ଵିରୂପାନ୍ ବହୁରୂପାଂଶ୍ଚ ସୁରୂପାଂଶ୍ଚ ସୁଵର୍ଚସଃ। ଧ୍ଵଜିନଃ ପତାକିନଶ୍ଚୈଵ ଦଦର୍ଶ ଵିଵିଧାଯୁଧାନ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ବିକୃତ ଆକୃତି, ବହୁ ରୂପ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା ଧାରଣ କରିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ।
ଶକ୍ତିଵୃକ୍ଷାଯୁଧାଂଶ୍ଚୈଵ ପଟ୍ଟିଶାଶନିଧାରିଣଃ। କ୍ଷେପଣୀପାଶହସ୍ତାଂଶ୍ଚ ଦଦର୍ଶ ସ ମହାକପିଃ
ସେ ମହାବାନର ଦେଖିଲେ ଶୂଳ, ବୃକ୍ଷ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଖଡ୍ଗ ଓ ବଜ୍ର ଧରିଥିବା, ଏବଂ ହାତରେ ଗୁଳି ଓ ପାଶ ଧରିଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ।
ସ୍ରଗ୍ଵିଣସ୍ତ୍ଵନୁଲିପ୍ତାଂଶ୍ଚ ଵରାଭରଣଭୂଷିତାନ୍। ନାନାଵେଷସମାଯୁକ୍ତାନ୍ ଯଥାସ୍ଵୈରଚରାନ୍ ବହୂନ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଅନେକ ମଣିଷ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକରେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଘୁରୁଥିବା।
ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୂଲଧରାଂଶ୍ଚୈଵ ଵଜ୍ରିଣଶ୍ଚ ମହାବଲାନ୍। ଶତସାହସ୍ରମଵ୍ଯଗ୍ରମାରକ୍ଷଂ ମଧ୍ଯମଂ କପିଃ
ସେ ଦେଖିଲେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଳବାନ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଜାଗ୍ରତ ଓ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ।
ରକ୍ଷୋଽଧିପତିନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଦଦର୍ଶାନ୍ତଃପୁରାଗ୍ରତଃ। ସ ତଦା ତଦ୍ ଗୃହଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାହାଟକତୋରଣମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ରାକ୍ଷସନାୟକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଥିବା ଗୃହଟି, ଯାହା ଅନ୍ତଃପୁର ସାମ୍ନାରେ ଥିଲା; ଏବଂ ଏହି ଗୃହଟିକୁ ଦେଖିଲେ ଯାହାର ବଡ଼ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତୋରଣ ଥିଲା।
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଖ୍ଯାତମଦ୍ରିମୂର୍ଧ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍। ପୁଣ୍ଡରୀକାଵତଂସାଭିଃ ପରିଖାଭିଃ ସମାଵୃତମ୍
ଏହା ହେଉଛି ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନିବାସ, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଉପରେ ନିର୍ମିତ, ପଦ୍ମମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଖାଳିରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରାକାରାଵୃତମତ୍ଯନ୍ତଂ ଦଦର୍ଶ ସ ମହାକପିଃ। ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପନିଭଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯନାଦଵିନାଦିତମ୍
ସେ ମହାବାନର ଦେଖିଲେ ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଗାପ୍ରাচୀର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି, ଦିବ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ଗୁଞ୍ଜିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକ ସଦୃଶ।
ଵାଜିହ୍ରେଷିତସଂଘୁଷ୍ଟଂ ନାଦିତଂ ଭୂଷଣୈସ୍ତଥା। ରଥୈର୍ଯାନୈର୍ଵିମାନୈଶ୍ଚ ତଥା ହଯଗଜୈଃ ଶୁଭୈଃ
ଏହା ଘୋଡ଼ାର ହିନ୍ହାଡ଼ିର ଶବ୍ଦ, ଗହନାର ରଣକ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ଯାନ, ଆକାଶ ଯାନ, ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଵାରଣୈଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦନ୍ତୈଃ ଶ୍ଵେତାଭ୍ରନିଚଯୋପମୈଃ। ଭୂଷିତୈ ରୁଚିରଦ୍ଵାରଂ ମତ୍ତୈଶ୍ଚ ମୃଗପକ୍ଷିଭିଃ
ଚାରିଟି ଦାନ୍ତ ଥିବା ହାତୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଧଳା ମେଘର ଗୁଛା ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ଭଲଭାବରେ ସଜାଇ ରଖିଛନ୍ତି । ଏହି ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ମଦୋନ୍ମତ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧୁର କରି ରଖିଛନ୍ତି ।
ରକ୍ଷିତଂ ସୁମହାଵୀର୍ଯୈର୍ଯାତୁଧାନୈଃ ସହସ୍ରଶଃ। ରାକ୍ଷସାଧିପତେର୍ଗୁପ୍ତମାଵିଵେଶ ଗୃହଂ କପିଃ
ହଜାର ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏହି ଗୃହକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମହାପତି ଏହି ଗୃହକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ । ବାନର ଏହି ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା ।
ସ ହେମଜାମ୍ବୂନଦଚକ୍ରଵାଲଂ ମହାର୍ହମୁକ୍ତାମଣି ଭୂଷିତାନ୍ତମ୍। ପରାର୍ଘ୍ଯକାଲାଗୁରୁଚନ୍ଦନାର୍ହଂ ସ ରାଵଣାନ୍ତଃପୁରମାଵିଵେଶ
ସେ ରାବଣଙ୍କର ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଯାହା ସୁନା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ରେଳିଂ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା, ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକ୍ତା ଓ ମଣିରେ ସଜିଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳାଗୁରୁ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ମହକିଥିଲା ।
thumb|ପଞ୍ଚମଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡେ ପଞ୍ଚମଃ ସର୍ଗଃ ॥୫-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡର ପଞ୍ଚମ ସର୍ଗ ଏଠି ଶେଷ ହେଲା ।
ତତଃ ସ ମଧ୍ଯଂଗତମଂଶୁମନ୍ତଂ ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନାଵିତାନଂ ମୁହୁରୁଦ୍ଵମନ୍ତମ୍। ଦଦର୍ଶ ଧୀମାନ୍ ଭୁଵି ଭାନୁମନ୍ତଂ ଗୋଷ୍ଠେ ଵୃଷଂ ମତ୍ତମିଵ ଭ୍ରମନ୍ତମ୍
ତାପରେ ସେ ଧୀର ମନୁଷ୍ୟ ଆକାଶରେ ଚାନ୍ଦକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ତାଲି ହେଉଥିଲା, ପ୍ରକାଶ ଫିଲାଉଥିଲା, ଆଉ ଏହି ଚାନ୍ଦ ଏକ ମଦୋନ୍ମତ ବୃଷ ଗୋଷ୍ଠରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ଲୋକସ୍ଯ ପାପାନି ଵିନାଶଯନ୍ତଂ ମହୋଦଧିଂ ଚାପି ସମେଧଯନ୍ତମ୍। ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣି ଵିରାଜଯନ୍ତଂ ଦଦର୍ଶ ଶୀତାଂଶୁମଥାଭିଯାନ୍ତମ୍
ସେ ଶୀତଳ କିରଣ ଥିବା ଚାନ୍ଦକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥି ଜଗତର ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲା, ବଡ଼ ସାଗରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା ।
ଯା ଭାତି ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଭୁଵି ମନ୍ଦରସ୍ଥା ଯଥା ପ୍ରଦୋଷେଷୁ ଚ ସାଗରସ୍ଥା। ତଥୈଵ ତୋଯେଷୁ ଚ ପୁଷ୍କରସ୍ଥା ରରାଜ ସା ଚାରୁନିଶାକରସ୍ଥା
ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ଭୂମିରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଯେପରି ଚମକେ, ସାଗରରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଯେପରି ଚମକେ, ପୁଷ୍କର ଜଳରେ ଯେପରି ଚମକେ, ସେପରି ଚାନ୍ଦ ଆକାଶରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚମକୁଥିଲା ।
ହଂସୋ ଯଥା ରାଜତପଞ୍ଜରସ୍ଥଃ ସିଂହୋ ଯଥା ମନ୍ଦରକନ୍ଦରସ୍ଥଃ। ଵୀରୋ ଯଥା ଗର୍ଵିତକୁଞ୍ଜରସ୍ଥ- ଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋଽପି ବଭ୍ରାଜ ତଥାମ୍ବରସ୍ଥଃ
ରୂପା ଖାଞ୍ଚିରେ ହଂସ ଯେପରି ଚମକେ, ମନ୍ଦର ପର୍ବତର ଗୁହାରେ ସିଂହ ଯେପରି ଚମକେ, ଗର୍ବିତ ହାତୀରେ ବୀର ଯେପରି ଚମକେ, ସେପରି ଚାନ୍ଦ ଆକାଶରେ ଚମକୁଥିଲା ।
ଵିନଷ୍ଟଶୀତାମ୍ବୁତୁଷାରପଙ୍କୋ ମହାଗ୍ରହଗ୍ରାହଵିନଷ୍ଟପଙ୍କଃ। ପ୍ରକାଶଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ରଯନିର୍ମଲାଙ୍କୋ ରରାଜ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ ଶଶାଙ୍କଃ
ଶୀତଳ ଚାନ୍ଦ, ଯାହା ତୁଷାର ଓ ମହାଗ୍ରହର ଛାୟାରୁ ମୁକ୍ତ, ନିର୍ମଳ ଚିହ୍ନ ଓ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲା ।
ଶିଲାତଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥା ମୃଗେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାରଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥା ଗଜେନ୍ଦ୍ରଃ। ରାଜ୍ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଥା ନରେନ୍ଦ୍ର- ସ୍ତଥା ପ୍ରକାଶୋ ଵିରରାଜ ଚନ୍ଦ୍ରଃ
ଯେପରି ଶିଳା ତଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ସିଂହ ଚମକେ, ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ହାତୀ ଚମକେ, ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ ରାଜା ଚମକେ, ସେପରି ଚାନ୍ଦ ଆକାଶରେ ଚମକୁଥିଲା ।
ପ୍ରକାଶଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯନଷ୍ଟଦୋଷଃ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧରକ୍ଷଃପିଶିତାଶଦୋଷଃ। ରାମାଭିରାମେରିତଚିତ୍ତଦୋଷଃ ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରକାଶୋ ଭଗଵାନ୍ ପ୍ରଦୋଷଃ
ସ୍ୱର୍ଗ ପରି ଚମକୁଥିବା ପ୍ରଦୋଷ, ଚାନ୍ଦ ଉଦୟ ହେବାରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରିଦେଲା, ବଢୁଥିବା ରାକ୍ଷସ ଓ ମାଂସ ଖାଇବା ଦୂର କରିଦେଲା, ରାମଙ୍କର ମଧୁରତାରେ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିଦେଲା ।
ତନ୍ତ୍ରୀସ୍ଵରାଃ କର୍ଣସୁଖାଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତାଃ ସ୍ଵପନ୍ତି ନାର୍ଯଃ ପତିଭିଃ ସୁଵୃତ୍ତାଃ। ନକ୍ତଂଚରାଶ୍ଚାପି ତଥା ପ୍ରଵୃତ୍ତା ଵିହର୍ତୁମତ୍ଯଦ୍ଭୁତରୌଦ୍ରଵୃତ୍ତାଃ
ତାନ୍ତ୍ରୀ ଗୀତ ଶ୍ରବଣକୁ ମଧୁର ଲାଗୁଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ଶୁଇଥିଲେ, ଏବଂ ରାତିରେ ଘୂରଣା କରୁଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ମଜା କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ ।
ମତ୍ତପ୍ରମତ୍ତାନି ସମାକୁଲାନି ରଥାଶ୍ଵଭଦ୍ରାସନସଂକୁଲାନି। ଵୀରଶ୍ରିଯା ଚାପି ସମାକୁଲାନି ଦଦର୍ଶ ଧୀମାନ୍ ସ କପିଃ କୁଲାନି
ସେ ଧୀର ବାନର ମଦୋନ୍ମତ ଓ ଅସ୍ଥିର ଥିବା କୁଳମାନେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନ୍ଦର ଆସନ ଭିତରେ ଭିଡ଼ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ବୀରମାନଙ୍କର ମହିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ।
ପରସ୍ପରଂ ଚାଧିକମାକ୍ଷିପନ୍ତି ଭୁଜାଂଶ୍ଚ ପୀନାନଧିଵିକ୍ଷିପନ୍ତି। ମତ୍ତପ୍ରଲାପାନଧିଵିକ୍ଷିପନ୍ତି ମତ୍ତାନି ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମଧିକ୍ଷିପନ୍ତି
ସେମାନେ ଏକାପରକୁ ବେଶି ଅପମାନ କରୁଥିଲେ, ମଜବୁତ ହାତକୁ ଏକାପରକୁ ଫିଙ୍ଗୁଥିଲେ, ମଦରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ମଦରେ ଏକାପରକୁ ଅପମାନ କରୁଥିଲେ ।
ରକ୍ଷାଂସି ଵକ୍ଷାଂସି ଚ ଵିକ୍ଷିପନ୍ତି ଗାତ୍ରାଣି କାନ୍ତାସୁ ଚ ଵିକ୍ଷିପନ୍ତି। ରୂପାଣି ଚିତ୍ରାଣି ଚ ଵିକ୍ଷିପନ୍ତି ଦୃଢାନି ଚାପାନି ଚ ଵିକ୍ଷିପନ୍ତି
ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କର ଛାତିକୁ ଫିଙ୍ଗୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଗାତ୍ର ଫିଙ୍ଗୁଥିଲେ, ନିଜ ଅନେକ ରୂପକୁ ଦେଖାଉଥିଲେ, ଏବଂ ମଜବୁତ ଧନୁକୁ ଦେଖାଉଥିଲେ ।
ଦଦର୍ଶ କାନ୍ତାଶ୍ଚ ସମାଲଭନ୍ତ୍ଯ- ସ୍ତଥାପରାସ୍ତତ୍ର ପୁନଃ ସ୍ଵପନ୍ତ୍ଯଃ। ସୁରୂପଵକ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ତଥା ହସନ୍ତ୍ଯଃ କ୍ରୁଦ୍ଧାଃ ପରାଶ୍ଚାପି ଵିନିଃଶ୍ଵସନ୍ତ୍ଯଃ
ସେ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା ନାରୀମାନେ ଦେଖିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଇଥିଲେ, କିଛି ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେଖି ହସୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ତାଗୁଥିଲେ ।
ମହାଗଜୈଶ୍ଚାପି ତଥା ନଦଦ୍ଭିଃ ସୁପୂଜିତୈଶ୍ଚାପି ତଥା ସୁସଦ୍ଭିଃ। ରରାଜ ଵୀରୈଶ୍ଚ ଵିନିଃଶ୍ଵସଦ୍ଭି- ର୍ହ୍ରଦା ଭୁଜଂଗୈରିଵ ନିଃଶ୍ଵସଦ୍ଭିଃ
ବଡ଼ ହାତୀମାନେ ଗଜ୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ଭଲ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ବୀରମାନେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ତାଗୁଥିଲେ, ଏହି ସହର ହ୍ରଦରେ ସାପ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ତାଗୁଥିବା ପରି ଚମକୁଥିଲା ।
ବୁଦ୍ଧିପ୍ରଧାନାନ୍ ରୁଚିରାଭିଧାନାନ୍ ସଂଶ୍ରଦ୍ଦଧାନାଞ୍ଜଗତଃ ପ୍ରଧାନାନ୍। ନାନାଵିଧାନାନ୍ ରୁଚିରାଭିଧାନାନ୍ ଦଦର୍ଶ ତସ୍ଯାଂ ପୁରି ଯାତୁଧାନାନ୍
ସେ ଏହି ସହରରେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁ ଯାତୁଧାନମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନାମରେ ମଧୁର, କାମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଜଗତର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଓ ମଧୁର ନାମ ଥିବା ।
ନନନ୍ଦ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ଚ ତାନ୍ ସୁରୂପାନ୍ ନାନାଗୁଣାନାତ୍ମଗୁଣାନୁରୂପାନ୍। ଵିଦ୍ଯୋତମାନାନ୍ ସ ଚ ତାନ୍ ସୁରୂପାନ୍ ଦଦର୍ଶ କାଂଶ୍ଚିଚ୍ଚ ପୁନର୍ଵିରୂପାନ୍
ସେ ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିର ଲୋକମାନେ, ନିଜ ଗୁଣ ଓ ସ୍ୱଭାବକୁ ଅନୁସରି ଅନେକ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଅତି ଉଜ୍ୱଳ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ; ସେଉଁଠି କିଛି ବିକୃତ ଆକୃତିର ଲୋକମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଵରାର୍ହାଃ ସୁଵିଶୁଦ୍ଧଭାଵା- ସ୍ତେଷାଂ ସ୍ତ୍ରିଯସ୍ତତ୍ର ମହାନୁଭାଵାଃ। ପ୍ରିଯେଷୁ ପାନେଷୁ ଚ ସକ୍ତଭାଵା ଦଦର୍ଶ ତାରା ଇଵ ସୁସ୍ଵଭାଵାଃ
ତାପରେ ସେଉଁଠି ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ, ପବିତ୍ର ମନଭାବ ଥିବା, ମହାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପ୍ରିୟଜନ ଓ ମଦ୍ୟପାନରେ ଆସକ୍ତ ନାରୀମାନେକୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଗୁଣରେ ତାରାମାନଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଜ୍ଵଲନ୍ତୀସ୍ତ୍ରପଯୋପଗୂଢା ନିଶୀଥକାଲେ ରମଣୋପଗୂଢାଃ। ଦଦର୍ଶ କାଶ୍ଚିତ୍ ପ୍ରମଦୋପଗୂଢା ଯଥା ଵିହଂଗା ଵିହଗୋପଗୂଢାଃ
କିଛି ନାରୀ, ଉଜ୍ୱଳ ଦେହରେ, ମଧ୍ୟରାତିରେ ପ୍ରେମିକଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଥିଲେ; କିଛି ଆଉ ମିତ୍ରମାନେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଚଡ଼ିଆ ଚଡ଼ିଆଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଥାଏ।
ଅନ୍ଯାଃ ପୁନର୍ହର୍ମ୍ଯତଲୋପଵିଷ୍ଟା- ସ୍ତତ୍ର ପ୍ରିଯାଙ୍କେଷୁ ସୁଖୋପଵିଷ୍ଟାଃ। ଭର୍ତୁଃ ପରା ଧର୍ମପରା ନିଵିଷ୍ଟା ଦଦର୍ଶ ଧୀମାନ୍ ମଦନୋପଵିଷ୍ଟାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ମହଲର ଉପର ତଳରେ, ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ଆଙ୍କରେ ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ; ସେମାନେ ପତିଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଭଜୁଥିଲେ, ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ, ଏବଂ କିଛି ଆଉ ମନେ ଅଭିଲାଷାରେ ବସିଥିଲେ।