ଅହଂ ତୁ ହନୁମାନ୍ନାମ ମାରୁତସ୍ଯୌରସଃ ସୁତଃ। ସୀତାଯାସ୍ତୁ କୃତେ ତୂର୍ଣଂ ଶତଯୋଜନମାଯତମ୍
ମୁଁ ହେଉଛି ହନୁମାନ୍, ପବନଦେବଙ୍କ ନିଜ ସନ୍ତାନ; ସୀତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଶତ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ସମୁଦ୍ର ତୁରନ୍ତ ପାର ହୋଇଛି ।
ସମୁଦ୍ରଂ ଲଙ୍ଘଯିତ୍ଵୈଵ ତ୍ଵାଂ ଦିଦୃକ୍ଷୁରିହାଗତଃ। ଭ୍ରମତା ଚ ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ଗୃହେ ତେ ଜନକାତ୍ମଜା
ସମୁଦ୍ର ଲାଘି ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ଘରେ ଘୁରୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଜନକନନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ଦେଖିଛି ।
ତଦ୍ ଭଵାନ୍ ଦୃଷ୍ଟଧର୍ମାର୍ଥସ୍ତପଃକୃତପରିଗ୍ରହଃ। ପରଦାରାନ୍ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ନୋପରୋଦ୍ଧୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି
ଏହିପରି, ଆପଣ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥକୁ ଜଣାନ୍ତି, ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ ଅଟେ; ଅନ୍ୟର ଜୀବନ ସାଥୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ନହି ଧର୍ମଵିରୁଦ୍ଧେଷୁ ବହ୍ଵପାଯେଷୁ କର୍ମସୁ। ମୂଲଘାତିଷୁ ସଜ୍ଜନ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତୋ ଭଵଦ୍ଵିଧାଃ
ଆପଣଙ୍କ ପରି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଅଧର୍ମ, ବଡ଼ ଅପାୟ ଓ ମୂଳରୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିନାହାନ୍ତି।
କଶ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମଣମୁକ୍ତାନାଂ ରାମକୋପାନୁଵର୍ତିନାମ୍। ଶରାଣାମଗ୍ରତଃ ସ୍ଥାତୁଂ ଶକ୍ତୋ ଦେଵାସୁରେଷ୍ଵପି
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀର, ଯେଉଁମାନେ ରାମଙ୍କ ରୋଷକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଢ଼ି ରହିପାରିବେ କି?
ନ ଚାପି ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ରାଜନ୍ ଵିଦ୍ଯେତ କଶ୍ଚନ। ରାଘଵସ୍ଯ ଵ୍ଯଲୀକଂ ଯଃ କୃତ୍ଵା ସୁଖମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ରାଜା, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କେହି ମଧ୍ୟ ରାଘବଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରି ଶାନ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ତତ୍ ତ୍ରିକାଲହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମ୍ଯମର୍ଥାନୁଯାଯି ଚ। ମନ୍ଯସ୍ଵ ନରଦେଵାଯ ଜାନକୀ ପ୍ରତିଦୀଯତାମ୍
ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ତିନି କାଳରେ ଉପକୃତ, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଭାବନ୍ତୁ; ଜାନକୀଙ୍କୁ ନରଦେବ ରାମଙ୍କୁ ଫେରାଇଦିଅନ୍ତୁ।
ଦୃଷ୍ଟା ହୀଯଂ ମଯା ଦେଵୀ ଲବ୍ଧଂ ଯଦିହ ଦୁର୍ଲଭମ୍। ଉତ୍ତରଂ କର୍ମ ଯଚ୍ଛେଷଂ ନିମିତ୍ତଂ ତତ୍ର ରାଘଵଃ
ଏହି ଦେବୀକୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି; ଯଦି ଏଠାରେ କିଛି ଦୁର୍ଲଭ ଲାଭ ହୋଇଛି, ତାହାର ଶେଷ କାମ ରାଘବଙ୍କ ପାଇଁ, ସେଉଁଠି ମୂଳ କାରଣ।
ଲକ୍ଷିତେଯଂ ମଯା ସୀତା ତଥା ଶୋକପରାଯଣା। ଗୃହେ ଯାଂ ନାଭିଜାନାସି ପଞ୍ଚାସ୍ଯାମିଵ ପନ୍ନଗୀମ୍
ମୁଁ ଶୋକରେ ଲିନ ଥିବା ସୀତାକୁ ଦେଖିଛି, ଯିଏ ତୁମ ଘରେ ଅଛନ୍ତି, ତୁମେ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି; ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଅଜଗର ପରି।
ନେଯଂ ଜରଯିତୁଂ ଶକ୍ଯା ସାସୁରୈରମରୈରପି। ଵିଷସଂସ୍ପୃଷ୍ଟମତ୍ଯର୍ଥଂ ଭୁକ୍ତମନ୍ନମିଵୌଜସା
ଏହି ସୀତାକୁ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଜରା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ବିଷ ଲାଗିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଯେପରି ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ହଜିପାରେ ନାହିଁ।
ତପଃସଂତାପଲବ୍ଧସ୍ତେ ସୋଽଯଂ ଧର୍ମପରିଗ୍ରହଃ। ନ ସ ନାଶଯିତୁଂ ନ୍ଯାଯ୍ଯ ଆତ୍ମପ୍ରାଣପରିଗ୍ରହଃ
ତପସ୍ୟାର ଉତ୍ତାପରେ ଆପଣ ଯେ ଧର୍ମ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ଏହି ଲାଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ନିଜ ପ୍ରାଣ ଲାଭକୁ ମଧ୍ୟ।
ଅଵଧ୍ଯତାଂ ତପୋଭିର୍ଯାଂ ଭଵାନ୍ ସମନୁପଶ୍ଯତି। ଆତ୍ମନଃ ସାସୁରୈର୍ଦେଵୈର୍ହେତୁସ୍ତତ୍ରାପ୍ଯଯଂ ମହାନ୍
ତପସ୍ୟାରେ ଆପଣ ନିଜ ପାଇଁ ଯେ ଅବଧ୍ୟତା ଦେଖୁଛନ୍ତି, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ଏହାର ଶେଷ ପାଇଁ ବଡ଼ କାରଣ ଅଛି।
ସୁଗ୍ରୀଵୋ ନ ଚ ଦେଵୋଽଯଂ ନ ଯକ୍ଷୋ ନ ଚ ରାକ୍ଷସଃ। ମାନୁଷୋ ରାଘଵୋ ରାଜନ୍ ସୁଗ୍ରୀଵଶ୍ଚ ହରୀଶ୍ଵରଃ। ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରାଣପରିତ୍ରାଣଂ କଥଂ ରାଜନ୍ କରିଷ୍ଯସି
ସୁଗ୍ରୀବ ଦେବ ନୁହେଁ, ଯକ୍ଷ ନୁହେଁ, ରାକ୍ଷସ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ରାଘବ ମାନବ, ରାଜା, ସୁଗ୍ରୀବ ହରିମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ; ତେଣୁ, ରାଜା, ଆପଣ କିପରି ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ?
ନ ତୁ ଧର୍ମୋପସଂହାରମଧର୍ମଫଲସଂହିତମ୍। ତଦେଵ ଫଲମନ୍ଵେତି ଧର୍ମଶ୍ଚାଧର୍ମନାଶନଃ
ଅଧର୍ମର ଫଳ, ଯାହା ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଜଡିତ, ଧର୍ମର ସଫଳତା ଆଣିପାରେ ନାହିଁ; ଧର୍ମ ଅଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ଧର୍ମଫଲଂ ତାଵଦ୍ ଭଵତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ। ଫଲମସ୍ଯାପ୍ଯଧର୍ମସ୍ଯ କ୍ଷିପ୍ରମେଵ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯସେ
ଆପଣ ଧର୍ମର ଫଳ ପାଇଛନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଅଧର୍ମର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଆପଣ ପାଇବେ।
ଜନସ୍ଥାନଵଧଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଵାଲିନଶ୍ଚ ଵଧଂ ତଥା। ରାମସୁଗ୍ରୀଵସଖ୍ଯଂ ଚ ବୁଦ୍ଧ୍ଯସ୍ଵ ହିତମାତ୍ମନଃ
ଜନସ୍ଥାନର ବଧ, ବାଲିଙ୍କ ବଧ ଓ ରାମ-ସୁଗ୍ରୀବ ସଂଯୋଗ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ; ନିଜ ପାଇଁ କଣ ଭଲ ତାହା ଭାବନ୍ତୁ।
କାମଂ ଖଲ୍ଵହମପ୍ଯେକଃ ସଵାଜିରଥକୁଞ୍ଜରାମ୍। ଲଙ୍କାଂ ନାଶଯିତୁଂ ଶକ୍ତସ୍ତସ୍ଯୈଷ ତୁ ନ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଏକା ମୁଁ ଲଙ୍କାକୁ ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ହାତୀ ସହିତ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବି; କିନ୍ତୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ନୁହେଁ।
ରାମେଣ ହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାତଂ ହର୍ଯୃକ୍ଷଗଣସଂନିଧୌ। ଉତ୍ସାଦନମମିତ୍ରାଣାଂ ସୀତା ଯୈସ୍ତୁ ପ୍ରଧର୍ଷିତା
ରାମ ମକ୍ଷ ଓ ଭଲୁଆମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସୀତାକୁ ଅପମାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବେ।
ଅପକୁର୍ଵନ୍ ହି ରାମସ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦପି ପୁରଂଦରଃ। ନ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦନ୍ଯଃ କିଂ ପୁନସ୍ତ୍ଵଦ୍ଵିଧୋ ଜନଃ
ରାମଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ପାଇବେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଆପଣ ପରି ଲୋକ କେମିତି ପାଇପାରିବେ?
ଯାଂ ସୀତେତ୍ଯଭିଜାନାସି ଯେଯଂ ତିଷ୍ଠତି ତେ ଗୃହେ। କାଲରାତ୍ରୀତି ତାଂ ଵିଦ୍ଧି ସର୍ଵଲଙ୍କାଵିନାଶିନୀମ୍
ଯିଏକୁ ଆପଣ ସୀତା ବୋଲି ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି କାଳରାତ୍ରି; ସମସ୍ତ ଲଙ୍କାର ନାଶ ଆଣିବେ।
ତଦଲଂ କାଲପାଶେନ ସୀତାଵିଗ୍ରହରୂପିଣା। ସ୍ଵଯଂ ସ୍କନ୍ଧାଵସକ୍ତେନ କ୍ଷେମମାତ୍ମନି ଚିନ୍ତ୍ଯତାମ୍
ଏହି ସୀତା-ଶତ୍ରୁ ଆକାରରେ ତୁମ ଉପରେ ଝୁଲିଥିବା କାଳର ଫାଦ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ଏବେ ତୁମ ନିଜ ନିରାପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର।
ସୀତାଯାସ୍ତେଜସା ଦଗ୍ଧାଂ ରାମକୋପପ୍ରଦୀପିତାମ୍। ଦହ୍ଯମାନାମିମାଂ ପଶ୍ଯ ପୁରୀଂ ସାଟ୍ଟପ୍ରତୋଲିକାମ୍
ସୀତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ ରାମଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳି ଉଠିଥିବା, ଦ୍ୱାର ଦେଉଳ ଭିତି ଭିତରେ ରହିଥିବା ଏହି ଲଙ୍କା ପୁରୀକୁ ଦେଖ।
ସ୍ଵାନି ମିତ୍ରାଣି ମନ୍ତ୍ରୀଂଶ୍ଚ ଜ୍ଞାତୀନ୍ ଭ୍ରାତୄନ୍ ସୁତାନ୍ହିତାନ୍। ଭୋଗାନ୍ ଦାରାଂଶ୍ଚ ଲଙ୍କାଂ ଚ ମା ଵିନାଶମୁପାନଯ
ତୁମ ମିତ୍ର, ମନ୍ତ୍ରୀ, ଜ୍ଞାତି, ଭାଇ, ପୁଅ, ଧନ, ଜୀବନ ସାଥୀ ଏବଂ ଲଙ୍କାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଆଗେଇ ନଯିଅ।
ସତ୍ଯଂ ରାକ୍ଷସରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵଚନଂ ମମ। ରାମଦାସସ୍ଯ ଦୂତସ୍ଯ ଵାନରସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ମୋର କଥାକୁ ଶୁଣ। ମୁଁ ରାମଙ୍କର ଦୂତ ଏବଂ ବାନର ଭାବରେ ଏହି ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି।
ସର୍ଵାଲ୍ଁ ଲୋକାନ୍ ସୁସଂହୃତ୍ଯ ସଭୂତାନ୍ ସଚରାଚରାନ୍। ପୁନରେଵ ତଥା ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତୋ ରାମୋ ମହାଯଶାଃ
ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାମ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ ଜୀବ ସମେତ, ଉପସାରି ଆଉଥରେ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ।
ଦେଵାସୁରନରେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋରଗେଷୁ ଚ। ଵିଦ୍ଯାଧରେଷୁ ନାଗେଷୁ ଗନ୍ଧର୍ଵେଷୁ ମୃଗେଷୁ ଚ
ଦେବ, ଦାନବ, ମନୁଷ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ସର୍ପ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପଶୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—
ସିଦ୍ଧେଷୁ କିଂନରେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ପତତ୍ତ୍ରିଷୁ ଚ ସର୍ଵତଃ। ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ନାସ୍ତି ସଃ
ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ନର ରାଜା, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବ, ସମସ୍ତ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏମିତି କେହି ନାହିଁ।
ଯୋ ରାମଂ ପ୍ରତି ଯୁଧ୍ଯେତ ଵିଷ୍ଣୁତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମମ୍। ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରସ୍ଯେହ କୃତ୍ଵା ଵିପ୍ରିଯମୀଦୃଶମ୍। ରାମସ୍ଯ ରାଜସିଂହସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭଂ ତଵ ଜୀଵିତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାମଙ୍କର ପ୍ରତାପ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ ଏବଂ ଏପରି କ୍ଷତି କରିଛି—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଶାଚରେନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରନାଗଯକ୍ଷାଃ। ରାମସ୍ଯ ଲୋକତ୍ରଯନାଯକସ୍ଯ ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶକ୍ତାଃ ସମରେଷୁ ସର୍ଵେ
ଦେବ, ଦାନବ, ନିଶାଚର ରାଜା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଯକ୍ଷ—ଏହି ସମସ୍ତ ଜଣେ ରାମଙ୍କ, ତିନି ଜଗତର ନାୟକ, ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯମ୍ଭୂଶ୍ଚତୁରାନନୋ ଵା ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକୋ ଵା। ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ସୁରନାଯକୋ ଵା ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶକ୍ତା ଯୁଧି ରାଘଵସ୍ଯ
ବ୍ରହ୍ମା, ସ୍ୱୟଂଭୂ, ଚତୁର୍ମୁଖ, ରୁଦ୍ର, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମହେନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା ନାୟକ—କେହି ମଧ୍ୟ ରାଘବଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେଇପାରିବେ ନାହିଁ।