ଏତତ୍ ସର୍ଵଂ ମହାତେଜା ଜନକାଯ ମହାତ୍ମନେ। ନିଵେଦ୍ଯ ଵିରରାମାଥ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାମୁନିଃ
ଏହି ସବୁ କଥା ମହାତ୍ମା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାନ ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ ଏବଂ ତାପରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
thumb|ଏକପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ବାଲକାଣ୍ଡେ ଏକପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୧-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ଏକାବନ୍ତିଏ ସର୍ଗ ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ହୃଷ୍ଟରୋମା ମହାତେଜାଃ ଶତାନନ୍ଦୋ ମହାତପାଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତପସ୍ଵୀ ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କ ଦେହର ରୋମ ଉଠିଗଲା।
ଗୌତମସ୍ଯ ସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ତପସା ଦ୍ଯୋତିତପ୍ରଭଃ। ରାମସଂଦର୍ଶନାଦେଵ ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
ଗୌତମଙ୍କ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ପୁଅ ଶତାନନ୍ଦ, ତପସ୍ୟାର ତେଜରେ ଉଜ୍ୱଳ, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଏତୌ ନିଷଣ୍ଣୌ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଶତାନନ୍ଦୋ ନୃପାତ୍ମଜୌ। ସୁଖାସୀନୌ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ଶତାନନ୍ଦ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପି ତେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ମମ ମାତା ଯଶସ୍ଵିନୀ। ଦର୍ଶିତା ରାଜପୁତ୍ରାଯ ତପୋଦୀର୍ଘମୁପାଗତା
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ମାଆଁ, ଯିଏ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେ କି ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖାଦେଇଥିଲେ କି?
ଅପି ରାମେ ମହାତେଜା ମମ ମାତା ଯଶସ୍ଵିନୀ। ଵନ୍ଯୈରୁପାହରତ୍ ପୂଜାଂ ପୂଜାର୍ହେ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ମୋର ମାଆଁ, ଯିଏ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେ କି ରାମଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲର ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ ଯଥାଯଥ ପୂଜା କରିଥିଲେ କି?
ଅପି ରାମାଯ କଥିତଂ ଯଦ୍ ଵୃତ୍ତଂ ତତ୍ ପୁରାତନମ୍। ମମ ମାତୁର୍ମହାତେଜୋ ଦେଵେନ ଦୁରନୁଷ୍ଠିତମ୍
ମୋର ମାଆଁ ଉପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେ ପୁରୁଣା କଥା କି ରାମଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା କି?
ଅପି କୌଶିକ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଗୁରୁଣା ମମ ସଂଗତା। ମମ ମାତା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମସଂଦର୍ଶନାଦିତଃ
କୌଶିକ, ମୋର ମାଆଁ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ ମୋର ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ପୁନର୍ମିଳିତ ହୋଇଥିଲେ କି?
ଅପି ମେ ଗୁରୁଣା ରାମଃ ପୂଜିତଃ କୁଶିକାତ୍ମଜ। ଇହାଗତୋ ମହାତେଜାଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
କୁଶିକନନ୍ଦନ, ମୋର ଗୁରୁ କି ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରିଥିଲେ କି?
ଅପି ଶାନ୍ତେନ ମନସା ଗୁରୁର୍ମେ କୁଶିକାତ୍ମଜ। ଇହାଗତେନ ରାମେଣ ପୂଜିତେନାଭିଵାଦିତଃ
କୁଶିକନନ୍ଦନ, ମୋର ଗୁରୁ କି ଶାନ୍ତ ମନେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ରାମଙ୍କ ହାତରୁ ପୂଜା ଓ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ କି?
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାମୁନିଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଶତାନନ୍ଦଂ ଵାକ୍ଯଜ୍ଞୋ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଶତାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ନାତିକ୍ରାନ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯତ୍କର୍ତଵ୍ଯଂ କୃତଂ ମଯା। ସଂଗତା ମୁନିନା ପତ୍ନୀ ଭାର୍ଗଵେଣେଵ ରେଣୁକା
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ପକ୍ଷରୁ କରିବାକୁ ଯାହା ଥିଲା, କିଛି ବାକି ରହିନାହିଁ; ମୁନିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ରେଣୁକାଙ୍କ ପରି ସେମାନଙ୍କ ସହ ପୁନର୍ମିଳିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ଶତାନନ୍ଦୋ ମହାତେଜା ରାମଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତେଜସ୍ୱୀ ଶତାନନ୍ଦ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ତୋଽସି ରାଘଵ। ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମହର୍ଷିମପରାଜିତମ୍
ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଘବ, ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ। ଭାଗ୍ୟବଶତ ଅଜୟ ମହାର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ଅଚିନ୍ତ୍ଯକର୍ମା ତପସା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିରମିତପ୍ରଭଃ। ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାତେଜା ଵେଦ୍ମ୍ଯେନଂ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଅପାର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଅସୀମ ତେଜ ଅଛି; ମୁଁ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ଜାଣେ।
ନାସ୍ତି ଧନ୍ଯତରୋ ରାମ ତ୍ଵତ୍ତୋଽନ୍ଯୋ ଭୁଵି କଶ୍ଚନ। ଗୋପ୍ତା କୁଶିକପୁତ୍ରସ୍ତେ ଯେନ ତପ୍ତଂ ମହତ୍ତପଃ
ରାମ, ଏ ପୃଥିବୀରେ ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି, କାରଣ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା କୁଶିକପୁତ୍ର ତୁମର ରକ୍ଷକ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଚାଭିଧାସ୍ଯାମି କୌଶିକସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଯଥାବଲଂ ଯଥାତତ୍ତ୍ଵଂ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ମହାତ୍ମା କୌଶିକଙ୍କ କଥା ମୁଁ ଯେତେ ଯଥାର୍ଥ ଓ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ତୁମକୁ କହିବି। ମୋ ମୁଖରୁ ଏହି କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ରାଜାଽଽସୀଦେଷ ଧର୍ମାତ୍ମା ଦୀର୍ଘକାଲମରିଂଦମଃ। ଧର୍ମଜ୍ଞଃ କୃତଵିଦ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରଜାନାଂ ଚ ହିତେ ରତଃ
ସେ ରାଜା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିବା, ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶିକ୍ଷାରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଭଲରେ ନିରନ୍ତର ଲାଗିଥିଲେ।
ପ୍ରଜାପତିସୁତସ୍ତ୍ଵାସୀତ୍ କୁଶୋ ନାମ ମହୀପତିଃ। କୁଶସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ବଲଵାନ୍ କୁଶନାଭଃ ସୁଧାର୍ମିକଃ
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ କୁଶ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। କୁଶଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମବାନ କୁଶନାଭ।
କୁଶନାଭସୁତସ୍ତ୍ଵାସୀଦ୍ ଗାଧିରିତ୍ଯେଵ ଵିଶ୍ରୁତଃ। ଗାଧେଃ ପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜା ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାମୁନିଃ
କୁଶନାଭଙ୍କ ପୁଅ ଗାଧି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଗାଧିଙ୍କ ପୁଅ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଓ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାତେଜାଃ ପାଲଯାମାସ ମେଦିନୀମ୍। ବହୁଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ରାଜା ରାଜ୍ଯମକାରଯତ୍
ମହାବଳୀ ଓ ମହାତେଜସ୍ବୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଅନେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
କଦାଚିତ୍ ତୁ ମହାତେଜା ଯୋଜଯିତ୍ଵା ଵରୂଥିନୀମ୍। ଅକ୍ଷୌହିଣୀପରିଵୃତଃ ପରିଚକ୍ରାମ ମେଦିନୀମ୍
ଏକଥର, ମହାତେଜସ୍ବୀ ରାଜା ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କରି, ଅନେକ ଦଳ ସହିତ ଦେଶ ଦେଖିବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ନଗରାଣି ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ସରିତଶ୍ଚ ମହାଗିରୀନ୍। ଆଶ୍ରମାନ୍ କ୍ରମଶୋ ରାଜା ଵିଚରନ୍ନାଜଗାମ ହ
ସେ ରାଜା ନଗର, ରାଷ୍ଟ୍ର, ନଦୀ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଦେଖି, ଏକ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଶ୍ରମପଦଂ ନାନାପୁଷ୍ପଲତାଦ୍ରୁମମ୍। ନାନାମୃଗଗଣାକୀର୍ଣଂ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତମ୍
ସେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଓ ଲତା-ଗଛ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ପଶୁ ଓ ସିଦ୍ଧ-ଚାରଣମାନେ ରହୁଥିଲେ।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିଂନରୈରୁପଶୋଭିତମ୍। ପ୍ରଶାନ୍ତହରିଣାକୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଜସଙ୍ଘନିଷେଵିତମ୍
ଏହି ଆଶ୍ରମ ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶାନ୍ତ ହରିଣ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣସଂକୀର୍ଣଂ ଦେଵର୍ଷିଗଣସେଵିତମ୍। ତପଶ୍ଚରଣସଂସିଦ୍ଧୈରଗ୍ନିକଲ୍ପୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ଦେବର୍ଷିମାନେ ସଂଗେ ରହୁଥିଲେ, ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧ, ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ମହାତ୍ମାମାନେ ରହୁଥିଲେ।
ସତତଂ ସଂକୁଲଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ଅବ୍ଭକ୍ଷୈର୍ଵାଯୁଭକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଶୀର୍ଣପର୍ଣାଶନୈସ୍ତଥା
ଏହି ଆଶ୍ରମ ସଦା ଶ୍ରୀମାନ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ମହାତ୍ମାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, କିଏ ଜଳ ଖାଇ, କିଏ ବାୟୁ ଖାଇ, କିଏ ଝଡ଼ି ପତ୍ର ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ।
ଫଲମୂଲାଶନୈର୍ଦାନ୍ତୈର୍ଜିତଦୋଷୈର୍ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ। ଋଷିଭିର୍ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ଜପହୋମପରାଯଣୈଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦୋଷ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟ କରିଥିବା ବାଳଖିଲ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଜପ ଓ ହୋମରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ଅନ୍ଯୈର୍ଵୈଖାନସୈଶ୍ଚୈଵ ସମନ୍ତାଦୁପଶୋଭିତମ୍। ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଶ୍ରମପଦଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମିଵାପରମ୍। ଦଦର୍ଶ ଜଯତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାବଲଃ
ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବୈଖାନସ ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟ ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପରି ଲାଗୁଥିଲା।