ସ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋଽତିବଲୋ ମୁଷ୍ଟିଂ ସଂଗୃହ୍ଯ ରାକ୍ଷସଃ। ଅପହସ୍ତେନ ଚିକ୍ଷେପ ଵିସଂଜ୍ଞଃ ସ ପପାତ ହ
ସେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଚେତନା ଫେରି, ମୁଷ୍ଟିକୁ ଜମାଇ, ବାମହାତରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ; ଘାତ ଖାଇ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ ପ୍ଲଵଗଶାର୍ଦୂଲେ ଵିସଂଜ୍ଞେ ପତିତେ ଭୁଵି। ତଚ୍ଛୂଲଂ ସମୁପାଦାଯ ସୁଗ୍ରୀଵମଭିଦୁଦ୍ରୁଵେ
ସେ ମକଡ଼ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଚେତନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବାବେଳେ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶୂଳକୁ ଉଠାଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଥିଲେ।
ତମାପତନ୍ତଂ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କୁମ୍ଭକର୍ଣଂ ମହାବଲମ୍। ଉତ୍ପପାତ ତଦା ଵୀରଃ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଵାନରାଧିପଃ
କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାଉଥିବାକୁ ଦେଖି, ମକଡ଼ମାନଙ୍କ ନାୟକ ଶୂର ସୁଗ୍ରୀବ ଉଡ଼ିଗଲେ।
ସ ପର୍ଵତାଗ୍ରମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ସମାଵିଧ୍ଯ ମହାକପିଃ। ଅଭିଦୁଦ୍ରାଵ ଵେଗେନ କୁମ୍ଭକର୍ଣଂ ମହାବଲମ୍
ବଡ଼ ମକଡ଼ ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା ଉଠାଇ, ଘୁମାଇ, ତେଜରେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଉପରେ ଧାଉଥିଲେ।
ତମାପତନ୍ତଂ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କୁମ୍ଭକର୍ଣଃ ପ୍ଲଵଂଗମମ୍। ତସ୍ଥୌ ଵିଵୃତ୍ତସର୍ଵାଙ୍ଗୋ ଵାନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ମୁଖଃ
ମକଡ଼ ଧାଉଥିବାକୁ ଦେଖି, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ମକଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଫୁଲାଇ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଲେ।
କପିଶୋଣିତଦିଗ୍ଧାଙ୍ଗଂ ଭକ୍ଷଯନ୍ତଂ ମହାକପୀନ୍। କୁମ୍ଭକର୍ଣଂ ସ୍ଥିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ମକଡ଼ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଅଙ୍ଗ ନେଇ, ବଡ଼ ମକଡ଼ମାନେକୁ ଖାଇଥିବା ଦେଖି, ସୁଗ୍ରୀବ କଥା କହିଲେ।
ପାତିତାଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଵୀରାଃ କୃତଂ କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍। ଭକ୍ଷିତାନି ଚ ସୈନ୍ଯାନି ପ୍ରାପ୍ତଂ ତେ ପରମଂ ଯଶଃ
ତୁମେ ବୀରମାନେଙ୍କୁ ପଡ଼ାଇଛ, ଅତି କଠିନ କାମ କରିଛ, ସେନାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିଛ; ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୀର୍ତି ପାଇଛ।
ତ୍ଯଜ ତଦ୍ ଵାନରାନୀକଂ ପ୍ରାକୃତୈଃ କିଂ କରିଷ୍ଯସି। ସହସ୍ଵୈକଂ ନିପାତଂ ମେ ପର୍ଵତସ୍ଯାସ୍ଯ ରାକ୍ଷସ
ଏହି ବାନର ସେନାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ; ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ସହିତ କଣ କରିବ? ମୋ ହାତରୁ ଏହି ପାହାଡ଼ର ଆଘାତ ଏକାଠାରେ ସହିବାକୁ ତୁମେ ଚେଷ୍ଟା କର।
ତଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ ହରିରାଜସ୍ଯ ସତ୍ତ୍ଵଧୈର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଶାର୍ଦୂଲଃ କୁମ୍ଭକର୍ଣୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚଃ
ବାନର ରାଜାଙ୍କର ଏହି ଶୂରତା ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଭରା କଥା ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସଦୃଶ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ।
ପ୍ରଜାପତେସ୍ତୁ ପୌତ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ତଥୈଵର୍କ୍ଷରଜଃସୁତଃ। ଧୃତିପୌରୁଷସମ୍ପନ୍ନସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଗର୍ଜସି ଵାନର
ତୁମେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ନାତି ଓ ଅର୍କଙ୍କ ଧୂଳିର ପୁଅ; ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବାରୁ, ବାନର, ତୁମେ ଏଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଛ।
ସ କୁମ୍ଭକର୍ଣସ୍ଯ ଵଚୋ ନିଶମ୍ଯ ଵ୍ଯାଵିଧ୍ଯ ଶୈଲଂ ସହସା ମୁମୋଚ। ତେନାଜଘାନୋରସି କୁମ୍ଭକର୍ଣଂ ଶୈଲେନ ଵଜ୍ରାଶନିସଂନିଭେନ
କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ପାହାଡ଼ଟିକୁ ଘୁରାଇ ତୁରନ୍ତ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ସେହି ପାହାଡ଼, ବଜ୍ର ଓ ଆକାଶୀୟ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସଦୃଶ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ଲାଗିଲା।
ତଚ୍ଛୈଲଶୃଙ୍ଗଂ ସହସା ଵିଭିନ୍ନଂ ଭୁଜାନ୍ତରେ ତସ୍ଯ ତଦା ଵିଶାଲେ। ତତୋ ଵିଷେଦୁଃ ସହସା ପ୍ଲଵଂଗା ରକ୍ଷୋଗଣାଶ୍ଚାପି ମୁଦା ଵିନେଦୁଃ
ସେହି ପାହାଡ଼ର ଶୃଙ୍ଗ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ବାହୁ ମଧ୍ୟରେ ତୁରନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା; ତାପରେ ବାନରମାନେ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
ସ ଶୈଲଶୃଙ୍ଗାଭିହତଶ୍ଚୁକୋପ ନନାଦ ରୋଷାଚ୍ଚ ଵିଵୃତ୍ଯ ଵକ୍ତ୍ରମ୍। ଵ୍ଯାଵିଧ୍ଯ ଶୂଲଂ ସ ତଡିତ୍ପ୍ରକାଶଂ ଚିକ୍ଷେପ ହର୍ଯୃକ୍ଷପତେର୍ଵଧାଯ
ପାହାଡ଼ର ଶୃଙ୍ଗର ଆଘାତରେ ସେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ରୋଷରେ ବଡ଼ ମୁହଁ ଖୋଲି ଗର୍ଜନ କଲେ; ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସଦୃଶ ଚମକୁଥିବା ଶୂଳକୁ ଘୁରାଇ, ବାନର ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତତ୍ କୁମ୍ଭକର୍ଣସ୍ଯ ଭୁଜପ୍ରଣୁନ୍ନଂ ଶୂଲଂ ଶିତଂ କାଞ୍ଚନଧାମଯଷ୍ଟିମ୍। କ୍ଷିପ୍ରଂ ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ନିଗୃହ୍ଯ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ବଭଞ୍ଜ ଵେଗେନ ସୁତୋଽନିଲସ୍ଯ
କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବାହୁର ଆଘାତରେ ଶର୍ପ ଓ ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ଥିବା ଶୂଳଟି, ମାରୁତନନ୍ଦନ ହନୁମାନ ତୁରନ୍ତ ଉଡ଼ି, ଦୁଇହାତରେ ଧରି, ଜୋରରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
କୃତଂ ଭାରସହସ୍ରସ୍ଯ ଶୂଲଂ କାଲାଯସଂ ମହତ୍। ବଭଞ୍ଜ ଜାନୁମାରୋପ୍ଯ ତଦା ହୃଷ୍ଟଃ ପ୍ଲଵଂଗମଃ
ହଜାର ଭାର ଥିବା ଏହି ବଡ଼ କଳା ଲୋହାର ଶୂଳଟି, ହନୁମାନ ଆପଣଙ୍କ ଘୁଁଡ଼ିରେ ରଖି, ଆନନ୍ଦରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଶୂଲଂ ଭଗ୍ନଂ ହନୁମତା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାନରଵାହିନୀ। ହୃଷ୍ଟା ନନାଦ ବହୁଶଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚାପି ଦୁଦ୍ରୁଵେ
ହନୁମାନ ଦ୍ୱାରା ଶୂଳ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି, ବାନର ସେନା ଆନନ୍ଦରେ ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲେ ଓ ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଲେ।
ବଭୂଵାଥ ପରିତ୍ରସ୍ତୋ ରାକ୍ଷସୋ ଵିମୁଖୋଽଭଵତ୍। ସିଂହନାଦଂ ଚ ତେ ଚକ୍ରୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟା ଵନଗୋଚରାଃ। ମାରୁତିଂ ପୂଜଯାଂଚକ୍ରୁର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶୂଲଂ ତଥାଗତମ୍
ତାପରେ ରାକ୍ଷସ ଭୟଭୀତ ହେଲେ ଓ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ; ଅତି ଖୁସି ହୋଇ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ, ଏଭଳି ଶୂଳ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି ମାରୁତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ସ ତତ୍ ତଥା ଭଗ୍ନମଵେକ୍ଷ୍ଯ ଶୂଲଂ ଚୁକୋପ ରକ୍ଷୋଧିପତିର୍ମହାତ୍ମା। ଉତ୍ପାଟ୍ଯ ଲଙ୍କାମଲଯାତ୍ ସ ଶୃଙ୍ଗଂ ଜଘାନ ସୁଗ୍ରୀଵମୁପେତ୍ଯ ତେନ
ଏଭଳି ଶୂଳ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି, ମହାତ୍ମା ରାକ୍ଷସ ରାଜା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ; ଲଙ୍କାର ପାହାଡ଼ରୁ ଏକ ଶୃଙ୍ଗ ଉପଡ଼ି, ସେହି ଦ୍ୱାରା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ସମଭ୍ଯୁପେତ୍ଯାଦ୍ଭୁତଘୋରଵୀର୍ଯଂ ସ କୁମ୍ଭକର୍ଣୋ ଯୁଧି ଵାନରେନ୍ଦ୍ରମ୍। ଜହାର ସୁଗ୍ରୀଵମଭିପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଯଥାନିଲୋ ମେଘମିଵ ପ୍ରଚଣ୍ଡଃ
ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମ ଥିବା କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନର ରାଜାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆସି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ଧରି, ଯେପରି ତୁଫାନ ମେଘକୁ ଉଠାଇନେଇଯାଏ, ସେପରି ନେଇଗଲେ।
ସ ତଂ ମହାମେଘନିକାଶରୂପ- ମୁତ୍ପାଟ୍ଯ ଗଚ୍ଛନ୍ ଯୁଧି କୁମ୍ଭକର୍ଣଃ। ରରାଜ ମେରୁପ୍ରତିମାନରୂପୋ ମେରୁର୍ଯଥା ଵ୍ଯୁଚ୍ଛ୍ରିତଘୋରଶୃଙ୍ଗଃ
ବଡ଼ କଳା ମେଘ ସଦୃଶ ଦେହ ଥିବା କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଆକୃତି ମେରୁ ପାହାଡ଼ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗ ସହିତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତସ୍ତମାଦାଯ ଜଗାମ ଵୀରଃ ସଂସ୍ତୂଯମାନୋ ଯୁଧି ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରଃ। ଶୃଣ୍ଵନ୍ ନିନାଦଂ ତ୍ରିଦିଵାଲଯାନାଂ ପ୍ଲଵଙ୍ଗରାଜଗ୍ରହଵିସ୍ମିତାନାମ୍
ତାପରେ ଏହି ବୀର ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ବାନର ରାଜା ଧରାଯିବାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ତତସ୍ତମାଦାଯ ତଦା ସ ମେନେ ହରୀନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦ୍ରୋପମମିନ୍ଦ୍ରଵୀର୍ଯଃ। ଅସ୍ମିନ୍ ହତେ ସର୍ଵମିଦଂ ହତଂ ସ୍ଯାତ୍ ସରାଘଵଂ ସୈନ୍ଯମିତୀନ୍ଦ୍ରଶତ୍ରୁଃ
ତାପରେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଧରି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରାକ୍ରମଶାଳୀ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଭାବିଲେ: 'ଏହି ବାନର ରାଜା ମରିଗଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ସେନା ଓ ରାମ ସହିତ ସବୁ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ।'
ଵିଦ୍ରୁତାଂ ଵାହିନୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵାନରାଣାମିତସ୍ତତଃ। କୁମ୍ଭକର୍ଣେନ ସୁଗ୍ରୀଵଂ ଗୃହୀତଂ ଚାପି ଵାନରମ୍
ବାନର ସେନା ଏପଟେ ସେପଟେ ଭାଗିଯିବା ଦେଖି, ଏବଂ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁଗ୍ରୀବ ଧରାଯିବା ଦେଖି, ବାନରମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ହନୂମାଂଶ୍ଚିନ୍ତଯାମାସ ମତିମାନ୍ ମାରୁତାତ୍ମଜଃ। ଏଵଂ ଗୃହୀତେ ସୁଗ୍ରୀଵେ କିଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ମଯା ଭଵେତ୍
ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ବୁଝିଲେ: 'ଏଭଳି ସୁଗ୍ରୀବ ଧରାଯିବା ପରେ, ମୁଁ ଏବେ କଣ କରିବି?'
ଯଦ୍ଧି ନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ମଯା କର୍ତୁଂ ତତ୍ କରିଷ୍ଯାମ୍ଯସଂଶଯମ୍। ଭୂତ୍ଵା ପର୍ଵତସଂକାଶୋ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ରାକ୍ଷସମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଯେଉଁ କଥା ଠିକ୍ ଅଟୁଟ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ୍, ସେଇ କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବି। ପାହାଡ଼ ପରି ଆକାର ଧରି, ମୁଁ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ସେଷ କରିଦେବି।
ମଯା ହତେ ସଂଯତି କୁମ୍ଭକର୍ଣେ ମହାବଲେ ମୁଷ୍ଟିଵିଶୀର୍ଣଦେହେ। ଵିମୋଚିତେ ଵାନରପାର୍ଥିଵେ ଚ ଭଵନ୍ତୁ ହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ଲଵଗାଃ ସମଗ୍ରାଃ
ଯଦି ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିଦେଉଛି, ମୋର ମୁଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଦେହ ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ଏବଂ ବାନର ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଉଛି, ତେବେ ସମସ୍ତ ବାନର ଖୁସି ହେବେ।
ଅଥଵା ସ୍ଵଯମପ୍ଯେଷ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ଵାନରଃ। ଗୃହୀତୋଽଯଂ ଯଦି ଭଵେତ୍ ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାସୁରୋରଗୈଃ
ନାହିଁଲେ, ଏହି ବାନର ନିଜେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ, ଯଦି ସେ ଦେବତା, ଅସୁର କିମ୍ବା ସର୍ପମାନେ ଧରିଥିଲେ।
ମନ୍ଯେ ନ ତାଵଦାତ୍ମାନଂ ବୁଧ୍ଯତେ ଵାନରାଧିପଃ। ଶୈଲପ୍ରହାରାଭିହତଃ କୁମ୍ଭକର୍ଣେନ ସଂଯୁଗେ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ବାନର ରାଜା ଏଯାଁ ଯାଏଁ ନିଜ ସଚେତନ ହୋଇନାହାନ୍ତି, କାରଣ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଆଘାତ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଅଯଂ ମୁହୂର୍ତାତ୍ ସୁଗ୍ରୀଵୋ ଲବ୍ଧସଂଜ୍ଞୋ ମହାହଵେ। ଆତ୍ମନୋ ଵାନରାଣାଂ ଚ ଯତ୍ ପଥ୍ଯଂ ତତ୍ କରିଷ୍ଯତି
ଏହି ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସୁଗ୍ରୀବ ଆଉଥରେ ସଚେତନ ହେବେ, ଏବଂ ନିଜେ ଓ ବାନରମାନେ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ, ସେଇ କଥା କରିବେ।
ମଯା ତୁ ମୋକ୍ଷିତସ୍ଯାସ୍ଯ ସୁଗ୍ରୀଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଅପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ଭଵେତ୍ କଷ୍ଟା କୀର୍ତିନାଶଶ୍ଚ ଶାଶ୍ଵତଃ
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ମହାତ୍ମା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କର ମନ ଦୁଃଖିତ ହେବ ଏବଂ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ସଦା ସଦା ପାଇଁ ହାରାଇଯିବ।