ତତଃ ସ ପ୍ରଯତୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଵସିଷ୍ଠୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ। ରାମଂ ରତ୍ନମଯେ ପୀଠେ ସସୀତଂ ସଂନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ତାପରେ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ପବିତ୍ର ବସିଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ରାମ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ।
ଵସିଷ୍ଠୋ ଵାମଦେଵଶ୍ଚ ଜାବାଲିରଥ କାଶ୍ଯପଃ। କାତ୍ଯାଯନଃ ସୁଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଗୌତମୋ ଵିଜଯସ୍ତଥା
ବସିଷ୍ଠ, ବାମଦେବ, ଜାବାଲି, କାଶ୍ୟପ, କାତ୍ୟାୟନ, ସୁଯଜ୍ଞ, ଗୌତମ ଓ ବିଜୟ—
ଅଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ନରଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ପ୍ରସନ୍ନେନ ସୁଗନ୍ଧିନା। ସଲିଲେନ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଵସଵୋ ଵାସଵଂ ଯଥା
ସେମାନେ ରାମଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ପୂର୍ଵଂ କନ୍ଯାଭିର୍ମନ୍ତ୍ରିଭିସ୍ତଥା। ଯୋଧୈଶ୍ଚୈଵାଭ୍ଯଷିଞ୍ଚସ୍ତେ ସମ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟୈଃ ସନୈଗମୈଃ
ପୂର୍ବରୁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, କନ୍ୟାମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଖୁସିତ ସେନାପତିମାନେ ସେଠାରେ ରାମଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵୌଷଧିରସୈଶ୍ଚାପି ଦୈଵତୈର୍ନଭସି ସ୍ଥିତୈଃ। ଚତୁର୍ଭିର୍ଲୋକପାଲୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈର୍ଦେଵୈଶ୍ଚ ସଂଗତୈଃ
ସମସ୍ତ ଔଷଧିର ରସ, ଆକାଶରେ ବସିଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଚାରି ଦିଗର ରକ୍ଷକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତଂ ପୂର୍ଵଂ କିରୀଟଂ ରତ୍ନଶୋଭିତମ୍। ଅଭିଷିକ୍ତଃ ପୁରା ଯେନ ମନୁସ୍ତଂ ଦୀପ୍ତତେଜସମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ମୁଣ୍ଡାସିଂଦୁର ଯେଉଁଥିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମନୁଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରାଯାଇଥିଲା—
ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ରାଜାନଃ କ୍ରମାଦ୍ ଯେନାଭିଷେଚିତାଃ। ସଭାଯାଂ ହେମକ୍ଲୃପ୍ତାଯାଂ ଶୋଭିତାଯାଂ ମହାଧନୈଃ
ସେଇ ମୁଣ୍ଡାସିଂଦୁର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ପରମ୍ପରାକ୍ରମେ ସୁନା ଓ ବହୁ ଧନରେ ଶୋଭିତ ସଭାରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଥିଲେ।
ରତ୍ନୈର୍ନାନାଵିଧୈଶ୍ଚୈଵ ଚିତ୍ରିତାଯାଂ ସୁଶୋଭନୈଃ। ନାନାରତ୍ନମଯେ ପୀଠେ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେଇ ଶୋଭାମୟ ସଭାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ୍ର ଭାବେ ଶୁଭାଇଥିଲା, ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସିଂହାସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା।
କିରୀଟେନ ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵସିଷ୍ଠେନ ମହାତ୍ମନା। ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିର୍ଭୂଷଣୈଶ୍ଚୈଵ ସମଯୋକ୍ଷ୍ଯତ ରାଘଵଃ
ତାପରେ, ସେଇ ମୁଣ୍ଡାସିଂଦୁର ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ମା ବସିଷ୍ଠ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ରାଘବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଛତ୍ରଂ ତସ୍ଯ ଚ ଜଗ୍ରାହ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ପାଣ୍ଡୁରଂ ଶୁଭମ୍। ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଵାଲଵ୍ଯଜନଂ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଵାନରେଶ୍ଵରଃ
ଶତୃଘ୍ନ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧଳା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଛତା ଧରିଲେ, ସୁଗ୍ରୀବ ବନରାଜା ଧଳା ଚାମର ନେଇ ଦଣ୍ଡିଲେ।
ଅପରଂ ଚନ୍ଦ୍ରସଂକାଶଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଭୀଷଣଃ। ମାଲାଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତୀଂ ଵପୁଷା କାଞ୍ଚନୀଂ ଶତପୁଷ୍କରାମ୍
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା ବିଭୀଷଣ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନାର ଏବଂ ଶତ ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ ମାଳା ଧରିଥିଲେ।
ରାଘଵାଯ ଦଦୌ ଵାଯୁର୍ଵାସଵେନ ପ୍ରଚୋଦିତଃ। ସର୍ଵରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତଂ ମଣିଭିଶ୍ଚ ଵିଭୂଷିତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ବାୟୁଦେବ ରାଘବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ମୁକ୍ତାହାରଂ ନରେନ୍ଦ୍ରାଯ ଦଦୌ ଶକ୍ରପ୍ରଚୋଦିତଃ। ପ୍ରଜଗୁର୍ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଶକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତାର ହାର ଦେଲେ; ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ଅଭିଷେକେ ତଦର୍ହସ୍ଯ ତଦା ରାମସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ଭୂମିଃ ସସ୍ଯଵତୀ ଚୈଵ ଫଲଵନ୍ତଶ୍ଚ ପାଦପାଃ
ଯେବେ ମେଧାବୀ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେଉଥିଲା, ଭୂମି ଫସଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ଏବଂ ଗଛମାନେ ବହୁ ଫଳ ଦେଲେ।
ଗନ୍ଧଵନ୍ତି ଚ ପୁଷ୍ପାଣି ବଭୂଵୂ ରାଘଵୋତ୍ସଵେ। ସହସ୍ରଶତମଶ୍ଵାନାଂ ଧେନୂନାଂ ଚ ଗଵାଂ ତଥା
ରାଘବଙ୍କ ଉତ୍ସବରେ ଫୁଲମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଶହ ଶହ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈ ଥିଲେ।
ଦଦୌ ଶତଵୃଷାନ୍ ପୂର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯୋ ମନୁଜର୍ଷଭଃ। ତ୍ରିଂଶତ୍କୋଟୀର୍ହିରଣ୍ଯସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ପୁନଃ
ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଶତ ବୃଷ ଦେଲେ, ପୁନି ତିରିଶି କୋଟି ସୁନା ଦାନ କଲେ।
ନାନାଭରଣଵସ୍ତ୍ରାଣି ମହାର୍ହାଣି ଚ ରାଘଵଃ। ଅର୍କରଶ୍ମିପ୍ରତୀକାଶାଂ କାଞ୍ଚନୀଂ ମଣିଵିଗ୍ରହାମ୍
ରାଘବ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ଓ ବସ୍ତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ଚମକୁଥିବା ସୁନା ଓ ମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଲେ।
ସୁଗ୍ରୀଵାଯ ସ୍ରଜଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ପ୍ରାଯଚ୍ଛନ୍ମନୁଜାଧିପଃ। ଵୈଦୂର୍ଯମଯଚିତ୍ରେ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରରଶ୍ମିଵିଭୂଷିତେ
ମନୁଷ୍ୟମାନେର ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରର କିରଣରେ ଶୋଭିତ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ବୈଦୂର୍ୟର ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଦେଲେ।
ଵାଲିପୁତ୍ରାଯ ଧୃତିମାନଙ୍ଗଦାଯାଙ୍ଗଦେ ଦଦୌ। ମଣିପ୍ରଵରଜୁଷ୍ଟଂ ତଂ ମୁକ୍ତାହାରମନୁତ୍ତମମ୍
ବାଲିଙ୍କ ପୁଅ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଶ୍ରୀରାମ ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ମୁକ୍ତା ହାର ଦେଲେ, ଯାହା ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ସୀତାଯୈ ପ୍ରଦଦୌ ରାମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରଶ୍ମିସମପ୍ରଭମ୍। ଅରଜେ ଵାସସୀ ଦିଵ୍ଯେ ଶୁଭାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ଶ୍ରୀରାମ ସୀତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ପରି ଚମକୁଥିବା ଶୁଭ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଗହଣା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ।
ଅଵେକ୍ଷମାଣା ଵୈଦେହୀ ପ୍ରଦଦୌ ଵାଯୁସୂନଵେ। ଅଵମୁଚ୍ଯାତ୍ମନଃ କଣ୍ଠାଦ୍ଧାରଂ ଜନକନନ୍ଦିନୀ
ବୈଦେହୀ ସୀତା ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ନିଜ ଗଳାରୁ ହାର ଖୋଲି, ନିଜ ହାତରେ ଧରି ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅଵୈକ୍ଷତ ହରୀନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଭର୍ତାରଂ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ। ତାମିଙ୍ଗିତଜ୍ଞଃ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ବଭାଷେ ଜନକାତ୍ମଜାମ୍
ସୀତା ସମସ୍ତ ବାନର ଓ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଦେଖୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ କହିଲେ।
ପ୍ରଦେହି ସୁଭଗେ ହାରଂ ଯସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାସି ଭାମିନି। ଅଥ ସା ଵାଯୁପୁତ୍ରାଯ ତଂ ହାରମସିତେକ୍ଷଣା
"ଭାଗ୍ୟଶାଳି ମହିଳା, ତୁମେ ଯାହା ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେଠିକୁ ଏହି ହାର ଦିଅ।" ତେବେ କଳାନୟନୀ ସୀତା ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସେହି ହାର ଦେଲେ।
ତେଜୋ ଧୃତିର୍ଯଶୋ ଦାକ୍ଷ୍ଯଂ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ ଵିନଯୋ ନଯଃ। ପୌରୁଷଂ ଵିକ୍ରମୋ ବୁଦ୍ଧିର୍ଯସ୍ମିନ୍ ନେତାନି ନିତ୍ଯଦା
ଯେଉଁଠାରେ ସଦା ତେଜ, ଧୃତି, କୀର୍ତି, ଦକ୍ଷତା, ସାମର୍ଥ୍ୟ, ନମ୍ରତା, ନୀତି, ପୁରୁଷାର୍ଥ, ପ୍ରଭାବ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି—
ହନୂମାଂସ୍ତେନ ହାରେଣ ଶୁଶୁଭେ ଵାନରର୍ଷଭଃ। ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁଚଯଗୌରେଣ ଶ୍ଵେତାଭ୍ରେଣ ଯଥାଚଲଃ
ହନୁମାନ୍, ବାନରମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ପରି ଧଳା ହାର ପିନ୍ଧି ଅତି ଶୋଭା ପାଇଲେ, ଯେପରି ଏକ ଧଳା ମେଘ ଗିରିକୁ ଢାକି ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵେ ଵାନରଵୃଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵାନରୋତ୍ତମାଃ। ଵାସୋଭିର୍ଭୂଷଣୈଶ୍ଚୈଵ ଯଥାର୍ହଂ ପ୍ରତିପୂଜିତାଃ
ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ବାନର ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଵିଭୀଷଣୋଽଥ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ହନୂମାଞ୍ଜାମ୍ବଵାଂସ୍ତଥା। ସର୍ଵେ ଵାନରମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ରାମେଣାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା
ବିଭୀଷଣ, ସୁଗ୍ରୀବ, ହନୁମାନ୍, ଜାମ୍ବବାନ୍ ଓ ସମସ୍ତ ବାନରମୁଖ୍ୟମାନେ ନିଷ୍ପାପ କର୍ମଶୀଳ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜିତାଃ ସର୍ଵେ କାମୈ ରତ୍ନୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍କଲୈଃ। ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସଃ ସର୍ଵେ ଜଗ୍ମୁରେଵ ଯଥାଗତମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ରତ୍ନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଲା। ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଫେରିଗଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଵିଦମୈନ୍ଦାଭ୍ଯାଂ ନୀଲାଯ ଚ ପରଂତପଃ। ସର୍ଵାନ୍ କାମଗୁଣାନ୍ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଦଦୌ ଵସୁଧାଧିପଃ
ତାପରେ ଶତ୍ରୁଦଳନୀ ଶ୍ରୀରାମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ଦ୍ୱିବିଦ, ମୈନ୍ଦ ଓ ନୀଳଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମାନସ୍ତତସ୍ତେ ଵାନରର୍ଷଭାଃ। ଵିସୃଷ୍ଟାଃ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରେଣ କିଷ୍କିନ୍ଧାଂ ସମୁପାଗମନ୍
ଏହା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମା ଓ ବାନରମାନ୍ୟମାନେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, କିଷ୍କିନ୍ଧାକୁ ଫେରିଗଲେ।