ପ୍ରଶଶଂସୁଃ ପ୍ରଶସ୍ତଵ୍ଯୌ ଗାଯମାନୌ କୁଶୀଲଵୌ । ଅହୋ ଗୀତସ୍ଯ ମାଧୁର୍ଯଂ ଶ୍ଲୋକାନାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ॥୧-୪-
ଗାୟକ ଦୁଇଜଣ କୁଶୀଳବଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ, କହିଲେ—‘ଆହା, ଏହି ଗୀତର ମାଧୁର୍ୟ କେତେ ଅଦ୍ଭୁତ! ଶ୍ଲୋକଗୁଡିକ ବିଶେଷ ଭାବରେ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ।’
ଚିରନିର୍ଵୃତ୍ତମପ୍ଯେତତ୍ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମିଵ ଦର୍ଶିତମ୍ । ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତାଵୁଭୌ ସୁଷ୍ଠୁ ତଥାଭାଵମଗାଯତାମ୍ ॥୧-୪-
ଏହି ଘଟଣାଗୁଡିକ ବହୁଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଘଟିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏମିତି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ, ଦେଖୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଲାଗିଲା; ଦୁଇଜଣ ଗାୟକ ଏହି କଥାକୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଗାଇଥିଲେ।