୁରୀ ଦୟାକରି ଦିଅ।'
ପ୍ରହସ୍ତାଦଭିସଂଶ୍ରୁତ୍ଯ ଦେଵୋ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଵଚଃ । ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରହସ୍ତଂ ତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦଃ ।। ୭.୧୧.
ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶବ୍ଦରେ ପାରଦର୍ଶୀ ଧନର ଦେବତା ବୈଶ୍ରବଣ ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ଏହିପରି କଥା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଦତ୍ତା ମମେଯଂ ପିତ୍ରା ତୁ ଲଙ୍କା ଶୂନ୍ଯା ନିଶାଚରୈଃ । ନିଵାସିତେ ଚ ମେ ଯକ୍ଷୈର୍ଦାନମାନାଦିଭିର୍ଗୁଣୈଃ ।। ୭.୧୧.
'ଏହି ଲଙ୍କା, ଯାହା ଏକ ସମୟରେ ରାତିରେ ଚଳା ରାକ୍ଷସମାନେଂକୁ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା, ମୋ ପିତା ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ; ଏଠାରେ ମୁଁ ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଯକ୍ଷମାନେଂକୁ ବସାଇଛି।'
ବ୍ରୂହି ଗଚ୍ଛ ଦଶଗ୍ରୀଵଂ ପୁରଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚ ଯନ୍ମମ । ତଵାପ୍ଯେତନ୍ମହାବାହୋ ଭୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ରାଜ୍ଯମକଣ୍ଟକମ୍ ।। ୭.୧୧.
'ଯାଅ, ଦଶମୁଖୀଙ୍କୁ କୁହ, ମୋର ଏହି ପୁରୀ ଓ ରାଜ୍ୟ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ କଷ୍ଟ ଛଡ଼ା ଉପଭୋଗ କର।'
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଜଗାମ ପିତୁରନ୍ତିକମ୍ ।। ୭.୧୧.
ଏପରି କହି, ଧନର ଦେବତା କୁବେର ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଚାଲିଗଲେ।