ମହୋଦରଃ ସୁସଂକ୍ରୁଦ୍ଧଃ ଶରୈଃ କାଞ୍ଚନଭୂଷଣୈଃ। ଚିଚ୍ଛେଦ ପାଣିପାଦୋରୁ ଵାନରାଣାଂ ମହାହଵେ
ମହୋଦର ଭୟଙ୍କର ରେଜରେ, ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଥିବା ବାଣ ଦ୍ୱାରା, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନରମାନଙ୍କ ହାତ, ପାଉଁ ଓ ଉରୁ କାଟିଦେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵାନରାଃ ସର୍ଵେ ରାକ୍ଷସୈରର୍ଦିତା ଭୃଶମ୍। ଦିଶୋ ଦଶ ଦ୍ରୁତାଃ କେଚିତ୍ କେଚିତ୍ ସୁଗ୍ରୀଵମାଶ୍ରିତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବାନର, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆକ୍ରମିତ ହୋଇ, କେହି ଦଶ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ, କେହି ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଲେ।
ପ୍ରଭଗ୍ନଂ ସମରେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାନରାଣାଂ ମହାବଲମ୍। ଅଭିଦୁଦ୍ରାଵ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ମହୋଦରମନନ୍ତରମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନରମାନଙ୍କ ବଳ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି, ସୁଗ୍ରୀବ ସିଧାସଳଖ ମହୋଦରଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଵିପୁଲାଂ ଘୋରାଂ ମହୀଧରସମାଂ ଶିଲାମ୍। ଚିକ୍ଷେପ ଚ ମହାତେଜାସ୍ତଦ୍ଵଧାଯ ହରୀଶ୍ଵରଃ
ବଡ଼, ଭୟଙ୍କର, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଏକ ପଥର ଉଠାଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଗ୍ରୀବ ତାହାକୁ ମହୋଦରଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତାମାପତନ୍ତୀଂ ସହସା ଶିଲାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହୋଦରଃ। ଅସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତସ୍ତତୋ ବାଣୈର୍ନିର୍ବିଭେଦ ଦୁରାସଦାମ୍
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ପଥର ଆକସ୍ମିକ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ମହୋଦର ଅବିଚଳିତ ରହି, ତାଙ୍କ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ପଥରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ରକ୍ଷସା ତେନ ବାଣୌଘୈର୍ନିକୃତ୍ତା ସା ସହସ୍ରଧା। ନିପପାତ ତଦା ଭୂମୌ ଗୃଧ୍ରଚକ୍ରମିଵାକୁଲମ୍
ସେଇ ରାକ୍ଷସ ବହୁ ବାଣ ମାରି, ପଥରଟିକୁ ହଜାର ଟୁକୁଡ଼ା କରିଦେଲେ, ତାହା ଭୂମିରେ ଗିଡ଼ି ଗୃଧ୍ରମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ଭଳି ଛିଟିଯିଗଲା।
ତାଂ ତୁ ଭିନ୍ନାଂ ଶିଲାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଗ୍ରୀଵଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ। ସାଲମୁତ୍ପାଟ୍ଯ ଚିକ୍ଷେପ ତଂ ସ ଚିଚ୍ଛେଦ ନୈକଧା
ସେଇ ଭାଙ୍ଗା ପଥର ଦେଖି, ସୁଗ୍ରୀବ କ୍ରୋଧରେ ମୁଢ଼ି, ଏକ ସାଳ ଗଛ ଉପଡ଼ି ଛାଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ମହୋଦର ତାହାକୁ ବହୁ ଟୁକୁଡ଼ା କରିଦେଲେ।
ଶରୈଶ୍ଚ ଵିଦଦାରୈନଂ ଶୂରଃ ପରବଲାର୍ଦନଃ। ସ ଦଦର୍ଶ ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପରିଘଂ ପତିତଂ ଭୁଵି
ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା ଏହି ବୀର ବାଣ ଦେଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାପରେ କ୍ରୋଧିତ ସୁଗ୍ରୀବ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଏକ ଗଦା ଦେଖିଲେ।
ଆଵିଧ୍ଯ ତୁ ସ ତଂ ଦୀପ୍ତଂ ପରିଘଂ ତସ୍ଯ ଦର୍ଶଯନ୍। ପରିଘେଣୋଗ୍ରଵେଗେନ ଜଘାନାସ୍ଯ ହଯୋତ୍ତମାନ୍
ସେ ତାହାକୁ ଉଠାଇ, ତିବ୍ର ଜ୍ୱାଳା ଥିବା ଗଦାକୁ ଦେଖାଇ, ତାହାର ଭୟଙ୍କର ଗତିରେ ମହୋଦରଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧତହଯାଦ୍ ଵୀରଃ ସୋଽଵପ୍ଲୁତ୍ଯ ମହାରଥାତ୍। ଗଦାଂ ଜଗ୍ରାହ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ରାକ୍ଷସୋଽଥ ମହୋଦରଃ
ଘୋଡ଼ାମାନେ ମରିଯିବା ପରେ, ସେଇ ବୀର ମହୋଦର ତାଙ୍କ ମହାରଥରୁ ଲାଫି ପଡ଼ି, କ୍ରୋଧରେ ଏକ ଗଦା ଧରିଲେ।
ଗଦାପରିଘହସ୍ତୌ ତୌ ଯୁଧି ଵୀରୌ ସମୀଯତୁଃ। ନର୍ଦନ୍ତୌ ଗୋଵୃଷପ୍ରଖ୍ଯୌ ଘନାଵିଵ ସଵିଦ୍ଯୁତୌ
ଗଦା ଓ ପରିଘ ଧରିଥିବା ସେଇ ଦୁଇ ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାଠି ଆସିଲେ, ବଳଦ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ମେଘ ଓ ବିଜୁଳି ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଗଦାଂ ତସ୍ମୈ ଚିକ୍ଷେପ ରଜନୀଚରଃ। ଜ୍ଵଲନ୍ତୀଂ ଭାସ୍କରାଭାସାଂ ସୁଗ୍ରୀଵାଯ ମହୋଦରଃ
ତାପରେ କ୍ରୋଧିତ ରାତିର ଚରଣାର୍ଥୀ ମହୋଦର ତାଙ୍କ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଗଦାକୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଗଦାଂ ତାଂ ସୁମହାଘୋରାମାପତନ୍ତୀଂ ମହାବଲଃ। ସୁଗ୍ରୀଵୋ ରୋଷତାମ୍ରାକ୍ଷଃ ସମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ମହାହଵେ
ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ଆକ୍ରୋଶରେ ଚକ୍ଷୁ ଲାଲ ହୋଇଥିଲା, ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ଗଦା ଉଠାଇ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦାଟି ଆସୁଥିବାବେଳେ ତାହାକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଆଜଘାନ ଗଦାଂ ତସ୍ଯ ପରିଘେଣ ହରୀଶ୍ଵରଃ। ପପାତ ତରସା ଭିନ୍ନଃ ପରିଘସ୍ତସ୍ଯ ଭୂତଲେ
ବାନରମାନ୍ୟ ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କର ପରିଘ ଦ୍ୱାରା ଗଦାକୁ ଆଘାତ କଲେ, ଶକ୍ତିରେ ଭାଙ୍ଗି ଯିବା ପରିଘଟି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତତୋ ଜଗ୍ରାହ ତେଜସ୍ଵୀ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଵସୁଧାତଲାତ୍। ଆଯସଂ ମୁସଲଂ ଘୋରଂ ସର୍ଵତୋ ହେମଭୂଷିତମ୍
ତାପରେ ଚମକୁଥିବା ସୁଗ୍ରୀବ ଭୂମିରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଲୋହାର ମୁସଳ ଉଠାଇଲେ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ସ ତମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ଚିକ୍ଷେପ ସୋଽପ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରାକ୍ଷିପଦ୍ ଗଦାମ୍। ଭିନ୍ନାଵନ୍ଯୋନ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ପେତତୁସ୍ତୌ ମହୀତଲେ
ସେ ମୁସଳଟି ଉଠାଇ ଫେଙ୍ଗିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣ ତାଙ୍କର ଗଦା ଫେଙ୍ଗିଲେ; ଦୁଇ ଅସ୍ତ୍ର ଏକାପରେ ଏକ ଲଗି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତତୋ ଭିନ୍ନପ୍ରହରଣୌ ମୁଷ୍ଟିଭ୍ଯାଂ ତୌ ସମୀଯତୁଃ। ତେଜୋବଲସମାଵିଷ୍ଟୌ ଦୀପ୍ତାଵିଵ ହୁତାଶନୌ
ଅସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗି ଯିବା ପରେ, ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ସମାନ ହୋଇ, ମୁଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଲେ, ଦୁଇଜଣ ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଜଘ୍ନତୁସ୍ତୌ ତଦାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ନଦନ୍ତୌ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ। ତଲୈଶ୍ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ପେତତୁଶ୍ଚ ମହୀତଲେ
ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଚିତ୍କାର କରି ଏକାପରେ ଏକ ଆଘାତ କଲେ, ତାଳ ଦ୍ୱାରା ଏକାପରେ ଏକ ଲଗି ଦୁଇଜଣ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଉତ୍ପେତତୁସ୍ତଦା ତୂର୍ଣଂ ଜଘ୍ନତୁଶ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍। ଭୁଜୈଶ୍ଚିକ୍ଷିପତୁର୍ଵୀରାଵନ୍ଯୋନ୍ଯମପରାଜିତୌ
ତାପରେ ଦୁଇଜଣ ବିର ଶୀଘ୍ର ଉଡ଼ି ଉଠି, ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ ଓ ଦୁଇଜଣ ଆପଣାପଣା ଭୁଜା ଦ୍ୱାରା ଏକାପରେ ଏକ ଫେଙ୍ଗିଲେ।
ଜଗ୍ମତୁସ୍ତୌ ଶ୍ରମଂ ଵୀରୌ ବାହୁଯୁଦ୍ଧେ ପରଂତପୌ। ଆଜହାର ତଦା ଖଡ୍ଗମଦୂରପରିଵର୍ତିନମ୍
ଦୁଇଜଣ ଶତ୍ରୁନିବାରକ ବିର ଭୁଜାଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ, ନିକଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ।
ରାକ୍ଷସଶ୍ଚର୍ମଣା ସାର୍ଧଂ ମହାଵେଗୋ ମହୋଦରଃ। ତଥୈଵ ଚ ମହାଖଡ୍ଗଂ ଚର୍ମଣା ପତିତଂ ସହ। ଜଗ୍ରାହ ଵାନରଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଵେଗଵତ୍ତରଃ
ରାକ୍ଷସ ମହୋଦର ତାଙ୍କର ତର୍ଜନୀ ତଳୱାର ଓ ଚମର ଉଠାଇଲେ, ଏହିପରି ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଓ ଚମର ଉଠାଇଲେ, ସେ ବାନରମାନ୍ୟ ଅଧିକ ଶୀଘ୍ର ଥିଲେ।
ତତୋ ରୋଷପରୀତାଙ୍ଗୌ ନଦନ୍ତାଵଭ୍ଯଧାଵତାମ୍। ଉଦ୍ଯତାସୀ ରଣେ ହୃଷ୍ଟୌ ଯୁଧି ଶସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦୌ
ତାଙ୍କର ଦେହ ରୋଷରେ ଭରି ଚିତ୍କାର କରି, ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଆନନ୍ଦରେ ଏକାପରେ ଏକ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ଥିଲେ।
ଦକ୍ଷିଣଂ ମଣ୍ଡଲଂ ଚୋଭୌ ସୁତୂର୍ଣଂ ସମ୍ପରୀଯତୁଃ। ଅନ୍ଯୋନ୍ଯମଭିସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୌ ଜଯେ ପ୍ରଣିହିତାଵୁଭୌ
ଦୁଇଜଣ ଜୟ ପାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକାପରେ ଏକ ରୋଷରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଶୀଘ୍ର ଘୂରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସ ତୁ ଶୂରୋ ମହାଵେଗୋ ଵୀର୍ଯଶ୍ଲାଘୀ ମହୋଦରଃ। ମହାଵର୍ମଣି ତଂ ଖଡ୍ଗଂ ପାତଯାମାସ ଦୁର୍ମତିଃ
ସେ ବିର ଶୀଘ୍ର ଓ ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ମହୋଦର, ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ବର୍ମରେ ତଳୱାର ଆଘାତ କଲେ।
ଲଗ୍ନମୁତ୍କର୍ଷତଃ ଖଡ୍ଗଂ ଖଡ୍ଗେନ କପିକୁଞ୍ଜରଃ। ଜହାର ସଶିରସ୍ତ୍ରାଣଂ କୁଣ୍ଡଲୋପଗତଂ ଶିରଃ
କପିଯୋଧା ତଳୱାର ଉଠାଇ, ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ତଳୱାରକୁ ଧରି, ମୁଣ୍ଡ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ମୁଣ୍ଡଟି କାଟିଦେଲେ।
ନିକୃତ୍ତଶିରସସ୍ତସ୍ଯ ପତିତସ୍ଯ ମହୀତଲେ। ତଦ୍ ବଲଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ମହୋଦରଙ୍କର କଟା ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲାବେଳେ, ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କର ସେନା ଏହା ଦେଖି ଦୃଶ୍ୟ ରୁପରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ହତ୍ଵା ତଂ ଵାନରୈଃ ସାର୍ଧଂ ନନାଦ ମୁଦିତୋ ହରିଃ। ଚୁକ୍ରୋଧ ଚ ଦଶଗ୍ରୀଵୋ ବଭୌ ହୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ରାଘଵଃ
ତାଙ୍କୁ ହତ କରି, ଆନନ୍ଦିତ ହରି ବାନରମାନ୍ୟ ସହ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଦଶମୁଖ ରାବଣ ରୋଷରେ ଭରିଗଲେ, ରାମ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଵଦନାଃ ସର୍ଵେ ରାକ୍ଷସା ଦୀନଚେତସଃ। ଵିଦ୍ରଵନ୍ତି ତତଃ ସର୍ଵେ ଭଯଵିତ୍ରସ୍ତଚେତସଃ
ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ମୁହଁ ନିମ୍ନ ଓ ମନ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଭୟରେ ଆତଙ୍କିତ ମନରେ ଦୃତ ଭାଗିଗଲେ।
ମହୋଦରଂ ତଂ ଵିନିପାତ୍ଯ ଭୂମୌ ମହାଗିରେଃ କୀର୍ଣମିଵୈକଦେଶମ୍। ସୂର୍ଯାତ୍ମଜସ୍ତତ୍ର ରରାଜ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଵତେଜୋଭିରିଵାପ୍ରଧୃଷ୍ଯଃ
ମହୋଦରଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ଫେଙ୍ଗି ଦେବା ପରେ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଏକ ଅଂଶ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିବା ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ନିଜ ତେଜରେ ଅପରିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ।
ଅଥ ଵିଜଯମଵାପ୍ଯ ଵାନରେନ୍ଦ୍ରଃ ସମରମୁଖେ ସୁରସିଦ୍ଧଯକ୍ଷସଙ୍ଘୈଃ। ଅଵନିତଲଗତୈଶ୍ଚ ଭୂତସଙ୍ଘୈ- ର୍ହରୁଷସମାକୁଲିତୈର୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯମାଣଃ
ବିଜୟ ଲାଭ କରିବା ପରେ, ବାନରରାଜା ସମର ମୁଖରେ ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ ଏବଂ ଭୂମିରେ ବସୁଥିବା ଭୂତମାନେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ।