ତଦଲଂ ପରିତାପେନ ଦେଵି ଶୋକୋ ଵ୍ଯପୈତୁ ତେ। ଏକୋତ୍ପାତେନ ତେ ଲଙ୍କାମେଷ୍ଯନ୍ତି ହରିଯୂଥପାଃ
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ଦୁଃଖ ଏଠି ଶେଷ ହେଉ; ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ। ବାନର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଏକ ଲାଫରେ ଲଙ୍କାକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବେ।
ମମ ପୃଷ୍ଠଗତୌ ତୌ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯାଵିଵୋଦିତୌ। ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ ମହାସଙ୍ଘୌ ନୃସିଂହାଵାଗମିଷ୍ଯତଃ
ମୋ ପଛରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେ ଦୁଇଜଣ, ବଡ଼ ଦଳ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ।
ତୌ ହି ଵୀରୌ ନରଵରୌ ସହିତୌ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣୌ। ଆଗମ୍ଯ ନଗରୀଂ ଲଙ୍କାଂ ସାଯକୈର୍ଵିଧମିଷ୍ଯତଃ
ସେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏକାସାଥିରେ ଲଙ୍କାକୁ ଆସି, ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିବେ।
ସଗଣଂ ରାଵଣଂ ହତ୍ଵା ରାଘଵୋ ରଘୁନନ୍ଦନଃ। ତ୍ଵାମାଦାଯ ଵରାରୋହେ ସ୍ଵପୁରୀଂ ପ୍ରତି ଯାସ୍ଯତି
ରାଘବ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ଓ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମକୁ ନେଇ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଯିବେ।
ତଦାଶ୍ଵସିହି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵ ତ୍ଵଂ କାଲକାଙ୍କ୍ଷିଣୀ। ନଚିରାଦ୍ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ରାମଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତମିଵାନଲମ୍
ତେଣୁ ଆଶା ରଖ, ଭଲ ହେଉ; କିଛି ସମୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
ନିହତେ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେ ଚ ସପୁତ୍ରାମାତ୍ଯବାନ୍ଧଵେ। ତ୍ଵଂ ସମେଷ୍ଯସି ରାମେଣ ଶଶାଙ୍କେନେଵ ରୋହିଣୀ
ରାକ୍ଷସ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତୁମେ ରାମଙ୍କ ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ରୋହିଣୀ ପରି ମିଳିଯିବ।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଦେଵି ଶୋକସ୍ଯ ପାରଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ମୈଥିଲି। ରାଵଣଂ ଚୈଵ ରାମେଣ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ନିହତଂ ବଲାତ୍
ଶୀଘ୍ର, ହେ ଦେବୀ ମୈଥିଳୀ, ତୁମେ ଦୁଃଖର ଶେଷ ଦେଖିବ; ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ରାବଣଙ୍କୁ ପଡ଼ି ଯିବା ଦୃଶ୍ୟ ତୁମେ ଦେଖିବ।
ଏଵମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଵୈଦେହୀଂ ହନୂମାନ୍ ମାରୁତାତ୍ମଜଃ। ଗମନାଯ ମତିଂ କୃତ୍ଵା ଵୈଦେହୀଂ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ଚାଲିବାକୁ ମନେ କଲେ ଏବଂ ପୁନି ବୈଦେହୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତମରିଘ୍ନଂ କୃତାତ୍ମାନଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ରାଘଵମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମଣଂ ଚ ଧନୁଷ୍ପାଣିଂ ଲଙ୍କାଦ୍ଵାରମୁପାଗତମ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ରାଘବ ଓ ଧନୁଷ ଧରିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚୁଛନ୍ତି।
ନଖଦଂଷ୍ଟ୍ରାଯୁଧାନ୍ ଵୀରାନ୍ ସିଂହଶାର୍ଦୂଲଵିକ୍ରମାନ୍। ଵାନରାନ୍ ଵାରଣେନ୍ଦ୍ରାଭାନ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ସଂଗତାନ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବ, ନଖ ଓ ଦାଢ଼ିକୁ ଅସ୍ତ୍ର କରିଥିବା, ସିଂହ ଓ ବାଘ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହାତୀ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶୈଲାମ୍ବୁଦନିକାଶାନାଂ ଲଙ୍କାମଲଯସାନୁଷୁ। ନର୍ଦତାଂ କପିମୁଖ୍ଯାନାମାର୍ଯେ ଯୂଥାନ୍ଯନେକଶଃ
ଲଙ୍କା ଓ ମଲୟ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ, ପାହାଡ଼ ଓ ମେଘ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବାନରମୁଖ୍ୟମାନେର ଅନେକ ଦଳ ତୁମେ ଦେଖିବ, ହେ ଆର୍ଯ୍ୟେ।
ସ ତୁ ମର୍ମଣି ଘୋରେଣ ତାଡିତୋ ମନ୍ମଥେଷୁଣା। ନ ଶର୍ମ ଲଭତେ ରାମଃ ସିଂହାର୍ଦିତ ଇଵ ଦ୍ଵିପଃ
ଭୟଙ୍କର କାମବାଣରେ ହୃଦୟ ଆହତ ହୋଇ, ରାମ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ ପାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହାତୀ ଅଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ରୁଦ ମା ଦେଵି ଶୋକେନ ମା ଭୂତ୍ ତେ ମନସୋ ଭଯମ୍। ଶଚୀଵ ଭର୍ତ୍ରା ଶକ୍ରେଣ ସଙ୍ଗମେଷ୍ଯସି ଶୋଭନେ
ଦେବୀ, ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିବା ନାହିଁ, ତୁମ ମନରେ ଭୟ ଆସିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ଶଚୀ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ମିଳିଥିଲେ, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପତିଙ୍କ ସହ ମିଳିପାରିବ।
ରାମାଦ୍ ଵିଶିଷ୍ଟଃ କୋଽନ୍ଯୋଽସ୍ତି କଶ୍ଚିତ୍ ସୌମିତ୍ରିଣା ସମଃ। ଅଗ୍ନିମାରୁତକଲ୍ପୌ ତୌ ଭ୍ରାତରୌ ତଵ ସଂଶ୍ରଯୌ
ରାମଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଏ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଛି? ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସମାନ କିଏ ଅଛି? ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ପରି ତୁମର ଆଶ୍ରୟ।
ନାସ୍ମିଂଶ୍ଚିରଂ ଵତ୍ସ୍ଯସି ଦେଵି ଦେଶେ ରକ୍ଷୋଗଣୈରଧ୍ଯୁଷିତେଽତିରୌଦ୍ରେ। ନ ତେ ଚିରାଦାଗମନଂ ପ୍ରିଯସ୍ଯ କ୍ଷମସ୍ଵ ମତ୍ସଂଗମକାଲମାତ୍ରମ୍
ଦେବୀ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ଥିବା ଦେଶରେ ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରୁହିବେ ନାହିଁ। ତୁମ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଆଗମନ ଅଧିକ ଦିନ ଦେରି ହେବ ନାହିଁ—ମୋ ସହିତ ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର।
thumb|ଚତ୍ଵାରିଂଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡେ ଚତ୍ଵାରିଂଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୫-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡର ଚାଳିଶିତମ ସର୍ଗ ଏବେ ଶୁଣ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵାଯୁସୂନୋର୍ମହାତ୍ମନଃ। ଉଵାଚାତ୍ମହିତଂ ଵାକ୍ଯଂ ସୀତା ସୁରସୁତୋପମା
ବାୟୁପୁତ୍ର ମହାତ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାକନ୍ୟା ସମାନ ସୀତା ତାଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କଥା କହିଲେ।
ତ୍ଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରିଯଵକ୍ତାରଂ ସମ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଯାମି ଵାନର। ଅର୍ଧସଂଜାତସସ୍ଯେଵ ଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵସୁଂଧରା
ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ବାନର, ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଖୁସି ହେଉଛି, ଯେପରି ଅଧା ଚାଷ ହୋଇଥିବା ମାଟିକୁ ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲେ ଖୁସି ହୁଏ।
ଯଥା ତଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଗାତ୍ରୈଃ ଶୋକାଭିକର୍ଶିତୈଃ। ସଂସ୍ପୃଶେଯଂ ସକାମାହଂ ତଥା କୁରୁ ଦଯାଂ ମଯି
ମୋ ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୀଣ ଦେହରେ ମୁଁ ଯେପରି ସେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଆଶା କରୁଛି, ସେପରି ତୁମେ ମୋପାଇଁ ଦୟା ଦେଖା।
ଅଭିଜ୍ଞାନଂ ଚ ରାମସ୍ଯ ଦଦ୍ଯା ହରିଗଣୋତ୍ତମ। କ୍ଷିପ୍ତାମିଷୀକାଂ କାକସ୍ଯ କୋପାଦେକାକ୍ଷିଶାତନୀମ୍
ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାମଙ୍କୁ ଏକ ପରିଚୟ ଦିଅ—ମୁଁ କାକକୁ ରେଗି ଯେ ଏକ ଆଖିଯୁକ୍ତ କାଠି ଛାଡ଼ିଥିଲି, ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବେ।
ମନଃଶିଲାଯାସ୍ତିଲକୋ ଗଣ୍ଡପାର୍ଶ୍ଵେ ନିଵେଶିତଃ। ତ୍ଵଯା ପ୍ରଣଷ୍ଟେ ତିଲକେ ତଂ କିଲ ସ୍ମର୍ତୁମର୍ହସି
ମୋ ଗାଲରେ ତୁମେ ଲଗାଇଥିବା ମନଃଶିଳାର ଟିକିଆ, ଯେଉଁଠାରେ ଟିକିଆ ହରାଇଯାଇଥିଲା, ସେଥିରେ ତୁମେ ଲଗାଇଥିଲ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ମନେ ଅଛି।
ସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ କଥଂ ସୀତାଂ ହୃତାଂ ସମନୁମନ୍ଯସେ। ଵସନ୍ତୀଂ ରକ୍ଷସାଂ ମଧ୍ଯେ ମହେନ୍ଦ୍ରଵରୁଣୋପମ
ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ କିପରି ଦେଖିପାରିବେ ଯେ, ସୀତା ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି?
ଏଷ ଚୂଡାମଣିର୍ଦିଵ୍ଯୋ ମଯା ସୁପରିରକ୍ଷିତଃ। ଏତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରହୃଷ୍ଯାମି ଵ୍ଯସନେ ତ୍ଵାମିଵାନଘ
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଚୂଡ଼ାମଣିକୁ ମୁଁ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କରିଛି, ଏହା ତୁମକୁ ଦେଖାଉଛି। ଏହା ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁଥିବା ପରି ଅନୁଭବ କରୁଛି।
ଏଷ ନିର୍ଯାତିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମଯା ତେ ଵାରିସମ୍ଭଵଃ। ଅତଃ ପରଂ ନ ଶକ୍ଷ୍ଯାମି ଜୀଵିତୁଂ ଶୋକଲାଲସା
ଏହି ଶୁଭ ଜଳଜ ମଣିକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇଛି। ଏଥିରୁ ଅଧିକ ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ତୁମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବଞ୍ଚିପାରିବି ନାହିଁ।
ଅସହ୍ଯାନି ଚ ଦୁଃଖାନି ଵାଚଶ୍ଚ ହୃଦଯଚ୍ଛିଦଃ। ରାକ୍ଷସୈଃ ସହ ସଂଵାସଂ ତ୍ଵତ୍କୃତେ ମର୍ଷଯାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ହୃଦୟକୁ ବିଦାରିଦେଉଥିବା କଥା ସହିଯାଉଛି, ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହୁଛି।
ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ମାସଂ ତୁ ଜୀଵିତଂ ଶତ୍ରୁସୂଦନ। ମାସାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ନ ଜୀଵିଷ୍ଯେ ତ୍ଵଯା ହୀନା ନୃପାତ୍ମଜ
ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ମୁଁ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ଜୀବନ ଧାରଣ କରିପାରିବି। ଏହି ମାସ ପରେ ତୁମ ବିନା ମୁଁ ବଞ୍ଚିପାରିବି ନାହିଁ।
ଘୋରୋ ରାକ୍ଷସରାଜୋଽଯଂ ଦୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ନ ସୁଖା ମଯି। ତ୍ଵାଂ ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଷଜ୍ଜନ୍ତଂ ନ ଜୀଵେଯମପି କ୍ଷଣମ୍
ଏଠାରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସରାଜ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମୋପାଇଁ ସୁଖଦ ନୁହେଁ। ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ହେବା କଥା ଶୁଣିଲେ, ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିପାରିବି ନାହିଁ।
ଵୈଦେହ୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କରୁଣଂ ସାଶ୍ରୁଭାଷିତମ୍। ଅଥାବ୍ରଵୀନ୍ମହାତେଜା ହନୂମାନ୍ ମାରୁତାତ୍ମଜଃ
ବୈଦେହୀଙ୍କ ଅଶ୍ରୁଭରା ଦୁଃଖଦ କଥା ଶୁଣି, ବିରାଟ୍ ତେଜସ୍ୱୀ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ କହିଲେ।
ତ୍ଵଚ୍ଛୋକଵିମୁଖୋ ରାମୋ ଦେଵି ସତ୍ଯେନ ତେ ଶପେ। ରାମେ ଶୋକାଭିଭୂତେ ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ ପରିତପ୍ଯତେ
ଦେବୀ, ମୁଁ ସତ୍ୟ ଶପଥ କରୁଛି—ତୁମ ଦୁଃଖରେ ରାମ ଆନନ୍ଦ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି। ରାମ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟା କଥଂଚିଦ୍ ଭଵତୀ ନ କାଲଃ ପରିଦେଵିତୁମ୍। ଇମଂ ମୁହୂର୍ତଂ ଦୁଃଖାନାମନ୍ତଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଭାମିନି
କିଛି ଭାଗ୍ୟରେ ତୁମେ ମିଳିଗଲା, ଏବେ ଦୁଃଖ କରିବା ସମୟ ନୁହେଁ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ ତୁମ ଦୁଃଖର ଶେଷ ଦେଖିପାରିବ।