ନ ମାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯିତୁଂ ଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିମିଵ ପାପକୃତ୍। ଅକାର୍ଯଂ ନ ମଯା କାର୍ଯମେକପତ୍ନ୍ଯା ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟ କେବେ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିପାରେ ନାହିଁ, ସେପରି ତୁମେ ମୋତେ ଚାହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ। ଏକପତ୍ନୀ ଯାହା ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଅନୁଚିତ, ମୁଁ ସେଠି କେବେ ଯିବିନି।
କୁଲଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଯା ପୁଣ୍ଯଂ କୁଲେ ମହତି ଜାତଯା। ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵୈଦେହୀ ରାଵଣଂ ତଂ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ବଡ଼ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ କୁଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଏପରି କହିଲେ ବୈଦେହୀ, ଯିଏ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ରାବଣଙ୍କୁ।
ରାଵଣଂ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ଭୂଯୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। ନାହମୌପଯିକୀ ଭାର୍ଯା ପରଭାର୍ଯା ସତୀ ତଵ
ସୀତା ରାବଣଙ୍କୁ ପଛକୁ ଦେଇ ପୁଣି କହିଲେ: 'ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଘରବାଳି ନୁହଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟର ଘରବାଳି ଏବଂ ସେଠି ନିଷ୍ଠାବାନ୍।'
ସାଧୁ ଧର୍ମମଵେକ୍ଷସ୍ଵ ସାଧୁ ସାଧୁଵ୍ରତଂ ଚର। ଯଥା ତଵ ତଥାନ୍ଯେଷାଂ ରକ୍ଷ୍ଯା ଦାରା ନିଶାଚର
ଧର୍ମକୁ ଅନୁସର, ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଧର, ଯେପରି ତୁମେ ନିଜ ଘରବାଳିକୁ ରକ୍ଷା କର, ସେପରି ଅନ୍ୟଙ୍କ ଘରବାଳିକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା।
ଆତ୍ମାନମୁପମାଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵେଷୁ ଦାରେଷୁ ରମ୍ଯତାମ୍। ଅତୁଷ୍ଟଂ ସ୍ଵେଷୁ ଦାରେଷୁ ଚପଲଂ ଚପଲେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍। ନଯନ୍ତି ନିକୃତିପ୍ରଜ୍ଞଂ ପରଦାରାଃ ପରାଭଵମ୍
ନିଜକୁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହ ସମାନ ଭାବି, ନିଜ ଘରବାଳିମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କର। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଘରବାଳି ସହ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହଁନ୍ତି, ମନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ଚତୁର, ସେମାନେ ଅନ୍ୟର ଘରବାଳି ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଇହ ସନ୍ତୋ ନ ଵା ସନ୍ତି ସତୋ ଵା ନାନୁଵର୍ତସେ। ଯଥା ହି ଵିପରୀତା ତେ ବୁଦ୍ଧିରାଚାରଵର୍ଜିତା
ଏଠାରେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ କି ନଥିଲେ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସର ନାହଁ। ତୁମର ମନ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଏବଂ ଆଚରଣ ଶୂନ୍ୟ।
ଵଚୋ ମିଥ୍ଯାପ୍ରଣୀତାତ୍ମା ପଥ୍ଯମୁକ୍ତଂ ଵିଚକ୍ଷଣୈଃ। ରାକ୍ଷସାନାମଭାଵାଯ ତ୍ଵଂ ଵା ନ ପ୍ରତିପଦ୍ଯସେ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ଯାହା ଉପକାରୀ କଥା କହନ୍ତି, ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମାନ ନାହଁ। ତୁମର ମନ ମିଥ୍ୟାରେ ଲଗିଛି, ଏହା ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ କ୍ଷୟକାରୀ।
ଅକୃତାତ୍ମାନମାସାଦ୍ଯ ରାଜାନମନଯେ ରତମ୍। ସମୃଦ୍ଧାନି ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ନଗରାଣି ଚ
ଯେ ରାଜା ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ ନାହିଁ ଏବଂ ଅଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ସେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜ୍ୟ ଓ ନଗରଗୁଡ଼ିକ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ତଥୈଵ ତ୍ଵାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଲଂକା ରତ୍ନୌଘସଂକୁଲା। ଅପରାଧାତ୍ ତଵୈକସ୍ଯ ନଚିରାଦ୍ ଵିନଶିଷ୍ଯତି
ଏହିପରି, ତୁମେ ଲଙ୍କାର ଅଧିପତି ହେବାରୁ, ରତ୍ନର ଢେର ଥିବା ଏହି ଲଙ୍କା, ତୁମ ଏକ ଅପରାଧରେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବ।
ସ୍ଵକୃତୈର୍ହନ୍ଯମାନସ୍ଯ ରାଵଣାଦୀର୍ଘଦର୍ଶିନଃ। ଅଭିନନ୍ଦନ୍ତି ଭୂତାନି ଵିନାଶେ ପାପକର୍ମଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ କର୍ମରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନଶ୍ଟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵଂ ତ୍ଵାଂ ପାପକର୍ମାଣଂ ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ନିକୃତା ଜନାଃ। ଦିଷ୍ଟ୍ଯୈତଦ୍ ଵ୍ଯସନଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରୌଦ୍ର ଇତ୍ଯେଵ ହର୍ଷିତାଃ
ଏପରି, ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବୋଲି କହିବେ, 'ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ବିପଦ ଦାୟିତ୍ୱ ଆସିଛି' ବୋଲି ଖୁସି ହେବେ।
ଶକ୍ଯା ଲୋଭଯିତୁଂ ନାହମୈଶ୍ଵର୍ଯେଣ ଧନେନ ଵା। ଅନନ୍ଯା ରାଘଵେଣାହଂ ଭାସ୍କରେଣ ଯଥା ପ୍ରଭା
ମୁଁ କେବେ ଧନ କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆକୃଷ୍ଟ ହେବିନି; ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ରାଘବଙ୍କୁ ନିଜ ଭାବି, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଅଟୁଟ।
ଉପଧାଯ ଭୁଜଂ ତସ୍ଯ ଲୋକନାଥସ୍ଯ ସତ୍କୃତମ୍। କଥଂ ନାମୋପଧାସ୍ଯାମି ଭୁଜମନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି, ଏପରି ମୁଁ କେମିତି ଅନ୍ୟ କାହାର ଗୋଡ଼ିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିପାରିବି?
ଅହମୌପଯିକୀ ଭାର୍ଯା ତସ୍ଯୈଵ ଚ ଧରାପତେଃ। ଵ୍ରତସ୍ନାତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯେଵ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵିଦିତାତ୍ମନଃ
ମୁଁ ସେଇ ଭୂମିପତିଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଯୋଗ୍ୟ ଘରବାଳି, ଯେପରି ନିଜକୁ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ବ୍ରତରେ ନିମଗ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଖରେ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ସାଧୁ ରାଵଣ ରାମେଣ ମାଂ ସମାନଯ ଦୁଃଖିତାମ୍। ଵନେ ଵାସିତଯା ସାର୍ଧଂ କରେଣ୍ଵେଵ ଗଜାଧିପମ୍
ହେ ରାବଣ, ମୋତେ ଦୁଃଖିତ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣ, ଯେପରି ହାତୀ ରାଜାକୁ ହାତୀଣୀ ଜଙ୍ଗଲକୁ ନେଇଯାଏ।
ମିତ୍ରମୌପଯିକଂ କର୍ତୁଂ ରାମଃ ସ୍ଥାନଂ ପରୀପ୍ସତା। ବନ୍ଧଂ ଚାନିଚ୍ଛତା ଘୋରଂ ତ୍ଵଯାସୌ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ରାମ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ତୁମ ସହ ଭୟଙ୍କର ବନ୍ଧନ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିଦିତଃ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞଃ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲଃ। ତେନ ମୈତ୍ରୀ ଭଵତୁ ତେ ଯଦି ଜୀଵିତୁମିଚ୍ଛସି
ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ବହୁତ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି। ଯଦି ତୁମେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହାଁ, ତେବେ ସେଠାରେ ମିତ୍ରତା କର।
ଏଵଂ ହି ତେ ଭଵେତ୍ ସ୍ଵସ୍ତି ସମ୍ପ୍ରଦାଯ ରଘୂତ୍ତମେ। ଅନ୍ଯଥା ତ୍ଵଂ ହି କୁର୍ଵାଣଃ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଚାପଦମ୍
ଏଭଳି ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତି କରିଲେ, ତୁମର ଭଲ ହେବ। ନହେଲେ, ଅନ୍ୟଥା କରିଲେ, ତୁମେ ବଡ଼ ଅପଦରେ ପଡ଼ିବ।
ଵର୍ଜଯେଦ୍ ଵଜ୍ରମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ଵର୍ଜଯେଦନ୍ତକଶ୍ଚିରମ୍। ତ୍ଵଦ୍ଵିଧଂ ନ ତୁ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଲୋକନାଥଃ ସ ରାଘଵଃ
କେହି ବିଜୁଳି ଫିଙ୍ଗାଯିବାକୁ ଟାଳିପାରେ, କେହି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଳିପାରେ; କିନ୍ତୁ ତୁମ ପରି ଜଣେ ଉପରେ ଯଦି ଲୋକନାଥ ରାଘବ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ, ତେଣୁ ଟାଳିପାରିବ ନାହିଁ।
ରାମସ୍ଯ ଧନୁଷଃ ଶବ୍ଦଂ ଶ୍ରୋଷ୍ଯସି ତ୍ଵଂ ମହାସ୍ଵନମ୍। ଶତକ୍ରତୁଵିସୃଷ୍ଟସ୍ଯ ନିର୍ଘୋଷମଶନେରିଵ
ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଧନୁଷର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବ, ଯେଉଁଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଜୁଳିର ଗର୍ଜନ ସମାନ।
ଇହ ଶୀଘ୍ରଂ ସୁପର୍ଵାଣୋ ଜ୍ଵଲିତାସ୍ଯା ଇଵୋରଗାଃ। ଇଷଵୋ ନିପତିଷ୍ଯନ୍ତି ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଲକ୍ଷିତାଃ
ଏଠାରେ ଶୀଘ୍ର ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଦୃଢ଼ କାଣ୍ଡ ଥିବା ବାଣଗୁଡ଼ିକ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ସର୍ପ ସମାନ ତୁମ ଉପରେ ପଡ଼ିବ।
ରକ୍ଷାଂସି ନିହନିଷ୍ଯନ୍ତଃ ପୁର୍ଯାମସ୍ଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ। ଅସମ୍ପାତଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ପତନ୍ତଃ କଙ୍କଵାସସଃ
ଏହି ସହରରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିହତ ହେବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଗଗନରୁ ପଡ଼ୁଥିବା କଂକପକ୍ଷୀ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଯିବେ।
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରମହାସର୍ପାନ୍ ସ ରାମଗରୁଡୋ ମହାନ୍। ଉଦ୍ଧରିଷ୍ଯତି ଵେଗେନ ଵୈନତେଯ ଇଵୋରଗାନ୍
ସେ ମହାବଳୀ ରାମ, ଗରୁଡ଼ ସମାନ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ରାକ୍ଷସରାଜ ଓ ମହାସର୍ପମାନେଂକୁ ଉଠାଇ ନେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ବେନତୀୟ ସର୍ପମାନେଂକୁ ଉଠାଇ ନେଉଥାଏ।
ଅପନେଷ୍ଯତି ମାଂ ଭର୍ତା ତ୍ଵତ୍ତଃ ଶୀଘ୍ରମରିଂଦମଃ। ଅସୁରେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରିଯଂ ଦୀପ୍ତାଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତ୍ରିଭିରିଵ କ୍ରମୈଃ
ମୋର ପତି ଶତ୍ରୁନାଶକ ରାମ ଶୀଘ୍ର ତୁମଠାରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦରେ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଶ୍ରୀକୁ ନେଇଥିଲେ।
ଜନସ୍ଥାନେ ହତସ୍ଥାନେ ନିହତେ ରକ୍ଷସାଂ ବଲେ। ଅଶକ୍ତେନ ତ୍ଵଯା ରକ୍ଷଃ କୃତମେତଦସାଧୁ ଵୈ
ଜନସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିହତ ହେଇଥିଲେ, ତୁମେ ଅସମର୍ଥ ଥିଲେ ବେଳେ ଏହି ଅଧର୍ମ କାମ କରିଛ।
ଆଶ୍ରମଂ ତତ୍ତଯୋଃ ଶୂନ୍ଯଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନରସିଂହଯୋଃ। ଗୋଚରଂ ଗତଯୋର୍ଭ୍ରାତ୍ରୋରପନୀତା ତ୍ଵଯାଧମ
ସେ ଦୁଇ ନରସିଂହଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଖାଲି ଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ବାହାରିଥିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ମୋତେ ସେମାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଚୁରିକରି ନେଇଗଲ।
ନହି ଗନ୍ଧମୁପାଘ୍ରାଯ ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଯୋସ୍ତ୍ଵଯା। ଶକ୍ଯଂ ସଂଦର୍ଶନେ ସ୍ଥାତୁଂ ଶୁନା ଶାର୍ଦୂଲଯୋରିଵ
ତୁମେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଶୁଂଘିନଥିବାବେଳେ, ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ରହିପାରିବ ନାହିଁ, ଯେପରି କୁକୁର ବାଘ ଆଗରେ ରହିପାରେ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯ ତେ ଵିଗ୍ରହେ ତାଭ୍ଯାଂ ଯୁଗଗ୍ରହଣମସ୍ଥିରମ୍। ଵୃତ୍ରସ୍ଯେଵେନ୍ଦ୍ରବାହୁଭ୍ଯାଂ ବାହୋରେକସ୍ଯ ଵିଗ୍ରହେ
ସେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଧରିଥିବା ଚେଷ୍ଟା ଅସ୍ଥିର ଥିଲା, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧରିବା ଅସ୍ଥିର ଥାଏ।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ତଵ ସ ନାଥୋ ମେ ରାମଃ ସୌମିତ୍ରିଣା ସହ। ତୋଯମଲ୍ପମିଵାଦିତ୍ଯଃ ପ୍ରାଣାନାଦାସ୍ଯତେ ଶରୈଃ
ଶୀଘ୍ର ତୁମର ସ୍ୱାମୀ—ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରି ସହିତ—ତୁମ ପ୍ରାଣକୁ ବାଣରେ ନେଇଯିବେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଳ୍ପ ପାଣିକୁ ଶୋଷିନେଉଥାଏ।
ଗିରିଂ କୁବେରସ୍ଯ ଗତୋଽଥଵାଽଽଲଯଂ ସଭାଂ ଗତୋ ଵା ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ। ଅସଂଶଯଂ ଦାଶରଥେର୍ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମହାଦ୍ରୁମଃ କାଲହତୋଽଶନେରିଵ
ତୁମେ କୁବେରଙ୍କ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଉଛ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ, କିମ୍ବା ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କ ସଭାକୁ ଯାଉଛ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦଶରଥନନ୍ଦନ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବେ, ଯେପରି ବଡ଼ ଗଛ କାଳ ଆସିଲେ ବିଜୁଳିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।