ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ସର୍ଵସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧଂ ଦାରୁଣଂ ତମଃ। ଅପଵୃତ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ସଂଖ୍ଯେ ରାମ ରାଵଣଜଂ ଭଯମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ରେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହୋଇଛି; ରାମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ରାବଣଙ୍କ ଭୟକୁ ମିଟାଇଦେଲ।
ଆଶ୍ଵାସ୍ଯ ଭରତଂ ଦୀନଂ କୌସଲ୍ଯାଂ ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀମ୍। କୈକେଯୀଂ ଚ ସୁମିତ୍ରାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମଣମାତରମ୍
ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ଭରତଙ୍କୁ, ମହିମାଶାଳୀ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦିଅ, ତଥା କୈକେୟୀ ଓ ସୁମିତ୍ରା, ଯିଏ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ମାଆ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯମଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ନନ୍ଦଯିତ୍ଵା ସୁହୃଜ୍ଜନମ୍। ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ କୁଲେ ଵଂଶଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ମହାବଲ
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ତୁମ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ଖୁସି ହେବେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶକୁ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାପିତ କର।
ଇଷ୍ଟ୍ଵା ତୁରଗମେଧେନ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାନୁତ୍ତମଂ ଯଶଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ରିଦିଵଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହସି
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଏଷ ରାଜା ଦଶରଥୋ ଵିମାନସ୍ଥଃ ପିତା ତଵ। କାକୁତ୍ସ୍ଥ ମାନୁଷେ ଲୋକେ ଗୁରୁସ୍ତଵ ମହାଯଶାଃ
ଏଠାରେ ତୁମ ପିତା ଦଶରଥ ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି; କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଗର୍ବ, ମାନବ ଲୋକରେ ତୁମେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର।
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକଂ ଗତଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ରେଣ ତାରିତଃ। ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ସହ ଭ୍ରାତ୍ରା ତ୍ଵମେନମଭିଵାଦଯ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ତୁମ ପୁତ୍ରତ୍ୱରେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଛନ୍ତି; ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ତୁମେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର।
ମହାଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଘଵଃ ସହଲକ୍ଷ୍ମଣଃ। ଵିମାନଶିଖରସ୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଣାମମକରୋତ୍ ପିତୁଃ
ମହାଦେବଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ରାଘବ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵିରଜୋଽମ୍ବରଧାରିଣମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ସହ ଭ୍ରାତ୍ରା ଦଦର୍ଶ ପିତରଂ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଳରହିତ, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ପିତାଙ୍କୁ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ଦେଖିଲେ।
ହର୍ଷେଣ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟୋ ଵିମାନସ୍ଥୋ ମହୀପତିଃ। ପ୍ରାଣୈଃ ପ୍ରିଯତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁତ୍ରଂ ଦଶରଥସ୍ତଦା
ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସିଥିବା ରାଜା, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ବିପୁଳ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଆରୋପ୍ଯାଙ୍କେ ମହାବାହୁର୍ଵରାସନଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ବାହୁଭ୍ଯାଂ ସମ୍ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ସମାଦଦେ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିତା, ପୁତ୍ରକୁ ଆଂକ ଉପରେ ବସାଇ, ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନ ମେ ସ୍ଵର୍ଗୋ ବହୁ ମତଃ ସମ୍ମାନଶ୍ଚ ସୁରର୍ଷଭୈଃ। ତ୍ଵଯା ରାମ ଵିହୀନସ୍ଯ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରତିଶୃଣୋମି ତେ
ରାମ, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ବା ଦେବମାନେ ଦେଉଥିବା ସମ୍ମାନ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ; ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ନିହତାମିତ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମ୍ପୂର୍ଣମାନସମ୍। ନିସ୍ତୀର୍ଣଵନଵାସଂ ଚ ପ୍ରୀତିରାସୀତ୍ ପରା ମମ
ଆଜି ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଛ, ମୋ ହୃଦୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ବନବାସ ସମାପ୍ତ କରିଛ, ଏହି ଦିନ ମୋତେ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଛି।
କୈକେଯ୍ଯା ଯାନି ଚୋକ୍ତାନି ଵାକ୍ଯାନି ଵଦତାଂ ଵର। ତଵ ପ୍ରଵ୍ରାଜନାର୍ଥାନି ସ୍ଥିତାନି ହୃଦଯେ ମମ
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୈକେୟୀ ତୁମ ବନବାସ ପାଇଁ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆଜି ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଟୁଟ ରହିଛି।
ତ୍ଵାଂ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁଶଲିନଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସଲକ୍ଷ୍ମଣମ୍। ଅଦ୍ଯ ଦୁଃଖାଦ୍ ଵିମୁକ୍ତୋଽସ୍ମି ନୀହାରାଦିଵ ଭାସ୍କରଃ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ତୁମକୁ ସୁସ୍ଥ ଦେଖି, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆଜି ମୁଁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲି, ଯେପରି ଧୂସର ମେଘ ଭିତରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ।
ତାରିତୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ସୁପୁତ୍ରେଣ ମହାତ୍ମନା। ଅଷ୍ଟାଵକ୍ରେଣ ଧର୍ମାତ୍ମା କହୋଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯଥା
ମୋ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ; ଯେପରି ଧର୍ମପରାୟଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହୋଳଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟାବକ୍ର ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଇଦାନୀଂ ଚ ଵିଜାନାମି ଯଥା ସୌମ୍ଯ ସୁରେଶ୍ଵରୈଃ। ଵଧାର୍ଥଂ ରାଵଣସ୍ଯେହ ଵିହିତଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ବୁଝିପାରୁଛି, ସୁମଧୁର, ଦେବମାନେ ରାବଣ ବିନାଶ ପାଇଁ ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥା ଖଲୁ କୌସଲ୍ଯା ଯା ତ୍ଵାଂ ରାମ ଗୃହଂ ଗତମ୍। ଵନାନ୍ନିଵୃତ୍ତଂ ସଂହୃଷ୍ଟା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତେ ଶତ୍ରୁସୂଦନମ୍
କୌଶଲ୍ୟା ସତ୍ୟରେ ସଫଳ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ, ରାମ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ ଅଟାରୁ ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ଦେଖିପାରିବେ।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥାଃ ଖଲୁ ତେ ରାମ ନରା ଯେ ତ୍ଵାଂ ପୁରୀଂ ଗତମ୍। ରାଜ୍ଯେ ଚୈଵାଭିଷିକ୍ତଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଵସୁଧାଧିପମ୍
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ରାମ, ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଓ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଇ ଭୂମିର ରାଜା ହେଉଥିବା ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ।
ଅନୁରକ୍ତେନ ବଲିନା ଶୁଚିନା ଧର୍ମଚାରିଣା। ଇଚ୍ଛେଯଂ ତ୍ଵାମହଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଭରତେନ ସମାଗତମ୍
ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମେ ଭାରତଙ୍କ ସହିତ, ଯିଏ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପବିତ୍ର ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏକାତ୍ମ ହେଇ ଦେଖିବାକୁ।
ଚତୁର୍ଦଶ ସମାଃ ସୌମ୍ଯ ଵନେ ନିର୍ଯାତିତାସ୍ତ୍ଵଯା। ଵସତା ସୀତଯା ସାର୍ଧଂ ମତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ
ହେ ସୋମ୍ୟ, ଚଉଦ ଅବଧି ବର୍ଷ ତୁମେ ଶୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ମୋ ପ୍ରେମରେ ଅଟାରେ କାଟିଛ।
ନିଵୃତ୍ତଵନଵାସୋଽସି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରିତା ତ୍ଵଯା। ରାଵଣଂ ଚ ରଣେ ହତ୍ଵା ଦେଵତାଃ ପରିତୋଷିତାଃ
ତୁମେ ଅଟା ଜୀବନ ଶେଷ କରିଛ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିଛ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାବଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଛ।
କୃତଂ କର୍ମ ଯଶଃ ଶ୍ଲାଘ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ରାଜ୍ଯସ୍ଥୋ ଦୀର୍ଘମାଯୁରଵାପ୍ନୁହି
କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା, ତୁମର ଯଶ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଏହି ସବୁ ତୁମେ ଅର୍ଜନ କଲ, ଶତ୍ରୁହନ୍ତା; ଭାଇମାନେ ସହିତ ରାଜ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର।
ଇତି ବ୍ରୁଵାଣଂ ରାଜାନଂ ରାମଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିରବ୍ରଵୀତ୍। କୁରୁ ପ୍ରସାଦଂ ଧର୍ମଜ୍ଞ କୈକଯ୍ଯା ଭରତସ୍ଯ ଚ
ରାଜା ଏପରି କହିବା ପରେ, ରାମ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ: ଧର୍ମଜ୍ଞ, କୈକେୟୀ ଓ ଭାରତଙ୍କୁ ଦୟା କର।
ସପୁତ୍ରାଂ ତ୍ଵାଂ ତ୍ଯଜାମୀତି ଯଦୁକ୍ତା କୈକଯୀ ତ୍ଵଯା। ସ ଶାପଃ କୈକଯୀଂ ଘୋରଃ ସପୁତ୍ରାଂ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ କୈକେୟୀଙ୍କୁ 'ମୁଁ ତୁମେ ଓ ତୁମ ପୁଅକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି' ବୋଲି ଯେ ଶାପ ଦେଇଥିଲ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଶାପ କୈକେୟୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତଥେତି ସ ମହାରାଜୋ ରାମମୁକ୍ତ୍ଵା କୃତାଞ୍ଜଲିମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମଣଂ ଚ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପୁନର୍ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ
ତାହାପରେ ସେ ମହାରାଜା 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ହାତ ଜୋଡିଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଛାଡିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପୁଣି କଥା କହିଲେ।
ରାମଂ ଶୁଶ୍ରୂଷତା ଭକ୍ତ୍ଯା ଵୈଦେହ୍ଯା ସହ ସୀତଯା। କୃତା ମମ ମହାପ୍ରୀତିଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଧର୍ମଫଲଂ ଚ ତେ
ତୁମେ ଭକ୍ତିରେ ରାମଙ୍କୁ ଶୀତା ସହିତ ସେବା କରି, ମୋତେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଦେଲ, ଏବଂ ତୁମେ ଧର୍ମର ଫଳ ଅର୍ଜନ କଲ।
ଧର୍ମଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଯଶଶ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ଭୁଵି। ରାମେ ପ୍ରସନ୍ନେ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ମହିମାନଂ ତଥୋତ୍ତମମ୍
ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ବିଶାଳ ଯଶ ପୃଥିବୀରେ ପାଇବ; ରାମ ଖୁସି ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମା ମଧ୍ୟ ମିଳିବ।
ରାମଂ ଶୁଶ୍ରୂଷ ଭଦ୍ରଂ ତେ ସୁମିତ୍ରାନନ୍ଦଵର୍ଧନ। ରାମଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ହିତେଷ୍ଵଭିରତଃ ସଦା
ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିବା, ତୁମେ ରାମଙ୍କୁ ସେବା କର, ତୁମ ଭଲ ହେଉ; ରାମ ସବୁ ଲୋକଙ୍କ ଭଲରେ ସଦା ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ଏତେ ସେନ୍ଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଯୋ ଲୋକାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପରମର୍ଷଯଃ। ଅଭିଵାଦ୍ଯ ମହାତ୍ମାନମର୍ଚନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ତିନି ଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ସିଦ୍ଧ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ, ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏତତ୍ ତଦୁକ୍ତମଵ୍ଯକ୍ତମକ୍ଷରଂ ବ୍ରହ୍ମସମ୍ମିତମ୍। ଦେଵାନାଂ ହୃଦଯଂ ସୌମ୍ଯ ଗୁହ୍ଯଂ ରାମଃ ପରଂତପଃ
ଏହି ହେଉଛି ସେ ଅପ୍ରକାଶ, ଅବିନାଶୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ ଉପଦେଶ—ଦେବତାମାନେଙ୍କ ହୃଦୟ, ହେ ସୋମ୍ୟ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉତ୍ତମ ରହସ୍ୟ ରାମ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ନିଜେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।