ପରମ୍ପରାଣାଂ ଭକ୍ଷିଷ୍ଯେ ଵାନରାଣାଂ ମୃତଂ ମୃତମ୍। ଉଵାଚୈତଦ୍ ଵଚଃ ପକ୍ଷୀ ତାନ୍ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ଲଵଂଗମାନ୍
'ମୁଁ ଏଠାରେ ମୃତ ବାନରମାନେକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଖାଇବି,' ବଳିଲେ ସେଇ ପକ୍ଷୀ, ବାନରମାନେକୁ ଦେଖି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ଷ୍ଯଲୁବ୍ଧସ୍ଯ ପକ୍ଷିଣଃ। ଅଙ୍ଗଦଃ ପରମାଯସ୍ତୋ ହନୂମନ୍ତମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଖାଇବା ଲାଗି ଲୋଭି ପକ୍ଷୀର କଥା ଶୁଣି, ଅତି ଦୁଃଖିତ ଅଙ୍ଗଦ ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଶ୍ଯ ସୀତାପଦେଶେନ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯମଃ। ଇମଂ ଦେଶମନୁପ୍ରାପ୍ତୋ ଵାନରାଣାଂ ଵିପତ୍ତଯେ
'ଦେଖ, ସୀତାଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦ୍ୱାରା, ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତା ଯମ ନିଜେ ବାନରମାନଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।'
ରାମସ୍ଯ ନ କୃତଂ କାର୍ଯଂ ନ କୃତଂ ରାଜଶାସନମ୍। ହରୀଣାମିଯମଜ୍ଞାତା ଵିପତ୍ତିଃ ସହସାଽଽଗତା
ରାମଙ୍କର କାମ ହେଉନି, ରାଜାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେଉନି; ଏହି ଅପରିଚିତ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ହଠାତ୍ ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆସିଛି।
ଵୈଦେହ୍ଯାଃ ପ୍ରିଯକାମେନ କୃତଂ କର୍ମ ଜଟାଯୁଷା। ଗୃଧ୍ରରାଜେନ ଯତ୍ ତତ୍ର ଶ୍ରୁତଂ ଵସ୍ତଦଶେଷତଃ
ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଭଲପାଇ ଜଟାୟୁ, ଗୃଧ୍ରରାଜ, ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଯାହା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା, ସେ ସବୁ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି।
ତଥା ସର୍ଵାଣି ଭୂତାନି ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଗତାନ୍ଯପି। ପ୍ରିଯଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ରାମସ୍ଯ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରାଣାନ୍ ଯଥା ଵଯମ୍
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗି କାମ କରନ୍ତି, ଆମେ ଯେପରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଛୁ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯମୁପକୁର୍ଵନ୍ତି ସ୍ନେହକାରୁଣ୍ଯଯନ୍ତ୍ରିତାଃ। ତତସ୍ତସ୍ଯୋପକାରାର୍ଥଂ ତ୍ଯଜତାତ୍ମାନମାତ୍ମନା
ସ୍ନେହ ଓ କରୁଣାରେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ଉପକାର ପାଇଁ ଜଣେ ନିଜ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛାରେ ତ୍ୟାଗ କରେ।
ପ୍ରିଯଂ କୃତଂ ହି ରାମସ୍ଯ ଧର୍ମଜ୍ଞେନ ଜଟାଯୁଷା। ରାଘଵାର୍ଥେ ପରିଶ୍ରାନ୍ତା ଵଯଂ ସଂତ୍ଯକ୍ତଜୀଵିତାଃ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣୁଥିବା ଜଟାୟୁ ନିଶ୍ଚୟ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାମ କରିଥିଲେ; ରାଘବଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରମିତ ହୋଇ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଛୁ।
କାନ୍ତାରାଣି ପ୍ରପନ୍ନାଃ ସ୍ମ ନ ଚ ପଶ୍ଯାମ ମୈଥିଲୀମ୍। ସ ସୁଖୀ ଗୃଧ୍ରରାଜସ୍ତୁ ରାଵଣେନ ହତୋ ରଣେ। ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ସୁଗ୍ରୀଵଭଯାଦ୍ ଗତଶ୍ଚ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଆମେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛୁ, କିନ୍ତୁ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଦେଖୁନାହୁଁ; କିନ୍ତୁ ଗୃଧ୍ରରାଜ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କାରଣ ସେ ରାବଣଙ୍କ ହାତରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଓ ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଜଟାଯୁଷୋ ଵିନାଶେନ ରାଜ୍ଞୋ ଦଶରଥସ୍ଯ ଚ। ହରଣେନ ଚ ଵୈଦେହ୍ଯାଃ ସଂଶଯଂ ହରଯୋ ଗତାଃ
ଜଟାୟୁ ଓ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ନାଶ, ବୈଦେହୀଙ୍କ ଅପହରଣ ଦ୍ୱାରା ବାନରମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।
ରାମଲକ୍ଷ୍ମଣଯୋର୍ଵାସମରଣ୍ଯେ ସହ ସୀତଯା। ରାଘଵସ୍ଯ ଚ ବାଣେନ ଵାଲିନଶ୍ଚ ତଥା ଵଧଃ
ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କ ସହିତ ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରିଥିଲେ । ଏହିପରି, ରାଘବଙ୍କ ତୀରରେ ବାଲିଙ୍କ ବଧ ଘଟିଥିଲା ।
ରାମକୋପାଦଶେଷାଣାଂ ରକ୍ଷସାଂ ଚ ତଥା ଵଧମ୍। କୈକେଯ୍ଯା ଵରଦାନେନ ଇଦଂ ଚ ଵିକୃତଂ କୃତମ୍
ରାମଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ବିନାଶ ପାଇଥିଲେ । ଏହି ସବୁ ଘଟଣା କୈକେୟୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବରଦାନର ଫଳରେ ଘଟିଥିଲା ।
ତଦସୁଖମନୁକୀର୍ତିତଂ ଵଚୋ ଭୁଵି ପତିତାଂଶ୍ଚ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଵାନରାନ୍। ଭୃଶଚକିତମତିର୍ମହାମତିଃ କୃପଣମୁଦାହୃତଵାନ୍ ସ ଗୃଧ୍ରରାଜଃ
ଏପରି ଦୁଃଖର କଥା କହିବା ପରେ ଓ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ବାନରମାନେକୁ ଦେଖି, ମହାବୁଦ୍ଧି ଗୃଧ୍ରରାଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୃଦୟରେ ଦୟାଜନକ କଥା କହିଲେ ।
ତତ୍ ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥା ଵାକ୍ଯମଙ୍ଗଦସ୍ଯ ମୁଖୋଦ୍ଗତମ୍। ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚନଂ ଗୃଧ୍ରସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣତୁଣ୍ଡୋ ମହାସ୍ଵନଃ
ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିସ୍କ୍ରାନ୍ତ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚଞ୍ଚ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ଥିବା ଗୃଧ୍ର କହିଲେ ।
କୋଽଯଂ ଗିରା ଘୋଷଯତି ପ୍ରାଣୈଃ ପ୍ରିଯତରସ୍ଯ ମେ। ଜଟାଯୁଷୋ ଵଧଂ ଭ୍ରାତୁଃ କମ୍ପଯନ୍ନିଵ ମେ ମନଃ
କିଏ ଏହିପରି ମୋର ପ୍ରାଣଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରିୟ ଭାଇ ଜଟାୟୁଙ୍କ ବଧର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାରେ ମୋର ହୃଦୟ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି ?
କଥମାସୀଜ୍ଜନସ୍ଥାନେ ଯୁଦ୍ଧଂ ରାକ୍ଷସଗୃଧ୍ରଯୋଃ। ନାମଧେଯମିଦଂ ଭ୍ରାତୁଶ୍ଚିରସ୍ଯାଦ୍ଯ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ଜନସ୍ଥାନରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ଗୃଧ୍ର ମଧ୍ୟରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଲା ? ଆଜି ବହୁଦିନ ପରେ ମୁଁ ମୋର ଭାଇଙ୍କ ନାମ ଶୁଣିଲି ।
ଇଚ୍ଛେଯଂ ଗିରିଦୁର୍ଗାଚ୍ଚ ଭଵଦ୍ଭିରଵତାରିତୁମ୍। ଯଵୀଯସୋ ଗୁଣଜ୍ଞସ୍ଯ ଶ୍ଲାଘନୀଯସ୍ଯ ଵିକ୍ରମୈଃ
ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ତୁମେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯୁବକ, ଗୁଣବାନ ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ମୋତେ ଏହି ପାହାଡ଼ରୁ ତଳକୁ ନେଇଯିଅ ।
ଅତିଦୀର୍ଘସ୍ଯ କାଲସ୍ଯ ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି କୀର୍ତନାତ୍। ତଦିଚ୍ଛେଯମହଂ ଶ୍ରୋତୁଂ ଵିନାଶଂ ଵାନରର୍ଷଭାଃ
ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି । ବାନରମାନେ, ମୁଁ ଚାହେଁ ତାଙ୍କ ବିନାଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ।
ଭ୍ରାତୁର୍ଜଟାଯୁଷସ୍ତସ୍ଯ ଜନସ୍ଥାନନିଵାସିନଃ। ତସ୍ଯୈଵ ଚ ମମ ଭ୍ରାତୁଃ ସଖା ଦଶରଥଃ କଥମ୍
ମୋର ଭାଇ ଜଟାୟୁ, ଯିଏ ଜନସ୍ଥାନରେ ବସିଥିଲେ, ଓ ମୋର ଭାଇଙ୍କ ସଂଗୀ ଦଶରଥଙ୍କ ବିଷୟରେ କହ । ସେ କେମିତି ଅଛନ୍ତି ?
ଯସ୍ଯ ରାମଃ ପ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଗୁରୁଜନପ୍ରିଯଃ। ସୂର୍ଯାଂଶୁଦଗ୍ଧପକ୍ଷତ୍ଵାନ୍ନ ଶକ୍ନୋମି ଵିସର୍ପିତୁମ୍। ଇଚ୍ଛେଯଂ ପର୍ଵତାଦସ୍ମାଦଵତର୍ତୁମରିଂଦମାଃ
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ରାମ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଓ ବଡ଼ ପୁଅ, ବଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋର ପକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ପୋଡ଼ିଯାଇଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ଉଡ଼ିପାରିବିନାହିଁ । ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ବାନରମାନେ, ମୋତେ ଏହି ପାହାଡ଼ରୁ ତଳକୁ ନେଇଯିଅ ।
thumb|ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ଶ୍ରୂଯତାମ୍|center ଶ୍ରୀମଦ୍ଵାଲ୍ମୀକିଯରାମାଯଣେ କିଷ୍କିନ୍ଧାକାଣ୍ଡେ ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶଃ ସର୍ଗଃ ॥୪-
ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର କିଷ୍କିନ୍ଧା କାଣ୍ଡର ସତ୍ତାବନ୍ତି ସର୍ଗ ଶୁଣନ୍ତୁ ।
ଶୋକାଦ୍ ଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ଵରମପି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାନରଯୂଥପାଃ। ଶ୍ରଦ୍ଦଧୁର୍ନୈଵ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ କର୍ମଣା ତସ୍ଯ ଶଙ୍କିତାଃ
ଶୋକରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଗଳାର ସ୍ୱର ଶୁଣି ବାନର ସେନାପତିମାନେ ତାଙ୍କ କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରୁଥିଲେ ।
ତେ ପ୍ରାଯମୁପଵିଷ୍ଟାସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୃଧ୍ରଂ ପ୍ଲଵଂଗମାଃ। ଚକ୍ରୁର୍ବୁଦ୍ଧିଂ ତଦା ରୌଦ୍ରାଂ ସର୍ଵାନ୍ ନୋ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି
ଉପବାସରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ଗୃଧ୍ରକୁ ଦେଖି, ବାନରମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବନା କଲେ — 'ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଇଦେବେ' ।
ସର୍ଵଥା ପ୍ରାଯମାସୀନାନ୍ ଯଦି ନୋ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି। କୃତକୃତ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯାମଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ସିଦ୍ଧିମିତୋ ଗତାଃ
ଯଦି ଆମେ ଏହିପରି ଉପବାସରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ସେ ଆମକୁ ଖାଉନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଆମର କାମ ସଫଳ ହେବ ଓ ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା ।
ଏତାଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ତତଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵେ ତେ ହରିଯୂଥପାଃ। ଅଵତାର୍ଯ ଗିରେଃ ଶୃଙ୍ଗାଦ୍ ଗୃଧ୍ରମାହାଙ୍ଗଦସ୍ତଦା
ଏହି ଭାବନା ସମସ୍ତ ବାନର ସେନାପତିମାନେ ନେଲେ । ତାପରେ ଅଙ୍ଗଦ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ତଳକୁ ଅସି, ଗୃଧ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ବଭୂଵର୍କ୍ଷରଜୋ ନାମ ଵାନରେନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ମମାର୍ଯଃ ପାର୍ଥିଵଃ ପକ୍ଷିନ୍ ଧାର୍ମିକୌ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜୌ
ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରରାଜ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରିକ୍ଷରାଜ । ସେ ମୋର ପୂର୍ବଜ ଥିଲେ, ପକ୍ଷୀ, ତାଙ୍କ ଦୁଇପୁଅ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ ।
ସୁଗ୍ରୀଵଶ୍ଚୈଵ ଵାଲୀ ଚ ପୁତ୍ରୌ ଘନବଲାଵୁଭୌ। ଲୋକେ ଵିଶ୍ରୁତକର୍ମାଭୂଦ୍ ରାଜା ଵାଲୀ ପିତା ମମ
ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ବାଲି, ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଥିଲେ । ବାଲି, ମୋର ବାପା, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାରା ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ।
ରାଜା କୃତ୍ସ୍ନସ୍ଯ ଜଗତ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ ମହାରଥଃ। ରାମୋ ଦାଶରଥିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଦଣ୍ଡକାଵନମ୍
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜା, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ମହାବୀର, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୀରାମ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ସହ ଭ୍ରାତ୍ରା ଵୈଦେହ୍ଯା ସହ ଭାର୍ଯଯା। ପିତୁର୍ନିଦେଶନିରତୋ ଧର୍ମଂ ପନ୍ଥାନମାଶ୍ରିତଃ
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଭାଇ ଭାବେ ଏବଂ ସୀତାଙ୍କ ସହ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ, ସେ ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ଜନସ୍ଥାନାଦ୍ ରାଵଣେନ ହୃତା ବଲାତ୍। ରାମସ୍ଯ ତୁ ପିତୁର୍ମିତ୍ରଂ ଜଟାଯୁର୍ନାମ ଗୃଧ୍ରରାଟ୍
ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ଜନସ୍ଥାନରୁ ରାବଣ ଜୋରକରି ଅପହରଣ କଲେ। ରାମଙ୍କ ବାପାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ ଗୃଧ୍ରରାଜ ଜଟାୟୁ।