ଗିରିମୂର୍ଧ୍ନି ସ୍ଥିତାଂ ଲଂକାଂ ପାଣ୍ଡୁରୈର୍ଭଵନୈଃ ଶୁଭୈଃ। ଦଦର୍ଶ ସ କପିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୁରୀମାକାଶଗାମିଵ
ଶ୍ରୀମାନ ବାନର ଦେଖିଲେ ଗିରିର ଚୁଡ଼ିରେ ଥିବା ଲଙ୍କା, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ର ଘର ରେ ଶୋଭିତ, ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପୁରୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ପାଲିତାଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ ନିର୍ମିତାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା। ପ୍ଲଵମାନାମିଵାକାଶେ ଦଦର୍ଶ ହନୁମାନ୍ କପିଃ
ହନୁମାନ ଦେଖିଲେ ଏହି ପୁରୀ, ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ଵପ୍ରପ୍ରାକାରଜଘନାଂ ଵିପୁଲାମ୍ବୁଵନାମ୍ବରାମ୍। ଶତଘ୍ନୀଶୂଲକେଶାନ୍ତାମଟ୍ଟାଲକାଵତଂସକାମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଏହାର ପ୍ରାକାର ଓ ଦେଉଁଥିବା ଦେଉଁଥିବା ଦିଅଁଥିବା ଜଘନ, ବିଶାଳ ଜଳ ଭଣ୍ଡାର ରେ ଅମ୍ବର ପରି ଶୋଭିତ, ଅଟ୍ଟାଳିକା ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ।
ମନସେଵ କୃତାଂ ଲଂକାଂ ନିର୍ମିତାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା। ଦ୍ଵାରମୁତ୍ତରମାସାଦ୍ଯ ଚିନ୍ତଯାମାସ ଵାନରଃ
ବାନର ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ମନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଲଙ୍କାକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ପରି ଭାବିଲେ ।
କୈଲାସନିଲଯପ୍ରଖ୍ଯମାଲିଖନ୍ତମିଵାମ୍ବରମ୍। ଧ୍ରିଯମାଣମିଵାକାଶମୁଚ୍ଛ୍ରିତୈର୍ଭଵନୋତ୍ତମୈଃ
ଉଚ୍ଚ ଘର ଦ୍ୱାରା, କୈଳାସ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଆକାଶକୁ ଚିତ୍ରିତ କରୁଥିବା ପରି, ମେଘକୁ ଧରିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ସମ୍ପୂର୍ଣା ରାକ୍ଷସୈର୍ଘୋରୈର୍ନାଗୈର୍ଭୋଗଵତୀମିଵ। ଅଚିନ୍ତ୍ଯାଂ ସୁକୃତାଂ ସ୍ପଷ୍ଟାଂ କୁବେରାଧ୍ଯୁଷିତାଂ ପୁରା
ଭୟାନକ ରାକ୍ଷସମାନେ ରେ ଭରିଥିବା, ଭୋଗବତୀରେ ନାଗ ଭରିଥିବା ପରି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ କୁବେର ରହିଥିବା ପୁରୀ ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଭିର୍ବହୁଭିଃ ଶୂରୈଃ ଶୂଲପଟ୍ଟିଶପାଣିଭିଃ। ରକ୍ଷିତାଂ ରାକ୍ଷସୈର୍ଘୋରୈର୍ଗୁହାମାଶୀଵିଷୈରିଵ
ଅନେକ ଭୟାନକ ଦାନ୍ତ ଓ ଶୂଳ, ପଟ୍ଟିଶ ଧରିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏହା ରକ୍ଷିତ, ଭୟାନକ ସାପ ରେ ରକ୍ଷିତ ଗୁହା ପରି ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ମହତୀଂ ଗୁପ୍ତିଂ ସାଗରଂ ଚ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ସଃ। ରାଵଣଂ ଚ ରିପୁଂ ଘୋରଂ ଚିନ୍ତଯାମାସ ଵାନରଃ
ସେ ଏହାର ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଓ ସାଗରକୁ ଦେଖି, ଭୟାନକ ଶତ୍ରୁ ରାବଣକୁ ଭାବି, ବାନର ଚିନ୍ତା କରିଲେ ।
ଆଗତ୍ଯାପୀହ ହରଯୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନିରର୍ଥକାଃ। ନହି ଯୁଦ୍ଧେନ ଵୈ ଲଂକା ଶକ୍ଯା ଜେତୁଂ ସୁରୈରପି
ଯଦି ବାନରମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର କୌଣସି ଫଳ ହେବ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଙ୍କାକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଇମାଂ ତ୍ଵଵିଷମାଂ ଲଂକାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ରାଵଣପାଲିତାମ୍। ପ୍ରାପ୍ଯାପି ସୁମହାବାହୁଃ କିଂ କରିଷ୍ଯତି ରାଘଵଃ
ଏହି ଅପରିଚୟ ଓ ଦୁର୍ଗମ ଲଙ୍କା, ରାବଣ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଯଦି ବଳିଶାଳ ରାଘବ ଆସିବେ ମଧ୍ୟ, ସେ କଣ କରିପାରିବେ ?
ଅଵକାଶୋ ନ ସାମ୍ନସ୍ତୁ ରାକ୍ଷସେଷ୍ଵଭିଗମ୍ଯତେ। ନ ଦାନସ୍ଯ ନ ଭେଦସ୍ଯ ନୈଵ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯତେ
ରାକ୍ଷସମାନେ ସହ ମନ୍ତ୍ରଣା, ଦାନ, ବିଭେଦ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ କେହି ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ।
ଚତୁର୍ଣାମେଵ ହି ଗତିର୍ଵାନରାଣାଂ ତରସ୍ଵିନାମ୍। ଵାଲିପୁତ୍ରସ୍ଯ ନୀଲସ୍ଯ ମମ ରାଜ୍ଞଶ୍ଚ ଧୀମତଃ
ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଜଣ ଦ୍ରୁତ ଚଳିତ କରିପାରିବେ: ବାଲିଙ୍କ ପୁଅ, ନୀଳ, ମୁଁ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା।
ଯାଵଜ୍ଜାନାମି ଵୈଦେହୀଂ ଯଦି ଜୀଵତି ଵା ନ ଵା। ତତ୍ରୈଵ ଚିନ୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଜନକାତ୍ମଜାମ୍
ମୁଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଣିପାରିବି ଭାଇଦେହୀ ଜୀବନ୍ତ କି ନୁହେଁ, ତେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନକଙ୍କ ଝିଅକୁ ଦେଖି ଏଠାରେ ଚିନ୍ତା କରିବି।
ତତଃ ସ ଚିନ୍ତଯାମାସ ମୁହୂର୍ତଂ କପିକୁଞ୍ଜରଃ। ଗିରେଃ ଶୃଙ୍ଗେ ସ୍ଥିତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ରାମସ୍ଯାଭ୍ଯୁଦଯଂ ତତଃ
ପ୍ରବଳ ବାନର ହନୁମାନ ଗିରି ଶୃଙ୍ଗରେ ଦଉଡ଼ି ରାମଙ୍କ ସଫଳତା ବିଷୟରେ କିଛି ସମୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଅନେନ ରୂପେଣ ମଯା ନ ଶକ୍ଯା ରକ୍ଷସାଂ ପୁରୀ। ପ୍ରଵେଷ୍ଟୁଂ ରାକ୍ଷସୈର୍ଗୁପ୍ତା କ୍ରୂରୈର୍ବଲସମନ୍ଵିତୈଃ
ଏହି ଆକୃତିରେ ମୁଁ କ୍ରୂର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ରାକ୍ଷସ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବି ନାହିଁ।
ମହୌଜସୋ ମହାଵୀର୍ଯା ବଲଵନ୍ତଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସାଃ। ଵଞ୍ଚନୀଯା ମଯା ସର୍ଵେ ଜାନକୀଂ ପରିମାର୍ଗତା
ମୁଁ ଜାନକୀଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଲକ୍ଷ୍ଯାଲକ୍ଷ୍ଯେଣ ରୂପେଣ ରାତ୍ରୌ ଲଂକାପୁରୀ ମଯା। ପ୍ରାପ୍ତକାଲଂ ପ୍ରଵେଷ୍ଟୁଂ ମେ କୃତ୍ଯଂ ସାଧଯିତୁଂ ମହତ୍
ଦିନ ଶେଷରେ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଆକୃତି ନେଇ ମୁଁ ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି, ଏହି ବଡ଼ କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।
ତାଂ ପୁରୀଂ ତାଦୃଶୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁରାଧର୍ଷାଂ ସୁରାସୁରୈଃ। ହନୂମାଂଶ୍ଚିନ୍ତଯାମାସ ଵିନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସୁର ଓ ଅସୁରମାନେ ଯାହାକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏମିତି ଦୁର୍ଜୟ ନଗରକୁ ଦେଖି ହନୁମାନ ବାରମ୍ବାର ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ ନେଇ ଚିନ୍ତା କଲେ।
କେନୋପାଯେନ ପଶ୍ଯେଯଂ ମୈଥିଲୀଂ ଜନକାତ୍ମଜାମ୍। ଅଦୃଷ୍ଟୋ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ ରାଵଣେନ ଦୁରାତ୍ମନା
କେଉଁ ଉପାୟରେ ମୁଁ ମୈଥିଳୀ, ଜନକଙ୍କ ଝିଅକୁ ଦେଖିପାରିବି, ରାକ୍ଷସମାନେର ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ରାବଣଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି?
ନ ଵିନଶ୍ଯେତ୍ କଥଂ କାର୍ଯଂ ରାମସ୍ଯ ଵିଦିତାତ୍ମନଃ। ଏକାମେକସ୍ତୁ ପଶ୍ଯେଯଂ ରହିତେ ଜନକାତ୍ମଜାମ୍
ରାମଙ୍କ କାମ କିପରି ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ? ମୁଁ ଏକା ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଜନକଙ୍କ ଝିଅକୁ ଦେଖିବି।
ଭୂତାଶ୍ଚାର୍ଥା ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଶକାଲଵିରୋଧିତାଃ। ଵିକ୍ଲଵଂ ଦୂତମାସାଦ୍ଯ ତମଃ ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଯଥା
ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ରେ ବିପରୀତ ହେଲେ କାମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଭୟଭୀତ ଦୂତକୁ ଦେଖିଲେ ଦିନ ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ଧାର ଭଳି।
ଅର୍ଥାନର୍ଥାନ୍ତରେ ବୁଦ୍ଧିର୍ନିଶ୍ଚିତାପି ନ ଶୋଭତେ। ଘାତଯନ୍ତୀହ କାର୍ଯାଣି ଦୂତାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
ଲାଭ ଓ ଅଲାଭ ଭିତରେ ବୁଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କାମକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ତାହା ମାନ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଆପଣକୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବିଥିବା ଦୂତମାନେ ଏଠାରେ କାମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ନ ଵିନଶ୍ଯେତ୍ କଥଂ କାର୍ଯଂ ଵୈକ୍ଲଵ୍ଯଂ ନ କଥଂ ଭଵେତ୍। ଲଙ୍ଘନଂ ଚ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ କଥଂ ନୁ ନ ଭଵେଦ୍ ଵୃଥା
କାମ କିପରି ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ଭୟ କିପରି ଆସିବ ନାହିଁ, ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ଲଂଘନ କିପରି ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ ନାହିଁ?
ମଯି ଦୃଷ୍ଟେ ତୁ ରକ୍ଷୋଭୀ ରାମସ୍ଯ ଵିଦିତାତ୍ମନଃ। ଭଵେଦ୍ ଵ୍ଯର୍ଥମିଦଂ କାର୍ଯଂ ରାଵଣାନର୍ଥମିଚ୍ଛତଃ
ମତେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେଖିଲେ, ରାବଣଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ରାମଙ୍କ କାମ ଦୁଇଁ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଇଯିବ।
ନହି ଶକ୍ଯଂ କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ଥାତୁମଵିଜ୍ଞାତେନ ରାକ୍ଷସୈଃ। ଅପି ରାକ୍ଷସରୂପେଣ କିମୁତାନ୍ଯେନ କେନଚିତ୍
ରାକ୍ଷସ ଆକୃତି ନେଇ ମଧ୍ୟ କେଉଁଠି ଅଜ୍ଞାତ ରହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟ ଆକୃତିରେ ତ ଅତିକିମ୍ବା।
ଵାଯୁରପ୍ଯତ୍ର ନାଜ୍ଞାତଶ୍ଚରେଦିତି ମତିର୍ମମ। ନହ୍ଯତ୍ରାଵିଦିତଂ କିଂଚିଦ୍ ରକ୍ଷସାଂ ଭୀମକର୍ମଣାମ୍
ମୋ ମତରେ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଜ୍ଞାତ ଭାବେ ଚଳିପାରିବ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ କିଛି ଅଜ୍ଞାତ ନାହିଁ।
ଇହାହଂ ଯଦି ତିଷ୍ଠାମି ସ୍ଵେନ ରୂପେଣ ସଂଵୃତଃ। ଵିନାଶମୁପଯାସ୍ଯାମି ଭର୍ତୁରର୍ଥଶ୍ଚ ହାସ୍ଯତି
ମୁଁ ଏଠାରେ ନିଜ ଆକୃତିରେ ଲୁଚି ରହିଲେ, ମୋର ବିନାଶ ହେବ ଏବଂ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କାମ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଇଯିବ।
ତଦହଂ ସ୍ଵେନ ରୂପେଣ ରଜନ୍ଯାଂ ହ୍ରସ୍ଵତାଂ ଗତଃ। ଲଂକାମଭିପତିଷ୍ଯାମି ରାଘଵସ୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ରାତିରେ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଛୋଟ କରି ଲଙ୍କାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, ରାଘବଙ୍କ କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।
ରାଵଣସ୍ଯ ପୁରୀଂ ରାତ୍ରୌ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସୁଦୁରାସଦାମ୍। ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଭଵନଂ ସର୍ଵଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ଜନକାତ୍ମଜାମ୍
ରାତିରେ ରାବଣଙ୍କର ସହଜେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟ ଲଙ୍କା ସହରକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରିବି, ସମସ୍ତ ଭବନକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଜନକଙ୍କ ଝିଅକୁ ଦେଖିବି।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ହନୁମାନ୍ ସୂର୍ଯସ୍ଯାସ୍ତମଯଂ କପିଃ। ଆଚକାଙ୍କ୍ଷେ ତଦା ଵୀରୋ ଵୈଦେହ୍ଯା ଦର୍ଶନୋତ୍ସୁକଃ
ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ହନୁମାନ୍ ଭଗବାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅସ୍ତମୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଭାଇଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ।