ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଵାଲଵ୍ଯଜନଂ ଜଗୃହେ ପରିତଃ ସ୍ଥିତଃ। ଅପରଂ ଚନ୍ଦ୍ରସଂକାଶଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଭୀଷଣଃ
ପାଖରେ ଦଢ଼ି ଥିବା ରାକ୍ଷସାଧିପତି ବିଭୀଷଣ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଧଳା ଏକ ଅନ୍ୟ ବିସ୍ତରା ଧରିଲେ।
ଋଷିସଙ୍ଘୈସ୍ତଦାଽଽକାଶେ ଦେଵୈଶ୍ଚ ସମରୁଦ୍ଗଣୈଃ। ସ୍ତୂଯମାନସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୁଵେ ମଧୁରଧ୍ଵନିଃ
ସେ ସମୟରେ ଆକାଶରେ ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମରୁତମାନେ ମିଶି ରାମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
ତତଃ ଶତ୍ରୁଞ୍ଜଯଂ ନାମ କୁଞ୍ଜରଂ ପର୍ଵତୋପମମ୍। ଆରୁରୋହ ମହାତେଜାଃ ସୁଗ୍ରୀଵଃ ପ୍ଲଵଗର୍ଷଭଃ
ତାପରେ ବନରାଜା ସୁଗ୍ରୀବ, ପାହାଡ଼ ପରି ବଡ଼ 'ଶତୃଞ୍ଜୟ' ନାମକ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ନଵ ନାଗସହସ୍ରାଣି ଯଯୁରାସ୍ଥାଯ ଵାନରାଃ। ମାନୁଷଂ ଵିଗ୍ରହଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାଃ
ବନରମାନେ ମାନବ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି, ନବ ହଜାର ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ଯାଇଥିଲେ।
ଶଙ୍ଖଶବ୍ଦପ୍ରଣାଦୈଶ୍ଚ ଦୁନ୍ଦୁଭୀନାଂ ଚ ନିଃସ୍ଵନୈଃ। ପ୍ରଯଯୌ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତାଂ ପୁରୀଂ ହର୍ମ୍ଯମାଲିନୀମ୍
ଶଂଖ ଓ ଢୋଳର ଗୁଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପରି ରାମ ସେ ଅଲଙ୍କୃତ ନଗରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତେ ସମାଯାନ୍ତଂ ରାଘଵଂ ସପୁରଃସରମ୍। ଵିରାଜମାନଂ ଵପୁଷା ରଥେନାତିରଥଂ ତଦା
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ରାଘବ ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏବଂ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ।
ତେ ଵର୍ଧଯିତ୍ଵା କାକୁତ୍ସ୍ଥଂ ରାମେଣ ପ୍ରତିନନ୍ଦିତାଃ। ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ପରିଵାରିତମ୍
ସେମାନେ କାକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ, ରାମ ମଧ୍ୟ ସେମାନୋଁକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଏବଂ ଭାଇମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଅମାତ୍ଯୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚୈଵ ତଥା ପ୍ରକୃତିଭିର୍ଵୃତଃ। ଶ୍ରିଯା ଵିରୁରୁଚେ ରାମୋ ନକ୍ଷତ୍ରୈରିଵ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ
ମନ୍ତ୍ରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପ୍ରଜାମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ରାମ, ତାଙ୍କ ତେଜରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଗୁଥିଲେ।
ସ ପୁରୋଗାମିଭିସ୍ତୂର୍ଯୈସ୍ତାଲସ୍ଵସ୍ତିକପାଣିଭିଃ। ପ୍ରଵ୍ଯାହରଦ୍ଭିର୍ମୁଦିତୈର୍ମଙ୍ଗଲାନି ଵୃତୋ ଯଯୌ
ପୂର୍ବରୁ ଯାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ତାଳ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ହାତରେ ଧରି, ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଘେରି ରାମ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଅକ୍ଷତଂ ଜାତରୂପଂ ଚ ଗାଵଃ କନ୍ଯାଃ ସହଦ୍ଵିଜାଃ। ନରା ମୋଦକହସ୍ତାଶ୍ଚ ରାମସ୍ଯ ପୁରତୋ ଯଯୁଃ
ଅଭେଦ ଚାଉଳ, ସୁନା, ଗାଈ, କନ୍ୟାମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହ, ଏବଂ ମିଠା ହାତରେ ଧରିଥିବା ପୁରୁଷମାନେ, ରାମଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ।
ସଖ୍ଯଂ ଚ ରାମଃ ସୁଗ୍ରୀଵେ ପ୍ରଭାଵଂ ଚାନିଲାତ୍ମଜେ। ଵାନରାଣାଂ ଚ ତତ୍ କର୍ମ ହ୍ଯାଚଚକ୍ଷେଽଥ ମନ୍ତ୍ରିଣାମ୍
ରାମ ମନ୍ତ୍ରୀମାନୋଁକୁ ସୁଗ୍ରୀବ ସହ ତାଙ୍କ ସଖ୍ୟତା, ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଏବଂ ବନରମାନୋଁର କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଵିସ୍ମଯଂ ଜଗ୍ମୁରଯୋଧ୍ଯାପୁରଵାସିନଃ। ଵାନରାଣାଂ ଚ ତତ୍ କର୍ମ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ତଦ୍ ବଲମ୍। ଵିଭୀଷଣସ୍ଯ ସଂଯୋଗମାଚଚକ୍ଷେଽଥ ମନ୍ତ୍ରିଣାମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଅୟୋଧ୍ୟାବାସୀମାନେ ବନରମାନୋଁର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରାକ୍ଷସମାନୋଁର ଶକ୍ତି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ରାମ ମନ୍ତ୍ରୀମାନୋଁକୁ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ସଂଯୋଗ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଦ୍ଯୁତିମାନେତଦାଖ୍ଯାଯ ରାମୋ ଵାନରସଂଯୁତଃ। ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାକୀର୍ଣାମଯୋଧ୍ଯାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ସଃ
ରାମ ତାଙ୍କର ମହିମା କଥା କହି, ବାନରମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକେ ଭରିଥିବା ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତୋ ହ୍ଯଭ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରଯନ୍ ପୌରାଃ ପତାକାଶ୍ଚ ଗୃହେ ଗୃହେ। ଐକ୍ଷ୍ଵାକାଧ୍ଯୁଷିତଂ ରମ୍ଯମାସସାଦ ପିତୁର୍ଗୃହମ୍
ତାପରେ ସହରବାସୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ପତାକା ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଭରତଂ ଧର୍ମିଣାଂ ଵରମ୍। ଅର୍ଥୋପହିତଯା ଵାଚା ମଧୁରଂ ରଘୁନନ୍ଦନଃ
ତାପରେ ରଘୁବଂଶର ଗୌରବ, ରାଜପୁତ୍ର ରାମ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭରତଙ୍କୁ ମଧୁର ଓ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାରେ କହିଲେ।
ପିତୁର୍ଭଵନମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ। କୌସଲ୍ଯାଂ ଚ ସୁମିତ୍ରାଂ ଚ କୈକେଯୀମଭିଵାଦ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କର ମହାନ ପିତାଙ୍କର ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି ଏବଂ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, କୌଶଲ୍ୟା, ସୁମିତ୍ରା ଓ କୈକେୟୀଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ କଲେ।
ତଚ୍ଚ ମଦ୍ଭଵନଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସାଶୋକଵନିକଂ ମହତ୍। ମୁକ୍ତାଵୈଦୂର୍ଯସଂକୀର୍ଣଂ ସୁଗ୍ରୀଵାଯ ନିଵେଦଯ
ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘର, ଏହା ବଡ଼ ଏବଂ ଅଶୋକ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ, ମୁକ୍ତା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ମଣିରେ ଶୋଭିତ—ଏହାକୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦିଅ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭରତଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ। ହସ୍ତେ ଗୃହୀତ୍ଵା ସୁଗ୍ରୀଵଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ତମାଲଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟବୀର ଭରତ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ସେଠି ଘରକୁ ନେଇଗଲେ।
ତତସ୍ତୈଲପ୍ରଦୀପାଂଶ୍ଚ ପର୍ଯଙ୍କାସ୍ତରଣାନି ଚ। ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିଵିଶୁଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନେନ ପ୍ରଚୋଦିତାଃ
ତାପରେ ତେବେ ତେମେ ତେଲ ଦୀପ ଓ ଶଯ୍ୟା ନେଇ, ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ମହାତେଜାଃ ସୁଗ୍ରୀଵଂ ରାଘଵାନୁଜଃ। ଅଭିଷେକାଯ ରାମସ୍ଯ ଦୂତାନାଜ୍ଞାପଯ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଘବଙ୍କ ଭାଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭୁ, ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଦୂତମାନେକୁ ଆଦେଶ ଦିଅ।'
ସୌଵର୍ଣାନ୍ ଵାନରେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚତୁର୍ଣାଂ ଚତୁରୋ ଘଟାନ୍। ଦଦୌ କ୍ଷିପ୍ରଂ ସ ସୁଗ୍ରୀଵଃ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତାନ୍
ସୁଗ୍ରୀବ ତୁରନ୍ତ ଚାରିଜଣ ବାନରମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଚାରିଟି ସୁନା ଘଟ ଦେଲେ।
ତଥା ପ୍ରତ୍ଯୂଷସମଯେ ଚତୁର୍ଣାଂ ସାଗରାମ୍ଭସାମ୍। ପୂର୍ଣୈର୍ଘଟୈଃ ପ୍ରତୀକ୍ଷଧ୍ଵଂ ତଥା କୁରୁତ ଵାନରାଃ
ଏଭଳି, ପ୍ରଭାତବେଳେ ସମୁଦ୍ରଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାରିଟି ଘଟ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ, ବାନରମାନେ, ଏଭଳି କର।
ଏଵମୁକ୍ତା ମହାତ୍ମାନୋ ଵାନରା ଵାରଣୋପମାଃ। ଉତ୍ପେତୁର୍ଗଗନଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଗରୁଡା ଇଵ ଶୀଘ୍ରଗାଃ
ଏଭଳି କୁହାଯିବା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ, ହାତୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗରୁଡ଼ ପରି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ।
ଜାମ୍ବଵାଂଶ୍ଚ ହନୂମାଂଶ୍ଚ ଵେଗଦର୍ଶୀ ଚ ଵାନରଃ। ଋଷଭଶ୍ଚୈଵ କଲଶାଞ୍ଜଲପୂର୍ଣାନଥାନଯନ୍
ଜାମ୍ବବାନ, ହନୁମାନ, ଦ୍ରୁତଗତି ବାନର ବେଗଦର୍ଶୀ ଓ ଋଷଭ, ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟ ହାତରେ ନେଇ ଆଣିଲେ।
ନଦୀଶତାନାଂ ପଞ୍ଚାନାଂ ଜଲଂ କୁମ୍ଭୈରୁପାହରନ୍। ପୂର୍ଵାତ୍ ସମୁଦ୍ରାତ୍ କଲଶଂ ଜଲପୂର୍ଣମଥାନଯତ୍
ସେମାନେ ପାଞ୍ଚଶଏ ନଦୀରୁ ଘଟରେ ଜଳ ଆଣିଲେ; ଏବଂ ପୂର୍ବଦିଗର ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟ ଆଣିଲେ।
ସୁଷେଣଃ ସତ୍ତ୍ଵସମ୍ପନ୍ନଃ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍। ଋଷଭୋ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ତୂର୍ଣଂ ସମୁଦ୍ରାଜ୍ଜଲମାନଯତ୍
ସୁଷେଣ, ନିତିଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ଋଷଭ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରରୁ ତୁରନ୍ତ ଜଳ ଆଣିଲେ।
ରକ୍ତଚନ୍ଦନକର୍ପୂରୈଃ ସଂଵୃତଂ କାଞ୍ଚନଂ ଘଟମ୍। ଗଵଯଃ ପଶ୍ଚିମାତ୍ ତୋଯମାଜହାର ମହାର୍ଣଵାତ୍
ଗବୟ, ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଓ କପୂର ଦ୍ୱାରା ଢାକା ଏକ ସୁନା ଘଟରେ ପଶ୍ଚିମ ମହାସାଗରରୁ ଜଳ ଆଣିଲେ।
ରତ୍ନକୁମ୍ଭେନ ମହତା ଶୀତଂ ମାରୁତଵିକ୍ରମଃ। ଉତ୍ତରାଚ୍ଚ ଜଲଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଗରୁଡାନିଲଵିକ୍ରମଃ
ବାୟୁପରି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ, ବଡ଼ ରତ୍ନଘଟରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଶୀତଳ ଜଳ ଆଣିଲେ।
ଆଜହାର ସ ଧର୍ମାତ୍ମାନିଲଃ ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତଃ। ତତସ୍ତୈର୍ଵାନରଶ୍ରେଷ୍ଠୈରାନୀତଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତଜ୍ଜଲମ୍
ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହନୁମାନ ଏହି ଜଳ ଆଣିଲେ; ତାପରେ, ସେ ବାନରମାନେ ଆଣିଥିବା ଏହି ଜଳକୁ ଦେଖି—
ଅଭିଷେକାଯ ରାମସ୍ଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଃ ସଚିଵୈଃ ସହ। ପୁରୋହିତାଯ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଯ ସୁହୃଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଶତୃଘ୍ନ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଏହି ଜଳ ମୁଖ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଖରେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।