ତଦଲଂ କାଲପାଶେନ ସୀତାଵିଗ୍ରହରୂପିଣା। ସ୍ଵଯଂ ସ୍କନ୍ଧାଵସକ୍ତେନ କ୍ଷେମମାତ୍ମନି ଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ଏହି ସୀତା-ଶତ୍ରୁ ଆକାରରେ ତୁମ ଉପରେ ଝୁଲିଥିବା କାଳର ଫାଦ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ଏବେ ତୁମ ନିଜ ନିରାପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର।
ସୀତାଯାସ୍ତେଜସା ଦଗ୍ଧାଂ ରାମକୋପପ୍ରଦୀପିତାମ୍। ଦହ୍ଯମାନାମିମାଂ ପଶ୍ଯ ପୁରୀଂ ସାଟ୍ଟପ୍ରତୋଲିକାମ୍
ସୀତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ରାମଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳି ଉଠିଥିବା, ଦ୍ୱାର ଦେଉଳ ଭିତି ଭିତରେ ରହିଥିବା ଏହି ଲଙ୍କା ପୁରୀକୁ ଦେଖ।
ସ୍ଵାନି ମିତ୍ରାଣି ମନ୍ତ୍ରୀଂଶ୍ଚ ଜ୍ଞାତୀନ୍ ଭ୍ରାତୄନ୍ ସୁତାନ୍ହିତାନ୍। ଭୋଗାନ୍ ଦାରାଂଶ୍ଚ ଲଙ୍କାଂ ଚ ମା ଵିନାଶମୁପାନଯ
ତୁମ ମିତ୍ର, ମନ୍ତ୍ରୀ, ଜ୍ଞାତି, ଭାଇ, ପୁଅ, ଧନ, ଜୀବନ ସାଥୀ ଏବଂ ଲଙ୍କାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଆଗେଇ ନଯିଅ।
ସତ୍ଯଂ ରାକ୍ଷସରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵଚନଂ ମମ। ରାମଦାସସ୍ଯ ଦୂତସ୍ଯ ଵାନରସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ମୋର କଥାକୁ ଶୁଣ। ମୁଁ ରାମଙ୍କର ଦୂତ ଏବଂ ବାନର ଭାବରେ ଏହି ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି।
ସର୍ଵାଲ୍ଁ ଲୋକାନ୍ ସୁସଂହୃତ୍ଯ ସଭୂତାନ୍ ସଚରାଚରାନ୍। ପୁନରେଵ ତଥା ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତୋ ରାମୋ ମହାଯଶାଃ
ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାମ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ ଜୀବ ସମେତ, ଉପସାରି ଆଉଥରେ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ।
ଦେଵାସୁରନରେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋରଗେଷୁ ଚ। ଵିଦ୍ଯାଧରେଷୁ ନାଗେଷୁ ଗନ୍ଧର୍ଵେଷୁ ମୃଗେଷୁ ଚ
ଦେବ, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ସର୍ପ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପଶୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
ସିଦ୍ଧେଷୁ କିଂନରେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ପତତ୍ତ୍ରିଷୁ ଚ ସର୍ଵତଃ। ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ନାସ୍ତି ସଃ
ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ନର ରାଜା, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବ, ସମସ୍ତ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏମିତି କେହି ନାହିଁ।
ଯୋ ରାମଂ ପ୍ରତି ଯୁଧ୍ଯେତ ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମମ୍। ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରସ୍ଯେହ କୃତ୍ଵା ଵିପ୍ରିଯମୀଦୃଶମ୍। ରାମସ୍ଯ ରାଜସିଂହସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ତଵ ଜୀଵିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାମଙ୍କର ପ୍ରତାପ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ ଏବଂ ଏପରି କ୍ଷତି କରିଛି—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଶାଚରେନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରନାଗଯକ୍ଷାଃ। ରାମସ୍ଯ ଲୋକତ୍ରଯନାଯକସ୍ଯ ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶକ୍ତାଃ ସମରେଷୁ ସର୍ଵେ
ଦେବ, ଦାନବ, ନିଶାଚର ରାଜା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଯକ୍ଷ—ଏହି ସମସ୍ତ ଜଣେ ରାମଙ୍କ, ତିନି ଜଗତର ନାୟକ, ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯମ୍ଭୂଶ୍ଚତୁରାନନୋ ଵା ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକୋ ଵା। ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ସୁରନାଯକୋ ଵା ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶକ୍ତା ଯୁଧି ରାଘଵସ୍ଯ
ବ୍ରହ୍ମା, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଚତୁର୍ମୁଖ, ରୁଦ୍ର, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମହେନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା ନାୟକ—କେହି ମଧ୍ୟ ରାଘବଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ସ ସୌଷ୍ଠଵୋପେତମଦୀନଵାଦିନଃ କପେର୍ନିଶମ୍ଯାପ୍ରତିମୋଽପ୍ରିଯଂ ଵଚଃ। ଦଶାନନଃ କୋପଵିଵୃତ୍ତଲୋଚନଃ ସମାଦିଶତ୍ ତସ୍ଯ ଵଧଂ ମହାକପେଃ
କପିର ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଅପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି, ଦଶମୁଖ ରାବଣ କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ବଡ଼ କରି, ମହାକପିଙ୍କୁ ମାରିବା ଆଦେଶ ଦେଲା।
thumb|ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡେ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୫-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡର ପଚାଶ ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ଗ।
ସ ତସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାନରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଆଜ୍ଞାପଯଦ୍ ଵଧଂ ତସ୍ଯ ରାଵଣଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ
ମହାତ୍ମା ବାନରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ମାରିବା ଆଦେଶ ଦେଲା।
ତଂ ରକ୍ଷୋଽଧିପତିଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ତଚ୍ଚ କାର୍ଯମୁପସ୍ଥିତମ୍। ଵିଦିତ୍ଵା ଚିନ୍ତଯାମାସ କାର୍ଯଂ କାର୍ଯଵିଧୌ ସ୍ଥିତଃ
କ୍ରୋଧିତ ରାକ୍ଷସ ନାୟକ ଏବଂ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆସିଥିବା ଦେଖି, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜଣେ ଭାବିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନିଶ୍ଚିତାର୍ଥସ୍ତତଃ ସାମ୍ନା ପୂଜ୍ଯଂ ଶତ୍ରୁଜିଦଗ୍ରଜମ୍। ଉଵାଚ ହିତମତ୍ଯର୍ଥଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦଃ
ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, ଶତ୍ରୁ ଜୟ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଉପକାରୀ ଏବଂ ଚତୁର୍ କଥା କହିଲେ।
କ୍ଷମସ୍ଵ ରୋଷଂ ତ୍ଯଜ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସୀଦ ମେ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ। ଵଧଂ ନ କୁର୍ଵନ୍ତି ପରାଵରଜ୍ଞା ଦୂତସ୍ଯ ସନ୍ତୋ ଵସୁଧାଧିପେନ୍ଦ୍ରାଃ
ରାକ୍ଷସ ରାଜା, କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡ଼ି ମୋର କଥା ଶୁଣ। ଯେଉଁମାନେ ନ୍ୟାୟ ଅନ୍ୟାୟ ଜାଣିଥିବେ, ପୃଥିବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ, ଦୂତକୁ ମାରିବା ନାହିଁ।
ରାଜନ୍ ଧର୍ମଵିରୁଦ୍ଧଂ ଚ ଲୋକଵୃତ୍ତେଶ୍ଚ ଗର୍ହିତମ୍। ତଵ ଚାସଦୃଶଂ ଵୀର କପେରସ୍ଯ ପ୍ରମାପଣମ୍
ରାଜା, ବାନରକୁ ମାରିବା ଧର୍ମ ବିରୋଧୀ ଏବଂ ଲୋକର ଦୃଷ୍ଟିରେ ନିନ୍ଦିତ; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ।
ଧର୍ମଜ୍ଞଶ୍ଚ କୃତଜ୍ଞଶ୍ଚ ରାଜଧର୍ମଵିଶାରଦଃ। ପରାଵରଜ୍ଞୋ ଭୂତାନାଂ ତ୍ଵମେଵ ପରମାର୍ଥଵିତ୍
ତୁମେ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, କୃତଜ୍ଞ, ରାଜଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଜାଣିଥିବା, ଏବଂ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାତା।
ଗୃହ୍ଯନ୍ତେ ଯଦି ରୋଷେଣ ତ୍ଵାଦୃଶୋଽପି ଵିଚକ୍ଷଣାଃ। ତତଃ ଶାସ୍ତ୍ରଵିପଶ୍ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ଶ୍ରମ ଏଵ ହି କେଵଲମ୍
ତୁମେ ଯେତେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ଯଦି କ୍ରୋଧରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଛ, ତେବେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଶ୍ରମ ହେବାକୁ ଥାଏ, ତାର ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପକାର ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରସୀଦ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ଦୁରାସଦ। ଯୁକ୍ତାଯୁକ୍ତଂ ଵିନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଦୂତଦଣ୍ଡୋ ଵିଧୀଯତାମ୍
ଏହିପରି ତୁମେ କୃପା କର, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ବିଚାର କରି, ଦୂତକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ନିଷ୍ପତି କର।
ଵିଭୀଷଣଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରଃ। କୋପେନ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟୋ ଵାକ୍ଯମୁତ୍ତରମବ୍ରଵୀତ୍
ବିଭୀଷଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାବଣ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାୟକ, ବଡ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଗଲା ଏବଂ ପ୍ରତିଉତ୍ତର କଥା କହିଲା।
ନ ପାପାନାଂ ଵଧେ ପାପଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ। ତସ୍ମାଦିମଂ ଵଧିଷ୍ଯାମି ଵାନରଂ ପାପକାରିଣମ୍
ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ମାରିବାରେ କିଛି ପାପ ନାହିଁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ବୀର; ତେଣୁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବାନରକୁ ମୁଁ ମାରିଦେବି।
ଅଧର୍ମମୂଲଂ ବହୁଦୋଷଯୁକ୍ତ- ମନାର୍ଯଜୁଷ୍ଟଂ ଵଚନଂ ନିଶମ୍ଯ। ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ପରମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଵିଭୀଷଣୋ ବୁଦ୍ଧିମତାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ
ଅଧର୍ମର ମୂଳ ଏବଂ ଅନେକ ଦୋଷ ଭରା, ଅନାର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହିଥିବା କଥା ଶୁଣି, ବିଭୀଷଣ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରସୀଦ ଲଙ୍କେଶ୍ଵର ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ଧର୍ମାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଂ ଵଚନଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ। ଦୂତା ନ ଵଧ୍ଯାଃ ସମଯେଷୁ ରାଜନ୍ ସର୍ଵେଷୁ ସର୍ଵତ୍ର ଵଦନ୍ତି ସନ୍ତଃ
କୃପା କର, ଲଙ୍କାର ନାୟକ, ରାକ୍ଷସ ରାଜା; ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟର କଥା ଶୁଣ। ଦୂତମାନେ କେବେଉ ମାରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ରାଜା; ଏହି କଥା ସଦା ଏବଂ ସବୁଠି ଜନେ ସଜ୍ଜନ କହିଛନ୍ତି।
ଅସଂଶଯଂ ଶତ୍ରୁରଯଂ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧଃ କୃତଂ ହ୍ଯନେନାପ୍ରିଯମପ୍ରମେଯମ୍। ନ ଦୂତଵଧ୍ଯାଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତୋ ଦୂତସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟା ବହଵୋ ହି ଦଣ୍ଡାଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ଏହି ଶତ୍ରୁ ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ଅପରିମିତ କ୍ଷତି କରିଛି; ତଥାପି ସଜ୍ଜନମାନେ ଦୂତକୁ ମାରିବାକୁ କହିନାହାନ୍ତି। ଦୂତମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡ ଜଣାଯାଇଛି।
ଵୈରୂପ୍ଯମଙ୍ଗେଷୁ କଶାଭିଘାତୋ ମୌଣ୍ଡ୍ଯଂ ତଥା ଲକ୍ଷଣସଂନିପାତଃ। ଏତାନ୍ ହି ଦୂତେ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ଦଣ୍ଡାନ୍ ଵଧସ୍ତୁ ଦୂତସ୍ଯ ନ ନଃ ଶ୍ରୁତୋଽସ୍ତି
ଅଙ୍ଗର ବିକୃତି, ଚାବୁକ ଦେଇ ପିଟିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡିବା, ଚିହ୍ନ ଦେଇ ଚିହ୍ନିତ କରିବା—ଏହି ଦୂତମାନେ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି; କିନ୍ତୁ ଦୂତକୁ ମାରିବା କଥା ଆମେ କେବେ ଶୁଣିନାହିଁ।
କଥଂ ଚ ଧର୍ମାର୍ଥଵିନୀତବୁଦ୍ଧିଃ ପରାଵରପ୍ରତ୍ଯଯନିଶ୍ଚିତାର୍ଥଃ। ଭଵଦ୍ଵିଧଃ କୋପଵଶେ ହି ତିଷ୍ଠେତ୍ କୋପଂ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ହି ସତ୍ତ୍ଵଵନ୍ତଃ
ଧର୍ମ ଓ ଲାଭରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନର ଜ୍ଞାନରେ ନିଶ୍ଚିତ, ତୁମେ ଯେପରି, କିପରି କ୍ରୋଧରେ ଆସିପାରିବ? ଗୁଣବତୀ ଲୋକମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେନାହାନ୍ତି।
ନ ଧର୍ମଵାଦେ ନ ଚ ଲୋକଵୃତ୍ତେ ନ ଶାସ୍ତ୍ରବୁଦ୍ଧିଗ୍ରହଣେଷୁ ଵାପି। ଵିଦ୍ଯେତ କଶ୍ଚିତ୍ତଵ ଵୀର ତୁଲ୍ଯ- ସ୍ତ୍ଵଂ ହ୍ଯୁତ୍ତମଃ ସର୍ଵସୁରାସୁରାଣାମ୍
ଧର୍ମ କଥାରେ, ଲୋକ ଚାଳିତରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନର ଧାରଣରେ, ତୁମ ପରି କେହି ନାହିଁ, ବୀର; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ପରାକ୍ରମୋତ୍ସାହମନସ୍ଵିନାଂ ଚ ସୁରାସୁରାଣାମପି ଦୁର୍ଜଯେନ। ତ୍ଵଯାପ୍ରମେଯେଣ ସୁରେନ୍ଦ୍ରସଙ୍ଘା ଜିତାଶ୍ଚ ଯୁଦ୍ଧେଷ୍ଵସକୃନ୍ନରେନ୍ଦ୍ରାଃ
ତୁମର ଅପରିମିତ ପ୍ରତାପ ଓ ଉତ୍ସାହରେ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜିତିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଜିତିଯାଇଛନ୍ତି; ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନେକ ରାଜାମାନେ ତୁମେ ପ୍ରାୟ ଅନେକବାର ଜିତିଛ।
ଇତ୍ଥଂଵିଧସ୍ଯାମରଦୈତ୍ଯଶତ୍ରୋଃ ଶୂରସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ତଵାଜିତସ୍ଯ। କୁର୍ଵନ୍ତି ଵୀରା ମନସାପ୍ଯଲୀକଂ ପ୍ରାଣୈର୍ଵିମୁକ୍ତା ନ ତୁ ଭୋଃ ପୁରା ତେ
ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ବୀର, ଅଜିତ, ତୁମେ ପରି ଶୂର ଓ ସତ୍ୟବାନ ବୀରମାନେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ମିଥ୍ୟା କାମ କରିନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବେ, କିନ୍ତୁ ଏପରି କାମ କେବେ କରିବେ ନାହିଁ।