ତାନି ନୀଡାନି ସିଂହାନାଂ ଗିରିଶୃଙ୍ଗଗତାଶ୍ଚ ଯେ। ଦୃପ୍ତାସ୍ତୃପ୍ତାଶ୍ଚ ମାତଙ୍ଗାସ୍ତୋଯଦସ୍ଵନନିଃସ୍ଵନାଃ
ସିଂହମାନଙ୍କର ଏହି ଘଉଁ ଓ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରର ଘଉଁଗୁଡିକ, ଅଭିମାନୀ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହାତୀମାନେ ରହନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଡାକ୍ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଶୁଣାଯାଏ।
ଵିଚରନ୍ତି ଵିଶାଲେଽସ୍ମିଂସ୍ତୋଯପୂର୍ଣେ ସମନ୍ତତଃ। ତସ୍ଯ ଶୃଙ୍ଗଂ ଦିଵସ୍ପର୍ଶଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚିତ୍ରପାଦପମ୍
ଏହି ବିଶାଳ ଏଲାକା, ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସେମାନେ ଘୁଞ୍ଚିବା କରନ୍ତି; ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗଛରେ ଶୋଭିତ।
ସର୍ଵମାଶୁ ଵିଚେତଵ୍ଯଂ କପିଭିଃ କାମରୂପିଭିଃ। କୋଟିଂ ତତ୍ର ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ କାଞ୍ଚନୀଂ ଶତଯୋଜନାମ୍
ଏହି ସବୁକୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଦରକା, ଯେଉଁ କପିମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାର ନେଇପାରନ୍ତି; ସେଠାରେ ସାଗରର ସୁନା ଶୂଣ୍ଡ, ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା।
ଦୁର୍ଦର୍ଶାଂ ପାରିଯାତ୍ରସ୍ଯ ଗତ୍ଵା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ ଵାନରାଃ। କୋଟ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଚତୁର୍ଵିଂଶଦ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ତରସ୍ଵିନାମ୍
ପାରିୟାତ୍ର ପାହାଡ଼ର ଅପରିଚିତ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଓ କପିମାନେ, ସେଠାରେ ଚବିଶ କୋଟି ଦ୍ରୁତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦେଖିବେ।
ଵସନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିନିକାଶାନାଂ ଘୋରାଣାଂ କାମରୂପିଣାମ୍। ପାଵକାର୍ଚିଃପ୍ରତୀକାଶାଃ ସମଵେତାଃ ସମନ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର, ଆକାର ବଦଳାଇପାରିବା ଜୀବମାନେ ରହନ୍ତି, ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏକତ୍ରିତ।
ନାତ୍ଯାସାଦଯିତଵ୍ଯାସ୍ତେ ଵାନରୈର୍ଭୀମଵିକ୍ରମୈଃ। ନାଦେଯଂ ଚ ଫଲଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଦେଶାତ୍ କିଂଚିତ୍ ପ୍ଲଵଙ୍ଗମୈଃ
ସେମାନେକୁ କପିମାନେ, ଦେହରେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିକଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ଦେଶରୁ କପିମାନେ କିଛି ଫଳ ନେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦୁରାସଦା ହି ତେ ଵୀରାଃ ସତ୍ତ୍ଵଵନ୍ତୋ ମହାବଲାଃ। ଫଲମୂଲାନି ତେ ତତ୍ର ରକ୍ଷନ୍ତେ ଭୀମଵିକ୍ରମାଃ
ସେମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ; ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ଏଠାରେ ଫଳ ଓ ମୂଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ଯତ୍ନଶ୍ଚ କର୍ତଵ୍ଯୋ ମାର୍ଗିତଵ୍ଯା ଚ ଜାନକୀ। ନହି ତେଭ୍ଯୋ ଭଯଂ କିଂଚିତ୍ କପିତ୍ଵମନୁଵର୍ତତାମ୍
ଏଠାରେ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଦରକା, ଓ ଜାନକୀଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଦରକା; କପିମାନେ ନିଜ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଭୟ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ଵୈଦୂର୍ଯଵର୍ଣାଭୋ ଵଜ୍ରସଂସ୍ଥାନସଂସ୍ଥିତଃ। ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୀର୍ଣୋ ଵଜ୍ରୋ ନାମ ମହାଗିରିଃ
ଏଠାରେ ବୈଦୂର୍ୟ ରଙ୍ଗର, ହୀରା ଭଳି ଆକାରର, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଢାକା, ବଜ୍ର ନାମକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅଛି।
ଶ୍ରୀମାନ୍ ସମୁଦିତସ୍ତତ୍ର ଯୋଜନାନାଂ ଶତଂ ସମମ୍। ଗୁହାସ୍ତତ୍ର ଵିଚେତଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପ୍ଲଵଙ୍ଗମାଃ
ଏଠାରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଶ୍ରୀମୟ ଏଲାକା ଅଛି; ଓ କପିମାନେ, ଏଠାରେ ଗୁହାଗୁଡିକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଖୋଜିବା ଦରକା।
ଚତୁର୍ଭାଗେ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚକ୍ରଵାନ୍ ନାମ ପର୍ଵତଃ। ତତ୍ର ଚକ୍ରଂ ସହସ୍ରାରଂ ନିର୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ସାଗରର ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ, ଚକ୍ରବାନ୍ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି; ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ହଜାର ରାଉଁ ଥିବା ଚକ୍ର ତିଆରି ହୋଇଛି।
ତତ୍ର ପଞ୍ଚଜନଂ ହତ୍ଵା ହଯଗ୍ରୀଵଂ ଚ ଦାନଵମ୍। ଆଜହାର ତତଶ୍ଚକ୍ରଂ ଶଙ୍ଖଂ ଚ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ ପଞ୍ଚଜନ ଓ ହୟଗ୍ରୀବ ଦାନବକୁ ମାରି, ପରମ ପୁରୁଷ ଚକ୍ର ଓ ଶଂଖ ନେଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ସାନୁଷୁ ରମ୍ଯେଷୁ ଵିଶାଲାସୁ ଗୁହାସୁ ଚ। ରାଵଣଃ ସହ ଵୈଦେହ୍ଯା ମାର୍ଗିତଵ୍ଯସ୍ତତସ୍ତତଃ
ଏହି ପାହାଡ଼ର ସୁନ୍ଦର ଢାଳ ଓ ବିଶାଳ ଗୁହାଗୁଡିକରେ, ରାବଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଖୋଜିବା ଦରକା।
ଯୋଜନାନି ଚତୁଃଷଷ୍ଟିର୍ଵରାହୋ ନାମ ପର୍ଵତଃ। ସୁଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗଃ ସୁମହାନଗାଧେ ଵରୁଣାଲଯେ
ଚଉଷଠି ଯୋଜନ ଦୂରରେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହାକୁ ବରାହ କୁହାଯାଏ; ଏହି ପାହାଡ଼ର ସୁନା ଶିଖର ଅଛି, ବଡ଼ ଓ ଭଳି ଗଭୀର ଭାରୁଣର ଅଞ୍ଚଳରେ।
ତତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷଂ ନାମ ଜାତରୂପମଯଂ ପୁରମ୍। ଯସ୍ମିନ୍ ଵସତି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ନରକୋ ନାମ ଦାନଵଃ
ସେଠାରେ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ନାମକ ସହର ଅଛି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ତିଆରି; ଏଠାରେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ନରକ ଦାନବ ରହିଥାଏ।
ତତ୍ର ସାନୁଷୁ ରମ୍ଯେଷୁ ଵିଶାଲାସୁ ଗୁହାସୁ ଚ। ରାଵଣଃ ସହ ଵୈଦେହ୍ଯା ମାର୍ଗିତଵ୍ଯସ୍ତତସ୍ତତଃ
ଏହି ପାହାଡ଼ର ସୁନ୍ଦର ଢାଳ ଓ ବିଶାଳ ଗୁହାଗୁଡିକରେ, ରାବଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଖୋଜିବା ଦରକା।
ତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ କାଞ୍ଚନାନ୍ତରଦର୍ଶନମ୍। ପର୍ଵତଃ ସର୍ଵସୌଵର୍ଣୋ ଧାରାପ୍ରସ୍ରଵଣାଯୁତଃ
ସେ ଶୈଳରାଜକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଯେଉଁଠି ସୁନାର ଭିତର ଦେଖାଯାଏ, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଝରଣା ଚୁହୁଁଁ ଚୁହୁଁଁ ଝରିଯାଉଛି।
ତଂ ଗଜାଶ୍ଚ ଵରାହାଶ୍ଚ ସିଂହା ଵ୍ଯାଘ୍ରାଶ୍ଚ ସର୍ଵତଃ। ଅଭିଗର୍ଜନ୍ତି ସତତଂ ତେନ ଶବ୍ଦେନ ଦର୍ପିତାଃ
ସେଠି ହାତୀ, ଶୁଆ, ସିଂହ ଓ ବାଘ ଚାରିପାଖରେ ସବୁବେଳେ ଗର୍ଜନ କରି, ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ଗର୍ବିତ ହେଇ ରହନ୍ତି।
ଯସ୍ମିନ୍ ହରିହଯଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ ପାକଶାସନଃ। ଅଭିଷିକ୍ତଃ ସୁରୈ ରାଜା ମେଘୋ ନାମ ସ ପର୍ଵତଃ
ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ବୃତ୍ର ସଂହାରକ, ଦେବମାନେ ରାଜା ଭାବରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଥିଲେ; ସେ ପାହାଡ଼କୁ 'ମେଘ' ଭାବେ ଡାକାଯାଏ।
ତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ମହେନ୍ଦ୍ରପରିପାଲିତମ୍। ଷଷ୍ଟିଂ ଗିରିସହସ୍ରାଣି କାଞ୍ଚନାନି ଗମିଷ୍ଯଥ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାଧୀନ ଶୈଳରାଜକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତୁମେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ସୁନାର ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିବ।
ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଣାନି ଭ୍ରାଜମାନାନି ସର୍ଵତଃ। ଜାତରୂପମଯୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୋଭିତାନି ସୁପୁଷ୍ପିତୈଃ
ଉଦୟ ଆଦିତ୍ୟର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜାତରୂପର ଗଛ ଫୁଲେଇ ରହିଛି, ସେ ପାହାଡ଼ଗୁଡିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ରାଜା ମେରୁରୁତ୍ତମପର୍ଵତଃ। ଆଦିତ୍ଯେନ ପ୍ରସନ୍ନେନ ଶୈଲୋ ଦତ୍ତଵରଃ ପୁରା
ସେଗୁଡିକର ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ମେରୁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼, ଦୟାଳୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ତେନୈଵମୁକ୍ତଃ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତ୍ଵଦାଶ୍ରଯାଃ। ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଦିଵା ରାତ୍ରୌ ଚ କାଞ୍ଚନାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏଭଳି କହିଥିଲେ: 'ତୁମେ ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛ, ସେମାନେ ମୋ ଦୟାରେ ଦିନ ଓ ରାତି ଦୁଇଟି ଉପରେ ସୁନାର ଭାବରେ ରହିବେ।'
ତ୍ଵଯି ଯେ ଚାପି ଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵଦାନଵାଃ। ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ପ୍ରଭଯା କାଞ୍ଚନପ୍ରଭାଃ
ତୁମେ ଉପରେ ଯେଉଁ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଦାନବ ରହିବେ, ସେମାନେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେବେ ଓ ସୁନାର ଆଭାରେ ଚମକିବେ।
ଵିଶ୍ଵେଦେଵାଶ୍ଚ ଵସଵୋ ମରୁତଶ୍ଚ ଦିଵୌକସଃ। ଆଗତ୍ଯ ପଶ୍ଚିମାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ମେରୁମୁତ୍ତମପର୍ଵତମ୍
ବିଶ୍ୱଦେବ, ବସୁ, ମରୁତ ଓ ଦିବ୍ୟଜନମାନେ ପଶ୍ଚିମ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଆସି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼ ମେରୁକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଦଶ ତାନି ଦିଵାକରଃ। ମୁହୂର୍ତାର୍ଧେନ ତଂ ଶୀଘ୍ରମଭିଯାତି ଶିଲୋଚ୍ଚଯମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂରକୁ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଶିଖରକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚେ।
ଶୃଙ୍ଗେ ତସ୍ଯ ମହଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ ଭଵନଂ ସୂର୍ଯସଂନିଭମ୍। ପ୍ରାସାଦଗଣସମ୍ବାଧଂ ଵିହିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଏକ ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ଦେଉଳ ଅଛି, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଚମକୁଛି, ଅନେକ ମହଲରେ ଭରିଆ, ଯାହା ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଶୋଭିତଂ ତରୁଭିଶ୍ଚିତ୍ରୈର୍ନାନାପକ୍ଷିସମାକୁଲୈଃ। ନିକେତଂ ପାଶହସ୍ତସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଅନେକ ପକ୍ଷୀରେ ଭରିଆ, ଶୋଭାମୟ ଏହି ନିବାସ ବଡ଼ ଆତ୍ମା ବରୁଣଙ୍କର, ଯିଏ ପାଶ ଧରିଥିବା।
ଅନ୍ତରା ମେରୁମସ୍ତଂ ଚ ତାଲୋ ଦଶଶିରା ମହାନ୍। ଜାତରୂପମଯଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଭ୍ରାଜତେ ଚିତ୍ରଵେଦିକଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ ଓ ଅସ୍ତମାନ୍ତରେ ଏକ ବଡ଼ ଦଶମୁଣ୍ଡି ତାଳ ଗଛ ଅଛି, ଯାହା ସୁନାରେ ତିଆରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଓ ଚିତ୍ର ଭିତିକାରେ ଶୋଭିତ।
ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦୁର୍ଗେଷୁ ସରସ୍ସୁ ଚ ସରିତ୍ସୁ ଚ। ରାଵଣଃ ସହ ଵୈଦେହ୍ଯା ମାର୍ଗିତଵ୍ଯସ୍ତତସ୍ତତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗ, ଝିଲି ଓ ନଦୀରେ, ରାବଣ ଓ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଏଠା ଓ ସେଠା ଖୋଜିବା ଉଚିତ।